อื่นๆ

กับบางคน การได้นั่งฟังเสียงสัตว์เลี้ยงแสนรัก ส่งเสียงหรือเยื้องกรายให้ได้ยินได้เห็น ก็เป็นสิ่งที่ช่วยผ่อนคลายความเครียดได้เป็นอย่างดี คุณพิศิษฐ์ เหล่าอิทธิพร ก็เช่นกัน คุณพิศิษฐ์ เป็นเจ้าของธุรกิจค้าขายวัสดุอุปกรณ์ก่อสร้างเล็กๆ ภายในที่พักของตนเอง และมีบ้านหลังเล็กอีกหลังที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงบนพื้นที่โล่งและกว้างพอจะกวาดสายตาได้ทั่วถึง ในทุกเช้าและระหว่างวัน คุณพิศิษฐ์ต้องพาตัวเองมาที่นี่ เพราะเขาเลี้ยงนกซันคอนัวร์ไว้จำนวนหนึ่ง ที่แม้ไม่ได้มากสักเท่าไหร่ แต่ก็เป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ที่ให้ลูกดก และผันไปเป็นรายได้เสริมที่เรียกได้ว่าเป็นกอบเป็นกำ ไม่แพ้กิจการที่ต้องรับผิดชอบทุกวัน ธรรมชาติของนกซันคอนัวร์ จะตื่นตัวตลอดเวลา ขี้เล่น ซุกซน เป็นนกที่เข้ากับคนได้ดี สามารถนำมาฝึกให้เชื่องได้ โดยเฉพาะเมื่อเริ่มเลี้ยงตั้งแต่เล็ก เสียงร้องค่อนข้างดังและต่อเนื่อง นกซันคอนัวร์ จัดอยู่ในกลุ่มของนกปากขอขนาดกลาง ความยาวจากหัวถึงหาง ประมาณ 30 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 100-120 กรัม มีถิ่นกำเนิดแถบอเมริกากลางและอเมริกาใต้ พบมากในป่าของประเทศกิอานาและบางส่วนของประเทศบราซิล แรกเริ่มเลี้ยงนกซันคอนัวร์ของคุณพิศิษฐ

กระต่าย สัตว์เลี้ยงตัวเล็กน่ารักของใครหลายคน มีมากมายหลายสายพันธุ์ แต่ละสายพันธุ์มีความโดดเด่นที่แตกต่างและเหมือนกันอยู่ก็มาก แต่ใครจะเลี้ยงสายพันธุ์ใดก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้เลี้ยง เช่น คุณวานิตย์ บุญภาย หรือน้องเจ เด็กหนุ่มที่เพิ่งจบการศึกษาด้านสาธารณสุขศาสตร์ หลงไหลการเลี้ยงกระต่าย ถึงขั้นมีจำนวนมากจนต้องทำเป็นฟาร์มกระต่ายเล็กๆ ไว้รองรับ ก่อนหน้าคุณวานิตย์ ทำฟาร์มสุนัขปอมเมอเรเนียนและและพันธุ์ชิวาวา กระทั่งได้งานทำในเมือง ทำให้ไม่มีเวลาดูแล จึงต้องเลิกกิจการไปโดยถาวร เมื่อมีโอกาสจึงกลับมาเลี้ยงสัตว์ตามความถนัดอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เลือกเลี้ยงกระต่าย “ผมเลือกพันธุ์เท็ดดี้แบร์ และ พันธุ์วู้ดดี้ทอย เพราะน่ารักดี ทั้งสองสายพันธุ์ขนยาวและตัวไม่ใหญ่มาก ตั้งใจเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่น แต่เห็นความน่ารักของทั้งสองสายพันธุ์จึงอยากลองเอามาผสมเข้าด้วยกันดู คิดว่าน่าจะได้ลูกกระต่ายที่น่ารักแน่ๆ” สำหรับกระต่ายพันธุ์เท็ดดี้แบร์ เป็นกระต่ายทีพัฒนาขึ้นโดยคนไทยจนมีสายพันธุ์นิ่ง และสามารถถ่ายทอดลูกออกมาเช่นเดียวกับพ่อแม่ ไม่เป็นหมัน ไม่มียีนแคระ และมีขนยาวที่สวยงาม ตอนเล็กๆกระต่ายสายพันธุ์นี้ขนจะยัง

