ไม่แข่งปริมาณ แต่แข่งด้วย “คุณค่า” เปิดเส้นทาง “Akha Ama” สร้างมูลค่ากาแฟไทยจากชุมชนสู่ตลาดโลก

กาแฟหนึ่งแก้วอาจดูเป็นเพียงเครื่องดื่มธรรมดาในชีวิตประจำวัน แต่เบื้องหลังรสชาติและกลิ่นหอมในแต่ละแก้ว กลับมีเรื่องราวของผู้คนตั้งแต่ต้นน้ำอย่างเกษตรกร ผู้แปรรูป โรงคั่ว บาริสต้า ไปจนถึงผู้บริโภคที่เป็นปลายทางของห่วงโซ่

และในวันที่อุตสาหกรรมกาแฟกำลังเปลี่ยนแปลง ทั้งจากพฤติกรรมผู้บริโภค การเติบโตของตลาด Specialty Coffee ไปจนถึงความท้าทายจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ คำถามสำคัญจึงไม่ใช่เพียงว่า “กาแฟไทยอร่อยแค่ไหน” แต่คือ เราจะทำอย่างไรให้กาแฟไทยสามารถสร้างคุณค่าให้กับคนทั้งห่วงโซ่ และเติบโตได้อย่างยั่งยืน

วันนี้ “เทคโนโลยีชาวบ้าน” ได้มีโอกาสพูดคุยกับ คุณลี-อายุ จือปา ผู้ก่อตั้ง อาข่า อ่ามา แบรนด์กาแฟที่มีจุดเริ่มต้นจากชุมชน และตลอดเส้นทางการทำงานกว่า 10 ปี ได้พยายามเชื่อมโยงคนต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำเข้าด้วยกัน เพื่อยกระดับกาแฟไทยจากวัตถุดิบในชุมชน สู่กาแฟที่สามารถสร้างมูลค่าและได้รับการยอมรับในระดับสากล

เพราะในเวลานั้น กาแฟไทยยังไม่ได้เป็นเครื่องดื่มที่คนไทยให้ความสนใจมากนัก คุณภาพกาแฟก็ยังไม่เทียบเท่ากับวันนี้ ขณะเดียวกัน อาชีพเกี่ยวกับกาแฟยังเป็นอาชีพใหม่และร้านกาแฟก็มีจำนวนไม่มาก

สิ่งที่คุณลีเลือกทำจึงไม่ใช่เพียงการเข้าไปช่วยเกษตรกรปลูกกาแฟ แต่เป็นการมอง “กาแฟ” ในฐานะระบบหนึ่งที่สามารถสร้างอาชีพ สร้างรายได้ และเพิ่มมูลค่าให้กับคนในชุมชนได้ตลอดทั้งห่วงโซ่

บทสนทนาครั้งนี้จึงไม่ได้พูดถึงเพียงเรื่อง “กาแฟ” หากแต่ชวนมองไปถึงอนาคตของเกษตรกรไทย การสร้างมูลค่าเพิ่มให้ผลผลิต การรับมือกับ Climate Change และโอกาสของกาแฟ Specialty ไทยที่จะก้าวไปไกลกว่าคำว่า “รสชาติดี” สู่การเป็นกาแฟที่มีทั้งคุณภาพ คุณค่า และความยั่งยืน

จากเกษตรกรผู้ปลูก สู่การสร้างคุณค่าตลอดห่วงโซ่กาแฟ

ย้อนกลับไปในช่วงเริ่มต้น เกษตรกรในชุมชนส่วนใหญ่มีหน้าที่ตั้งแต่เพาะปลูกไปจนถึงการแปรรูปเบื้องต้น บางรายขายกาแฟในรูปของ “กาแฟกะลา” ให้กับพ่อค้าคนกลาง แต่ยังไม่ได้ก้าวไปถึงกระบวนการทำสารกาแฟ การคั่ว หรือการชงกาแฟเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มด้วยตัวเอง

