ทิดโสโม้ระเบิด
สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่รักและคิดถึงทุกท่าน ลมหนาวพัดมาวอยๆ กรุ่นกลิ่นควันไฟในไอหนาวทำให้นึกถึงบรรยากาศแบบบ้านน้อกบ้านนอก หาเผือกหามันมาหมกในขี้เถ้า คนก็ได้อิงไออุ่น มีปลาก็เอามาใส่ตับไม้ปิ้งย่างกัน ได้อรรถรสแห่งวิถีที่เรียบง่ายและงดงาม นึกถึงความไม่เร่งรีบในเมืองที่รีบเร่ง ผมพลอยยิ้มด้วยความสุขในห้วงคำนึง ช่วงนี้เป็นฤดูกาลเก็บเกี่ยว หากเป็นสมัยก่อนเราจะได้เห็นวัฒนธรรมการลงแรงช่วยกันทำงาน หรือที่เรียกว่า “ลงแขก” จากบ้านนี้ไปบ้านนั้นบ้านโน้น จนวนมาครบทุกแปลงนา เกี่ยวข้าว ตากข้าว มัดข้าว รวมลาน นวด สี ฝัด กระทั่งขนเข้ายุ้งฉาง กิจกรรมอันหลากหลายล้วนใช้แรงงานของคนในชุมชนด้วยกัน ทั้งญาติพี่น้อง เพื่อนบ้าน ทุกคนใช้แรงมาแลกกันทำงาน หุงข้าวทำกับข้าวเลี้ยงดูกัน การทำงานก็สนุก มีเรื่องราวมากมายให้ได้พูดคุยหัวเราะหัวใคร่กัน ปัจจุบันทุกอย่างล้วนเปลี่ยนไป กิจกรรมการเกษตรอาศัยพลังงานเครื่องจักรกลมากขึ้น การไปมาหาสู่ของผู้คนก็ลดลง กิจกรรมต่างๆ ที่ชุมชนเคยมีก็หดหายไป พร้อมกับการย่างก้าวเข้ามาของระบบทุนนิยม ชาวนาบางส่วนต้องขายที่ดินเพื่อใช้หนี้ทั้งในและนอกระบบ การทำนาเพียงขายข้าวเปลือกสร้างปัญหาเรื่องร
สวัสดีท่านผู้อ่านที่รักและคิดถึงทุกท่านครับ เป็นอย่างไรกันบ้างครับในช่วงเวลานี้ บางท่านอาจยังทำงานอยู่ที่เดิม บางท่านอาจเปลี่ยนงานใหม่ และอาจมีบางท่านที่ออกจากงานด้วยเหตุผลที่ผู้บริหารแจ้งมา ไม่ว่าจะอย่างไรเราทุกคนก็ต้องกินต้องใช้ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านผ่านวิกฤตินี้ไปด้วยกันนะครับ อย่าลืม สวมหน้ากาก ล้างมือ และรักษาระยะห่างเอาไว้ อาชีพเกษตร เป็นหนึ่งอาชีพที่สำคัญในการเป็นผู้ผลิตอาหารเลี้ยงผู้คนพลเมือง เป็นต้นๆ ของห่วงโซ่อาหารที่ใช้ในการบริโภคของทุกคน ไม่ว่าจะเป็นพืช สัตว์ ไปจนถึงกระบวนการแปรรูปต่างๆ เกษตรกรคือกำลังสำคัญ ไม่ว่าจะเหตุการณ์ปกติหรือผิดปกติใด แต่เมื่อใดที่เกษตรกรเดือดร้อน ก็จะส่งผลไปถึงผู้บริโภคไม่มากก็น้อย ปัญหาหลักที่เกษตรกรต้องเจอก็คือ แล้ง น้ำท่วม แมลงศัตรูพืชลง ผมมีโอกาสได้ลงพื้นที่ตำบลน้ำสวย อำเภอเมือง จังหวัดเลย โดยการประสานงานกับเพื่อนในพื้นที่ จากข่าวที่แจ้งมาว่าพื้นที่ดังกล่าวถูกน้ำท่วมหนัก จึงรวบรวมสิ่งของที่ชาวบ้านต้องการนำไปแจก ทั้งเพื่อชดเชยในสิ่งที่เสียหาย และร่วมเป็นกำลังใจให้กัน เราคนไทยมีอะไรพอช่วยกันไหวก็ช่วยกัน สำหรับพื้นที่ๆ ผมและทีมงานไปช่วยเหลือก็ประ
