อื่นๆ
ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน หนึ่งในกิจกรรมยอดฮิตที่หลายคนชอบ คือ “สปาปลา” การหย่อนเท้าลงแช่น้ำให้ปลาตัวเล็กตัวน้อยจำนวนมากมาตอดเท้า เป็นสัมผัสแห่งความผ่อนคลาย ปลาตอดในลำธารธรรมชาตินั้นมีหลายที่หลายแห่ง บางแห่งเป็นสปาปลาตอดแบบ แนบชิดธรรมชาติ กลางลำธารน้ำใสไหลเย็น มีหลังคาเป็นเรือนยอดไม้ร่มเย็นสบายตา สถานที่นั้นคือ “สวนตาสรรค์” ที่อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช รังสรรค์ แท้เที่ยง เจ้าของสวนตาสรรค์ เล่าเรื่องราวของสวนให้ฟังว่า “สวนนี้มีมาตั้งแต่รุ่นทวด ลำธารที่เห็นสายเล็กๆ นี้ก็ทอดยาวลงไปเรื่อยๆ หลายพื้นที่ใช้เป็นพื้นที่ทางการเกษตร ปลูกยาง ปลูกปาล์ม บ้างก็ทำสวน ผลไม้” “ผมเกิดมาก็เห็นต้นไม้ใหญ่ๆ พวกนี้แล้ว แม่บอกว่าแม่เห็นมาตั้งแต่เกิดเหมือนกันครับ” น้องไอซ์ ด.ช.ณัฏฐนันท์ บัวทองเกื้อ หลานของตาสรรค์ มักมาที่สวนเป็นประจำในวันหยุด แนวลำธารใสเย็นในสวนเป็นเขตแบ่งแดนระหว่าง อ.ดอนสัก จ.สุราษฎร์ธานี และ อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช ความพิเศษของที่นี่คือต้นไม้ใหญ่ที่ยืนต้นกลางลำธาร บ่งบอกความยาวนานของอายุ อย่างต้นอโศกและต้นชมพู่น้ำ สองชนิดนี้เป็นต้นไม้ที่มีรากแผ่กว้าง มีพูพอนใหญ่พลิ้วราวริบบิ้นขนาดยักษ์ช่ว
นกเลิฟเบิร์ด จัดอยู่ในตระกูลของ นกปากขอ หรือนกแก้วขนาดเล็กสกุลหนึ่ง นิยมเรียกกันว่า Little Parrot ด้วยเอกลักษณ์ที่ชอบอยู่เป็นคู่ และจะดูแลกันเป็นอย่างดีจึงได้รับการเรียกขานว่า “Lovebirds” ในที่สุด มีถิ่นกำเนิดจากทวีปแอฟริกา นกเลิฟเบิร์ดเป็นนกที่มีเสน่ห์ ขี้เล่น จนกลายเป็นสัตว์เลี้ยงภายในครอบครัว และเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ แรกเริ่มนกเลิฟเบิร์ดจะเป็นสีเขียว และมีการนำมาเพาะเลี้ยงพัฒนาสายพันธุ์ เพื่อผสมออกมาให้ได้สีที่หลากหลาย จนในปัจจุบันมีสีม่วงเพิ่มขึ้น อายุโดยเฉลี่ยประมาณ 15 – 20 ปี ประเทศไทยสามารถเพาะพันธ์นกได้ตลอดทั้งปี ทั้งนี้ นกเลิฟเบิร์ด มีสายพันธุ์ แยกเป็น 9 ชนิด แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ 1. แบบไม่มีขอบตา (Peach face Lovebirds) 2. มีขอบตา (Fischer Lovebirds) รอบดวงตาจะเป็นสีขาว ว่ากันว่าเมื่อนกเลิฟเบิร์ดเติบโตเต็มที่ เลิฟเบิร์ดจะหาคู่ของตัวเอง เมื่อพบคู่แล้วจะครองรักหรืออยู่คู่กันจนกว่าคู่ของตนจะตาย หรือตายตามกันไป
