อื่นๆ
ห่างออกไปราว 2-3 กิโลเมตร จากโรงเรียนเทศบาลบ้านกิโลสอง ถนนสุวรรณศร ตำบลอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ก็จะถึงตลาดชายแดนบ้านคลองลึก หรือตลาดโรงเกลือ ตลาดการค้าชายแดนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ก่อนหน้านี้ โรงเรียนเทศบาลบ้านกิโลสอง เป็นโรงเรียนที่มีนักเรียนไม่มากนัก รองรับนักเรียนที่อาศัยอยู่ละแวกรัศมีไม่เกิน 5 กิโลเมตร และขึ้นตรงกับเทศบาลตำบลอรัญประเทศ ก่อตั้งมานานเกือบ 70 ปี มีบุคลากรทางการศึกษาทั้งสิ้น 62 คน และนักเรียน 1,179 คน เปิดการเรียนการสอนในระดับอนุบาล ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เพราะที่ตั้งของโรงเรียนที่อยู่ไม่ห่างจากตลาดโรงเกลือมากนัก ทำให้อดีตพื้นฐานครอบครัวของเด็กนักเรียนที่เรียนในโรงเรียนเทศบาลบ้านกิโลสอง เป็นพื้นฐานเกษตรกรรม ถูกปรับเปลี่ยนไปเป็นการค้าและอุตสาหกรรมไปเกือบหมด การเติมพื้นฐานในเชิงเกษตรแบบผิวเผินจึงไม่ได้ประโยชน์นัก โรงเรียนเทศบาลบ้านกิโลสอง จึงจำเป็นต้องลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ และให้น้ำหนักการสอนวิชาชีพเสริมให้กับเด็กในเชิงเกษตรกรรมมากขึ้น อาจารย์ณภัค ปิยภัทร์กิติ ผู้อำนวยการโรงเรียนเทศบาลบ้านกิโลสอง เปิดเผยว่า สภาพพื้นที่ที่เปลี่ยนแปลงไป ทำให้เด็กนั
เห็นขนฟูๆ ตัวพองๆ เหมือนกัน “มาร์ลีย์” แกะเพศผู้วัย 6 เดือนจากอังกฤษตัวนี้เลยนึกว่าตัวเองเป็นสุนัข แถมยังชอบกินอาหารเม็ดและอาหารกระป๋องสำหรับสุนัข แทนที่จะเป็นหญ้าเขียวๆ อาลี วอกัน คุณแม่ลูกสองจากหมู่บ้านริกเกอร์บี เขตคัมเบรีย เล่าว่าตอนย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ช่วงแรกๆ บังเอิญเจอโฆษณาที่มี คนประกาศหาบ้านใหม่ให้ลูกแกะกำพร้า ก็เลย รับมาร์ลีย์มาเป็นสมาชิกใหม่ของครอบครัว เจ้ามาร์ลีย์กลายเป็นเพื่อนสนิทกับ เจส ตูบพันธุ์ลาบราดอร์ที่ครอบครัวเลี้ยงไว้ ตอนแรกก็อยู่ข้างนอกเหมือนแกะทั่ว ไป แต่เพราะมาร์ลีย์ไม่สบาย ตนเลยซื้อเบาะนอนแล้วให้มาร์ลีย์นอนพักฟื้นอยู่กับเจ้า เจส ไม่นานนักเจ้ามาร์ลีย์ก็ เริ่มมีพฤติกรรมคล้ายเจ้าเจส ไม่ชอบอยู่ในสวน ไม่ชอบอากาศหนาว และไม่กินหญ้า แต่ช้อบ…ชอบที่จะกินอาหารสุนัขแบบเจ้าเจส ชอบให้อาลีผูกสายจูงพาไปเดินเล่น และชอบวิ่งเก็บของเล่นที่เจ้านายขว้างออกไป ตอนนี้มาร์ลีย์ตัวโตขึ้นมาก ครอบครัวคิดว่ามันควรใช้ชีวิตแบบแกะ เลยหาแกะเพิ่มอีกตัวเพื่อให้อยู่เป็นเพื่อนเจ้ามาร์ลีย์ หวังว่าเพื่อนใหม่จะเกลี้ยกล่อมให้มาร์ลีรู้ตัวสักทีว่ามันเป็นแกะ และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแบบแกะๆ สักที แบะ…บ
