เที่ยวต่างแดน
เมื่อรู้ว่าหมู่บ้านจะมีพิธีกรรมสำคัญ แผนที่วางไว้ว่าจะกลับวันนี้จึงมีอันพับไป เดชะบุญหรือบาปก็ตามที่ทำให้เรามีความชอบที่ไม่ต่างกัน แค่มองตาก็รู้กัน เราจึงอยู่ที่ซิตงต่ออีกคืนเพื่อสอดส่องพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ของชาวทิเบต หลังจบอาหารเช้าฉันกับเงาศิลป์ชวนกันเดินไปวัดที่มีพิธีกรรม เราไม่รู้ว่าวัดอยู่ทิศไหนของหมู่บ้าน แต่ก็เดินเรื่อยๆ ไปตามถนน โดยบอกตัวเองว่าให้สัญชาตญาณนำทางไป กระทั่งมาหยุดอยู่ตรงลานกว้างที่มีทางแยก ขณะชั่งใจหรือพูดสวยๆ ว่า ตรวจสอบสัญชาตญาณก่อนว่าจะไปทางไหนดี พอดีกับที่มีรถแล่นมาจอดตรงลานหลายคัน มีธงผ้าเป็นสัญลักษณ์ว่าเกี่ยวกับศาสนาแน่นอน เราปรี่เข้าไปถามผู้ชายกลุ่มหนึ่งด้วยภาษามือ ว่าวัดไปทางไหน เขาคนหนึ่งส่งภาษามือเข้าใจได้ว่าให้รออยู่ที่นี่ ท้ายรถปิกอัพรถคันหนึ่งมีถังขนาดใหญ่วางอยู่ ผู้ชายสองคนช่วยกันจุดไฟไม้สนกับเมล็ดข้าวจนเกิดควันพวยพุ่ง จากนั้นเขาแจกผ้าสีขาวให้คนละผืนรวมเราสองคนด้วย ทำมือให้ยืนเรียงแถวชิดริมทาง ขณะที่รถคันหนึ่งกำลังแล่นมาช้าๆ อาลู่ลูกชายหม่าม้าเจ้าของโรงแรมที่เราพักเป็นคนขับ มีลามะผู้ใหญ่ที่น่าจะเป็นคนสำคัญนั่งอยู่ในรถอาลู่ชะลอรถจอด พวกเราที่ยืนแถวเ
