ผักสมุนไพร
ขึ้นชื่อว่า “ผัก” มีมากหลายคนที่มักจะส่ายหน้า โดยเฉพาะเด็กๆ แต่ก็มีอีกมาก หรือจะมากกว่าด้วยซ้ำ ที่ยอมรับว่า มีความนิยมชมชอบผักเกือบทุกชนิด ไม่ว่าเป็นผักสีเขียว ผักสีขาว ผักสีม่วง เป็นผักกินใบ ผักกินหัว ผักกินฝัก ผักกินผล ผักกินเมล็ด ความนิยมชมชื่นนั้น มักเกิดจากสถานะพื้นฐานความเป็นอยู่ สภาพแวดล้อม ความจำเป็น และการศึกษาเป็นสำคัญ เด็กที่ได้รับการปลูกฝังให้กินผักตั้งแต่เล็ก โตขึ้นมักจะชอบกินผัก หนุ่มสาวที่ได้ศึกษาเรียนรู้ คุณค่าของผัก ก็เกิดการเปลี่ยนค่านิยม มาชื่นชมกินผัก เพื่อต้องการใช้คุณค่าของผัก มาสร้างความสวยงาม บำรุงผิวพรรณให้ดี มีเสน่ห์น่ารัก ส่วนคนมีอายุมาก มักกินผักเพื่อสุขภาพ ทั้งบำรุงกระดูก กล้ามเนื้อ สายตา โสตประสาทการรับฟัง บำรุงสมองที่อ่อนล้า เพิ่มสมรรถภาพทางเพศ หรือคงเป็นเพราะเคี้ยวบดกินได้ง่ายกว่าอย่างอื่นด้วยละกระมัง “ผักจี” เป็นผักชนิดหนึ่งที่ชาวชนบท นิยมใช้เป็นอาหารการกิน แพร่ความนิยมลุกลามถึงชาวเมือง อาจเป็นที่สงสัยกันอยู่บ้างว่า “ผักจี” ที่ผู้เขียนเรียกชื่อนี้ แบบพี่น้องชาวเหนือ ที่เรียกแตกต่างออกมาจาก “ผักชี” โดยที่ผักชี เขาเรียกว่า “หอมป้อม หรือ หอมน้อย” และสงสัยว
ถั่วแปบ เป็นไม้ล้มลุก มีเถาเลื้อยพันชูยอดไต่ขึ้นที่สูง มีลำต้นตรงจากดินแล้วเลื้อยยืดเป็นเถายาว มีขนอ่อนคลุม ต้นแข็งแรง มีรากอยู่ใต้ดินสะสมอาหาร และภายหลังเป็นปุ๋ยให้ต้นไม้อื่น ใบถั่วแปบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย 3 ใบ โคนใบมน ปลายใบแหลม ใบสีเขียว พื้นใบเรียบ เหมือนกับใบถั่วทั่วไป ดอกถั่วแปบเป็นช่อยาวชูสูง ออกจากซอกใบใกล้ยอด ในช่อมีดอกย่อย ดอกตูมรูปเดือนกึ่งดวง เวลาบานแผ่ออกเห็น 3 กลีบ แต่ละกลีบแผ่เต็มที่เป็นรูปครึ่งวงกลม ขอบกลีบพลิ้วเล็กน้อย ดอกถั่วแปบสีขาวผุดผ่อง จนเห็นเป็นเงาประกาย โคนกลีบสีเหลืองเรื่อสวยสะอาดสดใส ผลถั่วแปบเรียกว่า ฝัก เนื่องจากฝักค่อนข้างแบน จึงเรียกถั่วแปบ ซึ่งหมายถึงแฟบ แบน ยังอ่อนสีเขียว ปลายฝักแหลมหัวแหลมท้าย รูปทรงเหมือนจันทร์เสี้ยว หรือคล้ายฝักถั่วลันเตาขณะยังอ่อน ผลหรือฝักถั่วแปบ ทำอาหารประเภทผักได้ มีประโยชน์ เพราะมีทั้งโปรตีนและวิตามิน ทำอาหารได้หลายชนิด เช่น แกงส้ม ต้มจิ้มน้ำพริก และที่อร่อยที่สุดคือผัดน้ำมันไฟแดง หวานกรอบ อร่อยมากโดยไม่ต้องใส่เนื้อสัตว์ ถ้าถือว่าถั่วแปบเป็นสมุนไพรก็ให้ประโยชน์ทางบำรุงร่างกาย บำรุงผิว บำรุงสายตา เนื่องจากเต็มไปด้วยเบต้า-แคโรทีน
หลายคนที่เคยพบผักเสี้ยว แล้วสับสนงุนงงว่ามันเป็นผักอะไร ผักอะไร กินได้หรือ เห็นชาวบ้านเอามาวางขายในตลาดสดท้องถิ่น จับดูใบอ่อนที่วางขายแล้วสากๆ มือ แต่สีเขียวอ่อนสดใสน่ากิน เขาเด็ดมาเป็นยอดเล็กๆ มีใบยอดละ 3-4 ใบ รูปทรงใบสวยเหมือนปีกผีเสื้อ โคนใบและปลายเว้าลึกมองเห็นลวดลายเส้นใบชัดเจน ยิ่งตอนรับแสงสว่างจะแลดูอ่อนช้อย โปร่งสว่าง น่าเชยชม และก็จะสับสนเมื่อเห็นยอดอ่อนของต้นไม้อีกอย่างคือ ชงโค ใบยอดเพิ่งแตกยอดใหม่ เหมือนกันมาก เพียงแต่ชงโคจะใบใหญ่หนาแข็ง นำมาปลูกเป็นต้นไม้ประดับเอาร่มเงาในสวนหย่อมขนาดใหญ่ใกล้สระน้ำเป็นพืชชนิดเดียวกัน ผักเสี้ยว มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bauhinia Purpurea Linn. อยู่ในวงศ์ LEGUMINOSAE มีชื่อเรียกอื่นๆ เช่น เสี้ยวดอกแดง เสี้ยวหวาน เป็นต้น ลักษณะของผักเสี้ยวหรือเสี้ยวดอกแดง เดิมทีรู้ว่าเป็นไม้ต่างประเทศ นำเข้ามาปลูกเป็นไม้ประดับ มีลำต้นชูกิ่งขึ้นสูงหลายเมตรแต่ถ้าตัดแต่งให้เป็นพุ่มเอาไว้เด็ดยอดอ่อนสูงประมาณ 1 เมตรเศษๆ กำลังเป็นพุ่มพอเหมาะ แต่ถ้าปล่อยให้ต้นสูงจะเด็ดยอดอ่อนกินลำบากหน่อย ใบสีเขียวเข้มแต่ใบอ่อนยอดอ่อนจะมีสีเขียวอ่อนสว่าง โคนใบ ปลายเว้าเข้าหากัน ใบกว้างปร
