เกษตรอุตสาหกรรมไทย

 กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม หรือดีพร้อม (DIPROM) กระทรวงอุตสาหกรรม เดินหน้ายกระดับเกษตรอุตสาหกรรมไทย มุ่งเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าเกษตรด้วยการส่งเสริมผู้ประกอบการให้เข้าถึงและประยุกต์ใช้เครื่องจักรกล ระบบอัตโนมัติ AI และเทคโนโลยีดิจิทัล ผ่านกลไก DIPROM ITC พร้อมเชื่อมโยงความร่วมมือกับนักพัฒนาเทคโนโลยี สถาบันการศึกษา และภาคเอกชน เพื่อพัฒนาเครื่องจักรและนวัตกรรมให้เหมาะสมกับสินค้าเกษตรแต่ละประเภท ผ่านกิจกรรม “DIPROM Agro-Machinery Award 2026” เวทีเผยแพร่ต้นแบบเทคโนโลยีเกษตรอุตสาหกรรมอัจฉริยะ พร้อมมอบรางวัล 5 ผลงานเด่น ครอบคลุมนวัตกรรมด้านการลดความชื้น การติดตามปศุสัตว์ด้วย AI การคัดแยกผลผลิต ระบบควบคุมด้วย IoT และเครื่องบรรจุอัจฉริยะ ควบคู่กับการส่งเสริมการพัฒนาและทดลองใช้เครื่องจักรต้นแบบก่อนต่อยอดสู่เชิงพาณิชย์ เพื่อเพิ่มผลิตภาพและขีดความสามารถในการแข่งขันของเกษตรอุตสาหกรรมไทย นางสาวณัฏฐิญา เนตยสุภา อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กล่าวว่า เกษตรอุตสาหกรรมเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ ทั้งการสร้างรายได้จากการส่งออก การเพิ่มมูลค่าผลผลิตทางการเกษตร และการเสริมความเ

แหนแดง เป็นพืชตระกูลเฟิร์นชนิดลอยน้ำ เจริญเติบโตลอยอยู่บนผิวน้ำในที่ที่มีน้ำขังในเขตร้อนและเขตอบอุ่น แหนแดงที่พบอยู่ทั่วโลกมีอยู่ด้วยกัน 7 ชนิด ในประเทศไทยมีอยู่เพียงชนิดเดียว คือ อะซอลล่า พินนาต้า (Azolla pinnata) ต้นแหนแดง ประกอบด้วยส่วนต่างๆ คือ ลำต้น ราก และใบ แหนแดงมีกิ่งแยกจากลำต้น ใบของแหนแดงเกิดตามกิ่งเรียงสลับกันไป ใบแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือใบบนและใบล่าง มีขนาดใกล้เคียงกัน ใบล่างค่อนข้างโปร่งใส มีคลอโรฟิลล์น้อยมาก ใบบนเป็นสีเขียวมีคลอโรฟิลล์เป็นองค์ประกอบ ดร. ศิริลักษณ์ แก้วสุรลิขิต นักวิชาการเกษตรชำนาญการพิเศษ กลุ่มงานวิจัยจุลินทรีย์ดิน กลุ่มวิจัยปฐพีวิทยา กองวิจัยพัฒนาปัจจัยการผลิตทางการเกษตร กรมวิชาการเกษตร เล่าว่า แหนแดงที่ขึ้นอยู่ตามแหล่งน้ำธรรมชาติในบ้านเรา เป็นแหนแดงสายพันธุ์ อะซอลล่า พินนาต้า (Azolla pinnata) มีขนาดเล็กกว่าแหนแดงสายพันธุ์ที่กรมวิชาการเกษตรพัฒนาขึ้นมาเพื่อให้เกษตรกรนำไปใช้ประโยชน์ในปัจจุบัน ประมาณ 10 เท่า ทำให้ขยายพันธุ์ได้ช้ากว่า แหนแดง มีประวัติการใช้เป็นปุ๋ยพืชสดในนาข้าว ในประเทศสังคมนิยมเวียดนาม และสาธารณรัฐประชาชนจีนมานานหลายศตวรรษแล้ว “กรมวิชาการเกษ