สวัสดีท่านผู้อ่านที่รักและคิดถึงทุกท่านครับ ฉบับนี้ขอลัดคิวเล่าเรื่องของตัวเองและที่สวนสักนิดครับ เพราะมีเรื่องตื่นเต้น ดีใจ และสารพัดความรู้สึกดีๆ หลากหลาย ด้วยว่าที่สวนบ้านน้อกบ้านนอก บ้านโนนหมากเค็ง ตำบลโนนหมากเค็ง อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว ได้ถือกำเนิดเจ้าควายแฝดคู่แรกขึ้นมา โดยการผสมพันธุ์ตามธรรมชาติ (ควายทับกันเอง) แรกเริ่มเดิมที ผมไปซื้อที่ดินแปลงนี้ไว้เมื่อปี 2554 เป็นพื้นที่สวนและนา โดยมีพื้นที่สวนประมาณ 10 ไร่ ที่เหลือเป็นพื้นที่นาและพื้นที่รับน้ำอีกส่วนหนึ่ง แรกๆ ก็ปลูกทุกอย่างที่อยากปลูก ทั้งจัดหามาเอง และเพื่อนๆ นำมาฝากปลูก ไม้ป่า ไม้ผล ไผ่ พืชผักยืนต้นต่างๆ มากมาย แต่ด้วยข้อจำกัดของการที่ไม่ได้อยู่ประจำ ผมก็เลยเน้นไม้ป่า ไม้ยืนต้นเป็นหลัก ปลูกเท่าที่มีแรงและเวลา ได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น ค่อยๆ ปลูกเสริมไปเรื่อย ปัจจุบัน ไผ่แค่ 10 กอ ก็ให้หน่อจนเหลือกิน แต่ก็ได้ปลูกไปไม่น้อยกว่า 30 กอ เผื่อว่าเป็นของฝากเพื่อนๆ อีกด้วย  ขี้เหล็ก สะเดา มันปู ชะอม ติ้ว ชะมวง มะม่วงหิมพานต์ ผักอัจฉริยะเหล่านี้ปลูกเพียงครั้งเดียวได้เก็บกินไม่ต้องทำอะไรมาก ไม่นับผักสมุนไพรต่างๆ ที่เอาเมล็ดไปหว

ภาพลักษณ์ที่ผ่านหน้าจอของสุนัขสายพันธุ์บีเกิ้ล และความน่ารักแบบไฮเปอร์ ทำให้หลายต่อหลายคน อยากครอบครองเป็นเจ้าของ ซึ่งคงไม่ใช่เรื่องยุ่งยากนักหากจะซื้อสุนัขสักตัวมาเลี้ยง แต่สิ่งสำคัญของการเลี้ยงสุนัขอยู่ที่ ความเข้าใจในนิสัยของเจ้าสัตว์สี่เท้าชนิดนี้มากกว่า “ไอ แอม ด็อก เฮ้าส์” แปลตรงตัวได้ความว่า ฉันคือบ้านของสุนัข บ้านของสุนัขหลังที่ชื่อว่า “ไอ แอม ด็อก เฮ้าส์” ตั้งอยู่ที่ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี แต่หลังนี้เป็นหลังที่เพาะเลี้ยงสุนัขเฉพาะสายพันธุ์บีเกิ้ล เจ้าตูบสี่ขาที่มีความฉลาดเฉลียวเป็นที่ตั้ง คุณมงคล กลิ่นขจร หรือ คุณหมู หนึ่งในผู้ดูแลกิจการไอ แอม ด็อก เฮ้าส์ ให้การต้อนรับอย่างดี เมื่อหนังสือเทคโนโลยีชาวบ้านไปเยือน พร้อมกันนี้ยังถ่ายทอดเทคนิคการเลี้ยง และเพาะพันธุ์สุนัขสายพันธุ์บีเกิ้ลอย่างไม่อ้อมค้อม เกือบ 5 ปีแล้ว ที่คุณมงคลและครอบครัว เริ่มเพาะเลี้ยงสุนัขสายพันธุ์บีเกิ้ล แม้จะเริ่มต้นด้วยความชื่นชมสุนัขสายพันธุ์อื่นมาก่อน “ก่อนหน้านี้ผมเลี้ยงสุนัขสายพันธุ์ชิวาวา ศึกษานิสัยและวิธีการเลี้ยง และซื้อมาเลี้ยงเป็นเพื่อนเล่น แต่วันหนึ่งเมื่อชิวาวาตาย ก็ต้องหาตัวใหม่

เกือบครบ 10 ทศวรรษ ของการก่อตั้งโรงเรียนเล็กๆ ที่ตั้งอยู่กลางทุ่ง ในพื้นที่ตำบลอุทัยใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี และถึงปัจจุบัน ก็ยังคงเป็นโรงเรียนเล็กๆ อยู่เช่นเดิม เพราะมีการเรียนการสอนในระดับปฐมวัย และ ระดับประถมศึกษาเท่านั้น อาจารย์วนิดา พิพัฒน์วัฒนะกุล ผู้อำนวยการสถานศึกษา โรงเรียนเทศบาลวัดอมฤตวารี ผู้ดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยและการเรียนการสอนทั้งหมดของโรงเรียน พานักเรียนจำนวนหลายสิบคนให้การต้อนรับ พร้อมกับน้ำกระเจี๊ยบ ฝีมือนักเรียน จากวิชาเรียนการงานพื้นฐานอาชีพ มาเสิร์ฟคลายร้อน นักเรียนทั้งหมดของโรงเรียน มีทั้งสิ้น 231 คน มีบุคลากรทางการศึกษา 18 คน เมื่อเปรียบเทียบพื้นที่โรงเรียนที่มีอยู่ไม่มากนัก กับ จำนวนนักเรียนและบุคลากร ก็ถือว่าเหมาะสม ซึ่งพื้นที่โดยรอบถูกบริหารจัดการเป็นอาคารเรียนส่วนใหญ่ รองลงมาเป็นอาคารอเนกประสงค์ โรงอาหาร และมีสนามหญ้าเล็กๆ พื้นที่ที่เหลือนอกจากนั้นเป็นพื้นปูนซีเมนต์ แต่ถึงอย่างนั้นโรงเรียนก็ยังให้ความสำคัญกับการเกษตร ยังคงทำแปลงผักสวนครัวและปลูกไม้ผล เลี้ยงปลา ไว้ในพื้นที่ส่วนหนึ่ง อาจารย์วนิดา บอกว่า โรงเรียนก่อตั้งมานาน บุคลากรไม่มาก และไม่มีค

