เกียรติไก่บ้าน
สมัยผมยังเด็กๆ ราวสี่สิบกว่าปีก่อน อำเภอเล็กๆ อย่าง จอมบึง จังหวัดราชบุรี มีพ่อของเพื่อนผมคนหนึ่งเป็นพ่อค้าไก่ แทบจะรายเดียวในตลาด คือถ้าจะซื้อไก่ตลาดสดกิน ไม่ได้ไปขอเอาจากตามบ้านชาวบ้าน ไก่ก็ย่อมจะมาจากเล้าของเขานั่นเอง บ้านผมก็กินไก่นี้แหละครับ และก็จำได้ว่าไม่ได้รู้สึกว่ารสชาติมันด้อยอะไรนัก ปรุงแบบไหนก็มีกลิ่นไก่หอมดี เนื้อหนังก็อร่อยใช้ได้อยู่ แต่อุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อขนาดใหญ่ในเวลาต่อมา ก็ทำให้รส กลิ่น และสัมผัสต่างๆ ของเนื้อไก่ที่คนเคยกินค่อยๆ เริ่มเปลี่ยนไป จนทุกวันนี้ ไก่ที่คนซึ่งโตมาในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมารู้จัก ย่อมเป็นไก่อีกแบบหนึ่ง ต่างจากไก่ในเล้าพ่อเพื่อนที่ผมเคยกินสมัยเด็กๆ ค่อนข้างมาก เรื่องแบบนี้ ในทางรสนิยมการกิน ไม่มีอะไรผิดถูกแน่ครับ ดังที่มีนักวิชาการเคยศึกษาวิจัยอุปนิสัยการกินไก่เปรียบเทียบระหว่างยุค แล้วพบว่าเด็กสมัยนี้ชอบกินไก่ฟาร์มเนื้อนุ่มชุ่มมากกว่าไก่บ้านเนื้อแน่นหนึบ เหนียวแบบคนรุ่นก่อน บริบทแวดล้อมมากมายในแต่ละช่วงเวลาล้วนหล่อหลอมให้พฤติกรรมการกินของปู่ ย่า พ่อ แม่ ลูก กระทั่งรุ่นหลาน เหลน มีความแตกต่างแปลกเปลี่ยนไปเสมอ เงื่อนไขที่ถ้าหากจะอธิบายกันจริงจั
