เมื่อพูดถึงคำว่า “ข้าวแกง” คราวใด เชื่อว่าหนึ่งในชื่อที่จะผุดขึ้นในหัวก็คือ เชฟจากัวร์-ธีรวีร์ ดิษยะไชยพงษ์ เพราะเขาเคยมีฉายาว่า “ข้าวแกงร้อยล้าน” จนกลายเป็นโลโก้ติดตัว
ล่าสุดร้าน “อุทยานข้าวแกง” ของเชฟจากัวร์ที่ตั้งอยู่ในอุทยานเกษตร มหาวิทยาลัยขอนแก่น คว้ารางวัลชนะเลิศสุดยอดแชมป์ข้าวแกงไทยสู่สากล “Khao Gaeng” Thai Curry Rice Championship 2025 ซึ่งจัดขึ้นโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยและสมาคมภัตตาคารไทย ยิ่งตอกย้ำความเป็นราชาข้าวแกงของเขามากขึ้นอีก
อ่านเรื่องเกี่ยวข้อง : “จากัวร์” เชฟสู้ชีวิต ไม่เคยหยุดขวนขวาย ขึ้นแท่น “แชมป์ข้าวแกงประเทศไทย”
“มาเปิดร้านอุทยานข้าวแกงที่ มข. 3 ปีแล้ว เนื่องจากมีพื้นที่ว่างและเพื่อนอาจารย์ชักชวนมา” เขาเกริ่น
“เนื่องจากบริเวณนั้นเป็นอุทยานเกษตรของคณะเกษตรศาสตร์ ที่ส่งเสริมเกี่ยวกับการเกษตรไทย จึงนึกถึงการส่งเสริมข้าวไทยและการอนุรักษ์อาหารไทย ประกอบกับช่วงนั้นคุณแม่เริ่มมีอาการหลงๆ ลืมๆ ซึ่งคุณหมอให้คำปรึกษาว่า ควรหากิจกรรมที่ใช้สมองให้ท่านทำ จึงเปิดร้านนี้ขึ้นเพื่อที่จะได้ทั้งขายของและให้แม่มีอะไรทำบ้าง ปรากฏว่าแนวคิดของผมตอบโจทย์ของทางคณะ ที่ต้องการให้มีที่กินอาหารไทยจริงๆ ข้าวไทยจริงๆ โดยนักศึกษาที่เป็นลูกค้าหลักจับต้องได้”
จุดเด่นของร้านอุทยานข้าวแกงคือ เสิร์ฟเมนูแกงไทยทั้ง 4 ภาค แต่เน้น “แกงปักษ์ใต้” เป็นหลักตามถิ่นฐานกำเนิดของผู้เป็นเชฟ แกงใต้ของที่นี่ยังคงรสชาติที่เข้มข้น แต่ทอนความเผ็ดจัดจ้านลงเล็กน้อยเพื่อให้รับประทานง่ายขึ้น และแน่นอนว่าวัตถุดิบส่วนใหญ่เป็นของท้องถิ่น โดยผักส่วนหนึ่งเขาปลูกใช้เอง ส่วนข้าวนั้นเชฟจากัวร์เจาะจงใช้ข้าวหอมมะลิของชาวบ้าน
“เราซื้อข้าวมาจากชุมชนชาวบ้านซึ่งมั่นใจว่าปลูกอย่างปลอดภัย เป็นเกษตรอินทรีย์ จากแหล่งที่มาทั้งในขอนแก่นและจังหวัดใกล้เคียง เช่น ศรีสะเกษและกาฬสินธุ์ ปกติข้าวส่วนใหญ่ในท้องตลาดจะผ่านการเคลือบสารเพื่อป้องกันไม่ให้ข้าวย่อยสลายง่าย มีอายุและคงรูปนานกว่าปกติ แต่ข้าวหอมบ้านจะไม่เคลือบสาร ทำให้มั่นใจว่าสะอาดและปลอดภัยจริงๆ ดังนั้น ต้องรีบใช้ให้หมดภายใน 2-3 สัปดาห์ ไม่เช่นนั้นมอดจะขึ้น”
ก่อนที่จะประสบความสำเร็จจนได้รับรางวัล เชฟจากัวร์ ยอมรับว่า ช่วงครึ่งปีแรกที่เปิดร้านก็ขาดทุนทุกเดือน แต่กัดฟันสู้จนเปิดมาได้ 3 ปี เขาบอกเล่าอุปสรรคให้ฟัง