คุณลีมองว่า หากกาแฟเป็นอาชีพหลักที่ชุมชนยึดถือ การพัฒนาจึงไม่ควรหยุดอยู่เพียงการเพิ่มผลผลิต แต่ต้องพัฒนาศักยภาพของทั้งตัวเกษตรกรและระบบการผลิต ตั้งแต่การเพาะปลูก การแปรรูป ไปจนถึงการทำสารกาแฟ คั่ว และชง เพื่อให้ผู้บริโภคได้สัมผัสกับกาแฟจากชุมชนโดยตรง แนวคิดสำคัญคือ ทำอย่างไรให้เกษตรกรไม่ได้ใช้แรงงานเพียงอย่างเดียว แต่สามารถเพิ่มมูลค่าให้กับสิ่งที่ตัวเองผลิตได้ จากเดิมที่เป็นผู้ปลูก เกษตรกรสามารถขยับไปเป็นผู้แปรรูป เป็นผู้ประกอบการ หรือแม้แต่พัฒนากาแฟของตัวเองไปสู่ตลาดปลายน้ำได้

“อาข่า อ่ามา” (Akha Ama Coffee) จึงไม่ได้วางตัวเองเป็นเพียงผู้ซื้อกาแฟจากชาวบ้าน แต่พยายามทำหน้าที่เป็น “คนกลาง” ที่เชื่อมระหว่างต้นน้ำกับผู้บริโภค ทำให้กาแฟของชุมชนมีพื้นที่ในตลาด และทำให้เกษตรกรมองเห็นว่า หากต้องการเติบโตในอาชีพกาแฟ จะต้องเรียนรู้อะไรเพิ่มเติมบ้าง

จากจุดเริ่มต้นดังกล่าว ปัจจุบันการทำงานของอาข่า อ่ามา ครอบคลุมเกษตรกรหลายชุมชน โดยในแต่ละปีรับซื้อกาแฟจากเกษตรกรไม่น้อยกว่า 20-25 ราย ขณะที่เครือข่ายการทำงานทั้งในส่วนของเกษตรกรและพันธมิตรครอบคลุมประมาณ 9-10 ชุมชน และเกี่ยวข้องกับหลายร้อยครอบครัว รวมถึงการทำงานร่วมกับหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม

“อาราบิก้า” คือสายพันธุ์หลัก แต่ความพิเศษต้องมาจากมากกว่าสายพันธุ์

ในด้านการผลิต กาแฟหลักของชุมชนคือ “อาราบิก้า” ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่เกษตรกรมีการปลูกอยู่เดิม ขณะเดียวกันก็มีการส่งเสริมสายพันธุ์ย่อยที่น่าสนใจ เช่น เกอิชา และทิปปิก้า เพื่อเพิ่มทางเลือกและศักยภาพในการพัฒนาคุณภาพกาแฟ แต่สำหรับคุณลี ความแตกต่างของกาแฟไม่ได้เกิดขึ้นจากสายพันธุ์เพียงอย่างเดียว

สิ่งที่กลายเป็น “DNA” ของอาข่า อ่ามา ตั้งแต่วันแรก คือการเป็นแบรนด์กาแฟที่เริ่มต้นจากชุมชน และเลือกใช้กาแฟท้องถิ่นเป็นหลัก โดยทำงานโดยตรงกับเกษตรกร ไม่ได้ตั้งต้นจากเมืองใหญ่แล้วจึงย้อนกลับไปหาวัตถุดิบในชุมชน แนวคิดดังกล่าวทำให้อาข่า อ่ามา มีสถานะมากกว่าการเป็นแบรนด์กาแฟ เพราะเป็นกิจการเพื่อสังคมที่พยายามหาจุดสมดุลระหว่างการเติบโตทางธุรกิจกับการทำให้ชุมชนสามารถอยู่ได้

และเมื่อผู้บริโภคยุคใหม่เลือกซื้อกาแฟ พวกเขาไม่ได้มองเพียงเรื่อง “อร่อยหรือไม่อร่อย” อีกต่อไป แต่เริ่มถามถึงที่มาของเมล็ดกาแฟ ใครเป็นผู้ปลูก กระบวนการผลิตเป็นอย่างไร เงินที่จ่ายไปกลับไปถึงชุมชนมากน้อยแค่ไหน รวมถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม นี่จึงเป็นเหตุผลว่า ทำไม “เรื่องราว” และ “คุณค่า” ของกาแฟจึงมีความสำคัญไม่แพ้รสชาติ

