ไม้ดอกไม้ประดับ
ชื่อวิทยาศาสตร์ Brassica oleraceae L. ชื่อสามัญ Long lived Cabbage ชื่อวงศ์ Brassicaceae ชื่ออื่นๆ คะน้าสามร้อยปี กะหล่ำกุหลาบ หนูเป็นสาวเจ้าเนื้อ อวบเตี้ย บาน แบ แผ่ อย่างเปิดเผย แม้จะมีมือมีแขนกางออกก็ถูกตัดถูกเด็ดไปกิน ไปเพาะชำ ขยายพันธุ์จนได้รับชื่อว่า “คะน้าสามร้อยปี” ทั้งๆ ที่รูปร่างของหนูคล้ายกับกะหล่ำปลีที่ยังไม่ห่อมากกว่า บางครั้งจึงถูกเรียกสับสนกันระหว่างคำเรียกที่ว่า “กะหล่ำประดับ” แต่พอนักวิชาการมาอธิบายให้ก็รู้ว่าไม่ใช่หนู แม้จะมีสายพันธุ์ที่สวยงาม สีสันแปลก กลายเป็นชื่อของหนูนี่แหละแปลกกว่ามากมาย เพราะหนูชื่อ “ปูเล่” ที่แปลกไปกว่านั้นอีก ก็คือทางภาคใต้นิยมปลูกหนูกันมาก คนทางภาคกลางคิดว่าคนทางภาคใต้ชอบพูดสั้นๆ จึงตีความว่า คำว่า ปูเล ของภาคใต้หมายถึงคำเต็มว่า “ปูทะเล” เรื่องเลย GO SO BIG ไปกันใหญ่ เพราะปูทะเล ภาคใต้คือปูก้ามใหญ่แปดขา ไม่ใช่ต้นไม้ แต่ “ปูเล่” อยู่ในแปลงปลูก อยู่ในกระถาง ไม่ใช่อยู่ในทะเลค่ะ หนูไม่เสียใจ แม้ว่าไม่ค่อยมีใครรู้จักหนู โดยเฉพาะเวลาพูดถึงผักก็คิดถึงแต่กะหล่ำ คะน้า ทั้งๆ ที่เวลาเด็ดไปกินก็บอกว่าใบของหนูอวบอร่อยดี แต่หนูก็ภูมิใจมากที่กรมส่งเสริมการเ
คุณอำนวย พรมนนท์ อยู่บ้านเลขที่ 45 หมู่ที่ 6 ตำบลดงขี้เหล็ก อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี เป็นเกษตรกรที่ปลูกไม้ดอกไม้ประดับเป็นอาชีพ จนเรียกง่ายๆ ว่าทำมาตั้งแต่เริ่มแรกก็ว่าได้ จนทำให้อาชีพไม้ดอกไม้ประดับนั้นสร้างรายได้เลี้ยงครอบครัวให้กับเขาได้เป็นอย่างดี คุณอำนวย ชายผู้มากด้วยรอยยิ้ม เล่าให้ฟังว่า ยึดอาชีพทำเกี่ยวกับไม้ประดับมาเป็นสิบปี โดยในแต่ละช่วงก็จะมีการเปลี่ยนแปลงของพันธุ์ไม้ที่ปลูกไปตามที่ตลาดต้องการ โดยในช่วงก่อนหน้านั้นจะทำไม้จำพวกโมก ต่อมาเมื่อตลาดค่อยๆ หมดความนิยมลง จึงได้ปรับเปลี่ยนเป็นไม้จำพวกไม้ไทย ที่ลูกค้ามักนิยมนำไปปลูกเพื่อเป็นไม้ร่มเงาภายในบริเวณบ้าน คุณอำนวย พรมนนท์ “สมัยก่อนนี่ทำต้นโมก ช่วงนั้นตลาดดี แต่เสียอย่างเดียวโมกต้องหมั่นตัดแต่ง ต่อมาพอความนิยมเริ่มลดลง ก็เลยเปลี่ยนมาทำเป็นไม้ประดับ เป็นแบบไม้ขุดล้อม ตั้งแต่ขนาดใหญ่ ไปจนถึงขนาดเล็กพอประมาณ ซึ่งพันธุ์ไม้ขุดล้อมที่ปลูกก็จะเป็นพวกกันเกรา แก้วมุกดา จันทน์กะพ้อ และก็บุนนาค เรียกได้ว่าเป็นพันธุ์ไม้ไทยต่างๆ โดยสมัยก่อนก็จะไปหาซื้อพันธุ์จากที่อื่นมาปลูก พอเรามีต้นพันธุ์มากขึ้น เวลานี้ก็ไม่ต้องหาซื้อก็เอาต้นที่สมบ