ไม่น่าเป็นเรื่องแปลก หากโรงเรียนหลายแห่งเปิดหลักสูตรเกษตรกรรมเพื่อสอนนักเรียน โดยมีเป้าหมายให้เป็นหนึ่งในทางเลือกของอาชีพ ไว้รองรับนักเรียนที่มีโอกาสศึกษาต่อไม่มากนัก ที่โรงเรียนบ้านโคกสวาสดิ์หนองสองห้องดอนแดง หมู่ที่ 9 บ้านโคกสวาสดิ์ ตำบลนาผือ อำเภอเมือง จังหวัดอำนาจเจริญ มีหลักสูตรที่ได้รับการรับรองและเขียนขึ้นโดยความเห็นจากครูหลายท่านของโรงเรียน เป็นหลักสูตรการเลี้ยงผึ้ง ซึ่งมั่นใจได้ว่ามีเพียงไม่กี่โรงเรียนในประเทศที่มีหลักสูตรการเลี้ยงผึ้งสอน เท่าที่ทราบ โรงเรียนบ้านโคกสวาสดิ์หนองสองห้องดอนแดง มีหลักสูตรนี้ขึ้น ก็เพราะ ดร. สมพงษ์ สุรารักษ์ ผู้อำนวยการโรงเรียน เป็นผู้ริเริ่ม ซึ่งที่ผ่านมา ดร. สมพงษ์ เคยริเริ่มหลักสูตรนี้เมื่อครั้งยังสอนอยู่สถานศึกษาแห่งอื่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 เพื่อหวังให้เป็นต้นแบบและสานต่อเจตนารมณ์ให้เด็กนักเรียนมีทางเลือกในสายอาชีพเพิ่มมากขึ้น เมื่อดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโคกสวาสดิ์หนองสองห้องดอนแดง ในปี พ.ศ. 2548 จึงนำแนวคิดนี้มาดำเนินการอีกครั้ง โดย ดร. สมพงษ์ บอกว่า แม้จะเคยเริ่มดำเนินการในโรงเรียนแห่งอื่นมาก่อน แต่เมื่อย้ายไปยังโรงเรียนอื่น ก็จะถ่า
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-5 ของโรงเรียนชุมชนบ้านแก้งคร้อหนองไผ่ และโรงเรียนเครือข่าย รวม 7 โรงเรียน ร่วมกันทำนวัตกรรมลูกอมสมุนไพร ลด ละ เลิกบุหรี่ ในโครงการสถานศึกษาสีขาว ปลอดยาเสพติด และอบายมุข ซึ่งมีส่วนผสมของมะขามและดอกหญ้าขาว เพื่อนำไปแจกจ่ายให้กับผู้ปกครองนักเรียนที่สูบบุหรี่ โดยมี น.ส.ทุเรียน สิงห์โคกกรวด นักวิชาการศึกษาชำนาญการพิเศษ เป็นวิทยากรให้ความรู้
กระต่าย สัตว์เลี้ยงตัวเล็กน่ารักของใครหลายคน มีมากมายหลายสายพันธุ์ แต่ละสายพันธุ์มีความโดดเด่นที่แตกต่างและเหมือนกันอยู่ก็มาก แต่ใครจะเลี้ยงสายพันธุ์ใดก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้เลี้ยง เช่น คุณวานิตย์ บุญภาย หรือ น้องเจ เด็กหนุ่มที่เพิ่งจบการศึกษาด้านสาธารณสุขศาสตร์ หลงใหลการเลี้ยงกระต่าย ถึงขั้นมีจำนวนมากจนต้องทำเป็นฟาร์มกระต่ายเล็กๆ ไว้รองรับ ก่อนหน้าคุณวานิตย์ ทำฟาร์มสุนัขปอมเมอเรเนียนและและพันธุ์ชิวาวา กระทั่งได้งานทำในเมือง ทำให้ไม่มีเวลาดูแล จึงต้องเลิกกิจการไปโดยถาวร เมื่อมีโอกาสจึงกลับมาเลี้ยงสัตว์ตามความถนัดอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เลือกเลี้ยงกระต่าย “ผมเลือกพันธุ์เท็ดดี้แบร์ และพันธุ์วู้ดดี้ทอย เพราะน่ารักดี ทั้งสองสายพันธุ์ขนยาวและตัวไม่ใหญ่มาก ตั้งใจเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่น แต่เห็นความน่ารักของทั้งสองสายพันธุ์จึงอยากลองเอามาผสมเข้าด้วยกันดู คิดว่าน่าจะได้ลูกกระต่ายที่น่ารักแน่ๆ” สำหรับกระต่ายพันธุ์เท็ดดี้แบร์ เป็นกระต่ายที่พัฒนาขึ้นโดยคนไทยจนมีสายพันธุ์นิ่ง และสามารถถ่ายทอดลูกออกมาเช่นเดียวกับพ่อแม่ ไม่เป็นหมัน ไม่มียีนแคระ และมีขนยาวที่สวยงาม ตอนเล็กๆ กระต่ายสายพันธุ์นี้ขนจะย
