อื่นๆ

นายสุเมธ ท่านเจริญ ผู้อำนวยการศูนย์ส่งเสริมและสนับสนุนมูลนิธิโครงการหลวงและโครงการตามพระราชดำริ สถาบันพัฒนาและฝึกอบรมโรงงานต้นแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (มจธ.) เปิดเผยถึงที่มาของโครงการพัฒนากระบวนการเรียนรู้สู่งานอาชีพ โดยการจัดทำหลักสูตรงานอาชีพในอำเภอบ่อเกลือ และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน ว่า มหาวิทยาลัยพยายามหาอาชีพอื่นเข้ามาทดแทนการปลูกข้าวโพดแบบยั่งยืน โดยเน้นกลุ่มเป้าหมายไปที่การพัฒนาด้านการศึกษาและพัฒนาอาชีพให้กับเด็กและเยาวชน เนื่องจากจังหวัดน่านเป็นพื้นที่ภูเขาสูงติดชายแดน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชนกลุ่มน้อยที่มีอยู่มากกว่า 10 ชนเผ่า เด็กและเยาวชนกลุ่มนี้มาจากครอบครัวที่พ่อและแม่พูดภาษาไทยไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ออก ฐานะยากจน ถูกเลี้ยงมาในสังคมปิดและใช้ภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง จึงต้องการฝึกให้มีทักษะไปประกอบอาชีพสร้างรายได้โดยไม่ทิ้งถิ่นฐานที่อยู่ นายสุเมธ กล่าวต่อไปว่า มจธ. จึงสนับสนุนให้โรงเรียนที่อยู่บนดอย จัดทำหลักสูตรงานอาชีพ 1 โรงเรียน 1 อาชีพ (อย่างน้อย) เพื่อสนับสนุนการศึกษาสู่การมีงานทำ โดย มจธ. จับมือกับวิทยาลัยบการอาชีพปัว สนับสนุนให้โรงเรียนในเครือข่ายดรุ

ปลาหมอสี เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย ด้วยมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เช่น สีสันที่สวยงามสะดุดตา ตลอดจนส่วนหัวที่มีความโหนกนูน จึงทำให้ดูแปลกไปกว่าปลาชนิดอื่น ลักษณะโดยทั่วไปของปลาหมอสี จะเลี้ยงโดยเน้นให้มีสีสันและส่วนหัวให้มีโหนกก้อนใหญ่ ซึ่งลำตัวของปลาจะมีลักษณะแบน เกล็ดมีขนาดปานกลาง ลำตัวมีสีฉูดฉาดหลายสี เช่น สีชมพู สีน้ำเงิน สีเหลือง ส่วนใหญ่จะนิยมเลี้ยงเพื่อเป็นปลาสวยงาม เพราะปลามีความแข็งแรง สามารถทนต่อสภาพน้ำที่มีอากาศน้อยได้ดี บางคนก็มีความเชื่อกันว่าเลี้ยงเพื่อเสริมฮวงจุ้ย ในเรื่องของการซื้อขายนั้น ราคาถือว่าค่อนข้างดีเลยทีเดียว โดยขึ้นอยู่กับลักษณะของปลาที่แตกต่างกันไป เช่น มีโหนกที่หัวใหญ่ สีสันสดใส และมีลายแถบสีดำข้างลำตัวชัด ซึ่งปลาหมอสีตัวใดมีครบ 3 อย่างนี้ จะมีราคาแพงเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย จากความสวยงามชวนหลงใหลของปลาหมอสี ทำให้ คุณเศรษฐศักดิ์ โสจิศันสนีย์ อยู่บ้านเลขที่ 18 หมู่ที่ 2 ตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร ได้ทดลองเลี้ยงปลาหมอสีจนประสบผลสำเร็จ และที่สำคัญได้ศึกษาการเพาะพันธุ์ จนทำให้ที่ฟาร์มปลาหมอสีของเขา มีปลาที่มีความสวยงามและเป็นที่ต้องการของตลาดมามากก