มหาวิทยาลัยแม่โจ้ นำทีมนักกีฬาทักษะเกษตร จาก 3 คณะ ได้แก่ คณะผลิตกรรมการเกษตร คณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยี และ คณะเทคโนโลยีการประมงและทรัพยากรทางน้ำ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาทักษะเกษตร และกีฬาสากล ในงานประเพณี 4 จอบแห่งชาติ ครั้งที่ 41 “ลูกพระนเรศเกษตรไทย สานสายใยภาคี 41 ปี 4 จอบ” ซึ่งมี 12 สถาบันภาคี ที่มีการเรียนการสอนทางด้านการเกษตรจากทั่วประเทศ เข้าร่วมชิงชัย ระหว่างวันที่ 4-8 พฤศจิกายน 2569 ณ คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก ผลการแข่งขัน มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ได้รับ #รางวัลชนะเลิศ ครองถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี โดยสามารถกวาดมาได้ 17 เหรียญทอง, 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง พร้อมเก็บเพิ่มอีก 2 เหรียญทองกีฬาสาธิต และ 1 เหรียญทองกีฬาสากล รวม 23 เหรียญ ครบทุกประเภทการแข่งขัน ดังนี้ 🥇 เหรียญทอง 17 รายการ ได้แก่ 🥈 เหรียญเงิน 1 รายการ ได้แก่ การวิเคราะห์อาหารสัตว์ 🥉 เหรียญทองแดง 2 รายการ ได้แก่ การขยายพันธุ์พืช (ติดตา–ต่อยอด–ทาบกิ่ง) และ การผลิตแผ่นประชาสัมพันธ

“โกโก้” พืชที่แค่ได้ยินชื่อ ภาพของความหอมหวาน ละมุน และรสชาติอันเป็นเอกลักษณ์ก็ลอยมาทันที นอกเหนือจากความอร่อยแล้ว โกโก้ยังเคยถูกยกให้เป็น “พืชเศรษฐกิจทางเลือกใหม่” ที่หอมหวานสำหรับเกษตรกรไทยในหลายพื้นที่ แต่ในความเป็นจริง เส้นทางของโกโก้ไทยไม่ได้หอมหวานเหมือนรสชาติของมันเลย ย้อนกลับไปในช่วงที่โกโก้เริ่มบูมใหม่ๆ เกษตรกรจำนวนมากมองเห็นโอกาสและแห่ปลูกตามกระแส โดยขาดการศึกษาข้อมูลอย่างรอบด้าน ทำให้ตกเป็นเหยื่อของกลุ่มมิจฉาชีพที่เข้ามาหลอกขายต้นพันธุ์พ่วงด้วยคำสัญญาว่าจะ “ประกันราคาและรับซื้อคืนแน่นอน” ซึ่งในช่วงแรกก็มีการรับซื้อจริง แต่พอนานวันเข้า กลุ่มผู้รับซื้อกลับหายเข้ากลีบเมฆ ทิ้งให้เกษตรกรหลายรายต้องชอกช้ำขาดทุนและปล่อยสวนทิ้งร้างเพราะไม่มีตลาดรองรับ ถึงอย่างนั้น โกโก้ก็ไม่ได้เป็นพืชฝันร้ายของทุกคน สำหรับเกษตรกรกลุ่มที่ยอมล้มลุกคลุกคลาน ลองผิดลองถูก และไม่ยอมแพ้ จนค้นพบว่าทางรอดของการปลูกโกโก้คือ “ต้องพึ่งพาตัวเอง” หนึ่งในคนที่พิสูจน์เรื่องนี้จนเห็นผลจริงก็คือ ผอ.วรวิทย์ ทิศานุรักษ์ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียน และเจ้าของ “โกโก้เมืองลี Org