อื่นๆ

นกหงส์หยก เป็นสัตว์เลี้ยงแสนรักที่มีนิสัยร่าเริง รักสวยรักงาม สีขนสวยสดใส แล้วยังมีเสียงร้องเจื้อยแจ้วจนเป็นที่ถูกใจบรรดาผู้เลี้ยงทุกเพศวัย นกหงส์หยกที่เลี้ยงกันแพร่หลายเป็นสายพันธุ์ฮอลแลนด์ มักจะนิยมเลี้ยงไว้ดูเล่น เพื่อความเพลิดเพลิน ถือเป็นนกเบื้องต้นเลยสำหรับผู้ที่เริ่มเลี้ยงนก เนื่องจากเลี้ยงง่าย ขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว แต่ยังมีหงส์หยกอีกสายพันธุ์ที่หลายคนอาจยังไม่รู้นั่นคือ สายพันธุ์อังกฤษ เป็นหงส์หยกที่มีขนาดใหญ่กว่าฮอลแลนด์ มีความสวยงามในเรื่องสีขนเช่นเดียวกัน แต่จะฟูมากกว่า โดยสายพันธุ์นี้นิยมเลี้ยงเพื่อการประกวด จึงเป็นปัญหากับนักเลี้ยงหน้าใหม่ แต่ถ้าจะเลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลินก็ได้เช่นกัน สำหรับ คุณคฑาวุธ ทองยิ่ง หรือ คุณบอย เจาะจงเลี้ยงหงส์หยกอังกฤษเพราะหลงใหลในความสวยงามของขนที่มีสีสวยและฟู มีโครงสร้างรูปร่างเด่น ตัวใหญ่ ขนฟู แล้วยิ่งมีเสน่ห์งดงามมากเมื่อยืนบนคอน จึงนำมาเลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลินก่อนจะพัฒนาไปสู่การเลี้ยงแบบฟาร์มเพื่อจำหน่ายสายพันธุ์ คุณบอย ค้นข้อมูลพบว่า นกหงส์หยกสายพันธุ์อังกฤษ ในบ้านเรามีเลี้ยงไม่แพร่หลายเท่ากับหงส์หยกฮอลแลนด์ที่มีรูปร่างเล็กกว่า เนื่องจาก

จังหวัดพิษณุโลก เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ครอบคลุมเป็นบริเวณกว้าง มีอำเภอที่ตั้งอยู่พื้นที่สูง มีความหลากหลายของพืชพรรณ และแน่นอนว่า พื้นที่ส่วนใหญ่ทำการเกษตรเช่นเดียวกับจังหวัดอื่น เพราะประเทศไทย เป็นประเทศแห่งเกษตรกรรม การปลูกฝังให้เด็ก หรือเยาวชน มีความรู้จักรากฐานของบรรพบุรุษ เป็นเรื่องที่ควรกระทำอย่างยิ่ง โรงเรียนบ้านทุ่งน้อย ตำบลท่าตาล อำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก เป็นโรงเรียนขนาดเล็ก ระดับประถมศึกษา ที่มีนักเรียนเพียง 63 คน มีครู 11 คน เปิดการเรียนการสอนในระดับอนุบาลถึงประถมศึกษาปีที่ 6 นักเรียนส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่ตำบลท่าตาล รัศมีการเดินทางจากโรงเรียน 7 กิโลเมตร และนักเรียนส่วนใหญ่เดินทางโดยรถจักรยาน ผู้ปกครองมาส่ง หรือเดินมา ถนนถูกตัดผ่านกลางระหว่างที่ดินของโรงเรียน ทำให้เกิดที่ตั้งของโรงเรียนบ้านท่าน้อย และพื้นที่อีกฝั่ง ซึ่งโรงเรียนเห็นความสำคัญของการทำเกษตรกรรม จึงจัดสรรให้พื้นที่อีกฝั่งของโรงเรียน เป็นพื้นที่สำหรับทำแปลงเกษตรโดยเฉพาะ ในวันที่เดินทางไปอำเภอบางกระทุ่ม ผ่านโรงเรียนบ้านท่าน้อย เป็นจังหวะที่เด็กนักเรียนกำลังลงแปลง จึงเป็นโอกาสดีที่ได้แวะพูดคุย ครูภิรมย์ลัก