เกษตรกรต้องไม่เป็นเพียง “คนปลูก” แต่ต้องเป็นเจ้าของคุณค่าของกาแฟ

หนึ่งในโจทย์ใหญ่ที่คุณลีให้ความสำคัญ คือการทำให้เกษตรกรก้าวพ้นบทบาทของการเป็นเพียงผู้ผลิตวัตถุดิบ เพราะการมีต้นกาแฟอยู่ในสวนไม่ได้หมายความว่าเกษตรกรจะสามารถสร้างมูลค่าสูงสุดจากกาแฟที่ตัวเองปลูกได้

สิ่งที่ต้องเกิดขึ้นคือการสร้างองค์ความรู้และเปิดโอกาสให้เกษตรกรมองเห็นเส้นทางของตัวเองในอนาคต ตั้งแต่การแปรรูป การตลาด การนำเสนอคุณค่า การบริหารต้นทุน ไปจนถึงการกำหนดราคาและสร้างแบรนด์ของตัวเอง

เกษตรกรบางรายที่เคยเริ่มต้นจากการปลูกกาแฟ วันนี้สามารถเรียนรู้เรื่องการตลาดและการนำเสนอสินค้าได้มากขึ้น ขณะที่บางรายสามารถขยับไปสู่การเป็นผู้ประกอบการทางการเกษตร มีสิทธิ์กำหนดทิศทางของผลิตภัณฑ์และสร้างการเปลี่ยนแปลงในห่วงโซ่กาแฟด้วยตัวเอง “เกษตรกร” จึงไม่ควรถูกมองว่าเป็นเพียงแรงงานต้นน้ำ แต่ควรมีทั้งความรู้ อำนาจในการตัดสินใจ และศักดิ์ศรีในฐานะผู้สร้างคุณค่าของกาแฟ

คุณลีมองว่า จุดที่เกษตรกรไทยยังต้องพัฒนา คือการดูแลสภาพแวดล้อม การจัดการสวน การแปรรูป และการสื่อสารคุณค่าของผลิตภัณฑ์ ที่ผ่านมาเกษตรกรไทยมีศักยภาพในการผลิตและแปรรูปวัตถุดิบอยู่แล้ว แต่การมองกาแฟในภาพของ “ห่วงโซ่คุณค่า” ตั้งแต่ต้นน้ำไปจนถึงผู้บริโภค ยังเป็นเรื่องที่ต้องเรียนรู้อีกมาก

โดยเฉพาะเมื่ออุตสาหกรรมกาแฟโลกกำลังให้ความสำคัญกับเรื่องที่มากกว่าคะแนนรสชาติ ไม่ว่าจะเป็นแหล่งที่มา วิธีการผลิต การดูแลสิ่งแวดล้อม การไม่ทำลายป่า ตลอดจนความหลากหลายทางชีวภาพ ดังนั้น การทำกาแฟให้ดีในวันนี้อาจไม่เพียงพออีกต่อไป แต่ต้องถามต่อว่า กาแฟที่ดีในวันนี้ จะสามารถดีและยั่งยืนต่อไปได้หรือไม่

Climate Change กำลังเปลี่ยนต้นทุนของกาแฟทั้งระบบ

อีกหนึ่งความท้าทายที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ หรือ Climate Change ผลกระทบเริ่มตั้งแต่ต้นน้ำ ทั้งปริมาณผลผลิต โรคและแมลง เชื้อรา ตลอดจนปัญหาน้ำและสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป

คุณลีอธิบายให้เห็นภาพว่า ในอดีตการผลิตกาแฟ 1 กิโลกรัมอาจใช้ต้นทุนประมาณ 10 บาท แต่เมื่อสภาพภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง เกษตรกรอาจต้องเพิ่มต้นทุนเป็น 20 บาท เพื่อจัดการสวน ป้องกันโรคและเชื้อรา รวมถึงจัดการระบบน้ำให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ปัญหาไม่ได้จบอยู่ที่สวนกาแฟ เพราะเมื่อสภาพอากาศเปลี่ยน คุณภาพและปริมาณของผลผลิตก็อาจเปลี่ยนตาม ของเสียเพิ่มขึ้น ต้นทุนสูงขึ้น และท้ายที่สุดกระทบไปถึงราคากาแฟในตลาด