เมื่อต้นปี 2560 ที่ผ่านมา สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเยือนโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนเฮงเค็ลไทย ณ บ้านทุ่งมะเซอย่อ ตำบลบ้องตี้ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อทรงติดตามผลการดำเนินงานโครงการตามพระราชดำริ ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนเฮงเค็ลไทย มีนักเรียน จำนวน 172 คน พื้นที่บริการสำหรับนักเรียน จำนวน 2 หมู่บ้าน ใน 2 ตำบล ในจำนวนนี้มีเด็กนักเรียนที่บ้านอยู่ห่างไกลโรงเรียนมาก ไม่สามารถเดินทางไป-กลับได้ในทุกวัน 5 คน จำเป็นต้องพักที่บ้านพักครู ซึ่งยังว่างอยู่จากที่ครูมีบ้านพักในพื้นที่อยู่แล้ว จำนวนบุคลากรผู้สอนมีจำนวน 9 คน พื้นที่ทั้งหมดของโรงเรียน 25 ไร่ พื้นที่ทั้งหมดของโรงเรียนที่ดูเหมือนมาก แต่พื้นที่และอาคารสำหรับใช้สอยในการเรียนการสอนไม่ได้ใช้เต็มพื้นที่ ยังคงเป็นพื้นที่ใช้สำหรับปลูกต้นไม้ มีต้นไม้ขึ้นอยู่แล้วตามพื้นที่เดิม ส่วนการจัดสรรให้เป็นแปลงเกษตรและพื้นที่ใช้สอยทางการเกษตร มีทั้งสิ้นราว 5-6 ไร่ เด็กทั้งหมดจำนวน 172 คน เป็นเด็กไร้สัญชาติกว่า 40 คน แต่ด้วยเป็นสถาบันการศึกษาที่มีคุณธรรม จริยธรรม ในการให
ปี พ.ศ. 2523 โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านต้นมะม่วง หมู่ที่ 7 บ้านพุหว้า ตำบลกระแจะ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 13 ได้เริ่มดำเนินงานตามโครงการพระราชดำริ อาทิ โครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวัน โครงการส่งเสริมสหกรณ์ โครงการควบคุมโรคขาดสารไอโอดีน โครงการฝึกอาชีพ โครงการส่งเสริมโภชนาการและสุขภาพอนามัยแม่และเด็กในถิ่นทุรกันดาร เป็นต้น สอดคล้องกับวัตถุประสงค์เดิมของการก่อตั้งโรงเรียน ที่ต้องการส่งเสริมสนับสนุนการศึกษาของเด็กในถิ่นทุรกันดาร ซึ่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานทุนการศึกษาแก่นักเรียนที่จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 เป็นต้นมา ในการเรียนการสอนการเกษตร ด้วยโรงเรียนมีพื้นที่เป็นพื้นที่ลาดเชิงเขา ทำให้ในทุกๆ ปี โดยเฉพาะฤดูฝน เมื่อเกิดฝนตกหนัก น้ำหลาก การทำการเกษตรลงดินจึงเป็นเรื่องยาก เมื่อลงทุนไปไม่นานก็เกิดความเสียหายจากน้ำหลากที่เกิดขึ้นบ่อย การเรียนการสอนวิชาการงานพื้นฐานอาชีพ ที่มีเรื่องของการทำการเกษตรรวมอยู่ด้วย ระยะแรกจึงเป็นการทำการแปลงชั่วคราว เพื่อให้นักเรียนได้ปฏิบัติจริง เพราะเกรงว่าแปลงถาวรที่สร้างไ
“ฐานลูกค้าที่มาใช้บริการ เมื่อปี 2558 ประมาณ 500 คนได้ หากนับจำนวนตอนนี้ ก็คงเพิ่มขึ้นอีก” คุณดุจเดือน ศิริโชติ เล่าให้ฟังถึงจำนวนลูกค้าที่มาใช้บริการกับ D D Pride Labrador เพิ่มจำนวนมากขึ้นทุกปี ทั้งที่เกือบ 20 ปี การทำฟาร์มสุนัข D D Pride Labrador ก็ไม่ได้สร้างฟาร์มสุนัขในเชิงพาณิชย์ แต่มองธุรกิจที่ทำในลักษณะของการดูแลและการให้บริการมากกว่า D D Pride Labrador ตั้งอยู่ที่ ซอยนิมิตใหม่ 32 ถนนนิมิตใหม่ แขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพฯ โทรศัพท์ (02) 915-6466 และ (089) 531-2020 D D ย่อมาจาก ดุจเดือน ชื่อเต็มของคุณดุจเดือนเอง เพราะเธอเห็นว่า ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับสุนัข เธอทำด้วยใจ ก้าวเข้าไปบริเวณฟาร์ม D D Pride Labrador ไม่ได้กลิ่นฉี่ของสุนัข ทั้งที่ภายในฟาร์มมีแต่สุนัขและมีจำนวนไม่น้อย เฉพาะสายพันธุ์ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ ที่คุณดุจเดือนใช้ชื่อ เป็นส่วนหนึ่งของฟาร์ม มีประมาณ 20 ตัว และมีสุนัขฝากเลี้ยงอีกจำนวนหนึ่ง เมื่อนับรวมในแต่ละวันการดูแลให้ไม่มีกลิ่นเป็นเรื่องยาก ซึ่งคนเลี้ยงสุนัขจะเข้าใจดีว่า หากปล่อยไว้จะเกิดปัญหากับเพื่อนบ้านอย่างแน่นอน แต่สำหรับที่นี่ “ไม่มี” ดังนั้
สถานการณ์นกน้ำ นกป่าชายเลนหลายชนิดมีสถานภาพที่น่าเป็นห่วงไม่น้อย สาเหตุหนึ่งคือ พื้นที่อาศัยเดิมเปลี่ยนไป ความเจริญก้าวหน้าทางของเทคโนโลยีเข้ามา เมืองเปลี่ยนไป บั่นทอนต่อการดำรงอยู่ ส่งผลให้จำนวนประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สผ.) และองค์การสวนสัตว์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) ร่วมกับโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (United Nations Development Programme: UNDP) ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากกองทุนสิ่งแวดล้อมโลก (Global Environment Facility: GEF) ให้ดำเนินโครงการอนุรักษ์ถิ่นอาศัยของพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ที่มีความสำคัญระดับโลกในพื้นที่ภาคการผลิต (Conserving Habitats for Globally Important Flora and Fauna in Production Landscapes) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการอนุรักษ์ชนิดพันธุ์และถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดพันธุ์ที่มีความสำคัญระดับโลก และอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ โดยให้ความสำคัญกับชนิดพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์จำนวนรวม 3 ชนิด ได้แก่ นกชายเลนปากช้อน (Spoon-billed Sandpiper) พลับพลึงธาร (Water Onion) และนกกระเรียนพันธุ์ไทย (Eastern
28 ไร่ กับการดูแลพื้นที่ทั้งหมด นับว่าไม่น้อยเลยทีเดียว สำหรับการมอบให้โรงเรียนบ้านน้ำลอดน้อย หมู่ที่ 10 บ้านน้ำลอดน้อย ตำบลทุ่งระยะ อำเภอสวี จังหวัดชุมพร เป็นผู้ดูแล เพราะบุคลากรทั้งหมดต้องให้ความสำคัญไปที่การจัดการเรียนการสอนของเด็กนักเรียน ส่วนการดูแลจัดการพื้นที่น่าจะเป็นความสำคัญลำดับถัดไป โดยเฉพาะพื้นที่โดยรอบโรงเรียน มีส่วนที่เป็นเขตป่าสงวนแห่งชาติ ทุ่งระยะ-นาสัก โอบล้อมไว้ เสมือนตั้งในที่โล่ง การดูแลพื้นที่ของโรงเรียนจึงทำให้กลมกลืนกับธรรมชาติ ด้วยการปลูกปาล์มไว้ อย่างน้อยก็เพื่อกันลม และใช้ภูมิปัญญาจากการเติบโตในพื้นที่ดูแล โดยไม่จำเป็นต้องไขว่คว้าหาความรู้เพื่อการดูแลปาล์มเพิ่มเติมให้เป็นภาระ อาจารย์สัมภาษณ์ ตรีวุธ ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านน้ำลอดน้อย เล่าว่า โรงเรียนก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 2526 ให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ด้านเกษตรสำหรับนักเรียนตามหลักสูตรการเรียนการสอนในวิชาการงานพื้นฐานอาชีพ จึงมีแปลงเกษตรให้เด็กนักเรียนลงมือปฏิบัติให้สอดคล้องกับวิชาเรียน แต่เริ่มจริงจังโดยมีเป้าหมายให้โรงเรียนเป็นศูนย์กลางความร่วมมือของชุมชน จึงนำโครงการปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาเป็นต้นแบบในการพัฒนากา
เคยสงสัยไหมว่าทำไมผู้บริโภคถึงยอมจ่ายแพงกว่า เพื่อให้ได้กินมันสายพันธุ์ญี่ปุ่น คำตอบไม่ได้อยู่ที่แค่สายพันธุ์ แต่อยู่ที่รายละเอียด ตั้งแต่การเตรียมดิน เทคนิคการปลูก ไปจนถึงการบ่มให้หวานจัด ซึ่งส่งผลให้ราคาขายในตลาดต่างกันมาก วันนี้ คุณอู๊ด-อภิสิทธิ์ ลิ้มวัฒนาพิบูลย์ เกษตรกรผู้ปลูกมันหวานญี่ปุ่น เจ้าของไร่รวมสุข อยู่ที่อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น จะมาเผยวิชาลับการปลูกมันหวานส่งตรงจากญี่ปุ่น พร้อมกางสูตรสำเร็จว่าพื้นที่แค่ 2 ไร่ ก็สามารถปั้นมูลค่าให้กลายเป็นรายได้หลักแสนต่อเดือนได้อย่างไร คุณอู๊ด เล่าว่า ก่อนจะผันตัวมาเป็นเกษตรกร เขาคร่ำหวอดอยู่ในวงการโฆษณามานานกว่า 20 ปี ในย่านธุรกิจใจกลางกรุงเทพฯ จนถึงจุดอิ่มตัว…จุดที่เริ่มรู้สึกว่างานที่ทำอยู่ไม่สนุกและไม่มีความตื่นเต้นอีกต่อไป ซึ่งสำหรับเขาถือเป็นสัญญาณที่บอกว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆ จึงตัดสินใจทิ้งชีวิตเมืองกรุง กลับบ้านเกิดมาสานฝันที่รอคอยมาตลอด 20 ปี นั่นคือการทำเกษตรอย่างที่ตั้งใจไว้ “ความฝันในการทำเกษตรของผม เริ่มต้นจากการได้ไปเรียนรู้ดูงานที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งหนึ่งในของขึ้นชื่อที่นั่นคือมันหวาน ผมจำได
โคนมเป็นสัตว์เศรษฐกิจที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อ อุตสาหกรรมนมของประเทศไทย แต่ปัจจุบันผู้เลี้ยงโคนม กำลังเผชิญปัญหาหลายด้าน ตั้งแต่ต้นทุนการผลิตที่เพิ่มสูงขึ้น ปัญหาด้านสุขภาพของแม่โค เช่น โรคเต้านมอักเสบ ฯลฯ ที่ส่งผลกระทบต่อปริมาณและคุณภาพของน้ำนมดิบ ทำให้รายได้ของเกษตรกรลดลงและเกิดภาวะขาดทุนสะสม เพื่อให้การผลิตน้ำนมโคจากฟาร์มเกษตรกรไทย สะอาด ปลอดภัย มีคุณภาพสูง ควบคู่กับการลดต้นทุน และเพิ่มรายได้ให้เกษตรกร ทีมวิจัย AGRI BUBBLE TECH ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ภายใต้การนำของ ผศ.ดร.ทฤษฎี คำหล่อ จากภาควิชาสัตวศาสตร์และสัตว์น้ำ คณะเกษตรศาสตร์ จึงได้พัฒนากระบวนการทำความสะอาดอุปกรณ์รีดน้ำนมโค โดยใช้เทคโนโลยีฟอกอากาศขนาดเล็ก ระดับไมโครและนาโนเมตร เพื่อยกระดับมาตรฐานความสะอาดในฟาร์มโคนม สู่การผลิตน้ำนมดิบคุณภาพสูง ขั้นตอนการล้างทำความสะอาดชุดรีดนม เกษตรกรผู้เลี้ยงโคนมโดยทั่วไปมักล้างทำความสะอาดชุดรีดนม ตามคำแนะนำของกรมปศุสัตว์ คือ 1. กลั้วล้างน้ำเปล่า ( น้ำประปาหรือน้ำบาดาล ) 2. แช่โซดาไฟ – น้ำด่าง เพื่อขจัดคราบไขมัน โปรตีน แร่ธาตุในนม 3. ใช้น้ำยาขจั
สาหร่ายพวงองุ่นผักมหัศจรรย์ที่มีพลังช่วยฟื้นฟูร่างกาย กินง่าย ให้สัมผัสกรุบกรอบ เคี้ยวเล่นสนุกทุกคำมีวิตามินกระจายจัดเต็ม “สาหร่ายพวงองุ่น” มีถิ่นกำเนิดจากชายฝั่งทะเลในแถบอินโด-แปซิฟิก เป็นหนึ่งในสาหร่ายที่ทานได้ และได้รับความนิยมในหมู่ผู้บริโภคเป็นอย่างมาก เพราะหนึ่งเลยสาหร่ายพวงองุ่นเขามีคุณค่าทางอาหารสูง! ซึ่งสาหร่ายพวงองุ่นที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติส่วนใหญ่มักจะพบตามบริเวณโขดหิน และพื้นทรายใต้ทะเล แน่นอนว่าในปัจจุบันหลังจากสาหร่ายพวงองุ่นกลายเป็นที่นิยม บวกกับมีผู้บริโภคเพิ่มมากขึ้น กลายเป็นพืชเศรษฐกิจมีการเพาะเลี้ยงและมีการวิจัยต่างๆ เพื่อขายในประเทศไทยและส่งออกไปยังต่างประเทศ สำหรับวงการเพาะเลี้ยงในเชิงพาณิชย์ สาหร่ายพวงองุ่นถูกเพาะขายครั้งแรกในประเทศฟิลิปปินส์ ตามมาด้วยประเทศญี่ปุ่น ซึ่งทั้งสองประเทศนี้ถูกจัดอันดับเป็นต้นๆ ที่มีผู้บริโภคนิยมทานสาหร่ายพวงองุ่น เห็นชัดได้จากปัจจุบันการเพาะเลี้ยงเริ่มกระจายไปยังประเทศอื่นๆ อีกเช่น ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเวียดนาม ประเทศไต้หวัน ประเทศจีน และประเทศไทย ที่มีการเพาะเลี้ยงเชิงพาณิชย์ ซึ่งนิยมบริโภคกันมากในภาคใต้และภาคตะวันออก คนในพื้นที่บาง
หนองบัวลำภู จังหวัดที่แยกตัวมาจากอุดรธานี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 หากประเมินดูก็น่าเชื่อได้ว่า จังหวัดที่แยกตัวออกมา ควรมีสภาพเศรษฐกิจที่ดีขึ้น แต่ทว่าพื้นที่จังหวัดหนองบัวลำภู กลับไม่มีระบบชลประทานรองรับเกษตรกรในพื้นที่ ทำให้เกษตรกรต้องพยายามพัฒนาระบบน้ำ เพื่อให้สอดคล้องกับการเกษตรในพื้นที่ ซึ่งการปลูกพืชทุกชนิด “น้ำ” เป็นปัจจัยสำคัญ คุณทองแดง อัมไพชา คำสัมภาษณ์ของ คุณทองแดง อัมไพชา เกษตรกร หมู่ที่ 11 ตำบลนิคมพัฒนา อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู เกษตรกรต้นแบบ สาขาพืชสวน (ปลูกกล้วยหอมทอง) อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู ก็เด่นชัดเรื่องน้ำสำหรับใช้ในการเกษตรที่ขาดแคลนและต้องพึ่งพาอาศัยน้ำฝนจากธรรมชาติเพียงอย่างเดียว แม้จะแก้ปัญหาด้วยการเจาะบ่อบาดาลก็ช่วยได้ไม่มากนัก “เทคโนโลยีชาวบ้าน” ได้พูดคุยกับคุณทองแดง ถึงการทำสวน แม้ว่าก่อนหน้านั้นคุณทองแดงจะปลูกมันสำปะหลัง ซึ่งเป็นพืชไร่ จำนวน 10 ไร่ ได้ผลผลิตไร่ละ 4 ตัน คิดเป็นรายได้ต่อปี ประมาณปีละ 40,000 บาท เมื่อหักต้นทุนที่ลงทุนไป ทำให้เห็นได้ชัดว่า รายได้ที่ได้รับไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายในครัวเรือน จากซ้ายไปขวา คุณวีระศักดิ์ พริศักดิ์ เกษตรตำบลนิค