พืชทำเงิน
สำนวนสุภาษิตนี้มีที่มาอย่างไร ยากที่จะเดา แต่คงต้องมีมะกอกลูกกลมๆ แข็งๆ อยู่ในตะกร้าแน่นอน หยิบปาใส่คนเท่าไรก็ปาไม่ถูกสักที เหมือนกับว่า จับไม่ได้ ไล่ไม่ทัน และไม่น่าเชื่อถือ เปรียบเทียบกับคนที่พูดจาตลบตะแลง กลับกลอก เอาตัวรอดเก่ง รู้จักใช้คำพูดพลิกไปมาจนจับคำพูดไม่ทัน พลิกแพลงเอาตัวรอดได้เสมอๆ ซึ่งก็มักเปรียบเปรยถึงคนที่หลบหลีกเก่งได้คล่องแคล่ว แม้จะเอามะกอกสัก 3 ตะกร้าขว้างไปก็ไม่โดน หรือเรียกว่า เป็นคนกลับกลอกนั่นเอง! พอกล่าวถึงเรื่อง ลูกมะกอก ก็สร้างความงงงวยให้กับคนที่ไม่รู้จักมะกอกดีนักเหมือนกัน เพราะแค่ มะกอกเองนั้นยังสามารถแตกแขนงออกเป็นมะกอกได้หลากหลายสาขา แถมบางพันธุ์ดันอยู่กันคนละเผ่าพันธุ์ แต่ดันชื่อมะกอกเหมือนกันซะอีก! (….ความหมายจากพจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน มะกอก น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Spondias pinnata ใบอ่อน มีรสเปรี้ยว ใช้เป็นผักดิบ ผลขนาดลูกหมากดิบ เมื่อสุกมีรสเปรี้ยวเจือฝาด ใช้ปรุงอาหาร รากและเมล็ดใช้ทำยาได้ มะกอกบ้าน หรือ มะกอกป่า ก็เรียก…) หากเราลองนึกเล่นๆ ก็พอจะรู้ว่า มะกอก แต่ละอย่างแต่ละชนิดมีหน้าตาเป็นยังไง? มะกอกบ้าน มะกอกป่า มะกอกฝรั่ง มะกอกน้ำ ม
ปีนี้มีความผิดปกติทางสภาพอากาศมากพอสมควร หนาวนี้มาแรง ได้ใส่เสื้อกันหนาวผืนเก่าที่งัดตู้ออกมาเตรียม เมื่อถึงเดือนมีนาคม-เมษายน อากาศก็จะร้อนถึงร้อนจัด ผลไม้ต่างๆ ดูเหมือนจะให้ผลผลิตเปลี่ยนระยะเวลาผิดปกติไปนิด ทุเรียนหนึ่งเดียวของภาคเหนือคือ “ทุเรียนหลงลับแล” ของอุตรดิตถ์ เดือนกุมภาพันธ์ ทุเรียนหลงลับแลที่สวนกำลังติดช่อดอกตูมๆ ถึงติดดอก ก็กะเอาตามหลักวิชาการทุเรียนจะใช้เวลาตั้งแต่ดอกบานถึงผลสุกแก่ประมาณ 100-120 วัน แต่พันธุ์หมอนทองจะยาวถึง 135 วัน คงเป็นเพราะต้องสร้างลูกสร้างผลใหญ่ พันธุ์ลูกเล็กๆ อย่างกระดุม หรือแม้แต่หลงลับแลก็จะใช้เวลาประมาณ 100 วัน ถ้าเดือนธันวาคมเริ่มแตกตาออกอีก 2 เดือน เดือนกุมภาพันธ์ดอกจะเริ่มบาน และอีก 3 เดือน ผลถึงจะแก่คือ พฤษภาคม-มิถุนายน ทีนี้ก็จะไล่เรียงกันไปแต่ละต้น ทุเรียนพันธุ์หลงลับแล คือทุเรียนพันธุ์พื้นเมืองของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ได้รับการยอมรับและรับรองพันธุ์ว่าเป็นทุเรียนพื้นเมืองที่มีคุณสมบัติโดดเด่นที่สุด ก็จะออกมาให้ผู้คนลิ้มรส สมดังรอคอยมาเป็นปี “ทุเรียนพันธุ์หลงลับแล” ถูกค้นพบเมื่อปี พ.ศ. 2520 จากการประกวดทุเรียนที่ปลูกด้วยเมล็ด ที่อำเภอลับแล จัง