หากราคาที่เกษตรกรได้รับไม่สอดคล้องกับต้นทุนที่เพิ่มขึ้น เกษตรกรก็อาจอยู่ไม่ได้ ขณะเดียวกันผู้ประกอบการปลายน้ำเองก็ต้องแบกรับต้นทุนมากขึ้น หากต้องการรักษาคุณภาพกาแฟให้คงที่ นั่นหมายความว่า Climate Change ไม่ใช่ปัญหาของ “คนปลูกกาแฟบนดอย” เท่านั้น แต่เป็นปัญหาของทุกคนในห่วงโซ่ ตั้งแต่เกษตรกร โรงคั่ว ร้านกาแฟ ไปจนถึงผู้บริโภคในเมือง

จุดแข็งของกาแฟไทย คือ “ความสัมพันธ์” ระหว่างต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ

แม้ไทยจะไม่ได้เป็นประเทศผู้ผลิตกาแฟรายใหญ่ของโลก และปริมาณกาแฟที่ผลิตได้ยังไม่เพียงพอต่อการบริโภคภายในประเทศ แต่คุณลีกลับมองว่า สิ่งนี้อาจเป็นหนึ่งในจุดแข็งที่น่าสนใจของอุตสาหกรรมกาแฟไทย เพราะประเทศไทยมีความสัมพันธ์ระหว่างคนต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำที่ค่อนข้างใกล้ชิด

โรงคั่วหรือร้านกาแฟสามารถเดินทางจากเมืองไปถึงสวนกาแฟได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง สามารถพูดคุยกับเกษตรกรโดยตรง และสามารถสื่อสารความต้องการของตลาดกลับไปยังต้นน้ำได้อย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่น หากตลาดต้องการกาแฟที่ผ่านกระบวนการแปรรูปแบบใด เกษตรกรสามารถรับรู้และทดลองพัฒนาผลผลิตให้ตอบโจทย์ตลาดได้ โดยไม่จำเป็นต้องรอการเปลี่ยนแปลงผ่านระบบที่ซับซ้อน

ความสัมพันธ์แบบ Direct เช่นนี้ จึงนำไปสู่สิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือ “ความโปร่งใส” เมื่อผู้บริโภครู้ว่ากาแฟมาจากที่ไหน ใครเป็นคนปลูก และผู้ประกอบการทำงานกับเกษตรกรอย่างไร ความไว้วางใจก็เกิดขึ้น และกลายเป็นพื้นฐานสำคัญของตลาดกาแฟไทย

ราคากาแฟไทยสูง ไม่ได้สะท้อนแค่รสชาติ แต่สะท้อน “คุณค่า”

ในช่วงเวลาที่ราคากาแฟไทยอยู่ในระดับสูง คุณลีมองว่า สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้สะท้อนเพียงปริมาณหรือรสชาติของกาแฟเท่านั้น แต่ยังสะท้อน “คุณค่า” ที่ผู้บริโภคพร้อมจะจ่ายให้กับกาแฟแต่ละตัว

กาแฟไทยบางส่วนมีราคาสูงกว่ากาแฟจากประเทศผู้ผลิตรายใหญ่อย่างบราซิลหรือโคลอมเบีย ซึ่งส่วนหนึ่งสะท้อนคุณค่าที่เกิดจากความสัมพันธ์ ความเชื่อมโยง และความรู้สึกของผู้คนในห่วงโซ่ อย่างไรก็ตาม คุณลียังมองว่าความยั่งยืนของราคานั้นเป็นสิ่งที่อุตสาหกรรมต้องติดตามต่อไป เพราะราคาที่ดีในวันนี้ไม่ได้หมายความว่าจะดีเช่นนี้ตลอดไป สิ่งสำคัญคือทำอย่างไรให้เกษตรกรสามารถอยู่ได้ ขณะเดียวกันตลาดก็สามารถเติบโตไปได้อย่างสมดุล

“Specialty Coffee” ของไทย ต้องไปไกลกว่าคำว่า “กาแฟอร่อย”

