ในวันที่การทำเกษตรไม่ได้หมายถึงเพียงการ “ปลูกแล้วรอขาย” เหมือนในอดีต แต่ต้องคิด วางแผน และปรับตัวให้ทันตลาด เรื่องราวของ คุณสุภัส เต๊ะฮุย ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผู้ปลูกเมล่อนและผักปลอดภัย กลายเป็นอีกตัวอย่างที่สะท้อนให้เห็นว่า เกษตรกรรุ่นใหม่สามารถพลิกวิถีชีวิตและสร้างรายได้ที่มั่นคงได้ หากมองเห็นโอกาสและกล้าลงมือทำอย่างจริงจัง
คุณสุภัสเล่าถึงจุดเริ่มต้นของกลุ่มเกิดขึ้นในปี 2562 จากความตั้งใจของคนในชุมชนที่อยากกลับมาใช้ชีวิตอยู่บ้าน พร้อมกับสร้างรายได้จากอาชีพเกษตรกรรมอย่างยั่งยืน เดิมทีพื้นที่ส่วนใหญ่ในชุมชนทำนาข้าวและสวนยางพารา ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจหลัก แต่รายได้มักเกิดขึ้นเป็นช่วงๆ ไม่สามารถหล่อเลี้ยงครอบครัวได้ตลอดทั้งปี
คุณสุภัสและเพื่อนเกษตรกรจึงเริ่มมองหาทางเลือกใหม่ จนพบว่า “พืชอายุสั้น” คือคำตอบที่สามารถสร้างรายได้หมุนเวียนได้ทุกเดือน หนึ่งในพืชที่ถูกเลือกคือ เมล่อน ผลไม้พรีเมียมที่กำลังได้รับความนิยมในตลาด ด้วยจุดเด่นด้านรสชาติและราคาที่ค่อนข้างสูง จึงเริ่มต้นทดลองปลูกในโรงเรือนประมาณ 4 โรงเรือน โดยแต่ละโรงเรือนสามารถให้ผลผลิตเฉลี่ยประมาณ 300–400 กิโลกรัม จำหน่ายในราคาประมาณ กิโลกรัมละ 100 บาท
“แม้จะเป็นการเริ่มต้นในขนาดเล็ก แต่ก็สามารถสร้างรายได้ต่อโรงเรือนได้ราว 20,000 บาทต่อรอบการผลิต และถือเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของชุมชนครับ”
เมื่อเห็นศักยภาพของตลาด กลุ่มจึงค่อยๆ ขยับขยายการผลิต สร้างโรงเรือนเพิ่มขึ้น และทดลองทำทั้งโรงเรือนระบบปิดและโรงเรือนแบบเปิด แต่ระหว่างทางก็พบอุปสรรคสำคัญ เพราะโรงเรือนแบบเปิดทำให้การควบคุมคุณภาพผลผลิตทำได้ยาก ส่งผลให้คุณภาพเมล่อนไม่สม่ำเสมอ ประสบการณ์เหล่านี้กลายเป็นบทเรียนที่ทำให้กลุ่มต้องกลับมาทบทวนระบบ การผลิตใหม่ทั้งหมด พร้อมทั้งมองหาการสนับสนุนจากภาครัฐ พร้อมทั้งมีพี่เลี้ยงจากมูลนิธิปิดทองหลังพระฯ เข้ามาดูแลด้วยเช่นกัน
ในเวลาต่อมา กลุ่มได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนดอกเบี้ยต่ำจาก ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) เพื่อนำมาพัฒนาโรงเรือนและระบบการผลิตให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ขณะเดียวกันยังมีหน่วยงานวิชาการเข้ามาช่วยเสริมองค์ความรู้ โดยเฉพาะการแก้ปัญหาโรคในดิน ที่มักเกิดจากการปลูกพืชซ้ำในพื้นที่เดิม เช่น โรคไส้เดือนฝอย ซึ่งเป็นศัตรูสำคัญของพืชตระกูลแตง การนำจุลินทรีย์ พด.16 มาใช้ช่วยควบคุมโรค ทำให้สามารถลดการระบาดและฟื้นฟูสภาพดินได้อย่างมีประสิทธิภาพ