เกษตรกรในพื้นที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สุราษฎร์ธานี กระบี่ และจังหวัดใกล้เคียง ส่วนใหญ่ทำไร่สับปะรด เมื่อได้เวลานำผลผลิตออกจำหน่ายต้องใช้มีด หรือตะขอพร้า ตัดก้านของผลสับปะรด แล้วใช้แรงงานคนนำตะกร้อมาเดินเก็บใส่เข่งยกขึ้นรถอีกทอด ขั้นตอนการเก็บสับปะรดที่เป็นอยู่เรียกได้ว่า เป็นการทำงานที่ทำซ้ำ 2 ขั้นตอน นอกจากเสียเวลาแล้ว ยังมีต้นทุนเรื่องของการจ้างแรงงานสำหรับเก็บผลสับปะรดที่ตัดแล้วจากไร่อีก วิทยาลัยเทคนิคสุราษฎร์ธานี ถนนดอนนก ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เล็งเห็นถึงปัญหานี้ ทั้งยังมี รายวิชาสำหรับนักศึกษาที่กำลังจะจบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ที่นักศึกษาต้องทำผลงานวิจัยกลุ่มละ 1 ชิ้น โดยให้มองจากปัญหาภายในท้องถิ่นหรือชุมชน ในการวิจัยเพื่อคิดค้นสิ่งประดิษฐ์ขึ้นมาตอบโจทย์หรือแก้ปัญหานั้นๆ ทำให้นักศึกษากลุ่มหนึ่งได้คิดประดิษฐ์ “อุปกรณ์ตัดสับปะรดในไร่” ขึ้นมา การเก็บสับปะรดในไร่ของเกษตรกรในพื้นที่ใกล้เคียง ใช้มีด หรือตะขอพร้าตัดก้านของผลสับปะรด แล้วมีแรงงานคนนำตะกร้อมาเดินเก็บใส่เข่งยกขึ้นรถอีกทอด ตามที่กล่าวมาข้างต้น ซึ
เป็นระเบียบของการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ที่กำหนดให้นักศึกษาต้องนำวิชาเรียนพื้นฐานที่เรียนไปตั้งแต่เริ่มศึกษาในระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ในทุกวิชาที่เกี่ยวข้องกับสายงานตัวเอง มาประยุกต์เพื่อคิดโครงงานวิจัยให้เกิดชิ้นงานหรือสิ่งประดิษฐ์ที่ก่อให้เกิดประโยชน์หรือช่วยแก้ปัญหาให้กับท้องถิ่น หรือชุมชน และต้องเป็นชิ้นงานที่ไม่ได้ทำเพื่อตนเอง เมื่อถึงเทอมสุดท้ายของการศึกษา นักศึกษาระดับชั้นปวส.ปีที่ 2 กลุ่มหนึ่ง นำเสนออุปกรณ์ตัดใบกล้วย โดยใช้ชื่อว่า “อุปกรณ์ตัดไม่ตก” แนวคิดนี้เป็นของ นายนัทธพงศ์ อินทรขัน นายอากร ขำเกลี้ยง และ นายนลธวัช หัวเขา นักศึกษาชั้นปวส.2 แผนกช่างยนต์ วิทยาลัยการอาชีพตรัง ทั้ง 3 คน ให้คำตอบถึงแนวคิดว่า ผู้สูงอายุในชุมชนส่วนใหญ่ไม่ได้ประกอบอาชีพ ประกอบกับบริเวณที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่ปลูกกล้วยตานี ผู้สูงอายุเกือบทั้งหมดจึงหารายได้จากการตัดใบกล้วยตานีไปขาย โดยใช้มีดทำครัวผูกติดกับไม้ที่มีขนาดยาว เช่น ไม้ไผ่ ด้วยยางในของรถจักรยานยนต์ เพื่อให้ด้ามมีดมีความยาวมากพอที่จะตัดก้านใบกล้วย เมื่อใช้ไปสักระยะการผูกเกิดหลวม เป็นเหตุให้มีดหล่น ผู้ใช้ถูกมีดบาด