รันตีกลับมาแล้ว สาวค่อนข้างสวยคนนี้กลับมารายงานตัวอีกครั้งหลังห่างหายไปนานพอสมควร ฉบับนี้รันตีขอพาท่านมุ่งหน้าขึ้นเหนือน้ำ เอ้ยขึ้นเหนือความคาดหมาย เอ้ยขึ้นเหนือจังหวัดพิจิตรไปนิดนึง เอ้ย ถูกแล้ว! กลับมารอบนี้กลายเป็นตลกคาเฟ่ไปซะแล้วยายรันตีเอ๋ย ใช่แล้วค่ะรันตีพาท่านขึ้นเหนือมายังจังหวัดพิษณุโลกเมืองสองแคว หลังจากเข้าเมืองสักการะพระพุทธชินราช และศาลสมเด็จพระนเรศวรกันแล้ว รันตีก็มุ่งหน้าสู่เป้าหมายที่นัดกันไว้แบบไม่รอช้า เพื่อจะไปดูของอวบๆ กัน มันคืออะไรตามรันตีไปดูกัน ร้าน 168 Succulents พาท่านมาที่ร้าน 168 Succulents ในตลาดต้นไม้อินโดจีน ที่อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก เพื่อมาพบกับ คุณสุรเกษม ขำประเสริฐ ที่แนะนำตัวว่าเป็นหนุ่มเกษตรจบการศึกษาเป็นบัณฑิตรุ่นที่ 3 ของคณะเกษตรศาสตร์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร “หลังจากเรียนจบมาผมก็ทำงานในบริษัทเคมีเกษตร รับผิดชอบหลายจังหวัด ระหว่างนั้นก็มีโอกาสได้รู้จักกับพันธุ์ไม้อวบน้ำ ผมก็เริ่มต้นเลี้ยงเอาไว้หลังห้องพักที่มีพื้นที่เล็กๆ พอวางได้ไม่กี่กระถาง พอเลี้ยงมาเรื่อยๆ สะสมมาเรื่อยๆ ก็พบว่าพันธุ์ไม้อวบน้ำพวกนี้มีความหลากหลายทั้ง
นับเป็นแหล่งปลูกสับปะรดสีที่ใหญ่สุดในประเทศ สำหรับสวนลงวุฒิ อ.ภูเรือ จ.เลย สถานที่แห่งนี้มีสัปปะรดสีมากกว่า 40 สายพันธุ์ โชว์ความสวยงามเรียงรายให้บรรดานักท่องเที่ยวเข้ามาเที่ยวชมและถ่ายรูปกลับไปเป็นที่ระลึก สายพันธุ์หลัก ได้แก่ สกุลกุซแมเนีย สกุลเอคเมีย สกุลนีโอเรเจลยา สกุลรีซี และสกุลทิลแลนด์เซีย แต่สกุลที่มีการผลิตและทำจำนวนมากสุด เห็นจะเป็น สกุล “กุซ แมเนีย” ซึ่งเป็นสับปะรดสีมีดอกทั้งหลาย “สวนลุงวุฒิ” เดิมสวนไม้ดอกไม้ประดับแห่งนี้จะไม่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชมสวนแต่อย่างใด เนื่องจากเป็นความต้องการของเจ้าของสวน คือ ลุงวุฒิ เชยกลิ่นเทศ อดีตประธานกรรมการผู้จัดการ บริษัท บางกอกฟลาวเวอร์เซ็นเตอร์ จำกัด ได้รวบรวมปลูกเลี้ยงจนสวนของลุงวุฒิ กลายเป็นแหล่งรวบรวมพันธุ์ไม้ดอกไม้ประดับจากต่างประเทศหลากหลายชนิด ภายหลังท่านเสียชีวิตลง กิจการสวนทั้งหมดจึงตกทอดมายังรุ่นลูกโดย คุณรำไพ เชยกลิ่นเทศ หรือ “คุณหยุ่น” บ้านเลขที่ 166 ม.4 ถนนเลย-ด่านซ้าย บ้านหนองบง ต.หนองบัว อ.ภูเรือ จ.เลย 42160 โทรศัพท์ 08-1907-8318 มารับหน้าที่เป็นผู้สานดูแลต่อ และเริ่มเปิดสวนไม้ดอกไม้ประดับ และมีการประชาสัมพันธ์ให้เป็นที่ร