เกษตรกรรม เรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่อยู่คู่กับสังคมไทยมาอย่างยาวนาน อาจเรียกได้ว่าอยู่ในสายเลือดของคนไทยทุกคนก็ว่าได้ เพราะอย่างน้อยผู้ที่อาศัยอยู่ยังต่างจังหวัด ก็จะต้องเห็นการทำกสิกรรมของเกษตรกรในทุกสาขา เพื่อเป็นอาชีพที่สร้างรายได้ให้กับครอบครัว และยังสร้างแหล่งของอาหารเลี้ยงคนทั้งในประเทศและส่งออกไปยังต่างประเทศอีกด้วย จึงทำให้เป็นงานในความฝันของใครหลายๆ คน ที่จะได้ทำอาชีพทางด้านนี้ เพราะไม่เพียงได้อยู่กับธรรมชาติ แต่กลับสร้างความสุขให้กับผู้ได้ทำอาชีพด้านนี้อีกด้วย เหมือนเช่น คุณธีร์วศิษฐ์ วงค์ปัญญา เจ้าของ ไร่ปลูกฝัน หมู่ที่ 9 ตำบลออนกลาง อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ เป็นหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงที่ผันชีวิตมาทำเกษตรกรรมเป็นอาชีพ สามารถสร้างรายได้ให้กับเขาได้เป็นอย่างดี และที่สำคัญความสุขที่เขามีก็เต็มเปี่ยมล้นใจด้วยเช่นกันทีเดียว จากหนุ่มออฟฟิศ ผันชีวิตเป็นเกษตรกร คุณธีร์วศิษฐ์ หนุ่มคลื่นลูกใหม่ไฟแรง วัย 27 ปี เล่าให้ฟังว่า เมื่อได้เรียนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ได้มีโอกาสเข้าทำงานเป็นพนักงานออฟฟิศอยู่ระยะหนึ่ง ต่อมาบริษัทเกิดปัญหาทำให้ต้องปิดกิจการลง ทำให้เขาต้องถูกเลิกจ้างจากบริษัทในขณะนั้
“พี่รู้ไหมว่าพี่เป็นนกอินทรี” “อุ๊ย! ทำไมทักแบบนั้นล่ะ” น้าอ้วน บ้านเกษตรพอเพียง (คุณณัฏฐวุฒิ กลางอรัญ) พาร่างร้อยกว่ากิโลกรัมยืนยิ้มทักทายด้วยประโยคนี้ ก่อนจะชวนผมให้ลงเรือ ล่องไปตามคลองขุดในสวน พื้นที่ 12 ไร่เศษ แห่งตำบลนพรัตน์ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี จากพื้นที่ราบๆ พอน้าอ้วนมาถึงก็ปรับเปลี่ยนให้เป็นร่องสวน ทั้งเอาไว้ปลูกผัก ผลไม้ และมีพื้นที่รับน้ำไว้ใช้ในสวน แต่โดยที่มีสมาชิกในกลุ่มเยอะ น้าอ้วนก็เลยต้องการให้เป็นสวนผลไม้และคลองไว้ให้เพื่อนๆ ที่มาเยือนสวนพายเรือเล่นได้ด้วย ฝันเอาไว้ว่าเมื่อผลไม้แก่จัดหรือสุกแล้ว จะได้พาสมาชิกพายเรือไปเก็บกินที่ต้นได้เลย ในร่องสวนก็ปล่อยปลาไว้สารพัด ทั้งปลาตะเพียน ปลาสวาย ปลาดุก ปลานิล รวมถึงปลาธรรมชาติที่มากับน้ำ เพราะที่สวนจะใช้น้ำจากคลองระพีพัฒน์ ขณะที่ปล่อยน้ำเข้าก็อาจมีลูกปลาจากธรรมชาติติดเข้ามา ในช่วงที่มาลงหลักปักฐานใหม่ๆ น้าอ้วนก็เหมือนเกษตรกรรุ่นใหม่อีกหลายคน อยากปลูกทุกอย่าง ผักก็ปลูก ผลไม้ก็ปลูก ลองให้รู้กันไปว่าอะไรจะได้ผลดีที่สุด แตงร้าน มะระ ถั่วฝักยาว แม้จะเป็นพืชผักระยะสั้นทำเงินง่าย แต่พอทำไม่ได้ตามขนาดที่ตลาดต้องการก็เจ็บตัวไม
