อื่นๆ
สัตว์เลี้ยงน่ารักในตระกูลฟันแทะมีหลายชนิด แต่ที่อยากให้เห็นและสัมผัส สัตว์ในตระกูลฟันแทะที่ผนวกความน่ารักของกระต่าย หนู และกระรอก ไว้ด้วยกัน โดดเด่นที่สุดตรง “ขน” ที่มีความอ่อนนุ่มลื่น ราวกับปุยนุ่น เพลิดเพลินทุกครั้งที่สัมผัส ประกอบกับความเฉลียวฉลาดที่ไม่คาดคิดว่าจะพบได้ในสัตว์ตระกูลฟันแทะ สัตว์เลี้ยงน่ารักนั้นคือ “ชินชิลล่า” ชินชิลล่า (Chinchil-la) มีถิ่นกำเนิดในเทือกเขา Andes ในอเมริกาใต้ แถบประเทศอาร์เจนตินา โบลิเวีย ชิลี และเปรู เป็นสัตว์ฟันแทะที่มีหูกางใหญ่คล้ายหนู ขนาดรูปร่างคล้ายกระต่าย ขนแน่นและหนา มีไว้ป้องกันตัวเองจากอากาศหนาวเย็นบนเทือกเขาสูง อุ้งเท้าออกแบบมาเพื่อการเดินบนแผ่นหิน มีหลายสี หางยาวเป็นพวงคล้ายกระรอก ขนที่แน่น หนา ยังมีความนุ่มมาก ทำให้หลายคนให้คำนิยาม ชินชิลล่า ว่าเป็นสัตว์ขนนุ่มที่สุดในโลก ฟาร์มชินชิลล่าที่มีจำนวนชินชิลล่ามาก และได้รับการยอมรับจากคนรักชินชิลล่ามากที่สุดแห่งหนึ่งคือ ฟาร์มแฟรี่ชิน ตั้งอยู่ย่านพุทธมณฑล สาย 2 เขตทวีวัฒนา กรุงเทพฯ ซึ่งมี คุณพิชชุดา สวัสดิสุข หรือ คุณเชอรี่ เป็นเจ้าของ แรกเริ่มของแฟรี่ชินแห่งนี้ เกิดจากความรักสัตว์ในกลุ่มฟันแทะของ
กลุ่มยุวเกษตรกรโรงเรียนบ้านฉลอง ตั้งขึ้นเมื่อปี 2557 โดยอาจารย์ที่ปรึกษากลุ่มยุวเกษตรกร เห็นความสำคัญของการเกษตร ซึ่งเป็นอาชีพหลักของประเทศ และต้องการให้กิจกรรมการเกษตรเป็นตัวเสริมการเรียนรู้ทักษะชีวิตให้แก่เด็กๆ ในช่วงที่อยู่ในโรงเรียน แนวคิดนี้ เกิดขึ้นจากความสงสารเด็กที่ห่ออาหารมากินมื้อกลางวัน ซึ่งเด็กแต่ละคนมีฐานะความเป็นอยู่ไม่เท่ากัน บางรายมีฐานะ ก็มีอาหารกลางวันมากพอเหลือแบ่งให้เพื่อนได้ บางรายมีน้อยถึงไม่มี ก็ขอแบ่งอาหารกลางวันจากเพื่อน หรืออดบ้างตามอัตภาพ จึงเริ่มจากปรับพื้นที่ด้านหลังโรงเรียนสำหรับปลูกกล้วย และเพาะเห็ด เพื่อนำมาเป็นอาหารให้กับเด็กๆ ทำให้เด็กๆ ได้รับประโยชน์และเกิดความสนใจ เป็นบ่อเกิดของการรู้จักการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ การทำงานร่วมกันเป็นหมู่คณะ สิ่งสำคัญที่สุด คือ การปลูกฝังทัศนคติของเด็กให้ตระหนักถึงคุณค่า และมีความภาคภูมิใจในอาชีพการเกษตร รู้จักใช้ชีวิตตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง กลุ่มยุวเกษตรกร ได้จัดกระบวนการเรียนรู้ผ่านกระบวนการกลุ่มยุวเกษตรกรและพัฒนาความรู้ของกลุ่มยุวเกษตรกร โดยเข้าร่วมอบรมถ่ายทอดความรู้ ฝึกปฏิบัติตามโครงการต่างๆ เกี่ยวกับการปลูก