“สวนลุงวุฒิ” เดิมสวนไม้ดอกไม้ประดับแห่งนี้จะไม่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชมสวนแต่อย่างใด เนื่องจากเป็นความต้องการของเจ้าของสวน คือ ลุงวุฒิ เชยกลิ่นเทศ อดีตประธานกรรมการผู้จัดการ บริษัท บางกอกฟลาวเวอร์เซ็นเตอร์ จำกัด ได้รวบรวมปลูกเลี้ยงจนสวนของลุงวุฒิ กลายเป็นแหล่งรวบรวมพันธุ์ไม้ดอกไม้ประดับจากต่างประเทศหลากหลายชนิด ภายหลังท่านเสียชีวิตลง กิจการสวนทั้งหมดจึงตกทอดมายังรุ่นลูกโดย คุณรำไพ เชยกลิ่นเทศ หรือ “คุณหยุ่น” บ้านเลขที่ 166 ม.4 ถนนเลย-ด่านซ้าย บ้านหนองบง ต.หนองบัว อ.ภูเรือ จ.เลย 42160 โทรศัพท์ 08-1907-8318 มารับหน้าที่เป็นผู้สานดูแลต่อ และเริ่มเปิดสวนไม้ดอกไม้ประดับ และมีการประชาสัมพันธ์ให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น ปัจจุบันสวนลุงวุฒิเป็นที่รู้จักกันดีในบรรดานักท่องเที่ยวที่มา อ.ภูเรือ จ.เลย โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาว จะต้องแวะมาเที่ยวถ่ายรูปสวยๆ กับไม้ดอกไม้ประดับ และจำหน่ายพันธุ์ไม้ให้ซื้อกลับบ้าน หรือ พ่อค้าแม่ค้าไม้ดอกไม้ประดับที่เดินทางเข้ามารับไม้ดอก ไม้ประดับที่สวนลุงวุฒิที่สวนเพื่อเอาไปขายต่อ เพราะนอกจากมีความหลากหลายในเรื่องของสายพันธุ์แล้ว คุณภาพต้นดี สีสันสวยงาม ราคาก็ย่อมเยา สามารถนำไปขา
กุหลาบมีอยู่มากมายหลายชนิดและหลายสายพันธุ์ มีทั้งที่เป็นไม้พุ่มและพันธุ์เตี้ย ลำต้นและกิ่งก้านของกุหลาบส่วนมากจะมีหนามแหลมและมีสีเขียว ซึ่งใบร่วมแตกตามกิ่งก้านเฉียงๆ โดยก้านใบจะมีหูใบด้วย ใบมีสีเขียว ปลายแหลม โคนใบมน ขนาดของใบจะขึ้นอยู่กับพันธุ์ของต้นกุหลาบ ดอกกุหลาบมีหลายสี เช่น สีแดง สีเหลือง สีขาว สีชมพู ฯลฯ ดอกของกุหลาบจะมี 5 กลีบขึ้นไป ขอบกลีบดอกจะเรียบ มีเกสรตัวผู้ตัวเมียอยู่ในดอกเดียวกัน ซึ่งการขยายพันธุ์ของไม้พันธุ์นี้นั้น สามารถขยายพันธุ์ได้หลายวิธีคือ การตอนกิ่ง ทาบกิ่ง ติดตา ปักชำ ปัจจุบันประเทศไทยมีการปลูกกุหลาบเพื่อตัดดอก อยู่ทั่วทุกภาคของประเทศ โดยมีแหล่งปลูกสำคัญ ได้แก่ เชียงราย เชียงใหม่ ตาก นครปฐม ชลบุรี กาญจนบุรี ฯลฯ กุหลาบนอกจากจะปลูกสำหรับตัดดอกเพื่อจำหน่ายแล้ว