เมื่อเดือนก่อน ผมได้มีโอกาสไปร่วมเป็นวิทยากรให้ความรู้กับสมาชิกสหกรณ์ชาวไร่สับปะรดสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ในหัวข้อ การผลิตสับปะรดคุณภาพ ซึ่งในโอกาสเดียวกันได้สนทนากับ คุณสุรัตน์ มุนินทรวงศ์ นายกสมาคมชาวไร่สับปะรดไทย กับ คุณอานนท์ โลดทนงค์ เลขานุการสมาคมชาวไร่สับปะรดไทย และผู้จัดการสหกรณ์ชาวไร่สับปะรดสามร้อยยอด จำกัด ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมและพัฒนาการผลิตสับปะรดของที่นี่ ทั้งด้านวิชาการและด้านการตลาด ซึ่งเป็นบทบาทหลักขององค์กรทั้งสองที่ทำมาอย่างต่อเนื่อง แต่ที่กำลังดำเนินการอย่างเร่งด่วนคือ การส่งเสริมและพัฒนาการผลิตสับปะรดผลสด พันธุ์ MD-2 ซึ่งเป็นสับปะรดพันธุ์ใหม่ ที่กำลังมาแรงและตลาดมีความต้องการมาก ทำให้ประเทศต่างๆ ที่ผลิตสับปะรดเป็นการค้าต่างหันมาเร่งขยายการผลิตกันอย่างจริงจัง ประกอบกับในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มักจะเกิดปัญหาราคาสับปะรดที่ขายให้โรงงานแปรรูปซึ่งมีราคาตกต่ำมาก สับปะรดผลสดจึงเป็นทางเลือกที่ทางสหกรณ์ฯ ได้ดำเนินการ โดยเริ่มส่งเสริม สับปะรด พันธุ์ MD-2 ที่มีความโดดเด่นกว่าพันธุ์ปัตตาเวียที่ปลูกกันอยู่ปัจจุบัน ความเป็นมาและความก้าวหน้าของการส่งเสริมและพั
คุณเกสรา นารถถนอม หรือ “เจมส์” อายุ 28 ปี เจ้าของ สวน Ketsara’s Garden พื้นเพเป็นคนตำบลห้วยแร้ง จังหวัดตราด จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ภาควิชาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยบูรพา เมื่อ ปี 2554 ปัจจุบัน ทำงานบริษัทเอกชน นำเข้า-ส่งออก ที่จังหวัดสมุทรปราการ ตำแหน่งผู้ช่วยกรรมการบริษัท วันนี้ตัดสินใจเลือกอาชีพเสริมเป็นเกษตรกรเพื่อปูทางสู่อนาคต เริ่มต้นเป็นเกษตรกร เมื่อ ปี 2560 เลือกปลูกเมล่อน คุณภาพพรีเมี่ยม พืชผลที่ชื่นชอบในรสชาติเป็นส่วนตัว เมื่อประสบความสำเร็จในก้าวแรก จึงเลือกที่จะเดินต่อเส้นทางสายเกษตรกรรม ด้วยการขยายพื้นที่ปลูกเมล่อนและเตรียมปลูกพืช ผลไม้อื่นๆ เช่น สตรอเบอรี่สายพันธุ์ต่างประเทศ มะเขือเทศเชอร์รี่ ข้าวโพดชนิดกินดิบ เป็นต้น ลูกเกษตรกรสานต่ออาชีพพ่อแม่ เลือกทำเมล่อนด้วยความชอบ จุดเริ่มต้นของคุณเจมส์ที่หันมาทำเกษตรกรรม ในปี 2559 เพราะครอบครัว พ่อ แม่ ทำเกษตรกรรม มีที่ดินเป็นของตนเอง คิดว่าแม้ทำงานอยู่ต่างจังหวัดเมื่อพ่อแม่อายุมากอนาคตต้องกลับมาทำเกษตรที่บ้านเกิด ช่วงทำงานบริษัทเอกชนจึงพยายามเก็บสะสมเงิน และเริ่มต้นเลือกปลูกเมล่อนเกือบ 500 ต้น ด้วยความชอบรับประทาน จากไม่มีความรู้ด