เสียงเห่าขรมดังหนักหน่วง ทำเอากลุ่มผู้ร่วมงานที่เดินทางมาด้วย กรูไปอยู่รวมกันเป็นก้อนประหนึ่งขนมปังก้อนกลมๆ อย่างไรอย่างนั้น แต่ทันทีที่เสียงเจ้าของบ้านจุ๊ปาก เสียงเห่าขรมที่ได้ยินชัดในตอนแรก กลับเบาเสียงลงเรื่อยๆ และเงียบไปในที่สุด “เด็กๆ ที่นี่ ว่าง่าย ไม่ดุเหมือนอย่างที่ใครเข้าใจหรอก” ความหมายของคำว่า “เด็ก” ในที่นี้ คือ “สุนัขพันธุ์บางแก้ว” ที่ คุณฤทธิรงค์ ม่วงแสง เจ้าของบ้านเลี้ยงไว้ และให้ความสำคัญพิเศษเสมือนหนึ่งบุคคลในครอบครัว เรื่องราวของสุนัขพันธุ์บางแก้ว ที่คุณฤทธิรงค์ปั้นสร้างมากับมือ ตั้งแต่เลี้ยงเป็นเพื่อนเล่น เพื่อนรัก เพื่อนกินและเพื่อนนอน กระทั่งเติบโตขึ้นเป็นฟาร์มสุนัขเล็กๆ อย่างที่ใฝ่ฝัน และถึงปัจจุบัน ระยะเวลา 10 ปีแล้ว ที่โลดแล่นอยู่ในเส้นทางสายคนรักสุนัขบางแก้ว ฟาร์มสุนัข และเส้นทางการประกวดสุนัขพันธุ์บางแก้ว จนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง เริ่มต้นจากที่คุณฤทธิรงค์ชื่นชอบและนิยมในสุนัขที่มีลักษณะเป็นผู้นำ ซึ่งระยะแรกตั้งใจเลี้ยงสุนัขพันธุ์อัลเซเชียน แต่ครั้งหนึ่งที่เห็นสุนัขพันธุ์อัลเซเชียนถูกข่มด้วยสุนัขพันธุ์บางแก้ว จึงจุดประกายความชอบในสายพันธุ์บางแก้วขึ้นมาทันท
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี พัฒนาเครื่องอบแห้ง ขนาดความจุ 1 กิโลกรัม พร้อมระบบตรวจวัดความชื้นที่แสดงผลบนหน้าจอตามเวลาจริงในระหว่างกระบวนการอบ ทีมนักศึกษาภาควิชาวิศวกรรมเกษตร ชั้นปีที่ 4 คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี โดย “โมจิ” – คุณกิตติศักดิ์ บรรดาศักดิ์ และ “กัน” – คุณสิรวิชญ์ เดชอธิรัชช์ พร้อมด้วย “แฟ้ม” – คุณจีรศักดิ์ วงษ์ก่อ ออกแบบและสร้างระบบตรวจวัดความชื้นตามเวลาจริงในระหว่างกระบวนการอบแห้ง ซึ่งมี ผศ.ดร.อภินันท์ วัลภา อาจารย์สาขาวิชาวิศวกรรมอาหาร คณะวิศวกรรมศาสตร์ มทร.ธัญบุรี เป็นที่ปรึกษา ตัวแทนทีม คุณกิตติศักดิ์ เผยว่า กระบวนการอบแห้งเป็นหนึ่งในวิธีการช่วยถนอมอาหาร เพื่อพยายามรักษาคุณค่าทางอาหาร ยืดอายุการเก็บรักษาและช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้า ในการอบแห้งจะต้องมีการนำน้ำออกจากวัตถุดิบหรือทำให้ความชื้นลดลงจนเหลือในระดับที่จุลินทรีย์ต่างๆ ไม่สามารถเติบโตได้ เพราะอาหารที่มีความชื้นหรือปริมาณน้ำที่สูงจะมีสภาวะเหมาะกับการเจริญของเชื้อจุลินทรีย์และแบคทีเรียทำให้อาหารเกิดการเน่าเสียและเปลี่ยนสภาพ และความชื้นยังส่งผลต่อล
