วันพ่อแห่งชาติ
บนผืนดินที่หลายคนอาจมองเป็นเพียงพื้นที่ทำกิน แต่สำหรับบางครอบครัว “ผืนดินที่พ่อสร้าง” คือหัวใจของบ้าน คืออดีต ปัจจุบัน และอนาคตที่เชื่อมต่อกันไว้อย่างแน่นแฟ้น หลายปีที่ผ่านมา เส้นทางเกษตรถูกมองเป็นอาชีพเหนื่อย รายได้ไม่แน่นอน แต่สำหรับ “รุ่นลูก” ที่เติบโตมาบนฟางข้าว กลิ่นดิน และรอยยิ้มของพ่อแม่ ฟาร์มไม่เคยเป็นเพียงงาน แต่เป็น “บ้าน” ที่มีความหมายยิ่งกว่าตัวเลขในสมุดบัญชี วันนี้… เมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือกเส้นทางชีวิต พวกเขาจึงตัดสินใจกลับมา “สานต่อฟาร์มของพ่อ” ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความผูกพันและความภาคภูมิใจ จากการลงพื้นที่พูดคุยกับเกษตรกรหลากหลายพื้นที่ ทีมเทคโนโลยีชาวบ้านได้พบเจอกับเกษตรกรรุ่นใหม่จำนวนมาก ที่เลือกกลับมาสานต่อและพัฒนาฟาร์มของครอบครัว ทั้งงานสวน งานไร่ และการเลี้ยงสัตว์ แต่ละคนมีเรื่องราวที่น่าสนใจและเป็นแรงบันดาลใจในแบบของตัวเอง วันนี้เราจึงอยากนำแนวคิดการทำเกษตรต่อจากรุ่นพ่อ มาบอกเล่าและแบ่งปันให้แฟนเพจทุกท่านได้ร่วมซึมซับไปด้วยกัน รากที่ฝังลึกกว่าที่คิด… ฟาร์มของพ่อคือห้องเรียนชีวิต ตั้งแต่ยังเด็ก หลายคนถูกสอนให้รู้จักดิน รู้จักน้ำ รู้จักความอดทน พ่อสอนเสมอว่า “ทำเกษต
วันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปีซึ่งเป็นวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 ถูกกำหนดให้เป็น “วันชาติ” และ “ วันพ่อแห่งชาติ” นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 มาจนถึงทุกวันนี้ พุทธรักษา ….ขอให้พระคุ้มครองมีความสงบสุขร่มเย็น เนื่องจาก วันพระราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ตรงกับ วันจันทร์จึงใช้ “ดอกพุทธรักษา” ซึ่งเป็นดอกไม้สีเหลืองและมีความหมายที่เป็นสิริมงคล แปลว่า ขอให้พระคุ้มครองให้มีแต่ความสงบสุขร่มเย็น เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ประจำวันพ่อ นอกจาก ดอกพุทธรักษาแล้ว ยังนิยมใช้ดอกไม้สีเหลืองชนิดอื่นๆ เป็นสัญลักษณ์ประจำวันพ่อ ที่ลูก ๆ นิยมนำไปมอบให้กับพ่อ เพื่อแสดงถึงความเคารพรัก เช่น ดอกดาวเรือง… ขอให้เจริญรุ่งเรือง หลายคนคงจะคุ้นตากับดอกดาวเรือง ดอกไม้สีเหลือง ที่บานสะพรั่งเหลืองอร่ามทั่วแผ่นดิน ที่หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และคนไทยทั่วประเทศได้ปลูก เพื่อแสดงความจงรักภักดี และสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในช่วงที่ผ่านมา ดาวเรือง เป็นไม้ดอกล้มลุก มีทั้งสีเหลืองท
เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2564 พลอากาศเอก เสนาะ พรรณพิกุล ผู้อำนวยการสำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อมด้วยคณะผู้บริหาร และผู้แทนจากเครือข่ายพิพิธภัณฑ์เกษตรฯ ร่วมจัดพิธีแถลงข่าวการจัดงานมหกรรมในหลวงรักเรา “ภูมิพลังแผ่นดิน” ผ่าน Facebook Live พิพิธภัณฑ์การเกษตรฯ ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 3-6 ธันวาคม 2564 ณ พิพิธภัณฑ์การเกษตรเฉลิมพระเกียรติฯ นวนคร จังหวัดปทุมธานี พลอากาศเอก เสนาะ พรรณพิกุล ผู้อำนวยการสำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เปิดเผยว่า “การจัดงานมหกรรมในหลวงรักเรา “ภูมิพลังแผ่นดิน” จัดขึ้นระหว่างวันที่ 3-6 ธันวาคม 2564 เพื่อน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และเผยแพร่พระราชกรณียกิจด้านการพัฒนาทรัพยากรดิน เพื่อการเกษตร พระองค์ท่านทรงตระหนักถึงปัญหาและความเสื่อมโทรมของดิน ไม่ว่าจะเป็นดินเปรี้ยว ดินเค็ม ทำอย่างไรถึงจะคืนความอุดมสมบูรณ์สู่ “ผืนดิน” อันเป็นพื้นฐานสำคัญในการทำการเกษตรเพื่อสร้างความมั่นคงด้านคลังอาหาร จึงเห็นได้ว่าโครงการพระราชดำริที่เกี่ยวกับการ
บริษัท ชิมไทย จำกัด ผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหารจากวัตถุดิบไทยหายากจากท้องถิ่น ภายใต้แบรนด์ใหม่ “MAKVAN (แม็คแวน) หอมซ่า..ไม่ชาลิ้น” อันเป็นเอกลักษณ์ของ ” มะแขว่น ” สมุนไพรเครื่องเทศภาคเหนือสู่ตลาดโลก ด้วยหอมซ่าแบบพอดี ไม่ชาลิ้นคัดสรรวัตถุดิบจากธรรมชาติช่วยขับลมในลำไส้ แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อบำรุงโลหิตและหัวใจและคุณประโยชน์ดี ๆ อีกมากมายที่แมคแวนตั้งใจส่งต่อสุขภาพดี สู่ผู้บริโภคทั่วโลก เปิดตัวสินค้าใหม่ ในงาน THAIFEX – Anuga Asia 2026 ชิมไทยเปิดพื้นที่นำเสนอเรื่องราวอาหารไทย และการแลกเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับอาหารของคนที่รักในอาหารไทย เพราะอาหารไทยเป็นทั้งศิลปะ เป็นวิถีชีวิต เป็นยาชั้นเลิศ เป็นความบันเทิงใจชั้นดี นอกจากนี้ ยังเป็นศูนย์กลางของการส่งต่อความพิเศษของวัตถุดิบท้องถิ่นไทยที่หายาก นำเสนอในรูปแบบที่แปลกใหม่ให้ทุกคนสามารถรู้จักและสัมผัสได้ ภายในงาน THAIFEX – Anuga Asia 2026 ที่จัดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ แม็คแวน นำเสนอผลิตภัณฑ์เครื่องเทศและซอสสไตล์ไทย ยกระดับสู่เวทีโลก พร้อมเปิดตัวผลิตภัณฑ์ Sauce & Seasoning จากวัตถุดิบไทย ภายใต้คอนเซ็ปต์ TRIO SAUCE 
ทุกวันนี้ ผู้คนส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับดูแลสุขภาพมากขึ้น.หลายคนเลือกใช้อาหารเป็นยาซึ่งการบริโภคเห็ดหอม เป็นหนึ่งในอาหารทางเลือกได้รับความนิยมบริโภคในบ้านเรือน ร้านอาหารภัตตาคารแม้กระทั่งในโรงพยาบาล เพราะเห็ดหอมอุดมไปด้วยคุณค่าทางโภชนาการสูงและมีสรรพคุณทางยา.ทำให้เห็ดหอมกลายเป็นสินค้าขายดีตลอดทั้งปี เวลาพ่อครัวแม่ครัวนำเห็ดหอมไปทำอาหาร จะนิยมเอาส่วนที่เป็น หมวกของเห็ดมาทำอาหาร โดยตัดส่วนที่เป็นก้านเห็ดออก เพราะไม่เป็นที่นิยมนำมาประกอบอาหารรับประทาน เนื่องจากก้านเห็ดมีเนื้อสัมผัสเหนียว เคี้ยวลำบากสำหรับเด็กและผู้สูงวัย ก้านเห็ด จึงกลายเป็นขยะเหลือทิ้งในห้องครัว น้องจ๋า – นางสาวจารุณี ชาญชัยพิทักษ์สิน นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ในขณะนั้น(ปี 2561) ได้ฝึกงานที่แผนกอาหารของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งพบว่า ในแต่ละวัน จะมีก้านเห็ดหอมที่ต้องทิ้งมากถึง 20 กก.หากสามารถนำก้านเห็ดหอมเหล่านี้มาทำประโยชน์ได้ก็คงจะดีไม่น้อยเพราะ ก้านเห็ดหอมล้วนอุดมไปด้วยโปรตีนและสารอาหารมากมาย น้องจ๋าไม่สนใจนำก้านเห็ดหอมไปแปรรูปเป็นข้าวเกรียบเพราะมีส่วนผสม
