น้ำผึ้ง

ชันโรง หรือ ผึ้งจิ๋ว เป็นผึ้งตระกูลที่ไม่มีเหล็กใน น้ำผึ้งชันโรงมีสรรพคุณมากมายและมีสารฟลาโวนอยด์ ซึ่งมีคุณสมบัติในการต้านอนุมูลอิสระ น้ำผึ้งจากชันโรงมีคุณสมบัติเป็นเลิศด้วยความเข้มข้นของน้ำผึ้ง ชันโรงไม่กินน้ำแต่กินเกสรและน้ำหวานจากดอกไม้ ผลไม้ พืชสมุนไพร จึงมีความเหนือด้วยคุณสมบัติการแสวงหาและสะสมอาหารของชันโรง เพราะชันโรงกินเกสรและน้ำหวานจากพืชสมุนไพรด้วย และมักเป็นสมุนไพรที่รักษาโรคต่างๆ ตลอดจนเป็นสมุนไพรที่ดูแลสุขภาพผู้บริโภค ทำให้น้ำผึ้งชันโรง เป็นน้ำผึ้งที่อุดมด้วยคุณค่าทางอาหารและยา   คุณมูหัมมัด ซัมซูดิน เซ็นมาด หรือ พี่ดิน อยู่บ้านเลขที่ 105/8 หมู่ที่ 4 บ้านบูเก๊ะปาลัส ตำบลยี่งอ อำเภอยี่งอ จังหวัดนราธิวาส ใช้ระยะเวลาเรียนรู้การเลี้ยงชันโรงด้วยตัวเองกว่า 2 ปี โดยไม่ปริปากให้ใครได้รู้ แม้กระทั่งภรรยาของตัวเอง ด้วยสาเหตุที่กลัวคนอื่นหาว่าบ้า ถ้าทำในสิ่งที่คนอื่นเขาไม่ค่อยทำกัน พี่ดินจึงเก็บความลับไว้มานานเป็นระยะ 2 ปี เมื่อเรียนรู้ด้วยตัวเองจนเกิดความเชื่อมั่น จึงเริ่มเลี้ยงเพื่อเป็นอาชีพเสริมจากการทำสวนผสมผสาน “ความคิดริเริ่มที่จะเลี้ยงชันโรง มาจาก วันหนึ่งผมได้เข้าไปหาของ

ทำไม ถึงเป็น น้ำผึ้งเกรดพรีเมี่ยม คุณชิตพงษ์ ทรงศิริ หนุ่มใหญ่วัย 65 ปี เล่าให้ฟังว่า กลุ่มผู้เลี้ยงผึ้งเชียงใหม่-ลำพูน ตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งสะโตก อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบัน มีสมาชิก 21 คน ประวัติส่วนตัวก่อนจะมาเริ่มเลี้ยงผึ้งนั้น ตนเองบ้านเดิมอยู่ที่สระบุรี เรียนจนจบระดับประถมศึกษา ต่อมาได้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย เมื่อวัยหนุ่มประกอบอาชีพรับเหมาก่อสร้าง โดยเฉพาะการก่อสร้างโรงพยาบาลในจังหวัดสระบุรีและจังหวัดใกล้เคียงหลายแห่ง ต่อมาได้ย้ายมารับสร้างโรงพยาบาลในเขตจังหวัดนครสวรรค์ ต่อมาในปี 2540 ซึ่งเป็นปีที่เศรษฐกิจชะลอตัว จึงตัดสินใจเลิกอาชีพการรับเหมาก่อสร้าง ย้ายครอบครัวมาอยู่ที่อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งมีที่ดินที่เคยซื้อไว้ล่วงหน้า จำนวน 10 ไร่ และมีการปลูกต้นลำไยอยู่ก่อนแล้ว จึงเริ่มศึกษาว่าภายในสวนลำไยจะทำอะไรได้บ้าง จึงสรุปได้ว่าควรเลี้ยงผึ้ง ทั้งๆ ที่ไม่เคยมีความรู้ด้านการเกษตรมาก่อนเลย เห็นว่าการเลี้ยงผึ้งร่วมกับสวนลำไยนั้นมีความเป็นไปได้ เพื่อให้ผึ้งได้อาหารจากดอกลำไย อีกทั้งในระยะนั้นมีเกษตรกรเลี้ยงผึ้งกันหลายฟาร์ม น่าจะเป็นแหล่งศึกษาหาความรู้