สำหรับการปลูกเมล่อนของกลุ่มไม่ได้อาศัยเพียงประสบการณ์เท่านั้น คุณสุภัสยังใช้ระบบการจัดการที่ค่อนข้างละเอียด ตั้งแต่การพักโรงเรือนเพื่อฟื้นฟูดิน การวางแผนปลูกให้สอดคล้องกับตลาด ไปจนถึงการให้น้ำและปุ๋ยอย่างแม่นยำ โดยจะให้น้ำพร้อมกับปุ๋ยเกล็ดในอัตราประมาณ 0.5 กรัมต่อต้นต่อวัน เพื่อควบคุมการเจริญเติบโตให้ได้ผลผลิตที่มีคุณภาพสม่ำเสมอ
“เมล่อนที่ปลูกในกลุ่มมีหลายสายพันธุ์ ซึ่งคัดเลือกตามความต้องการของตลาด ได้แก่ ไทเฮา คอนโดอิ ฟูจิซาวา โดยจะสลับสายพันธุ์ปลูกตามฤดูกาล เพื่อให้เหมาะกับสภาพอากาศและรสนิยมของผู้บริโภค กลยุทธ์สำคัญคือปลูกตามตลาดต้องการ มากกว่าการปลูกจำนวนมากแล้วค่อยหาช่องทางขาย วิธีคิดนี้ช่วยลดความเสี่ยงจากปัญหาผลผลิตล้นตลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ”
ผลผลิตที่ได้จาก 1 โรงเรือน คุณสุภัสจะได้ประมาณ 400 ผลต่อรอบ และมีการตัดผลผลิตส่งขายทุก 15 วัน ในราคาประมาณ กิโลกรัมละ 43 บาท ใน 1 เดือน สามารถเก็บเกี่ยวได้ประมาณ 2 รอบ สิ่งสำคัญคือการวางแผนการปลูกร่วมกับสมาชิกในเครือข่าย เพื่อให้มีผลผลิตส่งตลาดอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งปี ไม่ขาดช่วง
ปัจจุบันผลผลิตเมล่อนจากกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแห่งนี้ถูกส่งเข้าสู่ตลาดในกรุงเทพมหานคร โดยเฉพาะเครือข่ายร้านค้าระดับพรีเมียมกว่า 21 สาขา ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าการทำเกษตรของชุมชนเล็กๆ หากมีการจัดการที่ดีก็สามารถเชื่อมโยงเข้าสู่ตลาดเมืองใหญ่ได้อย่างมั่นคง
เรื่องราวของคุณสุภัสและสมาชิกกลุ่มจึงไม่ใช่เพียงการปลูกเมล่อนเพื่อขายผลไม้เท่านั้น แต่เป็นการสร้าง “โมเดลเกษตรสมัยใหม่” ที่ผสมผสานทั้งความรู้ เทคโนโลยี การวางแผนตลาด และพลังของการรวมกลุ่มชุมชนเข้าด้วยกัน จากพื้นที่ที่เคยพึ่งพาพืชเศรษฐกิจแบบเดิม วันนี้กลับกลายเป็นแหล่งผลิตเมล่อนคุณภาพที่สร้างรายได้หมุนเวียนให้กับคนในชุมชนได้ตลอดทั้งปี
หากต้องการข้อมูลเพิ่มเติม สามารถติดต่อได้ที่ คุณสุภัส เต๊ะฮุย ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผู้ปลูกเมล่อนและผักปลอดภัย จังหวัดศรีสะเกษ หมายเลขโทรศัพท์ 080-616-8370
เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรก 13 มีนาคม 2026
