พม่าที่ไร้ไร่นา
สื่อทั่วโลกกำลังรายงานถึงวาระครบรอบสองปีของการรัฐประหารครั้งล่าสุดในพม่า เป็นสองปีที่แผ่นดินอาบเลือด บ้านเมืองลุกเป็นไฟ ผู้คนล้มตายหลายพัน ถูกจับถูกทรมาน พลัดที่นา คาที่อยู่ หนีตายเข้าไปในป่า หรือไม่ก็หนีตายข้ามมาบ้านเรา เรื่องความทุกข์ของคนพม่าในระยะสองปีที่ผ่านมานั้นเป็นเรื่องจริง จริงเสียยิ่งกว่าจริง แต่ที่จริงกว่าและไม่ค่อยมีใครพูดถึงคือความทุกข์ทรมานนี้ไม่ได้มีมาแค่สองปี แต่มันยาวนานกว่าเจ็ดสิบปี เรียกว่าเริ่มมาตั้งแต่ประเทศประกาศเอกราชในวันที่ 4 มกราคม 2491 พม่าถูกสาปให้อยู่กับความขัดแย้งมาแต่เริ่มต้น อังกฤษจับเอาบ้านเมืองที่เคยอยู่เป็นอิสระต่อกันและกันมามัดรวมแล้วโยนให้ไปหาทางออกกันเอง ไปรบกันเองทะเลาะกันเอง เอารัฐกะเหรี่ยง รัฐคะฉิ่น รัฐฉาน รัฐมอญ ซึ่งล้วนเคยเป็นอิสระมัดรวมแล้วให้ชื่อว่าประเทศพม่า ซึ่งหมายถึงให้ชนกลุ่มเชื้อไขพม่าเป็นเจ้าของประเทศ ทำให้เกิดสงครามระหว่างกองทัพพม่ากับชนกลุ่มน้อยนับแต่นั้น ชนกลุ่มน้อยที่เคยเป็นรัฐอิสระ พบว่าพอพ้นจากการปกครองของอังกฤษ พวกเขาก็ต้องอยู่ใต้การปกครองของพม่าอยู่ดี ทั้งที่เคยสัญญิงสัญญากันว่าจะให้สิทธิในการปกครองตนเองเป็นอย่างต่ำ อย่างที่ค
