กระทรวงแรงงานฉลอง 100 ปี องค์การแรงงานระหว่างประเทศลงนามแผนงานระดับชาติว่าด้วยงานที่มีคุณค่าฉบับแรกของประเทศไทย (Decent Work Coutry Program:DWCP)
กระทรวงแรงงาน ฉลอง จัดกิจกรรมการเฉลิมฉลองโอกาส 100 ปี องค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Organization-ILO) อย่างยิ่งใหญ่ ร่วมถ่ายทอดสดกิจกรรมงานฉลองฯ ในธีมสงกรานต์ สีสัน และเอกลักษณ์ของประเพณีไทยไปทั่วโลก พร้อมสร้างความเชื่อมั่นแก่นานาประเทศ ในการรับรู้ว่าประเทศไทย ในฐานะ 1 ใน 42 ประเทศสมาชิก ที่ร่วมก่อตั้ง LLO ด้วยการจัดให้มีการลงนามแผนงานระดับชาติว่าด้วยงานที่มีคุณค่า (Decent Work Coutry Program:DWCP) ฉบับแรกของประเทศไทย
วันที่ 11 เมษายน 2562 กระทรวงแรงงาน เปิดห้องประชุมจอมพล ป.พิบูลสงคราม ชั้น 5 อาคารกระทรวงแรงงาน จัดยิ่งใหญ่ กิจกรรมการเฉลิมฉลองโอกาส 100 ปี องค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Organization-ILO) โดยประเทศไทยได้รับคัดเลือกเป็น 1 ใน 24 ประเทศสมาชิก ร่วมจัดกิจกรรมถ่ายทอดสดงานเฉลิมฉลองฯ ไปทั่วโลก โดยมีการถ่ายทอดสดกิจกรรมที่จัดขึ้น อย่างต่อเนื่องประเทศละ 1 ชั่วโมง ซึ่งประเทศไทย ถ่ายทอดสดเป็นลำดับที่ 4 ในช่วงเวลา 10.00-11.00 น. ตามเวลาประเทศไทย ในธีมของวันสงกรานต์ สีสัน และเอกลักษณ์ประเพณีไทย ซึ่งมีไฮไลท์ของการจัดงานคือ การจัดทำ และเผยแพร่หนังสือประวัติศาสตร์สัมพันธ์ไทย-ILO 100 ปี การจัดทำตราการลงนามแผนงานระดับชาติว่าด้วยงานที่มีคุณค่า (Decent Work Coutry Program:DWCP) ฉบับแรกของประเทศไทย ระหว่างผู้แทนกระทรวงแรงงาน องค์กรนายจ้าง องค์กรลูกจ้าง และ ILO โดย DECP จะเป็นกรอบแผนการทำงานร่วมกันของประเทศไทยกับ ILO เพื่อบรรลุเป้าหมายการส่งเสริมงานที่มีคุณค่าสำหรับทุกคน
สำหรับกิจกรรมงานเฉลิมฉลองฯ ครั้งนี้ ได้รับเกียรติจาก พลตำรวจเอก อดุลย์ แสงสิงแก้ว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน คุณจรินทร์ จักกะพาก ปลัดกระทรวงแรงงาน คุณแกรม บักเลย์ ผู้อำนวยการสำนักงานแรงงานระหว่างประเทศ ประจำประเทศไทย คุณทวี เตชะธีราวัฒน์ ประธานสภาองค์การบูกจ้างสมาพันธ์แรงงานแห่งประเทศไทย และพร้อมด้วยผู้บริหารกระทรวงแรงงาน ผู้แทนหน่วยงาน องค์กรภาคีที่เกี่ยวข้อง และสื่อมวลชน ร่วมงานอย่างคับคั่ง
ทั้งนี้ ประวัติศาสตร์อันยาวนานของ ILO เริ่มในปี พ.ศ. 2462 ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ยุติลงโดยมีเป้าหมายหลักการก่อตั้ง ILO คือ การส่งเสริมเรื่องสิทธิในการทำงาน สนับสนุนให้เกิดโอกาสแห่งการจ้างงานที่มีคุณค่า การคุ้มครองทางสังคม และการปรึกษาหารือในประเด็นต่างๆ โดยยึดหลักความยุติธรรมทางสังคม
ประเทศไทยเป็นที่ตั้งของสำนักงานของ ILO จำนวน 2 แห่ง ณ อาคารสหประชาชาติ ได้แก่ สำนักงานแรงงานระหว่างประเทศ ประจำภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก และสำนักงานแรงงานระหว่างประเทศประจำประเทศไทย กัมพูชา และ สปป.ลาว