มีโอกาสได้พบและรับฟังข้อคิดเห็น รวมถึงความรู้เรื่อง “ปลากัด” จาก คุณชานนทร์ โควสุภัทร หรือ น้องนนทร์ แฟนพันธุ์ปลากัด ซุปเปอร์แฟน ปี 2560 แล้ว สร้างความอัศจรรย์ใจเกี่ยวกับ “ปลากัด” ได้มากโข น้องนนทร์ บอกว่า ปลากัด เป็นปลาที่กลุ่มนักเลี้ยงปลาวงกว้างไม่ได้ให้ความสำคัญในเรื่องของการเก็บข้อมูลหรือการวิจัย เมื่อค้นงานวิจัยเก่าๆ จะพบว่า มีผลการศึกษาว่าปลากัดเป็นปลาไทยแท้ แต่คนไทยหลงลืมและมีการเก็บข้อมูลเพื่อวิจัยน้อยมาก สำหรับน้องนนทร์ แม้อายุยังน้อย จึงนึกสงสัยว่าเพราะเหตุใดจึงหลงใหลปลากัด ถึงขั้นทำงานวิจัยเกี่ยวกับปลากัด ก็ทราบได้ว่า น้องนนทร์ เป็นนักศึกษาปริญญาเอก สถาบันนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยมี รศ.ดร.ภิญโญ พานิชพันธ์ อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และ รศ.ดร.พิณทิพ รื่นวงษา อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งทั้งหมดเป็นทีมวิจัยปลากัด มหาวิทยาลัยมหิดล (Thailand BETTA Project : TBP) ปลากัด เป็น ปลาไทยแท้ ปลากัด เป็น ปลาน้ำจืด ปลากัด ที่พบในต่างประเทศ จะพบในทุกประเทศของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ยกเว้น ฟิลิปปินส์ ปลากัดโดยทั่วไป แบ่งเป็นกลุ่มก่อหวอดและกลุ่ม
ตลาดสัตว์ในกลุ่มเอ็กโซติก เพ็ท (Exotic Pet) หรือกลุ่มสัตว์แปลก ที่ขึ้นแท่นได้รับความนิยมในปัจจุบันเมื่อจำแนกเป็นชนิดต่างๆ พบว่า ชนิดสัตว์เลื้อยคลาน งูเป็นสัตว์เลี้ยงที่ได้รับความนิยมสูงสุด โดยเฉพาะงูหลามบอล หรือที่นิยมเรียกว่า งูบอลไพธอน (Ball Python) ซึ่งเป็นงูในวงศ์งูหลาม งูเหลือม ชนิดหนึ่ง มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Python regius มีถิ่นกำเนิดจากทวีปแอฟริกา พบตั้งแต่แอฟริกากลางไปจนถึงแอฟริกาตะวันตก โดยปกติแล้วงูบอลไพธอนมักจะใช้ชีวิตอยู่บนพื้นดินมากกว่าบนต้นไม้ งูบอลไพธอนถูกนำมาเพาะพันธุ์ เพื่อเป็นสัตว์เลี้ยงมานานพอสมควรแล้ว เนื่องจากนิสัยที่ไม่ก้าวร้าว นอกจากนี้ ยังมีสีสันและลวดลายสวยงาม อีกทั้งยังมีขนาดไม่ใหญ่เมื่อเทียบกับงูในกลุ่ม Python ชนิดอื่นๆ ในยุโรปมักจะเรียกงูชนิดนี้ว่า Royal Python ในขณะที่ทางฝั่งอเมริกาจะเรียกว่า Ball Python ซึ่งในเมืองไทยก็เรียกชื่อเดียวกับอเมริกา เมื่อ 11 ปีก่อน คุณอาทิตย์ พิชิตสุรกิจ และ คุณวาทิต พิชิตสุรกิจ สองพี่น้องที่หลงใหลในสัตว์กลุ่มเอ็กโซติก เพ็ท เลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานไว้หลายชนิด อาทิ กิ้งก่า แมงมุม และงูบอลไพธอน เป็นหนึ่งในนั้น คุณอาทิตย์ เล่าว่า เม