วันที่ 17 พ.ย. ผู้สื่อข่าวเดินทางไปยังบ้านเลขที่ 401/1 หมู่ 12 ต.บัวขาว อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ ของนายคเชนทร์ วรชัย อายุ 40 ปี ผู้เพาะพันธุ์และเป็นเจ้าของปลากัดลายธงชาติไทย ซึ่งโด่งดังเป็นกระแสในโลกออนไลน์ว่ามีการประมูลปลากัดลายธงชาติไทย ราคาสูงถึงตัวละ 53,500 บาท นายคเชนทร์ กล่าวว่า การเลี้ยงปลากัดเป็นงานอดิเรก เนื่องจากตนเองชื่อชอบ โดยใช้เวลาว่างหลังเลิกงาน เพาะพันธุ์ เปลี่ยนน้ำ และให้อาหาร ปัจจุบันมีปลากัดเลี้ยงไว้ประมาณ 100 ตัว ส่วนปลากัดที่เลี้ยงไว้ชื่อว่า เจ้าไตรรงค์ เป็นปลากัด สายพันธุ์ ฮาฟมูน หรือ ปลากัดครีบสั้นหางพระจันทร์ครึ่งดวง อายุ 3 เดือนครึ่ง มีลักษณะสีสันพิเศษไม่เหมือนใครเพราะเป็นลายธงชาติไทยตลอดทั้งตัว ตนจึงตัดสินใจลองประมูลดูในกลุ่มไลน์ประมูลปลากัดไทย โดยโพสต์ผ่านเฟซบุ๊กตัวเอง ชื่อ Kachen Worachai ตั้งแต่วันที่ 6 พ.ย.ที่ผ่านมา ในราคาเริ่มต้น 99 บาท จนถึงวันที่ 8 พ.ย. เวลาประมาณ 21.00 น. พบว่ามีผู้ประมูลสูงถึง 53,500 บาท จึงได้ปิดการประมูล สำหรับผู้ประมูลได้อยู่ที่จ.นครปฐม ถือเป็นเรื่องที่ไม่คิดมาก่อนว่าราคาปลากัดตัวนี้จะสูงถึงขนาดนี้ สำหรับ เจ้าไตรรงค์ การเพาะพันธุ์

แม้จะเป็นสัตว์ตัวจ้อยในโลกแมลง แต่ “แมงมุม” กลับขึ้นชื่อเป็นตัวอันตราย แถมยังเป็นต้นกำเนิดของอาการที่เรียกว่า “อะราคโนโฟเบีย” หรืออาการกลัวแมงมุมอีกด้วย อันที่จริง แมงมุมเป็นสัตว์น่าสนใจ ดูลึกลับน่าค้นหา และน่ามองไม่แพ้เพื่อนสัตว์ชนิดอื่นๆ ใช่แล้ว…อ่านไม่ผิดหรอก เพราะแมงมุมหลายสายพันธุ์มีรูปลักษณ์โดดเด่น และสวยงามมากๆ เริ่มต้นกันที่ “แอนทิลลีส พิงก์โท” เพื่อน 8 ขาตัวหนาที่มาพร้อมสีสันแปลกตา เมื่อยังเล็กลำตัวมีสีดำตัดกับขาสีฟ้าสดใส พอโตขึ้นลำตัวค่อยๆ กลายเป็นสีเขียวมรกต ส่วนขาเปลี่ยนเป็นสีแดงชมพู ตัวผู้จะมีสีเข้มชัดกว่า และขนาดเล็กกว่าตัวเมียค่อนข้างมาก มีถิ่นที่อยู่อาศัยบริเวณ เกาะกัวเดอลุปในทะเลแคริบเบียน และโดมินิกา ขณะที่ “แมงมุมฮันต์สแมน” หรือแมงมุมขายาว พบในออสเตรเลีย ดูผิวเผินเหมือนแมงมุมสีน้ำตาลทั่วไป แต่ฮันต์สแมนมีลวดลายสีขาวแต้มตามลำตัวและขา ทำให้ดูคล้ายเปลือกไม้ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการพรางตัวกับแหล่ง ที่อยู่อาศัย ตัวต่อมาชื่อ “ฮาร์เวสต์เมน” กับฉายาคุณพ่อขายาว ตามลักษณะขาที่ยาวม๊ากมาก พวกมันคล้ายแมงมุม แต่จริงๆ เป็นแมงย่องแย่ง มีส่วนหัว อก และท้องรวมเป็นส่วนเดียว ต่างจากแมงมุมท

ผจก.สมาคมแมวไทยโบราณไม่สิ้นหวังขึ้นทะเบียน “ศุภลักษณ์” รอเจ้าของส่งข้อมูลตรวจคุณลักษณะเรื่อยๆ วอนรัฐบาลให้ความสำคัญ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม น.ส.พนารัตน์ คำฉัตร ผู้จัดการศูนย์แมวไทยโบราณและผู้จัดงานประกวดแมวพันธุ์ไทยโบราณ ภายในงาน “Pet Variety สิ่งมหัศจรรย์โลกแห่งสัตว์เลี้ยง” ที่ศูนย์แสดงสินค้า อิมแพค เมืองทองธานี ระหว่างวันที่ 6-9 ตุลาคม กล่าวถึงกรณีที่แมวไทย 4 สายพันธุ์ คือ ขาวมณี, วิเชียรมาศ, โกนจา และโคราช ถูกสหรัฐอเมริกาและอังกฤษนำไปสร้างหลักฐานเอกสารแสดงความเป็นเจ้าของสายพันธุ์กับสมาคมแมวโลก แต่กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ ตั้งข้อสังเกตอาจไม่ใช่การจดสิทธิบัตรว่า กรณีนี้คือการจดทะเบียนสายพันธุ์แมวกับสมาคมแมวโลก แม้จะไม่ใช่การจดสิทธิบัตรแต่ก็ถือว่าใกล้เคียง เพราะการขึ้นทะเบียนแมวแต่ละสายพันธุ์ จะต้องพิจารณาจากรหัสทางพันธุกรรม (ดีเอ็นเอ) ของแมวเป็นสำคัญ “ในกรณีของแมวไทย 4 สายพันธุ์นี้ ต่อให้ประเทศไทยจะใช้ชื่ออื่น แล้วไปยื่นขอขึ้นทะเบียนกับสมาคมแมวโลกใหม่ เขาก็ไม่รับรอง เพราะเมื่อมีการตรวจดีเอ็นเอแล้วพบว่าสายพันธุ์ไปตรงกับที่สหรัฐและอังกฤษได้ขึ้นทะเบียนไว้ เรื่องก็จะตกไปทันที” น.ส

