บ่อโพธิ์
ต้นเดือนธันวาคม อุณหภูมิในพื้นที่ภาคเหนือเริ่มลดต่ำลงเหลือไม่ถึง 20 องศาเซลเซียส ในช่วงเช้า ขณะที่ผมและเพื่อนสิบคน ออกทริปปั่นจักรยานทัวริ่งจากอุตรดิตถ์ เป้าหมายไปยังเมืองหนองคาย ในวันที่สาม เราเก็บเต๊นท์ ปั่นออกจาก อบต.บ่อโพธิ์ ไต่ระดับอยู่บนถนนข้ามสันเขาลูกแล้วลูกเล่าของอำเภอนครไทย ก่อนจะถึงรอยต่ออำเภอด่านซ้าย เราก็เริ่มเห็นเพิงขายเกลือสีขาวสะอาดเป็นระยะ พร้อมกับป้าย “บ่อเกลือพันปี” ชี้บอกอยู่ข้างทาง ที่ว่านักปั่นทัวริ่งมักได้รับความเมตตาเป็นกันเองจากผู้คนนั้นคงเป็นเรื่องจริง เพราะคุณยายเจ้าของเพิงเกลือเจ้าหนึ่งเล่าให้ฟังอย่างยิ้มแย้ม ถึง “เกลือบ่อโพธิ์” ที่ต้มจากน้ำเกลือของบ่อเก่าแก่แห่งเดียวในย่านนี้ ผมซื้อเกลือถุงเล็กของคุณยายมาหนึ่งถุง แล้วก็เริ่มปั่นต่อตามที่คุณยายบอก ว่า “ข้างหน้านี่แหละเดี๋ยวก็ถึงบ่อแล้ว คุณเข้าไปดูได้เลยจ้ะ แต่ต้องลัดเลาะลงไปข้างทางอีกหน่อยนึงนะ” น่าเสียดายที่ “บ่อโพธิ์” ที่ผมปั่นเข้าไปจนถึงตัวบ่อในวันนั้นยังไม่เริ่มทำเกลือกัน สภาพที่พวกเราเห็นจึงเป็นเพียงบ่อดินตื้นเขินริมลำน้ำเฟี้ย มีศาลไม้หลังเล็กๆ ตั้งอยู่ถัดไป เมื่อสอบถามชาวบ้านก็ได้ความว่า จะมีการลอกบ่อเ
