สะเดาทะวาย

เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2569 ที่ประชุมคณะกรรมการนโยบายและบริหารจัดการข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ (นบขพ.) นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรมว.พาณิชย์ เป็นประธาน มีมติให้คงราคารับซื้อข้าวโพดเลี้ยงสัตว์เท่าเดิม 9.80 บาท  ไว้จนถึงสิ้นเดือนสิงหาคม เพื่อเปิดโอกาสให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกลับไปทบทวนข้อมูลในการกำหนดราคารับซื้อข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ฤดูกาลใหม่ยังไม่ได้ข้อสรุปก่อน ผลพวงจากข้อมูลที่ไม่สอดคล้องกัน ของภาคส่วนต่างต่างๆ ทำให้ นบขพ. จำเป็นต้องยื้อเวลา เพราะการกำหนดราคารับซื้อข้าวโพดปี 69/70 ใหม่เป็น 9.97 บาทต่อกิโลกรัม เพิ่มขึ้นจากราคาเดิม 9.80 บาทต่อกิโลกรัม ท่ามกลางข้อมูลต้นทุนการปลูกข้าวโพดที่ลดลงย้อนแย้งกันจนทำให้ฝ่ายนโยบายต้องเวลา สะท้อนให้เห็นว่าประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่เพียงที่ “ราคาจะเพิ่มขึ้นเท่าไร” แต่คือ ข้อมูลพื้นฐานที่นำมาใช้ประกอบการกำหนดราคา โดยเฉพาะตัวเลขต้นทุนและรายได้ของเกษตรกร ซึ่งยังมีความแตกต่างกันระหว่างข้อมูลของสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร (สศก.) กับข้อมูลจากภาคเกษตรกร เป็นโจทย์ใหญ่ที่สำคัญ ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ไม่ได้เป็นเพียงสินค้าเกษตรต้นทาง แต่เป็นหนึ่งในวัตถุดิบสำคัญของอุตสาห

“คนรุ่นใหม่” เป็นอีกหนึ่งกำลังสำคัญที่เวลานี้พูดถึงกันไม่น้อยทีเดียว เพราะไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้เรามักได้ยินว่า ประเทศไทยกำลังเป็นประเทศที่กำลังเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ เพราะฉะนั้นในแต่ละบทบาทหรือการทำหน้าที่ในสังคม องค์ความรู้ และโอกาส จึงเป็นสิ่งที่ต้องมาพร้อมๆ กัน เพื่อที่ให้คนรุ่นใหม่ได้แสดงถึงศักยภาพของตัวเอง ในการทำงานหลายๆ ด้าน อย่างเป็นระบบและมีความเข้มแข็งเพื่อเป็นอาชีพที่มั่นคงต่อไป ในภาคการเกษตรในหลายปีที่ผ่านมา จะเห็นได้ว่าคนรุ่นใหม่ได้เข้ามามีบทบาทมากขึ้น โดยเห็นครอบครัวทำการเกษตรมานาน จึงเกิดความสนใจและไปเรียนในสาขาวิชาทางการเกษตรอย่างจริงจัง พร้อมทั้งนำองค์ความรู้มาปรับใช้และผสมผสานไปพร้อมๆ กับสิ่งที่ครอบครัวทำอยู่เดิม ช่วงแรกอาจจะไม่ได้ปรับเปลี่ยนมากนัก แต่ในเรื่องของการลดต้นทุนหากไม่ปรับเปลี่ยน ซึ่งการทำเกษตรแบบเดิมๆ อาจทำให้ได้ผลกำไรที่น้อยลงและขาดทุนไปเลยก็มี เพราะฉะนั้นคนรุ่นใหม่นี้เองจึงมีความสำคัญให้อาชีพทางการเกษตรคงอยู่ โดยที่พวกเขาไม่ต้องทิ้งถิ่นฐานบ้านเกิดไปทำงานในเมืองใหญ่ แต่กลับสามารถทำอาชีพในผืนแผ่นดินของตัวเองได้ คุณวงกต ขุนทองน้อย อยู่บ้านเลขที่ 189/27 หมู่ท