กว่า 100 ปีมาแล้ว ที่โรงเรียนบ้านแก่นท้าว (อโศกวุฒิกรสงเคราะห์) ตำบลเสมา อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งมาจนถึงปัจจุบัน ผ่านการเรียนการสอนมาหลายต่อหลายรุ่น แต่เพราะพื้นที่โรงเรียนมีน้อย เพียง 6 ไร่ 30 ตารางวา ทำให้อาคารเรียนและพื้นที่ทุกอย่างต้องจัดระเบียบอย่างเป็นระบบให้ดี เพื่อประโยชน์ใช้สอยอย่างเต็มที่ ที่ผ่านมา ทราบว่าโรงเรียนจัดการเรียนการสอนในแบบโรงเรียนขยายโอกาส คือ มีการเรียนการสอนในระดับชั้นปฐมวัยถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มีบุคลากรด้านการสอน 14 คน มีนักเรียนเพียง 143 คน เท่านั้น อาจารย์ศศิธร จ๋าพิมาย ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านแก่นท้าว (อโศกวุฒิกรสงเคราะห์) เปิดเผยว่า โรงเรียนมีพื้นที่น้อย การให้ความสำคัญด้านพื้นที่เกษตรภายในโรงเรียนก็ไม่ได้น้อยไปด้วย แต่เป็นการจัดพื้นที่ให้เหมาะสมตามพื้นที่ที่มีอยู่ โดยให้ความสำคัญกับรายวิชาการงานพื้นฐานอาชีพ ซึ่งมีอาชีพเกษตรอยู่ในการเรียนการสอนรายวิชานี้ด้วย และการให้นักเรียนได้เรียนรู้ในภาคปฏิบัติ ถือเป็นสิ่งจำเป็น การจัดการแปลงผักสวนครัวไว้ให้นักเรียนได้ลงมือปฏิบัติ จึงมีมาโดยตลอด รวมถึงการจัดแปลงสวนสมรม ที่ปลูกพืชหลายชนิดคละกันภายใน

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่โรงเรียนสฤษดิ์เสนาพิทยาคม อ.วังทอง จ.พิษณุโลก นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มนี้ ได้ช่วยกันทำไข่เค็มสมุนไพรที่มีกลิ่นของสมุนไพรใบเตย เพื่อนำออกจำหน่ายในตลาดชุมชน เนื่องจากในชุมชนมีการเลี้ยงเป็ดไข่กันมาก เมื่อเหลือจากรับประทานในชีวิตประจำวันแล้ว จึงจำเป็นต้องทำไข่เค็ม เพื่อถนอมอาหารไว้รับประทาน นักเรียนกลุ่มนี้จึงได้ศึกษาเกี่ยวกับวิธีการถนอมอาหาร โดยการนำไข่เป็ดมาทำเป็นไข่เค็ม มีแนวคิดพัฒนาไข่เค็มที่ทำให้มีกลิ่นและรสชาติของใบเตยขึ้น เป็นเอกลักษณ์เฉพาะชุมชน เพื่อเป็นการถนอมอาหารไว้รับประทานและจำหน่ายสร้างรายได้ นางสมใจ ชูจิตร ครูชำนาญการพิเศษ เล่าว่า การทำไข่เค็ม เพื่อให้เด็กได้เรียนรู้การวางแผนการทำงานร่วมกัน การตลาดเป็นการส่งเสริมรายได้ให้เด็ก สามารถนำไปประกอบอาชีพได้ ใช้เวลาในช่วงลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ และกลุ่มสนใจ ที่ทำไข่เค็มสมุนไพรนี้ เรามองการตลาดว่าหน้าโรงเรียนมีตลาดชุมชนที่ยังไม่มีไข่เค็มจำหน่าย นอกจากนี้ ไข่มีประโยชน์ เด็กได้รับประทานและนำไปจำหน่ายได้ด้วย นายเจตริน มูลสวัสดิ์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 บอกว่า ผมใช้เวลาทำในช่วงลดเวลาเรียน เพิ่มเว