เทคนิคเกษตร

ส.ต.ต.รัฐชา โพติยะ ตำรวจตระเวนชายแดนประจำที่ กองร้อย 116 เล่าว่า เป็นชาวจังหวัดนครพนม มาประจำอยู่ที่ อำเภอบ่อไร่ 2 ปีแล้ว ครอบครัวเป็นชาวนาคลุกคลีกับการทำนาของครอบครัวมาตั้งแต่เด็ก ที่สุขมากคือการได้วิ่งเล่นในช่วงเกี่ยวข้าวและหาปล้องต้นข้าวที่เกี่ยวได้มาทำปี่เป่าเล่น วันนี้มาช่วยโรงเรียนวัดช้างทูนเกี่ยวข้าว จึงสอนเด็กๆ ผู้ชายทำปี่เป่าเล่น ขั้นตอนการทำปี่ 1. เลือกปล้องข้าวขนาดใหญ่ที่อ่อนๆ ตัดให้ติดปล้องยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร ถ้าปล้องสั้น เล็กเป่าแล้วเสียงจะแหลม ปล้องใหญ่ ยาว เสียงจะทุ้ม ขั้นที่ 2 ทำลิ้นปี่ โดยใช้เคียวบาก ผิวปล้องบาง ไม่ให้ขาด ยาวประมาณ 30-40% ของความยาวปล้อง ใช้เคียวคมๆ และเล็กๆ ไม่ให้ปล้องแตก ขั้นที่ 3 ตัดปล้องให้สั้นลง ถ้าปล้องสั้นเสียงจะแหลม ปล้องยาวเสียงทุ้ม ขั้นที่ 4 วิธีเป่า ใช้มือป้องไว้รอบปี่ตรงลิ้น ทำให้เสียงก้อง เวลาเป่าต้องใช้แรงมาจากข้างในมาก จะช่วยขยายปอดได้ดี

ยางพารา เป็นหนึ่งในพืชเศรษฐกิจสำคัญของจังหวัดสงขลา ช่วงที่ยางพาราขายได้ราคาดี เกษตรกรหันมาปลูกยางพารากันแทบทุกอำเภอ เมื่อเกิดปัญหาราคายางพาราตกต่ำในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เกษตรกรหลายรายตัดสินใจตัดโค่นต้นยางทิ้ง เพื่อปลูกพืชอื่นที่ให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า แต่หลายคนเลือกที่จะรักษาอาชีพการทำสวนยางพาราต่อไป พร้อมกับมองหาอาชีพใหม่ๆ เพื่อเป็นรายได้เสริมเลี้ยงดูครอบครัว อำเภอบางกล่ำ นับเป็นแผ่นดินทองทางการเกษตรที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดสงขลา ประกอบด้วย 39 หมู่บ้าน ในพื้นที่ 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลบางกล่ำ ตำบลท่าช้าง ตำบลแม่ทอม และตำบลบ้านหาร ซึ่งชาวบ้านในท้องถิ่นแห่งนี้มีรายได้หลักจากการทำสวนยาง ปลูกพืชร่วมสวนยางและทำเกษตรผสมผสานเป็นรายได้เสริม เช่น ตำบลบางกล่ำ ปลูกละมุด ขณะที่ชาวบ้านในตำบลแม่ทอม ปลูกส้มโอเป็นจำนวนมาก ส่วนตำบลท่าช้าง ชาวบ้านนิยมทำเกษตรแบบเศรษฐกิจพอเพียง และเกษตรทฤษฎีใหม่ (แบบประยุกต์) ทำนา 1 ไร่ ได้เงิน 1 แสน “กศน. อำเภอบางกล่ำ” ส่งเสริมอาชีพชุมชน เพื่อสนับสนุนให้ชาวบ้านมีรายได้เสริมในเวลาว่างจากการทำอาชีพเกษตรกรรม นางสาวอังสิยาภรณ์ อุ่นจิตต์ ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตา

เมื่อราวปลายปี พ.ศ. 2559 ผมเคยรายงานกิจการของ “ตลาดสวนชวนกิน – สวนเรียนรู้เกษตรพอเพียงเชิงนิเวศ” ในสวนเก่าของซอยเรืองสอน แขวงหลักสอง เขตบางแค ธนบุรี ไว้ว่า เป็นความพยายามดิ้นรนของชุมชนคนเช่าที่ทำสวนในย่านนี้ ซึ่งต้องเผชิญกับมลภาวะของแหล่งน้ำ ตลอดจนการรุกคืบของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ด้วยการทำเกษตรอินทรีย์เท่าที่มีกำลังจะพอทำกันได้ จำได้ว่า ตอนนั้นผมยังได้ไปเยี่ยม “สวนเกษตรพอเพียงลุงจุก” และได้เอามาเขียนบอกกล่าวไว้ในคอลัมน์นี้ ถึงพื้นที่สวนเปิด ที่เราสามารถนั่งเรือเล็กไปเที่ยวชม พักผ่อน จับจ่ายซื้อหาผลผลิตเล็กๆ น้อยๆ เป็นการช่วยอุดหนุนวิถีของคนสวนเก่าเหล่านี้ด้วย มาถึงวันนี้ พื้นที่ที่เคยพยายามปลูกฝรั่ง จำปี พุด ดอกรัก เตย กล้วย และโรงเพาะเห็ด ก็หมดสิ้นสภาพไปแล้วครับ กลายเป็นหมู่บ้านจัดสรรขนาดมหึมาซึ่งใกล้แล้วเสร็จ มันก็เป็นไปตามสภาพความเปลี่ยนแปลงนะครับ เมืองใหญ่ที่ต้องรองรับผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ย่อมต้องขยายพื้นที่ใช้สอยออกมายังเขตเกษตรกรรมเดิมอย่างไม่อาจเลี่ยงได้ อย่าว่าแต่การบริโภคพืชผลเกษตรของคนเมืองก็เปลี่ยนไปจนแทบหมดสิ้นแล้วเช่นกัน ก็เลยมารายงานไว้เพื่อทราบครับ เผื่อใครเพิ่งได้อ

อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ มีลักษณะภูมิประเทศที่เป็นป่าและภูเขาสูงชัน ประมาณ 70% ของพื้นที่ทั้งหมด มีที่ราบเชิงเขาประมาณ 20% และที่ราบลุ่มประมาณ 10% จากลักษณะภูมิประเทศที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่สูงชัน ทำให้เกิดปัญหาการขาดแคลนน้ำเพื่อใช้ในการเกษตร ส่งผลทำให้เกษตรกรส่วนใหญ่ตัดสินใจเลือกปลูกพืชที่ใช้น้ำน้อย โดยเฉพาะข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ จนกลายเป็นหุบเขาแห่งข้าวโพด (corn volley) จากข้อมูลการใช้ที่ดินทางเกษตรกรรม พบว่า มีพื้นที่การปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์มากถึง 107,006 ไร่ (สำนักงานเกษตรจังหวัดเชียงใหม่, 2560) ซึ่งทำให้เกิดเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรในพื้นที่ปลูกเป็นจำนวนมาก ได้แก่ ต้นข้าวโพดแห้ง ตอซังข้าวโพดแห้ง และเปลือกข้าวโพดแห้ง ซึ่งสามารถไถกลบเป็นอินทรียวัตถุคืนธาตุอาหารสู่ดิน หรือนำมาใช้เพื่อเป็นอาหารสัตว์ แต่ในความเบ็นจริงกลับพบว่า เกษตรกรส่วนใหญ่นิยมใช้วิธีการเผาเพื่อเตรียมการเพาะปลูกในเขตไร่หมุนเวียน เพราะเป็นวิธีการทำเกษตรที่มีต้นทุนต่ำ ทำได้ง่าย สะดวก และประหยัด เชื่อว่าการเผาตอซังช่วยทำลายโรคและแมลงในแปลงได้ โดยเฉพาะในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน ของทุกปี ทั้งนี้ จากสถิติจุดที่ตรวจพบ ความร

หนังควายเค็มหรือหนังเค็ม เป็นวิธีถนอมอาหารด้วยภูมิปัญญาชาวบ้านของชาวอีสาน โดยหนังที่ผ่านกรรมวิธีทำแห้งเค็มแล้ว นำมาจี่ก็คือทำให้สุกด้วยความร้อนจากเตาถ่านเหมือนการย่าง แล้วนำมาทุบให้เหนียวนุ่มก่อนรับประทานหรืออาจนำไปประกอบเป็นเมนูอาหารได้อีกหลายอย่าง เช่น แกงขี้เหล็กหนังเค็ม แกงอ่อมหนังเค็ม ยำหนังเค็ม ต้มซุปหนังเค็ม ฯลฯ เป็นต้น เมื่อก่อนหนังเค็มนิยมรับประทานกันเฉพาะชาวบ้านในพื้นที่ทางภาคอีสานและเหนือ มีแหล่งขายตามข้างทาง โดยเฉพาะเส้นทางหลักหรือขายตามตลาดชุมชน ภายหลังตลาดขายทางออนไลน์มีความคึกคัก ชาวบ้านแห่กันมาขายในช่องทางนี้เพราะส่งตรงถึงหน้าจอลูกค้า เกิดความสะดวก รวดเร็วและเห็นสินค้าทันที ทำให้ผู้ผลิตรายเล็กและใหญ่ต้องกระตือรือร้น ปรับปรุงพัฒนารูปแบบหีบห่อและเพิ่มความหลากหลายสินค้าให้มีความทันสมัย ตอบโจทย์ทุกกลุ่ม ใส่ใจเรื่องกระบวนการผลิตที่มีความสะอาดปลอดภัยเพื่อสร้างจุดเด่น คุณวัฒนา สมสิ้ว หรือ คุณแขก เจ้าของผลิตภัณฑ์หนังเค็มแบรนด์ “หนังเค็มพ่อประนอม” ตั้งอยู่เลขที่ 45/2 หมู่ที่ 9 บ้านน้อยชลประทาน ตำบลเวินพระบาท อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม โทรศัพท์ (063) 023-2246 และ (086) 303-8495

ห่างหายจากการเอาสูตรอาหารลงในคอลัมน์สักพักใหญ่ มีผู้อ่านเรียกร้องผ่านทางเฟซบุ๊คเพจของมาดามตวงมากมาย วันนี้จึงขอใช้พื้นที่ในคอลัมน์เพื่อแบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ จากรายการ ให้ท่านผู้ชม และ ท่านผู้อ่านได้นำไปใช้ให้เกิดประโยชน์กันนะคะ วันนี้มีสูตร ข้าวเหนียวมูน และ สังขยาถาด มาฝากกันค่ะ รับรองความอร่อยเลยค่ะ ลองทำทานดูนะคะ ติดขัดอย่างไร สอบถามผ่านทางเฟซบุ๊คได้ตลอดเวลาค่ะ………….. มาดามตวง www.facebook.com/madametuangTV www.youtube.com/madametuangTV ข้าวเหนียวมูน ส่วนผสม ข้าวเหนียว 3 ถ้วยตวง สารส้ม (สำหรับขัดข้าวเหนียว) 1 ก้อน ใบเตยหอม (รองนึ่งข้าวเหนียว) 2-3 ใบ น้ำกะทิมูนข้าว น้ำกะทิ 1/2 ถ้วยตวง น้ำตาลทราย 1 ถ้วยตวง เกลือป่น 1 ช้อนโต๊ะ – นำส่วนผสมทั้งหมดผสมเข้าด้วยกันคนให้ละลายพักไว้ หน้าข้าวเหนียวมูน ส่วนผสม หัวกะทิ 1 ถ้วยตวง หางกะทิ 1/2 ถ้วยตวง เกลือป่น 1 ช้อนชา แป้งข้าวเจ้า 1 ช้อนโต๊ะ – นำส่วนผสมของแป้งกับกะทิคนให้เข้ากันละลายแล้วตั้งไฟให้ข้นเตรียมไว้สำหรับราดหน้าข้าวเหนียวมะม่วง วิธีทำ 1.ซาวข้าวเหนียวให้สะอาดขัดด้วยสารส้มและแช่ทิ้งไว้ 15 นาที 2.ล้างน้ำสารส้มออกและแช่ข้าวเหนียวต่อไปอีก 2 ชั่ว

บ้านหนองบัว ต.ปลาปาก อ.ปลาปาก จ.นครพนม นับเป็นอีกหมู่บ้านสำคัญของ จ.นครพนม ที่มีชาวบ้านประกอบอาชีพที่ “เสี่ยงตาย” สืบทอดมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ…อาชีพที่ว่านั้นคือ การเลี้ยง “ต่อหัวเสือ” เห็นราคาแล้วก็ไม่ธรรมดา ตกกิโลกรัมละ 1,500 -2,000 บาท เลยทีเดียว สำหรับฤดูกาลเลี้ยงต่อของชาวบ้าน จะเริ่มขึ้นตั้งแต่ช่วงหน้าฝน ประมาณเดือนพฤษภาคม หรือตรงกับช่วงฤดูกาลทำนา ชาวบ้านจะใช้เวลาว่างไปล่าหารังต่อหัวเสือ ด้วยการนำวิธีภูมิปัญญาชาวบ้าน นำเหยื่ออาหารต่อ จำพวกเนื้อสัตว์ ตั๊กแตน ไปล่อเอาแม่ต่อที่ออกหาอาหารตามทุ่งนา พร้อมทำเครื่องหมายสัญลักษณ์ด้วยเชือกฟางให้สังเกตง่าย นำไปติดกับเหยื่ออาหารต่อ พอแม่ต่อนำเหยื่อบินกลับไปรังตามธรรมชาติ ชาวบ้านจะติดตามไปจนถึงรัง ในป่า ก่อนใช้ความชำนาญย้ายรังต่อมาเก็บรักษาไว้ตามไร่นา หรือสวนท้ายหมู่บ้าน เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของและดูแลตามธรรมชาติไม่ต้องให้อาหาร ส่วนใหญ่จะใช้เวลากลางคืนทำการเคลื่อนย้าย เพราะจะได้แม่ต่อมาทั้งหมด เนื่องจากกลางวันจะออกไปหาอาหาร จนกระทั่งเวลาประมาณ 3-4 เดือน หรือช่วงใกล้เทศกาลออกพรรษา จะเป็นฤดูกาลเก็บผลผลิตเอาลูกต่อหัว