ไก่ชน โดยความหมายคือ ไก่สายพันธุ์พื้นเมือง ที่แบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ คือ เลี้ยงไว้เพื่อการประกวดต่อสู้และความสวยงาม กับการเลี้ยงไว้เพื่อฆ่าและบริโภคเนื้อเป็นอาหาร แต่ไก่ชนก็ยังถือว่าเป็นสัตว์เลี้ยงที่ผูกพันกับสังคมทุกชนชั้นมาแต่โบราณ ตามประวัติศาสตร์แม้ในราชสำนักในสมัยสุโขทัยก็มีการเลี้ยงไก่ชนเช่นกัน ถึงปัจจุบัน ไก่ชนก็ยังเป็นวิถีชีวิตของคนไทยที่ยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย แม้จะถูกมองว่าเป็นกีฬาที่ทารุณ แต่ก็ยังจัดกีฬาประเภทนี้ไว้เป็นการละเล่นพื้นบ้านที่มีประวัติความเป็นมายาวนาน และถึงตอนนี้ ไก่ชนก็ยังมีความหมายในเชิงกีฬาและสัตว์เลี้ยงสวยงามอยู่ คุณทศพล คูณสวัสดิ์ หนุ่มชัยนาท วัย 36 ปี ทำงานเป็นลูกจ้างประจำที่องค์การบริหารส่วนตำบลไร่พัฒนา อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท ชื่นชอบไก่ชนมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเรียนจบ พอมีเงินทุนของตัวเองนิดหน่อย ก็ตั้งใจซื้อไก่ชน เพื่อนำมาเพาะขยายพันธุ์ขาย หวังเป็นรายได้เลี้ยงครอบครัว เพราะความชอบ ทำให้มีพื้นฐานการเลี้ยงไก่ โดยไม่ต้องศึกษาเพิ่มเติมมาก แต่คุณทศพลยังคงหาความรู้ในการพัฒนาสายพันธุ์ไก่ชนให้ได้คุณภาพอย่างไม่ย่อท้อ พยายามซื้อแม่ไก่เก่งหรือพ่อไก่เก่งเข้ามาผสม เพื่
ที่ผ่านมาอดีตถึงปัจจุบัน สัตว์เลี้ยงเล่นก็มีจุดเริ่มต้นมาจากสัตว์ป่า ที่นำมาพัฒนาสายพันธุ์ให้มีพฤติกรรมอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลื้อยคลาน สัตว์บก หรือสัตว์น้ำ ต่างก็ต้องใช้เวลาในการพัฒนาสายพันธุ์หลายสิบปี และ “อ้น” ก็เช่นกัน ที่ตำบลเปร็ง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มี คุณอภิชาติ กรุดศาสตร์ หนุ่มบางบ่อโดยสายเลือด เลี้ยง “อ้น” ไว้จำนวนหนึ่ง จะเรียกได้ว่ามากเทียบเท่าฟาร์มขนาดใหญ่เลยก็ว่าได้ อ้น ในภาษาเหนือมักถูกเรียกว่า “ตุ่น” ซึ่งเป็นสัตว์ที่มีลักษณะและพฤติกรรมคล้ายคลึงกัน แต่เป็นสัตว์ที่อยู่คนละอันดับกัน ซึ่งอ้นทั้งหมดที่พบในประเทศไทยมีสถานะทางกฎหมายเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 แต่ก็เป็นที่นิยมกินของผู้คนที่อยู่ใกล้ป่าหรือสังคมในชนบท โดยเชื่อว่าเป็นยาบำรุงพละกำลัง แต่นั่นก็หมายความว่า “อ้น” ยังคงเป็นสัตว์ฟันแทะ ที่ได้รับความคุ้มครองทางกฎหมาย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 แต่ก็ยังถูกนำไปบริโภค และนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงอย่างที่เห็นในปัจจุบัน ก่อนหน้านี้ เคยมีผู้เลี้ยงและเพาะอ้นจำหน่ายไม่มากนัก แต่ระยะหลังมีเพิ่มจำนวนมากขึ้น แต่หากไม่ได้คลุกคลีในกลุ่มผู้สนใจเลี้ยงหรือเพา
