อื่นๆ
ผลิตภัณฑ์ลูกหยีสามรส เป็นผลิตภัณฑ์เด่นและขึ้นชื่อของ อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา ผลิตโดยกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแปรรูปผลิตภัณฑ์ลูกหยี ปัจจุบัน มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง อาทิ ลูกหยีปรุงรส ลูกหยีกวนไร้เมล็ด ลูกหยีแดงแห้งกรอบ ลูกหยีสดสุก เป็นต้น ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวได้มาตรฐานสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน และมาตรฐานฮาลาลแห่งชาติ โดยกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแปรรูปผลิตภัณฑ์ลูกหยีจะรับซื้อผลลูกหยีจากชาวบ้าน นำมาผลิตลูกหยีแปรรูปเพื่อส่งออกและจำหน่ายจนได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย และสร้างรายได้ให้กับกลุ่มวิสาหกิจชุมชนและชาวบ้านในพื้นที่ กระบวนการในการผลิตให้ได้ผลิตภัณฑ์จำนวนมากเพื่อให้ทันตามที่ตลาดแรงงานต้องการนั้น ยังคงไม่สามารถจัดส่งได้ทันที ยังคงใช้กระบวนการผลิตแบบท้องถิ่น โดยอาศัยแรงคนเป็นหลัก โดยเฉพาะขั้นตอนในการกะเทาะเปลือกและการแยกเปลือก ต้องใช้เวลา แรงงาน และต้นทุนที่ค่อนข้างสูง นายนันทยศ ซากรี นายธนภพ แซ่ซ่ำ และ นางสาวญาณาธิป พันธุ์แก้ว นักศึกษา ชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาวิศวกรรมแมคคาทรอนิกส์ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ศรีวิชัย ร่วมกับ
ภาคใต้ นำใบกะพ้อมาใช้ประโยชน์ในรูปแบบต่างๆ หรือประกอบพิธีตามความเชื่อของชาวใต้ โดยเฉพาะงานเดือนสิบนำมาห่อข้าวต้ม หรือนำใบกะพ้อมาทำหัตถกรรม จักสาน ใบกะพ้อ ลักษณะคล้ายฝ่ามือ เรียงเวียนสลับ รูปกลม ก้านใบรูปสามเหลี่ยม มีหนามแหลม ยอดอ่อนต้มจิ้มน้ำพริก ก้านใบ เอาหนามออกผ่าเป็นตอกใช้มัดข้าวกล้า ปัจจุบัน นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ สำหรับการห่อข้าวต้มต้องใช้ใบอ่อน ที่วิทยาลัยอาชีวศึกษาสงขลา จัดเผยแพร่วัฒนธรรมของท้องถิ่น โดยเฉพาะการทำข้าวต้มสอดไส้ใบกะพ้อ เนื่องจากนับวันเยาวชนรุ่นใหม่ไม่ค่อยได้สนใจกับวัฒนธรรมดั้งเดิม โดย ครูรัชนี การะนัด ทำออกเผยแพร่เพื่อได้เรียนรู้ โดยเพิ่มการใส่ไส้เข้าไปด้วย เพื่อเพิ่มมูลค่าให้แตกต่างจากปกติที่นิยมใส่เพียงข้าวเหนียว กะทิ หรือบางครั้งอาจจะใส่ถั่ว ส่วนผสม ข้าวต้ม ส่วนผสมจะเป็นของที่มีอยู่แล้วในท้องถิ่น ข้าวเหนียว 1 กิโลกรัม กะทิ 5 ถ้วย เกลือ 2 ช้อนโต๊ะ และน้ำตาลทรายครึ่งถ้วย สำหรับส่วนผสมของไส้ ทำจากเนื้อหมูหรือไก่ หั่นสี่เหลียมลูกเต๋า 1 กิโลกรัม เห็ดหอม หั่นบาง 100 กรัม กุ้งแห้ง แช่น้ำ 200 กรัม ไข่แดงเค็ม (ตัด 6 ชิ้น ต่อ 1 ฟอง) 10 ฟอง รากผักชี 3 ราก กระเทียม 10 กลีบ