“คนอีสานส่วนใหญ่จะรับประทานข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง เป็นอาหารกลางวัน ไม่ค่อยนิยมกินข้าวราดแกงสักเท่าไหร่ นอกจากนี้ทำเลที่ตั้งร้านไม่ใช่ทางผ่านที่มีผู้คนสัญจรไปมา ดังนั้น ต้องเป็นลูกค้าที่เฉพาะเจาะจงจะมาทานจริงๆ เท่านั้น ช่วงแรกไม่มีคนรู้จักร้านเราเลย และผมก็ไม่ได้ใช้ชื่อเสียงของตัวเองมาโปรโมตหรือทำการตลาดออนไลน์ กระทั่งมีอาจารย์คณะบริหารธุรกิจนำร้านของเราไปเป็นโจทย์ให้นักศึกษาฝึกทำการตลาด ทำให้คนรู้จักเรามากขึ้น”
เชฟจากัวร์ บอกอีกว่า ถึงแม้ทุกวันนี้จะไม่ได้ขาดทุนเหมือนช่วงแรก แต่ยอมรับว่า การเปิดร้านในสถานศึกษาไม่สามารถทำกำไรได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดการณ์ไว้อยู่แล้ว
“ขายข้าวราดแกง 1 อย่าง 40 บาท เพิ่มกับอย่างละ 10 บาท น้ำและผักฟรี ข้าวใส่จานขนาดใหญ่และให้ปริมาณข้าวเยอะตามขนาดของจาน พยายามควบคุมงบของแต่ละคนให้ทานอิ่มได้ในราคาไม่เกิน 50 บาท เพราะนี่เป็นความตั้งใจตั้งแต่ต้น ที่จะให้เด็กๆ มีทางเลือกที่อร่อย ประหยัด ราคาจับต้องได้ ต้องการให้เด็กทานอาหารให้อิ่ม จึงตักข้าวแบบให้เขากินอิ่มเลย จนบางครั้งเด็กขอข้าวน้อยลง เพราะพวกเราพยายามรณรงค์ให้เขากินอิ่มใน 1 จาน โดยไม่เหลือทิ้ง”
“การขายอาหารในสถานศึกษาจะมองกำไรอย่างเดียวไม่ได้ เพราะลูกค้ามีงบจำกัด แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่คำนึงถึงกำไรเลย แต่เราหวังกำไรแบบยั่งยืนมากกว่า เอาแค่พออยู่ได้โดยไม่ขาดทุนหรือเจ็บตัว เราได้กำไร ลูกค้าก็ได้กำไร เป็นกำไรแบบพึ่งพากัน จึงไม่ได้หวังให้ขายดีเปรี้ยงปร้าง ขอให้เด็กๆ ได้กินของดีเป็นหลักมากกว่า” เชฟจากัวร์ บอก
และว่า การเป็นเชฟแล้วมาทำธุรกิจ ทำให้ต้องเป็นทั้งเชฟและนักธุรกิจในคนเดียว ถ้าเป็นเชฟอย่างเดียวอาจมองแค่คุณภาพและรสชาติอาหาร แต่ไม่รู้จัก Cost Control แต่พอเป็นนักธุรกิจด้วยก็ต้องมองตลาดเป็นว่าจะขายกลุ่มไหน ทำอย่างไรให้ได้กำไรแบบเขาอยู่ได้ เราก็อยู่ได้
ปัจจุบันไม่เพียงเชฟจากัวร์ จะสวมหมวกทั้งเชฟและนักธุรกิจ เขายังเป็น “ว่าที่ดอกเตอร์” ด้วย เพราะเขาตั้งใจที่จะถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ให้กับคนรุ่นใหม่ๆ จึงขวนขวายเรียนให้สูงจนจบปริญญาโทจากวิทยาลัยดุสิตธานี และกำลังจะจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