เรื่องราวของสุนัขไทยที่มีถิ่นกำเนิดจากตำบลบางแก้ว อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก ระบุว่าเป็นสายเลือดผสมระหว่างสุนัขพันธุ์ไทยพื้นบ้านกับสุนัขอื่น กระทั่งมีลักษณะขนยาวสองชั้น หางพวง ขาหน้าและขนขาแข้งคล้ายสิงห์ แผงรอบคอรูปร่างสันทัด คล้ายสุนัขพันธุ์ต่างประเทศและได้กลายมาเป็นสุนัขที่มาของ “สุนัขไทยพันธุ์บางแก้ว” การมีเลือดผสมจากสุนัขป่าทำให้บางแก้วมีนิสัยดุ แต่ยังคงมีความเฉลียวฉลาด ปราดเปรียว แข็งแรง จึงนิยมนำลูกหลานมาเลี้ยงเป็นหมาเฝ้าบ้าน หรือเลี้ยงตามสถานที่ต่างๆ จึงทำให้เห็นว่าชื่อชั้นของบางแก้วถูกเข้าใจว่าเป็นหมาดุที่อันตราย กูรูในวงการสุนัขต่างให้ความเห็นว่าพฤติกรรมความดุร้ายของหมาไม่ได้เกิดจากพันธุกรรมเพียงอย่างเดียว แต่หากส่วนหนึ่งเกิดจากการเลี้ยงที่ไม่ถูกต้อง ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นหมาบางแก้ว หรือหมาอีกหลายพันธุ์ถ้าผู้เลี้ยงขังไว้ในกรง ล่าม ไม่สร้างความคุ้นชินกับมนุษย์ หมาทุกตัวก็จะมีนิสัยก้าวร้าวและดุร้ายเหมือนกัน ทุกวันนี้หมาไทยบางแก้วเปลี่ยนไปมาก จากภาพลักษณ์ความดุร้ายกลับกลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงแสนรักที่มีความซุกซน ขี้ประจบ อารมณ์ดีจนทำให้หลายคนหาซื้อมาเลี้ยงเป็นเพื่อนยามเหงา ธนวัฒน์ เ

อุปกรณ์ตัดหน่อไม้ นี้ผลงานนักเรียนโรงเรียนท่ามะขามวิทยา ต.ดอนทราย อ.โพธาราม จ.ราชบุรี มีแนวคิดมาจากที่ดัดขนตา นำมาทดลองสร้างอุปกรณ์ตัดหน่อไม้ ใช้เศษเหล็กนำมาประกอบลงทุนแค่หลักร้อยบาท ตัดหน่อไม้เร็วกว่าใช้มีด ตาหน่อไม่เสีย นายอภิเชษฐ์ เกตุกร ผู้อำนวยการโรงเรียนท่ามะขามวิทยา อาจารย์อรไท พิธุพันธ์ ครูสอนวิชาฟิสิกส์ พร้อมด้วยนางสาวอัญชิสา สตราคาม นายประกาศิต ครุฑดำ ได้พาไปชมการตัดหน่อไผ่หวาน ที่บ้านของนางสาวพรกมล โพชพันธ์ หลังจากที่นักโรงเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และปีที่ 6 โรงเรียนท่ามะขามวิทยา ได้คิดค้นสร้างนวัตกรรมใหม่จากการนำเศษเหล็กที่เหลือใช้ มาประดิษฐ์ ทดลองทำอุปกรณ์ตัดหน่อไม้ทดแทนการใช้มีด หรือชะแลงในการขุดหน่อไม้ ทำง่ายสะดวก เพียงแค่นำอุปกรณ์ดังกล่าวไปวางบริเวณโคนหน่อไม้แล้วใช้เท้าข้าวหนึ่งเหยียบหลังไว้ ส่วนเท้าอีกข้างใช้แรงกดคันเหยียบตรงกลางอุปกรณ์ก็กดลงสามารถตัดหน่อไม้ออกจากโคนขาดกระเด็นทันที เกิดความสะดวก และประหยัดเวลามาก นางสาวพรกมล โพชพันธ์ กล่าวว่า ที่บ้านปลูกหน่อไม้ไว้ขายตลาดตลอดทั้งปี แต่ก่อนจะใช้มีดตัด แต่ละครั้งใช้เวลาค่อนข้างนาน สับหลายครั้งกว่าจะขาด จึงมีแนวคิดหาอุปก

ปีที่ผ่านมา สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.) เข้าไปส่งเสริมการนำมาตรฐานไปใช้ในสถานศึกษาระดับมัธยมนำร่อง 6 แห่ง ในจังหวัดน่าน โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 56 ตำบลกลางเวียง อำเภอเวียงสา เป็นหนึ่งในโรงเรียนทั้ง 6 แห่ง แนวทางที่มกอช.เข้าไปส่งเสริม คือ การผลิตสินค้าเกษตรให้มีคุณภาพ ปลอดภัยต่อการบริโภค โดยจัดให้มีแปลงเรียนรู้และสร้างความเข้าใจเรื่องมาตรฐานอาหารปลอดภัย แต่เหตุที่ต้องเข้ามาส่งเสริมในโรงเรียน เนื่องจากโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 56 เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ รับนักเรียนจากหลายอำเภอ โดยเฉพาะนักเรียนที่เป็นชนเผ่า ไร้สัญชาติ จึงจำเป็นต้องมีพื้นที่ทำการเกษตรภายในโรงเรียน เพื่อเป็นแหล่งป้อนอาหารให้กับนักเรียนที่ต้องกินนอนในโรงเรียนตลอดปีการศึกษา โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 56 แห่งนี้ มีนักเรียนตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำ เด็กนักเรียนที่มาเรียนที่นี่ต้องกินอยู่หลับนอน เรียนหนังสือ และใช้ชีวิตประจำวันที่โรงเรียนตลอดปีการศึกษา มีช่วงปิดเทอมที่ผู้ปกครองมารับกลับไปบ้านได้ ดูเหมือนไม่น่ามีอะไรที่ติดขัด แต่แท้ที่จริง โรงเรียนแห่งนี้มีเพียงพื้นที่ที่กว้