จังหวัดน่าน เป็นจังหวัดหนึ่งในไม่กี่จังหวัด ที่ยังคงรักษาเอกลักษณ์ วัฒนธรรม สร้างความเป็นอัตลักษณ์ของจังหวัดให้ติดตาตรึงใจผู้ที่ไปเยี่ยมเยือนให้ได้เห็นอยู่เสมอ สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.) เลือกจังหวัดน่าน เป็นจังหวัดนำร่อง ในการส่งเสริมการนำมาตรฐานไปใช้ในสถานศึกษาระดับมัธยม ด้วยเหตุผลที่โรงเรียนหลายแห่งในจังหวัดน่าน มีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาหลายแห่ง ที่ยังคงหลักสูตรการสอนในเชิงวิชาชีพ เพื่อนำทักษะที่ได้ไปประกอบอาชีพในอนาคต อีกทั้งยังมีโรงเรียนหลายแห่งเป็นโรงเรียนประจำ รับนักเรียนที่มีปัญหาครอบครัว ขาดความพร้อม และมีภูมิลำเนาห่างไกล จำเป็นต้องพักค้างที่โรงเรียน เป็นเสมือนโรงเรียนกินนอน ดังนั้น ภาระค่าใช้จ่ายเรื่องปากท้องก็เป็นส่วนหนึ่งที่โรงเรียนต้องรับผิดชอบ และการทำการเกษตรภายในโรงเรียน เพื่อให้ได้ผลผลิตมาใช้เป็นวัตถุดิบในการประกอบอาหาร ก็เป็นวิธีหนึ่งในการลดภาระค่าใช้จ่ายภายในโรงเรียน มกอช. เลือกโรงเรียน 6 แห่ง ที่จังหวัดน่าน เป็นโรงเรียนนำร่อง ในการส่งเสริมมาตรฐาน GAP (Good Agriculture Practice) ให้ได้อาหารปลอดภัย และนักเรียนปฏิบัติได้จริง แท้จริงแล้ว มกอช. เห
จังหวัดน่าน ยังคงเป็นจังหวัดหนึ่งที่มีความเป็นเอกลักษณ์และมีวัฒนธรรมเมืองยังคงอยู่ แม้ว่าสภาพความเป็นเมืองจะรุกคืบเข้าไปมากแล้วก็ตาม ยิ่งเมื่อออกนอกตัวเมืองไป ความเป็นอัตลักษณ์ของผู้คนยิ่งเด่นชัดมากขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มชาติพันธุ์ ที่ยังคงมีเด็กนักเรียนมาจากกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ เข้ามาศึกษากระจายไปยังโรงเรียนหลายแห่ง โรงเรียนนันทบุรีวิทยา ในพระบรมราชานุเคราะห์ บ้านปางค่า หมู่ที่ 4 ตำบลไชยสถาน อำเภอเมือง จังหวัดน่าน เป็นโรงเรียนอีกแห่งที่ก่อตั้งมายาวนาน และเปิดให้การศึกษาในระดับมัธยมศึกษาเท่านั้น โดยก่อนหน้านี้ก่อตั้งเป็นโรงเรียนเอกชน แต่ปรับรูปแบบเข้าสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 37 มีนักเรียนจำนวน 468 คน อาจารย์สุเชษฐ์ สิทธิสันต์ ผู้อำนวยการโรงเรียนนันทบุรีวิทยา ในพระบรมราชานุเคราะห์ ให้ข้อมูลโรงเรียนว่า เป็นโรงเรียนที่จัดการศึกษาตามพระราชประสงค์ และสงเคราะห์นักเรียนที่ด้อยโอกาสทางการศึกษา เน้นสร้างอาชีพและสร้างรายได้ระหว่างเรียน ซึ่งมีการทำนาข้าวอินทรีย์ ปลูกหม่อนกินผล ปลูกผักกางมุ้ง เลี้ยงไก่พันธุ์ไข่ เลี้ยงปลา เป็นต้น มีนักเรียนพักนอน ร้อยละ 60 ของจำนวนนักเรียนในแต่ละปี