เป็นเรื่องน่ายินดีที่เยาวชนไทย สามารถประดิษฐ์คิดค้นอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร ช่วยพัฒนาและต่อยอดให้การทำการเกษตรราบรื่น รวดเร็ว และประหยัดเวลารวมถึงแรงงาน ที่ปัจจุบันแรงงานในภาคเกษตรเหลือน้อย จนเรียกได้ว่า หายาก และเข้าขั้นวิกฤต ในงานประกวดสิ่งประดิษฐ์ของคนรุ่นใหม่ ที่จัดโดยสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ประจำปีการศึกษา 2559 ที่ผ่านมา มีรางวัลหนึ่งที่เป็นสิ่งประดิษฐ์ด้านการประกอบอาชีพ ซึ่งตรงกับกระดูกสันหลังของชาติมากที่สุด เครื่องมือตอนจุกสับปะรด เป็นสิ่งประดิษฐ์โดยเยาวชนของชาติ จากนักศึกษาของวิทยาลัยการอาชีพบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ได้รับรางวัลแบบคุณลักษณะ “สุดยอดนวัตกรรมอาชีวศึกษา” ระดับภาคกลาง ประเภทที่ 2 คือ สิ่งประดิษฐ์ด้านการประกอบอาชีพ อันที่จริง การคิดค้นสิ่งประดิษฐ์โดยนักศึกษาของวิทยาลัยการอาชีพแต่ละแห่งทั่วประเทศ มีขึ้นเป็นประจำอยู่แล้ว การจัดการประกวดก็เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนแนวคิดของนักศึกษาหรือเยาวชน ให้ชัดเจนและเป็นไปไม่ได้ ไม่ได้เป็นเพียงกระดาษหรือโครงงานที่เก็บไว้ในตู้หนังสือ สิ่งประดิษฐ์ ชื่อ เครื่องมือตอนจุกสับปะรด เป็นฝีมือและแนวค
เด็กวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า ผู้ใหญ่วันนี้มีคุณภาพต้องเริ่มปลูกฝังคุณภาพมาตั้งแต่เด็ก ให้เด็กมีคุณภาพชีวิตที่ดีทั้งกายและจิตใจ โดยเฉพาะเด็กในวัยเรียนตามหลักสูตรภาคบังคับควรเริ่มที่บ้านและโรงเรียน ที่โรงเรียนบ้านเหล่า (รัฐราษฎร์บำรุง) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2 ตำบลเวียงต้า อำเภอลอง จังหวัดแพร่ โทร. (054) 656-591 ได้ดำเนินการขับเคลื่อนกิจกรรมทั้งด้านเศรษฐกิจ (การเกษตร) สังคม (กลุ่ม) และสิ่งแวดล้อม ปลูกฝังให้กับเด็กนักเรียนได้รับการบ่มเพาะจิตใจให้เกิดความรักในอาชีพเกษตร มีการวัดผลคุณภาพทางกายและจิตใจอย่างเป็นรูปธรรม จนประสบผลสำเร็จ ได้รับรางวัลชนะเลิศที่ 1 กลุ่มยุวเกษตรกร ปี 2560 ของระดับเขตภาคเหนือตอนบน จากสำนักงานส่งเสริมและพัฒนาการเกษตรที่ 6 จังหวัดเชียงใหม่ และได้รับรางวัลที่ 3 ระดับประเทศ ปี 2561 เป็นรางวัลที่บ่งบอกว่าโรงเรียนแห่งนี้ต้องมีกิจกรรมการเรียนการสอนดีๆ ให้เห็นเป็นที่ประจักษ์ น่านำไปเป็นแบบหรือแบบอย่างแก่โรงเรียนอื่นๆ “ผมได้ไปศึกษา ดูให้เห็นจริง รับรู้ข้อมูล ซักถามประเด็นต่างๆ จนแน่ใจว่าโรงเรียนนี้มีการสอนทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ จากการนำศาสตร์ของพ