ความสำเร็จของ คุณวีระชาติ ยืนบุรี กับการเพาะ-แปรรูปเห็ดถือเป็นก้าวสำคัญที่นำไปสู่เส้นทางอาชีพเกษตรกรรมในอนาคตในฐานะคนรุ่นใหม่และบทบาทของสมาชิกในกลุ่ม Young Smart Farmer จังหวัดสงขลา คุณวีระชาติไม่ได้เกิดในครอบครัวเกษตรกรรม แต่ด้วยใจรักจึงใช้เวลาว่างจากงานประจำลองผิด-ถูกกับงานเกษตรกรรมหลายชนิด จนมาลงตัวที่การเพาะเห็ด กระทั่งนำไปสู่การผลิตเห็ดสด กับเห็ดแปรรูปที่ทำจากเห็ดสดและเห็ดแห้งเชิงพาณิชย์ เขาเริ่มจากเพาะเห็ดฟางก่อน แต่ไม่ได้ผล จากนั้นได้รับคำแนะนำจากกูรูด้านเห็ดฟางจนพบว่าถ้าเพาะเห็ดฟางควรใช้ทะลายปาล์มจะเหมาะกว่า ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่สูตรสำเร็จสำหรับตัวเขาเพราะต้องประสบปัญหาหลายประการทั้งต้นทุนและกระบวนการผลิต ระหว่างนั้นคุณวีระชาติพบข้อมูลว่า เห็ดนางฟ้าจะเหมาะสมกับศักยภาพของตัวเขามากกว่าทั้งต้นทุนและแรงงาน รวมถึงการตลาด ทั้งนี้ เห็ดนางฟ้าสามารถเลือกผลิตได้โดยไม่ต้องรีบ และสามารถผลิตตามกำลังแรงงานที่มี แล้วดอกที่มีขนาดไม่ต่างกันตลาดยังรับซื้อหมด ฉะนั้น ด้วยเหตุผลที่จูงใจจึงทำให้คุณวีระชาติตัดสินลงมือเพาะเห็ดนางฟ้าทันที พร้อมกับพบความสำเร็จในเวลาต่อมา แม้จะเป็นอาชีพเพาะเห็ดฟางในระหว่างทำง
หลายครั้งที่ได้มีโอกาสเดินชมตลาดยามเช้า ชาวบ้านมานั่งขายผักพื้นบ้านนานาชนิด ตามฤดูกาล พบปะพูดคุยทำความรู้จัก ทำให้เรารู้จักสินค้าต่างๆ มากมาย โดยเฉพาะสินค้าเกษตร พืชผลต่างๆ หลายอย่างไม่คุ้นตา หลายอย่างดูเป็นของแปลกใหม่ ทั้งๆ ที่ทุกอย่างที่ชาวบ้านเอามาวางขาย ล้วนแต่เป็นของพื้นบ้านเราที่มีมานานนม ความประหลาดใจมักจะเกิดขึ้นได้เสมอ บางครั้งเราไม่แน่ใจว่า ของสิ่งนี้เราเคยกินมาก่อนแล้ว ซึ่งตอนนั้นไม่คิดว่าจะมีการนำออกมาวางขายให้คนซื้อหาไปทำกิน เช่น สินค้าชนิดนี้ “ถั่วพื้นเมือง” เอาแค่ชนิดสองชนิด ในบรรดาถั่วพื้นเมืองหลายๆ อย่าง เช่น ถั่วพู ถั่วแปบ ถั่วแระหรือถั่วเหลืองฝักสด ถั่วพร้า ถั่วมะแฮะ วันนี้มีถั่วพื้นเมืองที่หลายพื้นที่เรียกต่างกันไป “ถั่วพุ่ม” ลำต้นเลื้อย สูง 1-4 เมตร ใบแบ่งเป็น 3 ใบย่อย ใบย่อยยาว 4-6 เซนติเมตร กว้าง 2.5-4 เซนติเมตร ดอกสีขาว หรือม่วง หรือเหลือง ฝักกลมยาวคล้ายถั่วฝักยาว ผิวฝักสีเขียวขาวเมื่ออ่อน มีชนิดแก่แล้วฝักสีขาว กับฝักสีม่วงแก่ ม่วงอมแดง แบบเมล็ดในขาวก็มี เมล็ดแดง ชมพู ม่วงแดง ก็มี ขึ้นกับพันธุ์ที่หาได้แต่ละพื้นที่ เป็นถั่วที่ขึ้นตามรั้ว เถาเลื้อยยาว ใบใหญ่ ฝัก