การเลี้ยงสุนัขในปัจจุบัน มีหลายวัตถุประสงค์ ในแต่ละการเลี้ยงย่อมขึ้นอยู่กับผู้เลี้ยงว่าต้องการเลี้ยงเพื่อวัตถุประสงค์ใด หากต้องการเลี้ยงเพื่อจำหน่าย การคัดเลือกสายพันธุ์ให้ได้มาตรฐาน เป็นสิ่งสำคัญอันดับต้นๆ แต่หากเลี้ยงสำหรับเป็นเพื่อนเล่นหรือเฝ้าบ้าน นิสัยของสุนัขเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องพิจารณาประกอบด้วยเช่นกัน ดังเช่น ครอบครัว “หนูหริ่ง” ที่แรกเริ่มเห็นความสำคัญของสุนัขเป็นเพื่อน เริ่มเลี้ยงจากสุนัขพันธุ์ทาง ให้อาหาร ดูแลเอาใจใส่ ให้วัคซีน และการรักษาพยาบาลตามกำลัง ด้วยความรักที่มี ประสบการณ์การเลี้ยงสุนัขสะสมทำให้เข้าใจความต้องการของสุนัขมากขึ้นเรื่อยๆ กระทั่ง ปี 2548 ครอบครัวหนูหริ่ง นำโดย คุณชาตรี หนูหริ่ง และภรรยา สนใจสุนัขพันธุ์ปั๊ก จึงซื้อมาเลี้ยงเป็นเพื่อนเล่นในบ้าน แต่เพราะด้วยใจรักจึงซื้อมาเลี้ยงในครั้งเดียวพร้อมกัน 3 ตัว ไม่นาน เจ้าสุนัขพันธุ์ปั๊กก็ผสมพันธุ์และตั้งท้อง ประจวบเหมาะกับในเวลาเดียวกัน ภรรยาของคุณชาตรีก็ตั้งครรภ์ คุณชาตรีจึงให้ภรรยาลาออกจากงานประจำมาเลี้ยงลูก ส่วนลูกสุนัขพันธุ์ปั๊กก็ส่งข้อความประกาศขายลงผ่านนิตยสารสัตว์เลี้ยง ซึ่งหลังลงประกาศไปไม่นาน ก็มีคนสนใจติดต่
“เกรท เดน” (Great Dane) เป็นสุนัขที่ได้รับการบันทึกสถิติโลกอย่างเป็นทางการ ว่า เป็นสุนัขสายพันธุ์เดียวที่สูงที่สุด ยังไม่พบว่ามีสายพันธุ์ใดสูงได้มากกว่าสุนัขพันธุ์นี้ ด้วยความสูงระดับที่ไม่ต่ำกว่า 1 เมตร ของมัน ทำให้ เกรท เดน กลายเป็นสายพันธุ์ที่คนรักสุนัขพันธุ์ใหญ่ให้ความสนใจ และด้วยความสูงใหญ่ที่พูดถึง ความกังวลในเรื่องของสายพันธุ์ในอดีตที่ชาวยุโรปนำมาจากสุนัขนักล่า พัฒนาสายพันธุ์มาสู่สุนัขเลี้ยงและเฝ้าบ้าน อาจมีข้อกังวลในใจอยู่บ้างไม่มากก็น้อย สำหรับคนไทยที่ไม่คุ้นนักกับสุนัขพันธุ์ใหญ่ คุณพิสิฎฐ คำประเสริฐ หนุ่มอ่างทอง ผู้มองเห็นโอกาสของการเลี้ยงสุนัขเพื่อเพาะและจำหน่ายเป็นอาชีพมาตั้งแต่เริ่มก้าวเข้าสู่การเรียนในวัยรุ่น อายุไม่ถึง 20 ปีดี ก็ยอมทุ่มเท ขอยืมเงินของครอบครัวนำมาลงทุนไปกับสุนัข ในจำนวนหลายหมื่นบาท หากคิดเป็นมูลค่าในยุคเกือบ 30 ปีที่แล้ว ถือว่าเป็นเงินจำนวนไม่น้อย คุณพิสิฎฐ เริ่มต้นด้วยสุนัขพันธุ์เซนท์เบอร์นาด ลงทุนซื้อแม่พันธุ์ในราคาหลายหมื่นบาท แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้ลูกสุนัข แต่ต้องหมดไปกับค่าดูแล ค่าอาหาร และอื่นๆ อีกมาก แต่เพราะความไม่ท้อ เมื่อคุณพิสิฎฐเห็นโอกาสใน