สมัยเด็กๆ ผมมีอ่างอยู่ใบหนึ่ง ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 60 ซ.ม. เดิมทีเป็นกระถางต้นไม้ ตรงก้นจึงมีรูกลมๆ ผมหาอะไรมาอุดกันน้ำรั่วออก เอาอิฐมาหนุนซ้อนกันสองสามก้อนแล้วค่อยวางกระถางบนอิฐเพิ่มความสูง จะได้ง่ายเวลานั่งดูปลา ในอ่างผมเลี้ยงปลาไว้สารพัด เช้าๆ รีบตื่นก็ลงมาดูปลาในอ่างก่อนจะทำอย่างอื่น ได้ให้อาหารปลา ดูปลากิน ปลาว่ายน้ำเล่นไปมา นั่งอย่างนั้นได้เป็นชั่วโมงๆ จนมีภาระเรื่องเรียนหนังสือทำให้ร้างราอ่างใบโปรดนี้ไปนาน กลับบ้านอีกทีพบว่าอ่างนั้นร้าว น้ำรั่วออกจนหมด ปลาตายไปบ้างที่บ้านแจกคนอื่นเขาไปบ้าง ผมได้แต่เซ็ง จากนั้นมาก็ไม่ได้เลี้ยงปลาในอ่างอีกเลย ทว่าถึงกระนั้นผมก็ยังชอบการเลี้ยงปลาแบบนี้ เห็นบ้านใครเขามีก็มักไปนั่งมองใกล้ ๆ คงประทับใจมาจากอ่างของตัวเองเมื่อครั้งยังเยาว์ก็เป็นได้ การเลี้ยงปลาในอ่างมีมานานนับพันๆ ปีแล้วในประเทศจีน และด้วยการค้าขายทางเรือ สินค้าจากจีนซึ่งรวมไปถึงอ่างกระเบื้องเคลือบและปลาทองสวยงามก็ได้ถูกส่งไปขายในดินแดนไกลโพ้น รวมถึงเมืองไทยเมื่อหลายร้อยปีก่อนด้วย มีหลักฐานว่าเศรษฐีชาวสยามนิยมเลี้ยงปลาทองเป็นงานอดิเรก โดยเฉพาะจากส่วนหนึ่งของวรรณคดีเรื่องขุนช้างข
การจัดการศึกษาแบบมีส่วนร่วม ”แบบคู่ขนาน-ทวิศึกษา” ระหว่างโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย กับวิทยาลัยสารพัดช่างตราด ร่วมกับภาคเอกชนผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรม เพื่อสร้างการรับรู้ว่าเมื่อเรียนจบแล้วสามารถเลือกเรียนต่อสายสามัญ สายอาชีพ หรือทำงานในสถานประกอบการได้ ซึ่งวิทยาลัยสารพัดช่างตราด ได้ดำเนินการมาแล้วตั้งแต่ปีการศึกษา 2559 และปี 2561 จะมีนักศึกษาที่จบมาเป็นรุ่นแรก ได้รับวุฒิการศึกษา 2 ใบ คือ มัธยมศึกษาตอนปลายและหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2561 ที่ผ่านมา วิทยาลัยสารพัดช่างตราดได้จัดกิจกรรม “การถอดบทเรียนจากแนวคิดสู่การปฏิบัติ พัฒนาการจัดการเรียนการสอนคู่ขนาน-ทวิศึกษา” ณ ห้องประชุม วิทยาลัยสารพัดช่างตราด โดยผู้มีส่วนร่วมการจัดการศึกษาแบบทวิศึกษาร่วมงาน 3 ภาคส่วน คือ หน่วยงานภาคการศึกษาที่เกี่ยวข้อง อาทิ ศึกษาธิการจังหวัดตราด โรงเรียนมัธยมศึกษา วิทยาลัยอาชีวศึกษา ผู้ประกอบการภาคเอกชน สมาคมพ่อครัวไทยเกาะช้าง บริษัท ร้านค้า และองค์กรชุมชนต่างๆ ของจังหวัดตราด เพื่อเป็นการถอดบทเรียน ทวิศึกษา เพิ่มทางเลือกให้นักเรียน อาจารย์จิรพงษ์ ร่มเงิน รองผู้อำนวยการวิทยาลัยสารพ