“ซินเจนทา” จัดทำโครงการรักษ์ผึ้ง สร้างความรู้ระหว่างเกษตรกรชาวสวนและผู้เลี้ยงผึ้ง พร้อมสนับสนุนงานประชุม International Conference on Biodiversity 2019 งานประชุมวิชาการนานาชาติและนิทรรศการทางวิชาการด้านความหลากหลายทางชีวภาพ (International Conference on Biodiversity) จัดขึ้นระหว่างวันที่ 22 – 24 พฤษภาคม 2562 ณ เซนทาราแกรนด์ บางกอกคอนเวนชันเซนเตอร์ เซ็นทรัลเวิลด์ กรุงเทพมหานคร เพื่อนำเสนอผลงานและเทคโนโลยีด้านความหลากหลายทางชีวภาพ นำไปสู่การอนุรักษ์และใช้ประโยชน์จากทรัพยากรชีวภาพอย่างยั่งยืน ภายใต้การสนับสนุนจาก บริษัท ซินเจนทา ประเทศไทย ผู้นำนวัตกรรมวิทยาศาสตร์ด้านเกษตรและอาหาร นางสาววัชรีภรณ์ พันธุ์ภูมิพฤกษ์ หมอพืชและผู้อำนวยการฝ่ายความยั่งยืนธุรกิจ ประเทศไทย ซินเจนทา เปิดเผยว่า “วิกฤตความหลากหลายทางชีวภาพในภูมิศาสตร์เขตร้อน กำลังเป็นที่สนใจไปทั่วโลก เนื่องด้วยเป็นเขตที่มีความอุดมสมบูรณ์ มีความหลากหลายทางชีวภาพสูง แต่ปัจจุบันเกิดการสูญเสีย จากปัจจัยต่างๆมากขึ้น เช่น จำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น การขยายตัวของชุมชน การใช้ปัจจัยทางการเกษตร โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลก ท

คุณอาจเคยเห็นแมลงตัวเล็กๆ ที่มีรูปร่างคล้ายผึ้งมักบินตอมต้นไม้ ดอกไม้ จนหลายคนเกิดความสงสัยแล้วกลัวว่าจะต่อยทำอันตราย แต่ความจริงมันไม่ใช่ผึ้งเพราะมันคือตัว “ชันโรง” ที่เป็นแมลงขนาดเล็กมีหน้าที่เก็บน้ำหวานจากพืชนานาพันธุ์มาใช้เป็นอาหารคล้ายการทำงานของผึ้ง แต่ต่างจากผึ้งพันธุ์เพราะชันโรงไม่มีเหล็กในจึงไม่สามารถต่อยได้ ฉะนั้น กิจกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับชันโรงจึงมีความปลอดภัยกว่าผึ้งทั่วไป ชันโรงมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น ภาคกลาง เรียกว่า ตัวชันโรง หรือ ชันโรง ภาคเหนือ เรียกว่า แมงตานี หรือ ขี้ตั๋งนี ภาคอีสานเรียกว่า ขี้สูด เรียกกับชันโรงที่ทำรังใต้ดิน ภาคตะวันออก เรียกว่า ตัวชำมะโรง, อีโลม หรือ แมลงอีโลม ภาคตะวันตก เรียกว่า ตัวติ้ง, ตุ้งติ้ง และภาคใต้ เรียก แมลงอุง การเรียกผึ้งชนิดนี้ว่า ชันโรง เป็นการเรียกตามพฤติกรรมในการเก็บชัน โดยสังเกตว่าถ้าเรือลำที่ยาชันไว้ ตัวชันโรงจะมาตอมที่รอยยาชันแล้วเอาชันกลับไปที่รังของมัน ไม้ที่มียางมาก อย่างไม้สน หรือไม้ยาง ตัวชันโรงจะชอบมาตอม อย่างไรก็ตาม บทบาทสำคัญของชันโรงต่อมนุษย์คือการผลิตน้ำหวาน ซึ่งว่ากันว่าน้ำหวานที่เป็นน้ำผึ้งชันโรงนี้ได