ไม้ผล ที่ทำเงินและโดดเด่นของจังหวัดอุตรดิตถ์หรือเมืองลับแล จะเป็นอะไรไปเสียไม่ได้ นอกจากทุเรียนพันธุ์ดี หลงลับแล และหลินลับแล รวมถึง ลองกอง ผลไม้ที่แปรเปลี่ยนจากสวนลางสาดเดิม เพราะมูลค่าการซื้อขายสูง จนทำให้พื้นที่การปลูกลองกองมากกว่าลางสาด ซึ่งอดีตเป็นผลไม้ขึ้นชื่อและเป็นหนึ่งในผลไม้ประจำจังหวัด นอกเหนือจากทุเรียนและลองกองแล้ว สัตว์เลี้ยงพื้นถิ่นที่อาจไม่ขึ้นชื่อนัก แต่เป็นสัตว์เลี้ยงยอดนิยม และทำรายได้ให้กับผู้เลี้ยงอย่างน่าเอาแบบอย่าง คือ ไก่ชนสายพันธุ์ดีที่มีชื่อเรียกว่า “ป่าก๋อย” แรกได้ยินชื่อ ป่าก๋อย เหมือนไม่คุ้นหู เพราะเข้าใจว่าเป็นชื่อของสัตว์ชนิดหนึ่ง แต่แท้ที่จริงเป็นชื่อเรียกไก่ชนไทยสายพันธุ์หนึ่ง จริงแล้วไก่ชนป่าก๋อย เป็นไก่ที่มีแหล่งกำเนิดที่จังหวัดลำพูน บ้างเรียกว่า ไก่ป่าก๋อย หรือ ไก่เหล่าป่าก๋อย คุณวันเพ็ญ มีทอง สาวใหญ่วัย 46 ปี เจ้าของโรงเรือนเลี้ยงไก่ชนป่าก๋อย ผู้มีพื้นเพเป็นชาวอุตรดิตถ์โดยกำเนิด และยึดอาชีพเกษตรกรรมมานับตั้งแต่จำความได้ โดยปลูกทุเรียน ลางสาด ลองกอง เงาะ เป็นหลัก ส่วนไก่ชนป่าก๋อย ถือเป็นอาชีพเสริมเพิ่มมาภายหลัง แม้ปัจจุบันไก่ชนป่าก๋อยจะเป็นอาชีพเสริม
โรงเรียนบ้านต่างแคน ตำบลบ้านโคก อำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นโรงเรียนที่มีพื้นที่เล็ก หากเทียบกับโรงเรียนอื่นที่ตั้งอยู่ยังต่างจังหวัด ก่อตั้งมายาวนานเข้าสู่ปีที่ 61 แล้ว พื้นที่ทั้งหมด 11 ไร่ เกือบครึ่งหนึ่งของพื้นที่ ถูกจัดสรรให้เป็นแปลงเกษตร ในจำนวนนี้รวมพื้นที่บ่อน้ำขนาดใหญ่ไว้ด้วย ครูบุญทัน มาลี ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านต่างแคน เล่าว่า โรงเรียนก่อตั้งมานาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 พื้นที่ตัวอาคารและพื้นที่แปลงเกษตร ถูกแบ่งไว้เช่นนี้นานมากแล้ว โดยพื้นที่แปลงเกษตรเกือบ 4 ไร่ เป็นบ่อน้ำขนาดใหญ่เพียง 1 บ่อมาแต่เดิม แต่ยังจัดสรรไม่เป็นสัดส่วน แต่ปัจจุบัน บ่อน้ำขนาดใหญ่ถูกแบ่งด้วยการทำคันบ่อ แบ่งออกเป็น 3 บ่อด้วยกัน เพื่อเพิ่มพื้นที่ในการทำแปลงเกษตรได้สะดวกมากขึ้น โรงเรียนบ้านต่างแคน เป็นโรงเรียนระดับประถมศึกษา มีการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล 2 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 130 คน ครู 15 คน นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 โรงเรียนเข้าร่วมโครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวัน ตามโครงการพระราชดำริของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งโครงการเกษต