ทุกวันนี้ผู้คนหันมาใส่ใจสุขภาพกันมากขึ้น โดยเฉพาะผู้ป่วยหรือผู้ที่กำลังฟื้นฟูร่างกาย ซึ่งนอกจากการรักษาทางการแพทย์แล้ว อาหารถือเป็นอีกหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ช่วยเสริมสร้างคุณภาพชีวิต หลายคนจึงเริ่มตั้งคำถามกับวัตถุดิบที่อยู่บนจานว่า ปลอดภัยจริงหรือไม่? และมีคุณค่าทางโภชนาการมากเพียงพอสำหรับการดูแลสุขภาพหรือเปล่า คำถามเหล่านี้เอง กลายเป็นจุดเริ่มต้นของ คุณเต้-อัญชรี อัสววิมล เกษตรกรดีเด่นแห่งชาติ สาขาเกษตรอินทรีย์ ประจำปี 2569 อดีตพยาบาลที่ตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางชีวิตจากการดูแลผู้ป่วยในโรงพยาบาล มาเป็นผู้ผลิตอาหารคุณภาพให้ผู้คนได้บริโภค หลังจากที่สามีล้มป่วย จนทำให้หันมาให้ความสำคัญกับอาหารต้นทาง และเชื่อว่าการมีวัตถุดิบที่ปลอดภัยคือหนึ่งในพื้นฐานสำคัญของการมีสุขภาพที่ดี จาก 4 ไร่สู่ฟาร์มต้นแบบ ผลิตผักมาตรฐาน Organic Thailand คุณเต้ เล่าให้ฟังว่า เดิมประกอบอาชีพพยาบาล ก่อนจะออกจากงานมานานเป็น 10 ปี โดยจุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อสามีป่วย ทำให้เริ่มศึกษาเรื่องอาหารและการผลิตวัตถุดิบที่ปลอดภัยจากสารเคมีอย่างจริงจัง “ตอนนั้นประมาณปี 2559 ถือว่าจริงจังเลย ที่จะทำแปลงปลูกผักอินทรีย์ ก็เลยมาปรับ
เกษตรผสมผสาน คือระบบการผลิตทางการเกษตรที่รวมเอาการปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ และการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ เข้าไว้ด้วยกันในพื้นที่เดียวกันหรือใกล้เคียงกัน โดยมีการจัดการระบบนิเวศอย่างเป็นธรรมชาติ เพื่อให้เกิดความสมดุลและยั่งยืน คุณสมพรชัย องอาจ เป็นคนที่ชอบทำเกษตรมาตั้งแต่สมัยเด็ก ไม่ว่าจะเห็นอะไรก็จะทำเรื่อยๆ แบบทีละเล็กละน้อย ต่อมาเมื่อเข้าสู่ชีวิตคู่จึงได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดนครปฐมกับภรรยา ก็จะประกอบอาชีพเพาะเห็ด เลี้ยงกบ และตลาดจนการปลูกไม้ผลต่างๆ ไปด้วย คุณสมพรชัย เล่าว่า “ช่วงนั้นก็ไปอยู่ที่นครปฐมก่อน เราก็จะไปปลูกพวกไม้ผลต่างๆ เอาไว้ ต่อมาก็ผลิตกิ่งพันธุ์ขาย ไม่ว่าจะเป็นมะม่วง ม่อนเบอรี่ หน่อกล้วยทำหมด คราวนี้พอช่วงที่บึงกาฬเริ่มมีการปลูกยางพารามากขึ้น ก็เลยย้ายมาอยู่ที่บ้านเกิด ซึ่งบริเวณรอบบ้านมันจะมีพื้นที่อยู่ประมาณ 1 ไร่ เราก็คิดว่า ต้องหาอะไรมาทำให้เกิดประโยชน์ และสร้างเงินให้เราให้ได้ ก็ทำแบบผสมผสานไปเลยน่าจะดี” เนื่องจากพื้นที่บ้านของเขาไม่สามารถที่จะทำบ่อสำหรับเลี้ยงปลาได้ เขาจึงได้เลือกเลี้ยงกบแทน โดยนำกบที่อยากเลี้ยงมาออกแบบให้อยู่ในกระชังบก ที่การเลี้ยงไม่มีอะไรยุ่งยากเพียงแค่ใส
คณะกรรมการบริหารกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกรอนุมัติ 46 โครงการ วงเงินกว่า 5.6 ล้านบาท หนุนสร้างรายได้และความเข้มแข็งให้เกษตรกรอย่างยั่งยืน นางวรรณี มหานีรานนท์ เลขาธิการสำนักงานกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร (กฟก.) และในฐานะเลขานุการคณะกรรมการบริหารฯ เปิดเผยว่า สำนักงาน กฟก. ได้จัดประชุมคณะกรรมการบริหารกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร ครั้งที่ 18/2569 โดยมีนายกุญชร สุธรรมวิจิตร เป็นประธานการประชุม ซึ่งที่ประชุมได้พิจารณาแผนและโครงการฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร ที่ประชุมมีมติอนุมัติแผนและโครงการที่ผ่านการกลั่นกรอง จำนวน 46 แผน/โครงการ วงเงินรวม 5,665,795 บาท แบ่งเป็นเงินอุดหนุน 35 โครงการ วงเงิน 1,415,495 บาท และเงินกู้ยืม 11 โครงการ วงเงิน 4,250,300 บาท ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ทั้งนี้ โครงการที่ได้รับการสนับสนุนมีความหลากหลาย ทั้งด้านการผลิต การแปรรูป และการสร้างมูลค่าเพิ่มทางการเกษตร อาทิ การเลี้ยงและแปรรูปปลาดุก การปลูกผักปลอดภัย การผลิตถ่านไบโอชาจากเปลือกทุเรียน การผลิตเครื่องสำอางจากดอกเกลือ การเลี้ยงจิ้งหรีดเพื่อเป็นโปรตีนทางเลือก ตลอดจนการบริหารจัดการแปลงนาแ
นครศรีธรรมราช – สำนักงานประมงจังหวัดนครศรีธรรมราช ร่วมกับชุมชนกลุ่มผู้เลี้ยงปูขาวปลอดภัยลุ่มน้ำปากพนัง เดินหน้าขยายผลความสำเร็จของโมเดลการเลี้ยงปูขาว ผ่าน “โครงการส่งเสริมการเลี้ยงปูขาวเพื่อเพิ่มรายได้แก่เกษตรกร” โดยส่งมอบลูกปูขาวจำนวน 10,000 ตัว ให้เกษตรกร 20 ราย ในพื้นที่ตำบลขนาบนาก อำเภอปากพนัง นำไปเลี้ยงต่อด้วยแนวทางการใช้ปลาหมอคางดำเป็นอาหารปู ช่วยลดต้นทุนการผลิตและสร้างรายได้หมุนเวียนในชุมชน ณ ฟาร์มสาธิตการเลี้ยงปูขาวปลอดภัย บ้านเนินหนองหงส์ ตำบลเกาะเพชร อำเภอหัวไทร นายสมเกียรติ ขวัญเมือง ประมงจังหวัดนครศรีธรรมราช กล่าวว่า กลุ่มเลี้ยงปูขาวในปากพนังเป็นเกษตรกรมีศักยภาพผลิตสินค้าเศรษฐกิจดาวรุ่งตอบโจทย์ตลาด เพราะ “ปูขาว” เป็นสัตว์น้ำเศรษฐกิจที่ตลาดมีความต้องการต่อเนื่อง ด้วยจุดเด่นด้านรสชาติที่หวาน นุ่ม เปลือกไม่หนาจนเกินไป แถมยังเลี้ยงง่ายและโตไว ราคาขายอยู่ในเกณฑ์ค่อนข้างสูง เฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 400-500 บาทต่อกิโลกรัม สร้างกำไรให้เกษตรกรได้ดี ขณะเดียวกัน ปลาหมอคางดำที่จับได้ในพื้นที่มาใช้เป็นอาหารปู ช่วยลดต้นทุนค่าอาหารสัตว์ ซึ่งเป็นต้นทุนหลักของการเลี้ยง และเป็นอีกแนวทางการควบคุม