อย่างที่ทราบกันดีว่า น้ำผึ้ง คือของดีมีประโยชน์ จะนำมาประกอบอาหาร หรือทำเป็นยาคุณค่าก็สูงทั้งนั้น แต่น้ำผึ้งแท้ๆ ไม่มีส่วนผสมอื่นเจือปนในปัจจุบันหากินยากขึ้นทุกที สาเหตุหลักคือ ความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติลดน้อยลง ประกอบกับมีผู้รู้วิธีการเลี้ยงและดูแลผึ้งที่ถูกต้องมีจำนวนน้อย และจะสังเกตุได้ว่าน้ำผึ้งแท้ในปัจจุบันหายากไม่พอต่อความต้องการ ผู้คนส่วนใหญ่มักจะสรรหาเฉพาะน้ำผึ้งเดือนห้าเท่านั้น บางคนอยากได้เพราะรู้ที่มาและสรรพคุณ อยากได้มารักษาโรค บางคนอยากได้ไปอย่างนั้น โดยที่ไม่รู้เลยว่าความหมายและประโยชน์คืออะไร ปกติทั่วไปผึ้งจะให้น้ำหวาน 3-4 เดือน ต่อการเก็บน้ำผึ้ง 1 ครั้ง แต่ช่วงเวลานี้น้ำผึ้งคุณภาพจะต่ำ มีความชื้นสูง รสชาติของน้ำผึ้งจะไม่มีความหอมที่หลากหลาย เพราะมีข้อจำกัดคือ ไม่ใช่ฤดูดอกไม้บาน ไม่มีความหลากหลายของมวลพฤกษา แต่หากเก็บเดือนห้า จะได้น้ำผึ้งคุณภาพสูงดอกไม้นาๆ ชนิดจะเบ่งบานพร้อมกัน ป่าไม้มีความอุดมสมบูรณ์ผึ้งสมารถกักตุนน้ำหวานได้ดี บวกกับความชื้นในอากาศต่ำ ทำให้ความชื้นในน้ำผึ้งต่ำกว่า 18 เปอร์เซ็น น้ำผึ้งจะมีความเข้มข้นสูง เก็บรักษาไว้ได้นาน รสชาติกล่อมกล่อม มีความหลากหลายท

สวนกระแสเศรษฐกิจ “โหนด” น้ำผึ้งราคาพุ่ง ปี๊บละ 1,400 บาท ระบุ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนสุราพื้นเมือง แห่แย่งชิงกันซื้อ ส่วนลูกโหนดสด ราคาทะยาน พุ่ง 20-25บาท ต่อกิโลกรัม ยอดนิยมของมุสลิมถือศีลอด… นางฐาปชา ฐาวโรจน์ เกษตรอำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา กล่าวว่า พื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ ประกอบด้วยอำเภอสทิงพระ ระโนด กระแสสินธุ์ และสิงหนคร มีต้นตาลโตนด หรือที่เรียกในภาษาท้องถิ่นว่า ต้นโหนด ขึ้นอยู่ประมาณ 400,000 ต้น โดยจะให้ผลผลิตตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม สามารถสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรได้เป็นอย่างดี โดยขณะนี้ราคาที่จำหน่ายในส่วนของน้ำผึ้งโหนด ปี๊บละ 1,300-1,400 บาท ส่วนลูกโหนดสด ราคา 10-18 บาท ต่อกิโลกรัม สำหรับลูกโหนด จะมีพ่อค้าคนกลางมาซื้อ นำไปจำหน่ายต่อ รวมถึงการส่งเข้าสู่โรงงานบรรจุกระป๋อง และส่งไปจำหน่ายยังตลาดต่างประเทศ โดยเฉพาะในกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง ด้าน คุณมงคล หาญณรงค์ เกษตรกรเจ้าของสวนโหนด อยู่บ้านเลขที่ 65 หมู่ที่ 1บ้านปากช่อง ตำบลชะแล้ อำเภอสิงหนคร กล่าวว่า ตอนนี้น้ำผึ้งโหนดกำลังเป็นที่ต้องการของตลาด โดยพ่อค้าได้ซื้อไปเก็บไว้เพื่อนำออกมาจำหน่ายในช่วงเดือนตุลาคมจนถึงมกราคม ซึ่งเป็น