นักวิจัยกรมวิชาการเกษตร ได้รับรางวัลสิ่งประดิษฐ์คิดค้นระดับดีเด่นสภาวิจัยแห่งชาติ ปี 2560 จากผลงานเรื่อง ชุดตรวจสอบไส้เดือนฝอยในพรรณไม้น้ำ โดยใช้คลื่นความถี่เหนือเสียง ดร. นุชนารถ ตั้งจิตสมคิด ผู้เชี่ยวชาญด้านจุลชีววิทยา กรมวิชาการเกษตร และ คุณวาณิช คำพานิช นักวิชาการชำนาญการพิเศษ สำนักวิจัยและพัฒนาการอารักขาพืช ได้ประดิษฐ์ชุดตรวจสอบไส้เดือนฝอยในพรรณไม้น้ำ จนสามารถแก้ปัญหาการส่งออกพรรณไม้น้ำไปยังสหภาพยุโรป (EU) ไม่ต้องถูกเผาทำลายเนื่องจากมีไส้เดือนฝอยติดไป เรามารู้จักเรื่องของไส้เดือนฝอยพอสังเขป ไส้เดือนฝอยและไส้เดือนดินมีความเกี่ยวข้องกับดินและพืช ไส้เดือนฝอยทั้งสองชนิดแตกต่างกันอย่างไร ดร. นุชนารถ ตั้งจิตสมคิด ทำงานด้านศึกษาวิจัยเกี่ยวกับไส้เดือนฝอยมาตั้งแต่ ปี 2528 อธิบายให้ฟังว่า ไส้เดือนฝอยกับไส้เดือนดินอยู่คนละกลุ่มกัน ไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย ไส้เดือนดินตัวใหญ่เราเคยเห็นกันแล้วในแปลงหรือตามพื้นดิน ในแปลงปลูกพืชถ้ามีไส้เดือนดินอยู่มาก ก็จะทำให้ดินร่วนซุยมีประโยชน์ต่อพืช แต่ไส้เดือนฝอยตัวเล็กมากไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่า ต้องดูภายใต้กล้องจุลทรรศน์ ส่วนไส้เดือนฝอยจะมีอยู่ 2 กลุ่ม คื
นายไวย เบ็ญมาศ อยู่บ้านเลขที่ 4/2 หมู่ที่ 6 ตำบลนิยมชัย อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี เกษตรกรผู้มีอาชีพเป็นนายฮ้อยมากว่า 10 ปี แต่ด้วยความที่มีภรรยาและลูกที่ต้องส่งเสียให้เรียน อาชีพนายฮ้อยไม่ตอบโจทย์ จึงเริ่มมองหาอาชีพใหม่พอดีกับมีเพื่อนแนะนำให้ลองมาทำเกษตรเขาแนะนำว่าอาชีพนี้ดีมีรายได้ทุกวัน สามารถหาเงินส่งลูกเรียนได้ทัน จึงตัดสินใจลองเปลี่ยนมาทำเกษตรตั้งแต่ตอนนั้นนับเป็นเวลาร่วม 10 ปีแล้ว ตอนที่ตัดสินใจมาทำเกษตรเริ่มแรกคือปลูกมันสำปะหลังก่อน แต่ปลูกมันสำปะหลังต้องรอนาน 1 ปี ถึงจะเก็บขายได้ ซึ่งไม่ทันแน่ที่จะส่งลูกเรียน จึงเริ่มมองหาปลูกพืชอายุสั้นอย่างอื่นแทน เพราะพื้นที่ตรงนี้มีดินดี น้ำดี ตลาดก็อยู่ใกล้บ้าน จะปลูกอะไรคงไม่ยาก มะเขือเปราะเป็นพืชทนแล้ง อายุสั้นปลูก 3 เดือน ให้ผลผลิต เก็บได้นาน 1 ปี สามารถปลูกได้ทุกสภาพอากาศ ถือว่าเป็นพืชอายุสั้น และให้ผลผลิตดี เริ่มปลูกมะเขือขาว 2 ปี จำนวน 10 ไร่ มะเขือที่คุณไวยปลูกคือมะเขือขาวหยก เป็นพันธุ์ที่ได้มาจากจังหวัดสระบุรี ข้อดีของพันธุ์นี้คือจุกใหญ่ เหี่ยวช้า หากวันไหนเหลือขายไม่หมด สามารถเก็บไว้ได้ยังไม่เหี่ยว รสชาติหวาน ลูกใหญ่ เป็นที่ต้อง