ยังมีการปลูกจำหน่ายทั้งต้นพร้อมดอก เพื่อเป็นไม้กระถางหรือไม้ที่ปลูกลงดินสำหรับประดับตกแต่งบ้านเรือน ให้กับผู้ที่ชื่นชอบและมีความหลงใหลในไม้สายพันธุ์ เพราะกุหลาบหากดูแลและมีการบำรุงต้นที่ดี สามารถออกดอกให้ได้เชยชมกันได้ตลอดทั้งปี คุณปาริชาต ธีรธรรมานนท์ อยู่บ้านเลขที่ 545 หมู่บ้านโป่งแมว หมู่ที่ 8 บ้านตะโกล่าง
บอนสี เป็นไม้ใบที่อยู่คู่กับคนไทยมานาน ซึ่งได้มีการพัฒนาสายพันธุ์ลูกผสมใหม่ๆ ขึ้นมา ในแต่ละปีที่มีการจัดประกวดบอนสี จะช่วยให้ผู้เลี้ยงบอนสีปรับตัวเองด้วยการสร้างพันธุ์แปลกใหม่ขึ้น การทำเป็นการค้าสำหรับบอนสีถือว่าไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ต้องใส่ใจพอสมควร โดยเฉพาะช่วงเดือนธันวาคม-มกราคม ที่บอนสีจะพักตัวโดยทิ้งใบ ไม่สร้างใบใหม่ ใบเดิมเหี่ยวแห้งลง มีแต่กระถางปลูก เหลือแต่หัวใต้ดินเท่านั้น ทำให้ผู้เลี้ยงทั่วไปคิดว่าไม่ทนทาน ตายง่าย ไม่สวยงามเหมือนตอนซื้อมาใหม่ๆ วิธีการเลี้ยงบอนสีให้มีใบตลอดปี โดยในช่วงฤดูหนาวต้องเลี้ยงบอนสีในตู้อบ วิธีง่ายๆ โดยใช้ไม้ระแนงมาต่อเป็นโครงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1.20 เมตร ยาว 2.50 เมตร ด้านบนทำเป็นหลังคาหน้าจั่วเพื่อป้องกันน้ำขัง ให้หลังคาสูงสัก 15-20 เซนติเมตร แล้วกรุด้วยพลาสติกใส จะได้ตู้อบบอนสีไว้พักเลี้ยงและไว้อบขยายพันธุ์บอนสีได้อย่างดี สำหรับบอนสีที่จะนำเลี้ยงในตู้อบ ต้องมีภาชนะใส่น้ำเพื่อไว้รองก้นกระถางบอนสีไว้ด้วย โดยใส่น้ำให้มีความสูงจากก้นภาชนะที่ใช้รองกระถางบอนสีสัก 2-3 เซนติเมตร หรือประมาณ 1 นิ้ว ทำอย่างนี้แล้วบอนสีจะไม่พักตัว จะแตกใบใหม่และเติบโตอย่าง
กล้วยไม้ เป็นพืชที่มนุษย์รู้จักกันดีมานาน ในโลกมีกล้วยไม้หลากหลายสกุลและชนิดพันธุ์ในธรรมชาติพบมาแล้วไม่น้อยกว่า 25,000 ชนิด โดยเฉพาะในเขตอบอุ่นและเขตร้อน บริเวณทวีปเอเชีย อเมริกาใต้ และแอฟริกา เป็นแหล่งกล้วยไม้ที่มีความหลากหลายมากที่สุด คำว่า “กล้วยไม้” ภาษาอังกฤษ เรียกว่า Orchid มาจากคำในภาษากรีก ซึ่งแปลความหมายได้ว่า “มีลักษณะโปร่งคล้ายต่อม” ซึ่งหมายถึงลักษณะลำลูกกล้วยอันเป็นส่วนหนึ่งของกล้วยไม้ แต่ก็มีกล้วยไม้หลายชนิดที่ไม่มีลำลูกกล้วย กล้วยไม้ เป็นต้นไม้ที่มีระบบรากสำหรับหาอาหารเช่นเดียวกับต้นไม้ชนิดอื่น การที่เกาะบนต้นไม้เป็นการเกาะเพื่อเป็นการอิงอาศัย