สวัสดีครับ สวัสดีผู้อ่านทุกท่าน พบกันเป็นประจำในคอลัมน์ “คิดใหญ่แบบรายย่อย The challenge of small scale farmers” กับผม ดร.ธนากร เที่ยงน้อย หลายคนคงคิดเหมือนผมว่ารายได้คือสิ่งสำคัญ เพราะเราต้องใช้รายได้เลี้ยงลูก เลี้ยงเมีย การหารายได้จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มนุษย์เกือบทุกผู้ทุกคนตั้งหน้าตั้งตาทำกันอยู่ตั้งแต่เช้ายันค่ำ หรือบางคนหาตั้งแต่ค่ำไปจนเช้า บางคนความรู้ดีมีการศึกษาและมีประสบการณ์อาจจะใช้เงินทำงานหารายได้ให้ไม่ต้องออกแรง แต่หลายคนที่ผมพบก็มีความสุขกับการใช้แรงและเวลาไปหารายได้กับการเกษตร ทั้งปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ กันไป คิดใหญ่แบบรายย่อย ฉบับนี้ผมจึงตั้งหน้าตั้งตาพาท่านมาถึงสุโขทัยเพื่อมาพูดคุยกับนักวิชาการส่งเสริมการเกษตรที่หารายได้เสริมจากการเกษตรได้อย่างน่าอิจฉา ไปกันเลยครับ อาชีพเสริมของนักวิชาการส่งเสริมการเกษตร พาท่านมาที่สวน “นายกะเปี๊ยก” เลขที่ 39/3 หมู่ที่ 3 ตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย มาพบกับ คุณอารีย์ กาเพ็ชร นักวิชาการส่งเสริมการเกษตรชำนาญการ กลุ่มยุทธศาสตร์และสารสนเทศ สำนักงานเกษตรจังหวัดสุโขทัย คุณอารีย์ เริ่มเล่าให้ฟังว่า ตนเองและสามีประกอบอาชีพรับราชการในสายง
นนทบุรีอาจเป็นจังหวัดเล็กที่หลายคนจดจำผ่านภาพเมืองขยายตัว คอนโดมิเนียม และย่านเศรษฐกิจรอบกรุงเทพมหานคร แต่ภายใต้ภาพของเมืองใหญ่ที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ยังมีอีกด้านหนึ่งที่หยั่งรากลึกอยู่กับวิถีเกษตรกรรม โดยเฉพาะสวนผลไม้ยกร่องที่หล่อเลี้ยงเป็นพื้นที่สีเขียวและสร้างอัตลักษณ์ให้จังหวัดมาอย่างยาวนาน ท่ามกลางแรงกดดันจากการขยายตัวของเมือง เกษตรกรรมนนทบุรีจึงไม่ใช่เรื่องของพื้นที่จำนวนมากอีกต่อไป แต่คือการสร้างคุณค่าและมูลค่าให้กับพื้นที่ที่เหลืออยู่ ในวันที่ที่ดินทุกตารางวากลายเป็นทรัพย์สินราคาแพง การรักษาพื้นที่เกษตรเอาไว้จึงไม่ใช่เพียงเรื่องเศรษฐกิจ แต่คือการรักษาภูมิปัญญา วิถีชีวิต และของดีประจำถิ่นที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน อย่างเช่น “ทุเรียนนนท์” ที่ไม่ได้เป็นเพียงผลไม้ราคาแพง หากแต่เป็นผลผลิตที่สะท้อนความละเอียดอ่อนของธรรมชาติ ความประณีตของชาวสวน และระบบนิเวศเฉพาะถิ่นที่หาไม่ได้จากที่อื่น คุณนิพิจ พินิจผล เกษตรจังหวัดนนทบุรี เปิดเผยว่า นนทบุรีมีพื้นที่รวมประมาณ 1,000,000 ไร่ แต่พื้นที่ที่ใช้ทำการเกษตรจริงมีเพียงราว 10% หรือประมาณ 99,901 ไร่เท่านั้น ภายในพื้นที่ดังกล่าวมีเกษตรกรประมาณ 10,0