สำหรับคุณลี คำว่า Specialty Coffee ไม่ควรถูกตีความเพียงว่ากาแฟต้องมีคะแนนสูงหรือมีรสชาติที่ซับซ้อน ตลอดระยะเวลากว่า 10 ปีที่ผ่านมา กาแฟ Specialty เป็นหนึ่งในภาพของกาแฟไทยที่ได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง แต่สิ่งที่ประเทศไทยจำเป็นต้องคิดต่อคือ เราจะทำให้คำว่า Specialty มีความหมายกว้างขึ้นได้อย่างไร เพราะกาแฟที่ดีควรหมายถึงระบบที่ดีด้วย

ตั้งแต่ความหลากหลายทางชีวภาพ คุณภาพชีวิตของเกษตรกร ความเป็นธรรมในห่วงโซ่ การดูแลสิ่งแวดล้อม ไปจนถึงการทำให้คนที่อยู่ต้นน้ำรู้สึกภาคภูมิใจในอาชีพของตัวเอง ภาพหนึ่งที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนคือ วันนี้เกษตรกรกาแฟจำนวนมากกล้าที่จะบอกว่า “ฉันปลูกกาแฟ” และรู้สึกภูมิใจที่จะนำเสนอว่าตัวเองปลูกสายพันธุ์อะไร แปรรูปอย่างไร และสร้างคุณค่าให้กับกาแฟของตัวเองอย่างไร นี่อาจเป็นความหมายที่ลึกกว่าคะแนนบนกระดาษ เพราะมันคือการทำให้ผู้คนในห่วงโซ่กาแฟมี “ตัวตน” และมีคุณค่าไปพร้อมกับผลิตภัณฑ์ที่พวกเขาสร้างขึ้น

จากกาแฟชุมชน สู่การพิสูจน์บนเวทีโลก

แม้ในวันแรกคุณลีไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะพากาแฟชุมชนไปสู่ตลาดโลก แต่การพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่องทำให้เกิดคำถามใหม่ว่า หากกาแฟไทยมีคุณภาพและมีเรื่องราวของตัวเอง แล้วจะสามารถยืนอยู่ในตลาดสากลได้หรือไม่ หนึ่งในบทพิสูจน์สำคัญเกิดขึ้นในปี 2010 เมื่อกาแฟไทยถูกส่งไปคัดเลือกบนเวทีกาแฟระดับโลกที่กรุงลอนดอน ซึ่งจัดโดย Specialty Coffee Association of Europe และได้รับเลือกให้ไปใช้บนเวทีการแข่งขัน World Barista Championship สำหรับคุณลี นั่นไม่ใช่เพียงรางวัลหรือการประกวด แต่เป็นช่วงเวลาที่ทำให้รู้สึกว่า สิ่งที่กำลังทำอยู่นั้นเดินมาถูกทาง

จากวันนั้น การพิสูจน์ศักยภาพของกาแฟไทยยังเดินหน้าต่อไป โดยอาข่า อ่ามา สามารถนำแบรนด์กาแฟไทยไปเปิดตลาดในกรุงโตเกียว และกำลังขยายสาขาแห่งที่ 3 ซึ่งกลายเป็นอีกหนึ่งบทพิสูจน์ว่า กาแฟไทยสามารถได้รับการยอมรับในตลาด Specialty Coffee ระดับสากลได้

อนาคตกาแฟไทย อาจไม่ได้อยู่ที่การผลิตให้มากที่สุด แต่อยู่ที่การสร้าง “คุณค่า” ให้มากขึ้น

เมื่อมองกลับไปยังจุดเริ่มต้น สิ่งที่คุณลีตั้งใจในวันแรกอาจเป็นเพียงการทำให้กาแฟไทยเป็นที่ยอมรับในประเทศไทย แต่ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ คือ กาแฟไม่ได้เป็นเพียงพืชเศรษฐกิจหรือเครื่องดื่มหนึ่งแก้ว หากเป็นระบบเศรษฐกิจขนาดเล็กที่เชื่อมโยงผู้คนจำนวนมากเข้าด้วยกัน

