โปีะ
ไทยเราอยู่กับน้ำ กินกับน้ำมาแต่บรรพกาล การเดินทางในสมัยก่อน ตั้งแต่สมัยสุโขทัย กรุงศรีอยุธยา เรื่อยมาจนกระทั่งกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เราใช้ทางน้ำเป็นหลัก เพราะแม่น้ำลำคลองเรามากมาย ทั้งคลองธรรมชาติ และคลองขุด สยามขุดขึ้นมาเพื่อการคมนาคม และเพื่อใช้เดินทางไปรบทัพจับศึก ตัวอย่าง เช่น คลองสำโรง เป็นคลองที่ขุดเชื่อมระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำบางปะกง ถือเป็นคลองสำคัญของจังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดฉะเชิงเทรา เราใช้เป็นเส้นทางขนส่ง และใช้เป็นเส้นทางไปรบกับประเทศเพื่อนบ้าน อย่างช่วงสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ กองทัพสยามใช้เส้นทางนี้ลัดไปลงแม่น้ำบางปะกงหลายครั้งหลายครา ส่วนคลองดำเนินสะดวก ก็ขุดเชื่อมแม่น้ำแม่กลองกับแม่น้ำท่าจีน ในสมัยรัชกาลที่ 4 เอื้อผลประโยชน์ให้กับการเดินทางไปมาของชาวบ้าน ต่อมาใช้เป็นเส้นทางคมนาคมหลัก และเป็นเส้นทางขนส่งสินค้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งพืช ผัก ผลไม้ ที่ชาวบ้านมาอาศัยอยู่ริมคลอง แล้วยึดอาชีพทำสวน การข้ามไปมาระหว่างคลองเล็กๆ เราชาวบ้านใช้ เรือ แพ และสร้างสะพานข้ามคลองได้ง่าย แต่ถ้าเป็นแม่น้ำขนาดใหญ่ อย่างแม่น้ำท่าจีน แม่น้ำเจ้าพระยา สมัยก่อนสะพานข้ามแม่น้ำยังไม่มี ครั้