ผลิตภัณฑ์หอยชักตีน โรงเรียนหาดปากเมง –  โรงเรียนหาดปากเมง ตำบลไม้ฝาด อำเภอสิเกา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา (สพป.) ตรัง เขต 2 ตั้งอยู่ใกล้แหล่งท่องเที่ยวทางทะเลที่มีชื่อเสียงและยังคงอุดมสมบูรณ์ จึงทำให้มีสัตว์ทะเลจำนวนมาก โดยเฉพาะ “หอยชักตีน” หรือ “หอยสังข์กระโดด” ที่มีรูปร่างคล้ายหอยสังข์ทั่วไปแต่ตัวเล็กกว่า มีเปลือกสีน้ำตาลปนขาว หนึ่งในอาหารชั้นเลิศของนักชิม นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ นั่นจึงเป็นที่มาของแนวคิดนำมาสู่การสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ ในโครงการนักธุรกิจน้อยมีคุณธรรมนำสู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์ โดยสำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หลังจากที่นักเรียนกลุ่มหนึ่งได้ไปรับประทานอาหารที่ร้านริมหาดปากเมง และเกิดความคิดว่าเปลือกหอยชักตีนที่ถูกทิ้งไว้เกลื่อนกลาดนั้นนำมาทำอะไรได้บ้างนอกจากจะเป็นแค่ขยะชิ้นโต จึงระดมความคิดกับครูจนได้ข้อสรุปว่าน่าจะลองนำเปลือกหอยชักตีนมาทำเป็นพวงกุญแจ หลังใช้ความพยายามอยู่หลายปี ในที่สุดจึงเกิดกิจการที่ชื่อว่า “Sea Shall Products” หรือผลิตภัณฑ์จากเปลือกหอยทะเล ภายใต้แบรนด์ “แลใต้” คว้ารางวัลต่างๆ มามากม

ในตู้ปลานอกจากปลาที่เลี้ยงเป็นพระเอกนางเอกแหวกว่ายสยายครีบกันงามสง่าแล้ว หลายคนยังนิยมเอาสัตว์น้ำอื่นๆ มาเลี้ยงปะปนไปด้วยเพิ่มความน่าสนใจให้ตู้ใบโปรด อย่างเช่นกุ้งแคระ กุ้งเครฟิช ปูตัวจิ๋ว และหอยเปลือกสวยชนิดต่างๆ สัตว์น้ำพวกนี้นอกจากเลี้ยงเพื่อความสวยงามแล้วยังช่วยทำหน้าที่ด้านความสะอาด อาทิ กินเศษอาหารที่ตกค้างตามซอกกรวดพื้นตู้ กินตะไคร่น้ำบนใบไม้หรือก้อนหิน บางทีก็มีหน้าที่เป็นสัปเหร่อคอยจัดการกับซากปลาตายที่อาจไปแอบตายซุกซ่อนตามซอกหลืบที่เรามองไม่เห็น เป็นการช่วยไม่ให้น้ำเน่าเสียเร็วเกินไป สมัยผมยังเด็กเมื่อสักสามสิบปีก่อนเคยซื้อหอยชนิดหนึ่งมาเลี้ยง ชื่อว่าหอยเชอรี่ เปลือกของมันมีสีหวานจับใจดูคล้ายผลไม้สดฉ่ำ ปล่อยให้มันคืบคลานไปตามพื้นตู้เพื่อกินเศษอาหารตกหล่นที่ปลากินไม่หมด ดูเพลินเสียยิ่งกว่าปลาเสียอีกในตอนนั้น ผ่านมาอีกไม่เท่าไหร่หอยเชอรี่กลายเป็นหอยปิศาจรุกรานไปทั่วแหล่งน้ำเมืองไทย ไปไหนก็เจอหอยเชอรี่ไข่เกาะเป็นพวงสีชมพูสด ชาวบ้านรำคาญหนักเข้าเลยจับมาทำเป็นเมนูอาหารสำราญกันไปถ้วนหน้าเพราะมีเหลือเฟือ หอยในธรรมชาติเป็นสัตว์กินซาก คล้ายกับหนอนในระบบนิเวศบนบก ทำให้เกิดสภาวะสมดุล ไม