โรงเรียนบ้านท่าส้ม อ.กันตัง จ.ตรัง ผุดไอเดียปลูกดาวเรืองตัดดอกขาย นำเงินรายได้มาแบ่งปันให้นักเรียนที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ ป้องกันปัญหานักเรียนชั้นประถมลาออกกลางคัน และยังฝึกให้มีความรับผิดชอบ อดทน สามารถนำไปประกอบอาชีพได้ ผู้สื่อข่าวรายงานจากจังหวัดตรังว่า นายวิเพลิน ชุมพล ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านท่าส้ม ต.บ่อน้ำร้อน อ.กันตัง จ.ตรัง ผุดไอเดียปลูกต้นดาวเรืองเพื่อตัดดอกขาย สร้างรายได้เข้าโรงเรียน และส่วนหนึ่งมอบให้กับนักเรียนระดับประถมศึกษาที่ขาดแคลนทุนทรัพย์จำนวน 10 คน ๆ ละ 40 บาทต่อสัปดาห์ หลังมีโครงการออกเยี่ยมบ้านของนักเรียนแล้วพบว่า นักเรียนส่วนหนึ่งยังมีฐานะยากจน ทำให้ขาดเรียนบ่อย และมีหลายรายต้องลาออกกลางคันเพราะไม่มีเงินเป็นค่ารถมาโรงเรียน จึงปรึกษากับคุณครูในโรงเรียนจัดทำโครงการปลูกดอกดาวเรืองขึ้น โดยคัดเลือกนักเรียนที่มีภาวะเสี่ยงเข้าร่วมโครงการ ซึ่งปัจจุบันมีทั้งนักเรียนในกลุ่มเสี่ยงและนักเรียนทั่วไปตั้งแต่ชั้น ป.4-ป.6 ให้ความสนใจหันมาช่วยกันรดน้ำ บำรุงดิน กำจัดวัชพืชและแมลงต่าง ๆ เกินเป้าหมายที่กำหนด ซึ่งดอกดาวเรืองที่ปลูกซื้อพันธุ์มาจากจ.สระบุรีเป็นพันธุ์ดอกใหญ่ โดยเริ่มปลูกมาตั้ง

“ดอกดาหลา” เป็นไม้ดอกที่เราๆ ท่านๆ เห็นกันอยู่ทั่วไป ปลูกได้ในทุกภาค ส่วนใหญ่ผู้คนในภาคใต้มักจะนำดอกดาหลามาใส่ในเมนูต่างๆ อย่างเช่น ขนมจีน หรือข้าวยำ บ้างก็นำมาทำเป็นน้ำดอกดาหลา แต่เพิ่งเคยเห็นน้ำพริกดอกดาหลา โดยใช้ชื่อว่า น้ำพริกดาหลาสวรรค์ อันเป็นผลงานของนักเรียนและคณะครูอาจารย์โรงเรียนเทศบาล 2 (บ้านกาแป๊ะกอตอ) อำเภอเบตง จังหวัดยะลา ที่มี นางจุไรลี่ สาและ เป็นผู้อำนวยการ ซึ่งเมื่อไปตั้งโชว์ที่ไหนก็ได้รับความสนใจ ขณะที่แม่บ้านบางคนซื้อไปหลายกระปุก เน้นแปรรูป สร้างรายได้ นางจุไรลี่ เล่าที่มาที่ไปของการทำน้ำพริกดอกดาหลาให้ฟังว่า ด้วยความที่เป็นโรงเรียนต้นแบบด้านการน้อมนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง รัชกาลที่ 9 ระดับดีเยี่ยมของจังหวัดยะลา โดยเน้นกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนเรื่องการส่งเสริมด้านเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งมีกิจกรรมต่างๆ อาทิ ด้านการประมง ด้านปศุสัตว์ การปลูกผัก เพาะเห็ด ทำปุ๋ย  สหกรณ์ และการแปรรูป เป็นกิจกรรมที่เด็กต้องทำเป็นประจำทุกวัน เพื่อจะส่งเสริมคุณลักษณะและปลูกฝังเรื่องปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ทั้งนี้ กลุ่มแปรรูปเป็นกลุ่มหนึ่งที่อยู่ในกลุ่มเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งเด็กๆ จะนำผลผลิตต่