บริษัท สยามคูโบต้าคอร์ปอเรชั่น จำกัด ได้จัดกิจกรรม “KUBOTA Smart Farmer Camp 2018” ภายใต้แนวคิด คลุก ดิน ฟิน เฟร่อ เพื่อสร้างทัศนคติที่ดีในเรื่องของการทำเกษตร ด้วยการใช้เทคโนโลยีเครื่องจักรกลการเกษตรสมัยใหม่ พร้อมทั้งกระตุ้นให้เยาวชนรุ่นใหม่ใส่ใจการทำอาชีพเกษตรมากขึ้น โดยกิจกรรมจะประกอบด้วยการให้ความรู้ในเรื่องของดิน ทั้งการตรวจและวิเคราะห์สภาพดิน พร้อมทั้งการบำรุงรักษาดินอย่างถูกวิธีกับเกษตรกรตัวจริง รวมไปถึงการลงพื้นที่จริงและเปิดมุมมองการทำเกษตรในยุค 4.0 (Precision Farming) ในชุมชนเกษตรต้นแบบที่มีความเข้มแข็งอย่างศูนย์เรียนรู้ชุมชนพลังเกษตรสร้างสุขสยามคูโบต้า-ห้วยตาดข่า จังหวัดอุดรธานี พร้อมทั้งร่วมรับฟังประสบการณ์ที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้เยาวชนที่เข้าร่วมกิจกรรมได้กล้าคิด กล้าทำ กล้าที่จะนำการเปลี่ยนแปลงแบบคนรุ่นใหม่จากผู้มีประสบการณ์ การจัดกิจกรรมในครั้งนี้มีฐานการให้ความรู้เกี่ยวกับเกษตรต่างๆ ทั้งหมด 5 ฐาน ได้แก่ โรงสีมีดีกว่าได้ข้าว ตามรอยพ่อแบบพอเพียง ไร่นาสวนผสม 30 ไร่เงินล้าน นมคืออะไรรู้ไหมน้องจ๋า อนุรักษ์ภูมิปัญญาชาวบ้านเพื่อเยาวชนจะได้รู้ถึงวิธีการทำเกษตรที่แตกต่างของเกษตรก
การเรียนรู้จากประสบการณ์จริงนอกห้องเรียน ถือว่าเป็นบทเรียนที่มีค่า ไม่อาจพรรณาได้ เมื่อเทียบกับประสบการณ์จากการเรียนรู้ในห้องเรียน จากหนังสือเชิงวิชาการ หรือการฝึกประสบการณ์ภายในรั้วมหาวิทยาลัย เมื่อถึงช่วงเวลาฝึกประสบการณ์วิชาชีพตามหน่วยกิตที่นักศึกษาต้องเรียน ล้วนแต่เป็นโอกาสทองของนักศึกษาที่ศึกษามาในแต่ละสาขาวิชาชีพทั้งนั้น เพราะเป็นช่วงที่จะได้นำวิชาความรู้ที่เรียนมา ไปใช้จริงในสถานที่จริง เป็นการทดลองตนเองว่าสามารถทำงานในวิชาชีพนั้นได้หรือไม่ ทั้งยังเป็นประสบการณ์จริงนอกห้องเรียนที่ไม่สามารถหาได้อีก หากการเลือกสถานที่ฝึกประสบการณ์วิชาชีพนั้นไม่ตอบสนองความต้องการมากพอ สำหรับนักศึกษาที่ศึกษาในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับสัตวศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพสัตว์ สัตวศาสตร์และเทคโนโลยีอาหารสัตว์ หรือสาขาที่เกี่ยวข้อง ใกล้เคียง ที่มีหลักสูตรการเลี้ยงแพะ แกะ รวมอยู่ในวิชาที่ต้องศึกษาด้วย นอกเหนือจากการศึกษาในตำราเรียนแล้ว การมีแพะ แกะ ให้ได้จับต้องในการศึกษาจริง ปฏิบัติจริง จึงจะเป็นการเรียนรู้ที่สมบูรณ์ครบถ้วน ซึ่งที่ผ่านมา หลายสถาบันการศึกษา แพะและแกะ คงเป็นสัตว์ที่มีให้ปฏิบัติจริงน้อยหรือสถานศึก