“ต้องขอบคุณความฝันของพ่อที่เสียไปแล้ว เพราะท่านปลูกฝังให้เราเห็นความสำคัญของการเรียน และการจะทำงานในแวดวงการศึกษาไทย วุฒิยังเป็นสิ่งที่จำเป็น ผมจึงตัดสินใจเรียนดอกเตอร์ อีกทั้งยังคิดว่าถ้าเราอายุมากขึ้น แรงเป็นเชฟของเราคงไม่มีเท่าเดิม ในอนาคตจึงอยากเอาความรู้มาถ่ายทอดเพื่อเป็นฟันเฟืองหนึ่งในการพัฒนาคนรุ่นใหม่ ปัจจุบันก็เป็นอาจารย์พิเศษให้กับทั้งวิทยาลัยดุสิตธานี ม.นอร์ทฯ และม.ขอนแก่น”
นอกจากร้านอุทยานข้าวแกงแล้ว ทุกวันนี้เชฟจากัวร์ยังคงดำเนินกิจการร้าน Sai & Lakeview ริมบึงหนองโคตร จ.ขอนแก่น ที่เขาเปิดมาก่อนหน้านี้ ร้าน Sai & Lakeview เสิร์ฟอาหารสไตล์ Fine Dining แตกต่างจากร้านอุทยานข้าวแกงอย่างสิ้นเชิง เขาบอกว่าแม้เศรษฐกิจจะหดตัว แต่ลูกค้าที่เป็นครอบครัวและกลุ่มที่มองหาสถานที่จัดเลี้ยงยังคงอยู่ตัว จึงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก
ขณะเดียวกัน ก็ต้องรู้จักปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ด้วย เช่น ควบคุมค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น ขยันหาลูกค้ามากขึ้น ใช้พนักงานที่มี Multi-skill มากขึ้น อะไรทำเองได้ก็ทำเองแทนการจ้างงาน เป็นต้น
สุดท้าย เราขอให้เขาเผยความรู้สึกที่ได้รับรางวัล “Khao Gaeng” Thai Curry Rice Championship 2025 ซึ่งเขากล่าวอย่างถ่อมตัวว่า
“คนเก่ง คนมีความรู้และความสามารถเรื่องข้าวแกงในไทยมีเยอะมาก แต่บางคนอาจยังไม่พร้อมเข้ามาแข่งขัน ผมเองโชคดีได้รับรางวัลก็จะขอเป็นตัวแทน Soft Power ไปบอกต่อกับชาวไทย ชาวต่างชาติ ถ้ามีโอกาสก็อยากไปสอน ไปโชว์ นำพาให้คนมีความรู้ความเข้าใจ รักษา ดำรง และพัฒนาข้าวแกงไทยต่อไปให้สมกับที่ได้เป็นตัวแทนรับรางวัลข้าวแกงไทยครั้งนี้”
“อย่ารอให้เกษียณแล้วค่อยทำ แต่ควรเริ่มตั้งแต่ตอนที่เรายังแข็งแรงอยู่ เพื่อที่จะได้มีเวลาเสพสุขกับมันไปนานๆ” จะมีสักกี่คนที่เลือกใช้วันหยุดจากงานประจำ กลับมาปลูกต้นไม้ ทำสวน และสร้างคาเฟ่เล็กๆ ด้วยตัวเอง ในคอนเทนต์ชุดพิเศษ “โอกาสธุรกิจเกษตร” เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ x เทคโนโลยีชาวบ้าน ขอพาไปพูดคุยกับ คุณแป้ง-ธิดารัตน์ อนันตรกิตติ ที่นอกจากอาชีพหลักอย่างการเป็นผู้ประกาศข่าวแล้ว เธอยังสวมหมวกอีกใบ นั่นคือการเป็นเจ้าของคาเฟ่เล็กๆ ในจังหวัดฉะเชิงเทรา ชื่อว่า “บ้านสวนกำไรสุข” โดยเธอใช้เวลานอกเหนือจากงานประจำ ค่อยๆ สร้างพื้นที่แห่งนี้ด้วยตัวเอง ซึ่งเบื้องหลังบ้านสวนแห่งนี้ ไม่ได้มีแค่เรื่องของการเปิดร้านอาหารหรือทำเกษตร แต่ยังเป็นเรื่องของความตั้งใจเล็กๆ ที่อยากให้พิสูจน์ว่า ความสุขไม่จำเป็นต้องรอถึงวันเกษียณเสมอไป เริ่มต้นจากความฝัน คุณแป้งเล่าให้ฟังปนรอยยิ้มว่า ความจริงแล้ว “เกษตรกร” คือความฝันแรกในชีวิต เพราะเติบโตมาในครอบครัวที่ทำเกษตร คุณพ่อเป็นเกษตรกรปลูกสวนมะม่วงมาตลอด แต่เพราะภาพจำในอดีตที่เห็นว่าการปลูกพืชเชิงเดี่ยวมีรายได้น้อย อีกทั้งยังโดนกดราคาจากพ่อค้าคนกลาง คุณแม่จึงไม่สนับสนุนให้เ
บริษัท เอ็มเค เรสโตรองต์ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) หรือ MK GROUP ในฐานะผู้นำตลาดสุกี้อันดับ 1 ของไทย ประกาศทิศทางธุรกิจปี 2569 ปรับแนวทางการสร้างแบรนด์ภายใต้แนวคิด Find The Right STP (Segmentation-Target-Positioning) มุ่งเน้นการวิเคราะห์ 3 ส่วน ทั้งเลือกแบ่งตลาด การเข้าใจลูกค้า และการวางตำแหน่งของแบรนด์ พร้อมตั้งเป้าหมายสร้างรายได้เติบโตกว่า 12% เดินหน้ายกระดับประสบการณ์ใหม่ให้กับแบรนด์ในเครือ ขยายธุรกิจอย่างต่อเนื่อง และเตรียมเปิด 2 แบรนด์ใหม่ที่ตอบโจทย์ไลฟสไตล์คนไทย คุณทานตะวัน ธีระโกเมน กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท เอ็มเค เรสโตรองต์ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) กล่าวว่า “ตลอดปีที่ผ่านมา เราเก็บข้อมูลเชิงลึกและวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภคอย่างละเอียด ทำให้เราเข้าใจกลุ่มลูกค้าแต่ละเซกเมนต์มากขึ้น ช่วยให้สามารถออกแบบและวางตำแหน่งแบรนด์ได้ตรงจุด โดนใจลูกค้ามากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นในการพัฒนาแบรนด์ MK ในโมเดลต่างๆ รวมไปถึงการเปิดแบรนด์น้องใหม่อย่าง โบนัสสุกี้ ต่อยอดสู่กลยุทธ์ STP ของปีนี้ ทำให้ MK GROUP สามารถตอกย้ำความแข็งแกร่งของพอร์ตโฟลิโอที่ครอบคลุมทุกเซกเมนต์ ด้วยโมเดลที่ตอบโจทย์ความต้องการเฉพา