กิจกรรมครั้งนี้ เป็นโอกาสสำคัญในการแสดงศักยภาพ บทบาท และความสำเร็จของประเทศไทย ในการยกระดับมาตรฐานแรงงาน การพัฒนาคุณภาพชีวิตแรงงาน และแผนงานระดับชาติว่าด้วยงานที่มีคุณค่า ซึ่งการลงนามแผนระดับชาติว่าด้วยงานที่มีคุณค่า (Decent Work Coutry Program:DWCP) ฉบับแรกของประเทศไทย เป็นการเตรียมความพร้อมด้านแรงงานในทุกมิติ เพื่อให้สามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงของโลกแห่งการทำงานในอนาคตได้อย่างราบรื่น
ในวันที่โลกกำลังเผชิญกับวิกฤตซ้ำซ้อน ทั้งสงครามที่ยืดเยื้อ ภาวะเศรษฐกิจที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ ไปจนถึงภัยธรรมชาติจากปรากฏการณ์โลกเดือดที่รุนแรงขึ้นทุกปี หลายคนมักตั้งคำถามว่า “ในเมื่อปากท้องยังลำบาก เราจะปลูกต้นไม้ไปเพื่ออะไร” เรามักถูกสอนให้แยก ‘ปัญหาเศรษฐกิจ’ ออกจาก ‘ปัญหาสิ่งแวดล้อม’ โดยเชื่อว่าต้องเอาชีวิตให้รอดก่อน แล้วค่อยกลับมาดูแลธรรมชาติ แต่นั่นอาจเป็นกับดักทางความคิดที่ทำให้เรามองไม่เห็นทางออกที่แท้จริง เพราะในความเป็นจริงแล้ว ปากท้องกับสิ่งแวดล้อมคือเรื่องเดียวกัน การปลูกป่าในวันนี้จึงไม่ใช่เพียงการทำเพื่อการค้าหรือประโยชน์ส่วนตัว แต่มันคือการสร้างฐานรากให้กับทุกมิติของชีวิต เพราะเมื่อเรามีสิ่งแวดล้อมที่ดี มีต้นไม้ที่ช่วยดูดซับคาร์บอนและคืนสมดุลให้สภาพอากาศ เมื่อนั้นเราจะทำงานได้ดีขึ้น พืชผลทางการเกษตรจะงอกงามขึ้น และบรรยากาศโดยรวมของสังคมไปจนถึงเศรษฐกิจก็จะขยับดีตามไปด้วย คุณขิม-ลีนา นาคะวิโรจน์ จากพนักงานออฟฟิศผู้หลงรักการเดินป่า สู่การเป็นอินฟลูเอนเซอร์เจ้าของช่อง “สาวใต้ปลูกต้นไม้” ที่ตัดสินใจทิ้งงานประจำมาปลูก “ไม้ป่าและไม้เศรษฐกิจ” อย่างเต็มตัว”Advertiser” คุณขิมเล่าว่า
ใครจะคิดว่า พื้นที่ทะเลทรายอันแห้งแล้งที่เต็มไปด้วยผืนทรายกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา จะสามารถเปลี่ยนให้กลายเป็นแหล่งเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเศรษฐกิจได้ แต่วันนี้ประเทศจีนกำลังพิสูจน์ให้เห็นว่า ข้อจำกัดทางภูมิศาสตร์อาจไม่ใช่อุปสรรคของการทำเกษตรกรรมอีกต่อไป เมื่อมีเทคโนโลยีและการบริหารจัดการทรัพยากรที่เหมาะสม หนึ่งในตัวอย่างที่กำลังได้รับความสนใจคือ การพัฒนาฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำกลางทะเลทรายทากลามากัน (Taklamakan Desert) ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน ซึ่งเป็นพื้นที่ห่างไกลจากทะเลและมีสภาพอากาศแห้งแล้งอย่างรุนแรง แต่กลับสามารถเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำได้หลากหลายชนิด ตั้งแต่ปลาแซลมอน ปลาเทราต์ ปลากะพง ไปจนถึงกุ้งและปู ความน่าสนใจไม่ได้อยู่เพียงการเลี้ยงปลาในพื้นที่ที่แทบไม่มีฝนตกเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการนำน้ำใต้ดินที่มีความเค็มมาปรับคุณภาพให้เหมาะสมกับสัตว์น้ำ การใช้ระบบหมุนเวียนน้ำเพื่อลดการสูญเสีย ตลอดจนการนำเทคโนโลยีควบคุมสภาพแวดล้อมเข้ามาช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต ปัจจุบันเขตซินเจียงมีฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำมากกว่า 1,000 แห่ง มีกำลังการผลิตรวมมากกว่า 200,000 ตันต่อปี
กลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์วิถีพอเพียงตำบลช่องสะแก หมู่ที่ 7 ตำบลช่องสะแก อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี นับเป็นกลุ่มต้นแบบความสำเร็จจากการยกระดับจากฟาร์มเกษตรจำนวน 5 ไร่ เป็นแหล่งเรียนรู้และแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรอินทรีย์ สร้างรายได้ให้แก่เกษตรกรในชุมชน สร้างเครือข่ายเกษตรกรรวมถึงสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าเกษตรอย่างครบวงจร และพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรได้อย่างยั่งยืน นายสุพจน์ กลิ่นพ่วง ผู้ก่อตั้งและเป็นประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์วิถีพอเพียงตำบลช่องสะแก บอกเล่าว่า กลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์วิถีพอเพียงตำบลช่องสะแก มีพื้นที่ดำเนินกิจกรรมทางการเกษตรและปลูกพืชผักอินทรีย์ จำนวน 5 ไร่ เริ่มดำเนินการเมื่อปี 2559 ปัจจุบันมีสมาชิกเกษตรกร 50 ราย สมาชิกส่วนใหญ่ ร้อยละ 92 จะเพาะปลูกข้าวเป็นหลัก และบางส่วนจะปลูกพืชผักอินทรีย์ ซึ่งเกษตรกรจำนวน 4 รายที่ปลูกพืชผักอินทรีย์ได้รับการรับรองมาตรฐานเกษตรอินทรีย์แบบมีส่วนร่วม (Participatory Guarantee Systems: PGS) โดยกลุ่มมีเป้าหมายสำคัญคือต้องการผลิตพืชผักอินทรีย์ไว้จำหน่าย และบางส่วนเก็บไว้บริโภคในครัวเรือน กลุ่มจึงมีการส่งเสริมสมาชิ
ในสวนหรือพื้นที่เกษตรหลังจากการตัดแต่งกิ่งไม้ เก็บเกี่ยวผลผลิต หรือกำจัดวัชพืช มักมีเศษวัสดุเหลือทิ้งจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นกิ่งไม้ ใบไม้ แกลบ ซังข้าวโพด เปลือกผลไม้ หรือเศษพืชต่างๆ หลายพื้นที่เลือกกำจัดด้วยการเผาทิ้ง ซึ่งนอกจากจะไม่ได้ใช้ประโยชน์จากวัสดุเหล่านั้นแล้ว ยังอาจก่อให้เกิดควันและมลพิษทางอากาศ อีกทางเลือกหนึ่งที่สามารถทำได้ในระดับครัวเรือนและฟาร์ม คือการนำเศษวัสดุเหล่านี้มาผ่านกระบวนการ “ไพโรไลซิส (Pyrolysis)” หรือการให้ความร้อนกับวัสดุชีวมวลในสภาวะที่มีออกซิเจนน้อย เพื่อเปลี่ยนวัสดุอินทรีย์ให้กลายเป็น ถ่านชีวภาพ หรือ Biochar ถ่านชีวภาพไม่ได้เป็นเพียง “ถ่าน” ที่นำมาเผาแล้วใช้เป็นเชื้อเพลิง แต่เป็นวัสดุคาร์บอนที่สามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ในดิน ช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวในดิน และเป็นแหล่งอาศัยของจุลินทรีย์ได้ จึงถูกนำมาประยุกต์ใช้ในงานเกษตรเพื่อช่วยปรับปรุงคุณสมบัติของดินและเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากร ที่สำคัญ เกษตรกรสามารถเริ่มต้นจากวัสดุที่มีอยู่ในสวน ไม่จำเป็นต้องซื้อวัตถุดิบใหม่ และสามารถทำในระดับเล็กเพื่อทดลองกับแปลงของตัวเองก่อนได้ Biochar หรือถ่านชีวภาพ คือวัสดุคาร์บอนที่ได้จา