วันที่ 17 พฤษภาคม นายจรัญ หลีหมัน เจ้าหน้าที่ประมงน้ำจืด สำนักงานศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจืดสตูล ตำบลกำแพง อำเภอละงู จังหวัดสตูล ได้พาผู้สื่อข่าวไปดูเต่าอัลลิเกเตอร์ ในบ่อเลี้ยงเต่าในศูนย์ฯ โดยเต่าอัลลิเกเตอร์ นอนเงียบๆอยู่ในน้ำจืด โดยลักษณะเต่าอัลลิเกเตอร์ แตกต่างเต่าไทยและตัวอื่นๆอย่างมาก ซึ่งมีสภาพคลายสัตว์ดึกดำบรรพ์ นายจรัญ กล่าวว่า เต่าอัลลิเกเตอร์ เป็นการส่งต่อมาจากเจ้าหน้าที่ระหว่างชายแดนที่ผู้รู้นำเข้ามาเลี้ยงในประเทศไทย แต่ไม่ผ่านในเรื่องนำเข้าจึงได้นำมาเลี้ยงดูแลต่อที่ศูนย์วิจัยแห่งนี้ โดยประชาชนจะเข้ามาดูศึกษาได้ทุกวันจันทร์ – ศุกร์ในช่วงเวลาราชการ ซึ่งอาหารที่ให้เต่ากินนั้นจะเป็นปลาสด เต่าชนิดนี้เป็นเต่าน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นวงศ์วานในกลุ่มสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ยังมีลมหายใจให้คนรุ่นเราได้เห็นกันในปัจจุบันด้วย เต่าอัลลิเกเตอร์ หรือ เต่าอัลลิเกเตอร์ สแนปปิ้ง อยู่ในวงศ์เต่าสแนปปิ้ง ในสกุล Macrochelys ซึ่งสัตว์ส่วนใหญ่ในสกุลนี้สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ดังนั้นการให้ฉายาเจ้าเต่าอัลลิเกเตอร์ว่าเป็นซากชีวิตดึกดำบรรพ์ที่เหลืออยู่ เต่าอัลลิเกเตอร
ข้อมูลโดยทั่วไปที่เอ่ยถึงสุนัขพันธุ์ไทยหลังอาน มักจะกล่าวว่า สุนัขพันธุ์ไทยหลังอานเป็นสุนัขขนาดกลาง ขนสั้น หูตั้งเป็นรูปสามเหลี่ยม ปลายจมูกสีดำและมีขนย้อนกลับที่กลางหลังเป็นรูปต่างๆ กัน ยาวไปตามแผ่นหลัง ซึ่งถือเป็นลักษณะเด่น สุนัขไทยหลังอานมีความแข็งแรงมาก อดทนต่อสภาพภูมิอากาศได้โดยทั่วไป ทั้งร้อนและหนาว และยังเป็นสุนัขที่มีสัญชาตญาณของความเป็นนักฆ่าสูง และมีความจงรักภักดีต่อผู้เลี้ยง ถิ่นกำเนิดของสุนัขสายพันธุ์นี้ อยู่ที่ประเทศไทย มีการสันนิษฐานว่าไทยหลังอานมาจากสุนัขในกลุ่มพวกหมาป่า และเป็นสุนัขพื้นเมืองในโซนเขตร้อน แต่ไทยหลังอานมีลักษณะพิเศษเฉพาะคือมีขนเป็นเส้นย้อนกลับที่เส้นกลางหลัง ในขณะที่สุนัขสายพันธุ์อื่นๆ ในกลุ่มเดียวกันไม่มี ข้อยืนยันเหล่านี้ ไม่อาจพิสูจน์ได้ ถ้าไม่ลองเลี้ยงเอง ร.ต.อ.อรรถพล ศรีคำ รอง สว.สส.สภ.ศรีวิไล จังหวัดบึงกาฬ ตำรวจหนุ่ม ผู้เป็นแรงผลักดันให้ คุณสุภาพ บุญทำนบ เริ่มเลี้ยงสุนัขพันธุ์นี้และจริงจังถึงกับทำฟาร์ม ร.ต.อ.อรรถพล เล่าว่า เดิมทำฟาร์มเล็กๆ อยู่ที่ศรีสะเกษ ใช้ชื่อว่า ฟาร์มไทยหลังอานศรีสะเกษ บึงกาฬ มาตั้งแต่ปี 2552 เพราะภูมิลำเนาเป็นชาวศรีสะเกษ แต่ต้องย