ไม่ใช่เป็นพวกกาฝากที่กินอาหารและน้ำเลี้ยงจากต้นไม้ที่เกาะ ซึ่งเป็นการทำให้ต้นไม้นั้นทรุดโทรม กล้วยไม้เพียงแต่เกาะกับเปลือกของลำต้นเพื่ออาศัยอาหารและความชื้นจากเปลือกไม้ โดยอาศัยเชื้อราที่มีอยู่บนราก ช่วยเปลี่ยนอินทรียวัตถุที่หมดสภาพแล้วให้เป็นอนินทรียสาร เพื่อนำไปเป็นอาหาร ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์แสดงถึงความสัมพันธ์ทางด้านลมฟ้าอากาศ พืชพรรณ การที่ประเทศไทยตั้งอยู่ในเขตร้อนชื้น (Humid Tropic) ทางซีกโลกเหนือ ซึ่งอย
จากสภาพเศรษฐกิจปัจจุบันที่มีความฝืดเคือง หรือเรียกว่ายุคข้าวยากหมากแพง อาจทำให้หลายๆ คนมีรายได้ไม่เพียงพอต่อรายจ่ายในชีวิตประจำวัน ทำให้รู้สึกติดขัดในเรื่องของสภาพความคล่องตัวทางการเงินมิใช่น้อย ส่งผลให้เกิดสภาวะหนี้สินมากขึ้น แต่ในทางกลับกันก็ยังมีผู้คนอีกไม่น้อยที่พยายามมองหาอาชีพเสริม เพื่อเพิ่มรายได้ให้มีมากขึ้นสำหรับพอใช้จ่ายเพื่อให้ตนเองเกิดหนี้สิน แม้จะเป็นเงินเพียงเล็กน้อยอาจไม่มากเท่ากับงานประจำที่ทำ แต่ก็ทำด้วยใจรักจสามารถเป็นงานที่สร้างเงินได้ เหมือนเช่น คุณวรินดา สุวรรณทอง อยู่บ้านเลขที่ 351 ถนนเลียบคลองมอญ แขวงทับยาว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร คุณวรินดา สุวรรณทอง คุณวรินดา สาวอินดี้ผู้รักความอิสระ เล่าให้ฟังว่า ปัจุบันตัวเธอทำงานเป็นสาวออฟฟิศ แต่มีความชอบในเรื่องของการปลูกต้นกระบองเพชร มาตั้งแต่ ปี 2551 สมัยเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ซึ่งแหล่งเรียนรู้ที่สำคัญในช่วงนั้นคือ ได้ศึกษาวิธีการปลูกเลี้ยงตามโซเชียลมีเดียต่างๆ “เหตุที่ปลูกต้นกระบองเพชร เพราะว่าช่วงนั้นซื้อมาเพื่ออยากเอาไว้ถ่ายรูป เพราะดูแล้วมันสวยดี คราวนี้พอดูๆ ไป เห็นว่าเอ้ย! มันก็สวยแปลกกว่าไม้อื่น ก็เลยชอบ แล้วก็ป
ตลาดต้นไม้ในบ้านเรา หากเป็นไม้ขุดล้อม ที่หนึ่งไร้เทียมทาน ต้องที่ตำบลชะอม อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี ที่นี่ พื้นที่การผลิตมีกว่า 5,000 ไร่ ชนิดของไม้มีให้เลือกมากมาย สำหรับขนาดมีให้เลือกตั้งแต่เท่านิ้วมือ ไปจนถึง 2-3 คนโอบ คนในพื้นที่บอกว่า พื้นดินโล่งแจ้ง สามารถทำให้เป็นป่าใหญ่ได้ภายในวันเดียว ด้วยไม้ขุดล้อมของชาวตำบลชะอม ซึ่งก็เป็นอย่างคำที่เขาพูดจริงๆ ราวๆ ต้นฝนของทุกปี มีงานมหกรรมไม้ขุดล้อมขึ้นที่ตำบลชะอม ผู้ริเริ่มคืออดีตนายอำเภอแก่งคอย ท่านธวัช สุระบาล “ปลูกต้นไม้ วันเดียว…โต ไป..ชะอม แก่งคอย” คือสโลแกนของการจัดงานไม้ขุดล้อม งานปลูกไม้ขุดล้อมที่ตำบลชะอม มีมานานแล้ว แรกเริ่มเดิมที มีหน่วยงานของเอกชนเข้าไปส่งเสริมให้ปลูก แต่ปรากฏว่า มีข้อขัดข้องบางประการ ชาวบ้านที่ปลูกอยู่ จึงหาทางช่วยเหลือตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องการตลาด จนต่อมาไม้ขุดล้อมที่ตำบลนี้เป็นที่ยอมรับของผู้ซื้อ รายนามผู้ปลูกยุคเริ่มต้นได้แก่กำนันสมชาติ พึ่งทรัพย์ คุณพยุง เชียงทอง คุณสายบัว พาศักดิ์ และเกษตรกรท่านอื่นอีกจำนวนหนึ่ง “สีหนุการ์เด้น” เป็นผู้ปลูกไม้ขุดล้อมรุ่นกลางๆ รวมระยะเวลาที่ดำเนินงานมาอยู่ที่ 10 ปี เจ
“ไม่มีประวัตินำเข้า แต่ 11 บริษัทส่งออกปลากว่า 200,000 ตัว ได้อย่างไร?” อาจเป็นเพียงคำถามสั้น ๆ แต่กลับสะท้อนความผิดปกติสำคัญในระบบข้อมูลประมงไทย เพราะในขณะที่หน่วยงานรัฐยืนยันว่า ประเทศไทยมีการนำเข้าปลาหมอคางดำอย่างถูกต้องตามกฎหมายเพียงครั้งเดียวเพื่อการวิจัย กลับปรากฏข้อมูลการส่งออกปลาชนิดเดียวกันไปยังต่างประเทศจำนวนมหาศาลในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ถึงวันนี้ สำคัญที่สุด คือ เหตุใดร่องรอยทางการค้าเหล่านี้จึงยังไม่เคยได้รับคำอธิบายที่ชัดเจนต่อสาธารณะ ย้อนกลับไปในปี 2553 ประเทศไทยอนุญาตให้นำเข้าปลาหมอคางดำอย่างถูกต้องตามกฎหมายเพียงกรณีเดียว คือการนำเข้าปลา 2,000 ตัว เพื่อใช้ในการวิจัย ภายใต้ระบบควบคุมของหน่วยงานรัฐ ต่อมามีคำชี้แจงว่าโครงการดังกล่าว “ล้มเหลว” และปลาทั้งหมดถูกกำจัดไปแล้ว หลังจากนั้น ในปี 2555 เริ่มมีรายงานการพบปลาหมอคางดำในแหล่งน้ำธรรมชาติของไทย ก่อนที่สถานการณ์จะขยายตัวอย่างรวดเร็วในหลายจังหวัดชายฝั่งและระบบนิเวศน้ำกร่อย คำถามสำคัญจึงเกิดขึ้นว่า หากการนำเข้ามีเพียงครั้งเดียว และโครงการวิจัยสิ้นสุดลงตามที่กล่าวอ้าง เหตุใดปลาชนิดนี้จึงสามารถแพร่กระจายได้กว้างขวางเช่นนี้ ประเด็
ข้อมูลหน่วยงาน สถาบันวิจัยพืชสวน กรมวิชาการเกษตร เลขที่ 50 ถนนพหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900 โทรศัพท์ 0 2940 6578 อีเมล : [email protected]