ในช่วงฤดูฝน ผึ้งออกไปหาอาหารได้น้อยลง ขณะเดียวกันอาหารในแหล่งธรรมชาติก็มีปริมาณน้อย ซึ่งแหล่งอาหารสำคัญในช่วงนี้ ได้แก่ ข้าวโพด งา ปาล์มน้ำมัน ไมยราบ กระถินนา ฯลฯ กลุ่มพืชเหล่านี้จะให้เกสรเป็นส่วนใหญ่ เป็นแหล่งอาหารโปรตีนที่สำคัญแก่ผึ้ง นอกจากนี้ ในช่วงหน้าฝน หากรังผึ้งใดมีประชากรหนาแน่น เสี่ยงต่อการเกิดโรคและศัตรูผึ้งเข้าทำลาย ได้แก่ ไรศัตรูผึ้ง ดังนั้น เกษตรกรควรสำรวจรังผึ้งหลังเก็บน้ำผึ้ง ว่าปริมาณประชากรผึ้งภายในรังมีมากน้อยเพียงใด นางพญาผึ้งมีความสมบูรณ์หรือไม่ หากพบว่าภายในรังไม่มีนางพญาผึ้ง หรือนางพญาผึ้งไม่สมบูรณ์ ประชากรผึ้งงานมีจำนวนน้อย ให้รวมรังผึ้งเข้าด้วยกัน เพื่อเพิ่มประชากรผึ้งให้เพียงพอสำหรับดูแลรัง หาอาหารป้อนนางพญาและตัวหนอนต่อไป กรมส่งเสริมการเกษตร ให้คำแนะนำว่า รังผึ้งที่แข็งแรงต้องปราศจากศัตรูมารบกวน เกษตรกรควรหมั่นสำรวจรังผึ้งทุกสัปดาห์ หากพบไรศัตรูผึ้งให้ใช้วิธีกลกำจัด โดยการกระตุ้นให้ผึ้งสร้างหลอดรังที่มีตัวผู้จำนวนมาก ให้เกษตรกรตัดแผ่นรังผึ้งเทียมช่วงล่างออกครึ่งหนึ่ง เพื่อให้ผึ้งงานสร้างหลอดรังผึ้งใหม่ หลังจากนั้น ผึ้งนางพญาจะวางไข่เป็นผึ้งตัวผู้ในหลอดรังผึ้ง

เปิดประสบการณ์งานเกษตรในต่างแดน ผ่าน “นุชา บุญมา” ทายาทสมาชิกสหกรณ์การเกษตรเมืองนครนายก จำกัด หนึ่งในตัวแทนยุวชนเกษตรไทยเข้าร่วมโครงการฝึกงานเกษตรประเทศญี่ปุ่น รุ่น 36 ของกรมส่งเสริมสหกรณ์ “สิ่งเราได้มาคือวิธีคิด ความขยันอดทน ความมีระเบียบวินัยเพิ่มขึ้น มองอะไรรอบคอบมากขึ้น รู้จักวางแผนปลูกพืชระยะสั้น ระยะยาว บริหารเวลาช่วงไหนควรทำอะไร ปลูกอะไร” นายนุชา บุญมา เจ้าของศูนย์เรียนรู้สวนมะเดื่อฝรั่งใน ต.สาลิกา อ.เมือง จ.นครนายก และ 1 ในยุวเกษตรกรไทยที่เข้าร่วมโครงการฝึกงานเกษตรที่ประเทศญี่ปุ่น รุ่นที่ 36 บอกเล่าประสบการณ์เมื่อครั้งมีโอกาสไปฝึกงานเรียนรู้ด้านการเกษตรที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 11 เดือน ตามโครงการความร่วมมือระหว่างกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประเทศไทย และสภาการแลกเปลี่ยนทางการเกษตรแห่งประเทศญี่ปุ่น หรือ Japan Agriculture Exchange Council : JAEC  ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ลูกหลานเกษตรกรบ้านนอกอย่างเขาจะมีโอกาสบินข้ามน้ำข้ามทะเลไปหาประสบการณ์ด้านการเกษตรในต่างแดนอย่างประเทศญี่ปุ่น ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้นำเทคโนโลยีนวัตกรรมสุดล้ำด้านการเกษตร แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหนุ่มวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิ