เทคนิคเกษตร

“พลังงาน” เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสังคมมนุษย์ ยิ่งโลกพัฒนามากขึ้นเท่าไร ความต้องการใช้พลังงานก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้นเท่านั้น ในปัจจุบัน พลังงานหลักที่ได้จากฟอสซิล เช่น ถ่านหิน ปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติ นับวันจะค่อยๆ หมดไป อีกทั้งมีต้นทุนการผลิตสูงขึ้นเรื่อยๆ จากการสำรวจและขุดเจาะแหล่งน้ำมันใหม่ๆ แถมสร้างมลพิษทางสิ่งแวดล้อมค่อนข้างสูง จากการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ในปริมาณมหาศาล เป็นที่มาของภาวะเรือนกระจก และปัญหาโลกร้อนในปัจจุบัน ทุกวันนี้ ทั่วโลกจึงหันมาสนใจใช้ “พลังงานทดแทน” ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานทางเลือกที่สะอาด ปลอดภัยต่อสิ่งแวดล้อม และเป็นพลังงานหมุนเวียนที่ไม่มีเวลาหมด (Renewal Energy) ได้แก่ พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานลม พลังงานน้ำ พลังงานชีวมวล เป็นต้น พลังงานทดแทนเหล่านี้ช่วยแก้ปัญหาเรื่องมลพิษจากโรงงานไฟฟ้า และช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้ พลังงานทดแทน พลังแห่งสายพระเนตร ด้วยสายพระเนตรอันยาวไกลของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระราชดำริเกี่ยวกับการพัฒนาพลังงานมาตั้งแต่คนทั่วไปยังไม่ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องนี้ ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นแนวพระราชดำริที่ทรงมองอย่างรอบด้านเพื่อ

แรงบันดาลใจในการคิดสำรับอาหารแปลกลิ้น ไม่ซ้ำเดิม หลายครั้งเริ่มมาจากการพบเห็นของกินของ “บ้านอื่น” ซึ่งบางครั้งแม้เห็นเพียงภาพ หรือกระทั่งได้ยินแค่เรื่องเล่า ก็ทำให้คิดต่อไปเรื่อยๆ อย่างสนุกสนานได้แบบไม่รู้จบนะครับ เหมือนเมื่อไม่นานมานี้ ผมไปเห็นภาพอาหารที่เพื่อนคนหนึ่งทำ แล้วแสดงไว้ในช่องโซเชียลมีเดียส่วนตัวของเขา มันคือ“พะแนงเนื้อมะเขือพวง” ที่จริงก็ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนเลยครับ แต่ถ้าลองขึ้นชื่อว่า“พะแนง” แล้ว ที่ผมนึกถึง และถูกสั่งสอนมาตลอด ก็คือแกงกะทิแดงๆ มันเยิ้ม ที่เข้าพริกแกงด้วยเครื่องเทศแบบฮินดูมุสลิม อย่างเม็ดผักชี ยี่หร่า ลูกกระวานขาว เป็นต้น จะเป็นแกงเนื้อวัว แพะ หมู ไก่ หรือเป็ดก็ได้ เครื่องสดอื่นๆ ก็เห็นมีแค่ใบมะกรูดและพริกชี้ฟ้าหั่นแฉลบเท่านั้น นี่เพื่อนผมเขาเล่นใส่มะเขือพวงเข้าไป ซึ่งก็แน่นอนว่าย่อมจะทำให้พะแนงหม้อนี้มีรสขื่นนวลๆ กรุบๆ แหม แค่คิดก็อร่อยแล้วนะครับ แม้แวบแรกจะรู้สึกว่ามันเหมือนแกงเผ็ดกะทิแบบครัวไทยภาคกลางมากๆ ก็ตาม แต่เราท่านก็ย่อมตระหนักดีว่า นอกจากเครื่องแกงแล้ว วิธีการปรุงแกงพะแนง ซึ่งต้องคั่วเคี่ยวพริกแกงและเนื้อวัวในกะทินานๆ ย่อมจะทำให้ได้กลิ่น รส และน

เป็นอีกเรื่องราวที่น่าทำตามมากๆ ผู้ใช้เฟซบุ๊ก Nurfatihah Toh ซึ่งเป็นนักศึกษาสาวรายหนึ่ง ได้แรงบันดาลใจจากการออมเงินและออมเพิ่มไปอีกนิดให้ครบแสน โดยวิธีการออมเงินคือ จะใช้หลาย ๆ วิธีรวมกัน เช่น หากได้แบงค์ 50 ก็จะไม่ใช้ ร่วมกับการออมแบงก์ใหม่ๆ รวมทั้งหากกดเงินมามากๆ ก็จะแบ่งออมไว้และจะพกเงินสดแค่ 100-200 บาท นอกจากนี้นักศึกษาสาวรายดังกล่าวได้โพสต์ภาพกองเงินมากมายที่ได้จากการเก็บออมด้วย งานนี้ใครจะทำตามก็คงไม่ว่ากัน ขอบคุณที่มา Nurfatihah Toh

“Now Mom can spoil your kids with snacks!” เพราะเทคโนโลยีและนวัตกรรมด้านโภชนาการปัจจุบันที่ก้าวไปไกลมาก ทำให้ประโยคดังกล่าวไม่ได้เกินเลยไปจากความจริง แต่กว่าจะก้าวมาถึง ณ จุดนี้ ที่ทำให้ บริษัท กรีนเดย์ โกลบอล จำกัด ได้รับการยอมรับและคว้ารางวัลเอสเอ็มอีดีเด่นจากสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) ไม่ใช่เรื่องง่าย บริษัท กรีนเดย์ โกลบอล เป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผัก-ผลไม้แปรรูปเพื่อสุขภาพ ที่นำนวัตกรรมสมัยใหม่มาใช้ในกระบวนการผลิต คือการทอดในสุญญากาศ และการทำแห้งแบบแช่เยือกแข็ง ทำให้สินค้ามีความกรอบ ไม่อมน้ำมัน อีกทั้งยังไม่มีสารเติมแต่งหรือสารกันบูดใดๆ โดยวางจุดขายที่การเป็น “อาหารว่างสำหรับผู้รักสุขภาพอย่างแท้จริง” ปัจจุบันเป็นสินค้าที่ทำรายได้ส่งออกไปจำหน่ายยัง 30 ประเทศทั่วโลก ชัยรัตน์ คงศุภมานนท์ รองประธานกรรมการ บริษัท กรีนเดย์ โกลบอล ถอดประสบการณ์ให้ฟังในงานสัมมนา “Start ธุรกิจอย่างไรให้ Smart รับยุค 4.0” ที่ สสว.จัดขึ้นเพื่อกระตุ้นและให้ความรู้กับผู้ประกอบการรายย่อยและว่าที่สมาร์ทเอสเอ็มอี ที่สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) ว่า บริษัทกรีนเดย์ เป็นการต่อยอดธุรกิจจาก

อินโดนีเซีย อดีตเคยเป็นอาณานิคมของดัทช์ หรือเนเธอร์แลนด์ หรือ ฮอลแลนด์ก็เรียกกัน โดยมีชื่อเป็นทางการว่า สาธารณรัฐอินโดนีเซีย มีสภาพพื้นที่เป็นหมู่เกาะ จำนวน 13,000 เกาะ แต่มีเพียง 6,000 เกาะเท่านั้นที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ รวมพื้นที่ 958,000 ตารางกิโลเมตร มีแนวยาวจากตะวันออกไปยังตะวันตก ประมาณ 5,000 กิโลเมตร อินโดนีเซียยังมีภูเขาไฟที่คุกรุ่นอยู่ 77 ลูก เกาะที่มีความสำคัญทางด้านเศรษฐกิจและการเมือง คือ เกาะชวา เป็นเกาะที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของประเทศ ประมาณ 80 ล้านคน อาชีพสำคัญของชาวอินโดนีเซีย มีลักษณะคล้ายกับประเทศร้อนชื้นอื่นๆ คงหนีไม่พ้นการเกษตรกรรม มีการปลูกข้าว ข้าวโพด อ้อย ยาสูบ กาแฟ ยางพารา โกโก้ ปาล์มน้ำมัน และเครื่องเทศ พูดถึงกาแฟแล้ว อินโดนีเซียเป็นต้นตำรับของกาแฟขี้ชะมดที่มีภาษาท้องถิ่นว่า ลูวัก ความเป็นมาของกาแฟชนิดนี้ ตัวชะมดจะปีนป่ายกินผลกาแฟที่แก่เต็มที่ ดูดกินเฉพาะน้ำหวานที่เปลือก แล้วกลืนเมล็ดโดยไม่กัดให้เมล็ดแตก เมื่อชะมดขับถ่ายออกมา เมล็ดกาแฟยังคงรูปเดิม จากนั้นนำเข้าสู่กระบวนการผลิตเมล็ดกาแฟตามปกติ ส่งผลให้มีการยกระดับราคาสูงขึ้นกว่าเมล็ดกาแฟทั่วไปหลายเท่าตัว แต่ในประเ

ชีวิตคนสมัยก่อนอยู่กับธรรมชาติ การทำมาหากินเริ่มจากหากินไปวันๆ แล้วพัฒนาเป็นผลิตหรือทำขึ้นมา เพื่อเก็บไว้กินนานๆ พูดภาษาชาวบ้านแบบง่ายๆ ก็คือ “เริ่มจากหากิน มาเป็นหาเก็บไว้กิน” เนื้อหาในหนังสือแบบเรียนเร็วใหม่ เล่ม 1 ตอนต้น ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ใช้เรียนสมัยรุ่นปู่ ย่า ตา ยาย ใช้กันตั้งแต่ พ.ศ. 2496 มีเรื่อง คนแต่ก่อน พูดถึงเรื่องราวลักษณะนี้ เริ่มเรื่องว่า “แต่ก่อนๆ นานมาแล้ว คนเรายังโง่ บ้านเมืองก็ยังไม่มี ดังที่เราเห็นกันเดี๋ยวนี้…” คือ “ยังเป็นป่าเป็นดงทั้งนั้น ยังไม่รู้จักทำบ้านเรือนอาศัย คนเราต้องอาศัยในถ้ำบ้าง อาศัยตามสุมทุมพุ่มไม้บ้าง อาศัยตามต้นไม้เช่นลิงค่างบ้าง ยังไม่รู้จักทำผ้านุ่งผ้าห่ม ต้องเอาใบไม้และสิ่งอื่นๆ มาปกปิดร่างกาย” ของกิน “ก็ไม่มีอะไรมาก มีแต่เนื้อต่างๆ เผือก มัน และลูกไม้อื่นๆ อีกบ้าง” แรกๆ คนเรายังไม่รู้จักหุงต้ม ต่อมาเมื่อค้นพบไฟก็รู้จักหุง ต้ม ย่าง ปิ้ง การปิ้ง ย่าง ถือว่าเป็นการทำอาหารชนิดเก่าก่อน เพราะง่ายที่สุด เพียงแค่มีของปิ้งย่าง ไม่ว่าจะเป็นเนื้อสัตว์ มัน หรืออื่นๆ จุดไฟ เสร็จก็ปิ้งย่างได้แล้ว อุปกรณ์ปิ้งย่างอย่างหนึ่ง เราชาวบ้านใช้มาตั้งแต่เมื

“ดื่มชาอุ่นๆ สักแก้วไหมคะ” ช่วงเดือนกันยาฟ้าสวย ปลายฝนต้นหนาว เตรียมมารับลมหนาวและดื่มชาอุ่นๆ กันที่เชียงใหม่ไหมค่ะ ขึ้นบนดอยจะได้รับการต้อนรับด้วยชา ยิ่งบ้านชาวเขาดื่มชากันทั้งวัน ไปบ้านไหนก็ได้ดื่มชา หัวค่ำนั่งคุยกันพร้อมกับชาหนึ่งกาและถ้วยเล็กๆ นั่งจิบชามองฟ้า แต่ถ้าไม่ได้มาก็จิบชากันที่บ้านกับครอบครัวก็เป็นสุขได้ วันนี้มีชาดอกไม้มานำเสนอค่ะ เริ่มที่ดอกอัญชัน เป็นดอกไม้ปลูกง่ายมาก แค่เอาเมล็ดมาหว่านลงดินก็ขึ้นได้แล้ว  ส่วนมากจะปลูกข้างรั้ว ให้ไต่ขึ้นไปบนรั้ว เป็นรั้วสวยงามที่กินได้ และตามมาด้วยสวยมีกิน หรือสวยรวยได้ สองเดือนก่อน น้องพาเพื่อนมาบ้าน เขาแนะนำว่า “บุณยฤทธิ์ บุญเรือง เขาปลูกอัญชันขาย ทำเป็นชาอัญชัน” “น่าสนใจมาก ขอไปดูหน่อยได้ไหม” “ได้เลยครับ ป้าว่างเมื่อไหร่บอกนะ” แล้วก็ถึงเวลานัดหมาย อาทิตย์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปเยี่ยมชมและดื่มชาอัญชันถึงบ้านของเขา อยู่ที่ตำบลบ้านกลาง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ บ้านชั้นเดียว มีบริเวณกว้าง เขาปลูกอัญชันทั่วบริเวณบ้าน รั้วบ้านเป็นรั้วอัญชันแน่นหนาทุกด้าน “ดอกดกและกลีบดอกหลายชั้นมาก ที่บ้านปลูกแต่เป็นอัญชันกลีบดอกชั้นเดียว ก็สวยเหมือนก