ในวันที่การทำเกษตรไม่ได้หมายถึงเพียงการ “ปลูกแล้วรอขาย” เหมือนในอดีต แต่ต้องคิด วางแผน และปรับตัวให้ทันตลาด เรื่องราวของ คุณสุภัส เต๊ะฮุย ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผู้ปลูกเมล่อนและผักปลอดภัย กลายเป็นอีกตัวอย่างที่สะท้อนให้เห็นว่า เกษตรกรรุ่นใหม่สามารถพลิกวิถีชีวิตและสร้างรายได้ที่มั่นคงได้ หากมองเห็นโอกาสและกล้าลงมือทำอย่างจริงจัง คุณสุภัสเล่าถึงจุดเริ่มต้นของกลุ่มเกิดขึ้นในปี 2562 จากความตั้งใจของคนในชุมชนที่อยากกลับมาใช้ชีวิตอยู่บ้าน พร้อมกับสร้างรายได้จากอาชีพเกษตรกรรมอย่างยั่งยืน เดิมทีพื้นที่ส่วนใหญ่ในชุมชนทำนาข้าวและสวนยางพารา ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจหลัก แต่รายได้มักเกิดขึ้นเป็นช่วงๆ ไม่สามารถหล่อเลี้ยงครอบครัวได้ตลอดทั้งปี คุณสุภัสและเพื่อนเกษตรกรจึงเริ่มมองหาทางเลือกใหม่ จนพบว่า “พืชอายุสั้น” คือคำตอบที่สามารถสร้างรายได้หมุนเวียนได้ทุกเดือน หนึ่งในพืชที่ถูกเลือกคือ เมล่อน ผลไม้พรีเมียมที่กำลังได้รับความนิยมในตลาด ด้วยจุดเด่นด้านรสชาติและราคาที่ค่อนข้างสูง จึงเริ่มต้นทดลองปลูกในโรงเรือนประมาณ 4 โรงเรือน โดยแต่ละโรงเรือนสามารถให้ผลผลิตเฉลี่ยประมาณ 300–400 กิโลกรัม จำหน่ายในราคาปร
เคยสงสัยไหมว่าทำไมผู้บริโภคถึงยอมจ่ายแพงกว่า เพื่อให้ได้กินมันสายพันธุ์ญี่ปุ่น คำตอบไม่ได้อยู่ที่แค่สายพันธุ์ แต่อยู่ที่รายละเอียด ตั้งแต่การเตรียมดิน เทคนิคการปลูก ไปจนถึงการบ่มให้หวานจัด ซึ่งส่งผลให้ราคาขายในตลาดต่างกันมาก วันนี้ คุณอู๊ด-อภิสิทธิ์ ลิ้มวัฒนาพิบูลย์ เกษตรกรผู้ปลูกมันหวานญี่ปุ่น เจ้าของไร่รวมสุข อยู่ที่อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น จะมาเผยวิชาลับการปลูกมันหวานส่งตรงจากญี่ปุ่น พร้อมกางสูตรสำเร็จว่าพื้นที่แค่ 2 ไร่ ก็สามารถปั้นมูลค่าให้กลายเป็นรายได้หลักแสนต่อเดือนได้อย่างไร คุณอู๊ด เล่าว่า ก่อนจะผันตัวมาเป็นเกษตรกร เขาคร่ำหวอดอยู่ในวงการโฆษณามานานกว่า 20 ปี ในย่านธุรกิจใจกลางกรุงเทพฯ จนถึงจุดอิ่มตัว…จุดที่เริ่มรู้สึกว่างานที่ทำอยู่ไม่สนุกและไม่มีความตื่นเต้นอีกต่อไป ซึ่งสำหรับเขาถือเป็นสัญญาณที่บอกว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆ จึงตัดสินใจทิ้งชีวิตเมืองกรุง กลับบ้านเกิดมาสานฝันที่รอคอยมาตลอด 20 ปี นั่นคือการทำเกษตรอย่างที่ตั้งใจไว้ “ความฝันในการทำเกษตรของผม เริ่มต้นจากการได้ไปเรียนรู้ดูงานที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งหนึ่งในของขึ้นชื่อที่นั่นคือมันหวาน ผมจำได