วันนี้กับเวลาที่เหลืออยู่นั้นสำคัญมากกับทุกชีวิต พยายามทำทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับชีวิตให้ดีที่สุด ความจริงที่เกิดขึ้นกับชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับโชคชะตาหรือฟ้าลิขิต ข้อแรกที่ต้องจดจำไว้เสมอคือไม่มีสิ่งใดที่ได้มาแบบง่ายๆ ทุกอย่างล้วนเกิดจากการกระทำจากตัวเราทั้งสิ้น เริ่มแรกทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นได้นั้นย่อมเกิดมาจากความต้องการภายในหัวใจของเราเสมอ ดูแลรักษาหัวใจให้เข้มแข็งอยู่ตลอดเวลา จะกล้าหรือกลัวล้วนอยู่ที่ใจ หัวใจที่มีแต่ความแกร่งเท่านั้นที่จะคอยกระซิบบอกเราเสมอว่านี่คือสิ่งที่เราต้องการสำหรับวันนี้กับชีวิตเรา สวัสดีครับแฟนๆ ขอต้อนรับด้วยคำว่า สวัสดี และขอบพระคุณอย่างมากมายจากนิตยสารเทคโนโลยีชาวบ้านและผู้เขียนเป็นเบื้องแรก หลังจากที่ได้นำเสนอเรื่องราวที่ได้ไปเยี่ยมชมงาน “สุดยอดนวัตกรรมอาชีวศึกษา” การประกวดสิ่งประดิษฐ์ของคนรุ่นใหม่ ระดับชาติ ประจำปีการศึกษา 2560 ณ ศูนย์การค้าเซียร์ รังสิต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ปรากฏว่าได้รับการตอบรับจากแฟนๆ โดยเฉพาะชาวอาชีวศึกษาอย่างมาก มีการส่งเสียงไปหา โทร. (081) 846-0652 หรือติดตามทางเฟซบุ๊ก ที่ใช้ชื่อ นายสมยศ ศรีสุโร หรือ ID. Janyos กันอย่างมา
ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน หนึ่งในกิจกรรมยอดฮิตที่หลายคนชอบ คือ “สปาปลา” การหย่อนเท้าลงแช่น้ำให้ปลาตัวเล็กตัวน้อยจำนวนมากมาตอดเท้า เป็นสัมผัสแห่งความผ่อนคลาย ปลาตอดในลำธารธรรมชาตินั้นมีหลายที่หลายแห่ง บางแห่งเป็นสปาปลาตอดแบบ แนบชิดธรรมชาติ กลางลำธารน้ำใสไหลเย็น มีหลังคาเป็นเรือนยอดไม้ร่มเย็นสบายตา สถานที่นั้นคือ “สวนตาสรรค์” ที่อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช รังสรรค์ แท้เที่ยง เจ้าของสวนตาสรรค์ เล่าเรื่องราวของสวนให้ฟังว่า “สวนนี้มีมาตั้งแต่รุ่นทวด ลำธารที่เห็นสายเล็กๆ นี้ก็ทอดยาวลงไปเรื่อยๆ หลายพื้นที่ใช้เป็นพื้นที่ทางการเกษตร ปลูกยาง ปลูกปาล์ม บ้างก็ทำสวน ผลไม้” “ผมเกิดมาก็เห็นต้นไม้ใหญ่ๆ พวกนี้แล้ว แม่บอกว่าแม่เห็นมาตั้งแต่เกิดเหมือนกันครับ” น้องไอซ์ ด.ช.ณัฏฐนันท์ บัวทองเกื้อ หลานของตาสรรค์ มักมาที่สวนเป็นประจำในวันหยุด แนวลำธารใสเย็นในสวนเป็นเขตแบ่งแดนระหว่าง อ.ดอนสัก จ.สุราษฎร์ธานี และ อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช ความพิเศษของที่นี่คือต้นไม้ใหญ่ที่ยืนต้นกลางลำธาร บ่งบอกความยาวนานของอายุ อย่างต้นอโศกและต้นชมพู่น้ำ สองชนิดนี้เป็นต้นไม้ที่มีรากแผ่กว้าง มีพูพอนใหญ่พลิ้วราวริบบิ้นขนาดยักษ์ช่ว