เกษตรกรต้องเรียนรู้เรื่องการผลิตและการแปรรูป ผู้ประกอบการต้องเข้าใจต้นน้ำ ผู้บริโภคต้องเห็นคุณค่ามากกว่ารสชาติ และทุกฝ่ายต้องช่วยกันดูแลสิ่งแวดล้อม เพื่อให้กาแฟสามารถเดินต่อไปได้ในวันที่สภาพภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง ดังนั้น เป้าหมายของกาแฟไทยในอนาคตจึงอาจไม่ใช่การแข่งขันกับบราซิลหรือโคลอมเบียในเรื่องปริมาณการผลิต แต่เป็นการสร้างจุดแข็งในแบบของตัวเอง

นั่นคือ กาแฟที่มีที่มา มีความโปร่งใส มีความสัมพันธ์กับชุมชน มีคุณภาพ และมีเรื่องราวที่ผู้บริโภคพร้อมจะสนับสนุน เพราะท้ายที่สุดแล้ว การทำให้กาแฟไทยมีที่ยืนในตลาดโลก อาจไม่ได้เริ่มจากการถามว่า “เราจะขายกาแฟให้คนทั่วโลกได้อย่างไร” แต่เริ่มจากคำถามที่สำคัญกว่า “เราจะทำอย่างไรให้ทุกคนที่อยู่ในห่วงโซ่กาแฟ สามารถเติบโตไปพร้อมกันได้อย่างยั่งยืน” และเมื่อวันนั้นมาถึง กาแฟไทยก็ไม่จำเป็นต้องเดินตามใคร เพราะสามารถยืนอยู่ในตลาดโลกได้ด้วย “คุณค่า” ของตัวเอง

จากจุดเริ่มต้นที่ไม่ได้คิดไกลถึงการพากาแฟชุมชนไปสู่ตลาดโลก วันนี้เส้นทางของ “อาข่า อ่ามา” กลายเป็นอีกหนึ่งบทพิสูจน์ว่า กาแฟไทยมีศักยภาพมากกว่าการเป็นเพียงวัตถุดิบ หากสามารถสร้างคุณค่าให้กับทุกคนที่อยู่ในห่วงโซ่ ตั้งแต่เกษตรกร ผู้ประกอบการ ไปจนถึงผู้บริโภค

ขณะเดียวกัน อนาคตของกาแฟไทยก็ยังมีโจทย์อีกมากที่ต้องร่วมกันหาคำตอบ ตั้งแต่การยกระดับคุณภาพ การสร้างมูลค่าเพิ่ม การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ไปจนถึงการทำให้คำว่า “Specialty Coffee” ของไทยเติบโตไปพร้อมกับผู้คนและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

ทั้งหมดนี้คือเรื่องที่คนในวงการกาแฟและผู้บริโภคสามารถร่วมกันขับเคลื่อนได้ และหนึ่งในพื้นที่ที่จะเปิดโอกาสให้ทุกคนได้มาพบปะ แลกเปลี่ยน และทำความรู้จักกับกาแฟไทยในหลากหลายมิติมากขึ้น คือ Thailand Coffee Fest 2026

สำหรับใครที่อยากสัมผัสบรรยากาศของวงการกาแฟไทย พูดคุยกับเกษตรกร ผู้ประกอบการ และคนที่อยู่ในห่วงโซ่กาแฟ รวมถึงร่วมค้นหาอนาคตของกาแฟไทยด้วยตัวเอง สามารถมาร่วมงาน Thailand Coffee Fest 2026 ได้ในวัน พฤหัสบดีที่ 10 กันยายน 2569 เวลา 13:00–16:00 น. ณ IMPACT Exhibition Center Hall 5-8 เมืองทองธานี

เพราะอนาคตของกาแฟไทยอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับคนใดคนหนึ่ง แต่เกิดขึ้นได้จากการที่คนทั้งห่วงโซ่ได้มาพบกัน แลกเปลี่ยนความรู้ และช่วยกันสร้าง “คุณค่า” ให้กับกาแฟไทย เพื่อให้กาแฟหนึ่งแก้วสามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงที่ดีได้ ตั้งแต่ต้นน้ำไปจนถึงปลายทาง