“โก๋แก่” แบรนด์ถั่วคู่วัยรุ่นไทย ยืนหนึ่งเรื่องถั่ว เปิดตัวร้าน “โก๋นมถั่ว” (Nut Milk Bar) เป็นร้านที่เนรมิตสารพัดเมนูถั่วสุดฟินเอาใจคนรุ่นใหม่ พร้อมประกาศแลนดิ้งปักหมุดความอร่อยต้อนรับสาขาใหม่ล่าสุด ณ ซีคอนบางแค ชั้น 4 บริเวณหน้า Street Gourmet ดีเดย์เปิดวันแรก 1 มิถุนายน 2569 นี้! การสปินออฟ (Spin-off) แตกไลน์ธุรกิจสู่ร้าน “โก๋นมถั่ว” ในครั้งนี้ ถือเป็นกลยุทธ์สำคัญในการเจาะกลุ่มผู้บริโภคยุคใหม่ ด้วยการหยิบอินไซต์ (Insight) ผู้บริโภคของหวานและคนรักสุขภาพมารวมกันอย่างลงตัวพร้อมกับ ยกระดับวัตถุดิบจาก “ถั่วคุณภาพ” สู่เมนูไอศกรีม เบเกอรี่ และเครื่องดื่ม ภายใต้คอนเซปต์ “มันส์ทุกเม็ด” ตาม DNA ของแบรนด์โก๋แก่ สำหรับ ไฮไลต์เมนู เด็ดที่ห้ามพลาดและพร้อมเสิร์ฟแบบจัดเต็ม ได้แก่ : และเมนูอื่นๆ มากมาย เช่น ไอศกรีม Softserve เนยถั่วซันเดย์ , ปังโก๋ และเมนูน้องใหม่ เครื่องดื่ม “โก๋เฟรช Refreshing” เมนูเครื่องดื่มเบสเลมอนผสมโซดาซ่าส์สูตรใหม่ เน้นความซ่าส์ ดับร้อน เติมความสดชื่น แนะนำรส “บ๊วย เลมอนเนด โซดา” ความลงตัวของความเปรี้ยว ซ่า อร่อย สดชื่นสะใจ ฉลองเปิดร้านใหม่และสาขาใหม่ทั้งที โก๋แก่จัดหนักอัด
หลังจากสร้างปรากฏการณ์ “น้องหมีเนย” ที่ตกมัมหมี พ่อหมี และพี่สาวทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ล่าสุดแบรนด์ Butterbear ได้เปิดตัว “Bianca Bear” หรือน้องเบียงก้า พี่สาวคนสวยแสนดีของน้องหมีเนยที่ไม่ได้เจอกันมานาน เพราะตัดสินใจเดินตามความฝันของตัวเองในการเป็นแฟชั่นดีไซน์เนอร์ แล้วก็ไปเรียนต่อที่ประเทศจีน แถมโดนแซวว่า “พอกผิว” ด้วยมีขนสีขาว และเรียบร้อยแบบลูกคุณหนู โดยเปิดตัวน้องเบียงก้าเป็นครั้งแรกเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เล่นเอาศูนย์การค้าเอ็มสเฟียร์แทบแตกเพราะเหล่ามัมหมี พ่อหมี และพี่สาวต่างมารอดูความน่ารักของสองพี่น้องกันอย่างคับคั่ง ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ได้สะท้อนความนิยมของคาแร็กเตอร์ทั้งสองเท่านั้น แต่ Butterbear ทำอย่างไรให้น้องหมีเนยและน้องเบียงก้ากลายเป็นมาสคอตที่สร้างทั้งไวรัล ความผูกพันและฐานแฟนคลับที่เหนียวแน่นได้ เขมนิจ มาลาเว อาจารย์ประจำสาขาการสร้างสรรค์อิเวนต์และการประชาสัมพันธ์ดิจิทัล วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ ม.รังสิต อธิบายว่า ความสำเร็จของน้องหมีเนย คือการใช้ Digital Public Relations กับ Marketing Public Relations (MPR) โดยวางกลยุทธ์การสื่อสารเพื่อสร้างตัวตนของน้องหมีเนยให้
