ไม้ดอกไม้ประดับ

มักจะพบเห็นกันอยู่เสมอ พวงมาลัยคล้องคอในงานที่มีผู้หลักผู้ใหญ่ หรือผู้มีชื่อเสียง เดินทางมาสู่กลุ่มชนที่ต้อนรับ ด้วยรักและศรัทธาของประชาชน พ่อยกแม่ยก หัวคะแนนที่คงเห็นภาพปีหน้า งานบวงสรวง เซ่นบูชา อีกสารพัดงาน พวงมาลัยพวงใหญ่ๆ ฝีมือการถักร้อยเจ้าประจำ มักใช้ดอกดาวเรืองกันเป็นส่วนใหญ่ ดาวเรือง เป็นไม้ดอกที่สวยงาม ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง นอกจากทำพวงมาลัยแล้ว ใช้ทำดอกไม้แห้ง พวงหรีด เป็นไม้กระถางหรือไม้ถุง ประดับเวทีตกแต่งสถานที่งานพิธีต่างๆ เป็นวัตถุดิบส่งโรงงานอาหารสัตว์ ฯลฯ เป็นไม้ล้มลุก ปลูกกันอยู่ทั่วไป ปลูกง่าย ดูแลรักษาไม่ยากนัก มีแหล่งใหญ่ปลูกเพื่อการค้า เช่น นนทบุรี ปทุมธานี สุพรรณบุรี ชลบุรี นครราชสีมา อุบลราชธานี นครพนม พิษณุโลก เพชรบูรณ์ และที่อุตรดิตถ์ ดาวเรือง (Marigolds) ทางภาคเหนือเรียก ดอกคำปู้จู้ เมื่อก่อนมีพันธุ์ที่ปลูก เช่น พันธุ์ซอฟเวอเรน พันธุ์ทอริดอร์ พันธุ์ดับเบิลอีเกิ้ล เดี๋ยวนี้ก็มีพันธุ์บิ๊กดั๊ก พันธุ์ศรีสุพรรณ ซึ่งอายุตั้งแต่ปลูกถึงดอกบานเต็มที่ ถ้าเวลาเป็นวันสั้นกลางวันน้อยกว่ากลางคืน เช่น หน้าหนาว อายุการบานดอก ประมาณ 50-55 วัน วันยาว เช่น หน้าร้อน อายุการให้

จากสภาพเศรษฐกิจปัจจุบันที่มีภาวะไม่คล่องตัวนัก จึงทำให้รายได้มีไม่เพียงพอต่อรายจ่าย ส่งผลให้หลายๆ คน หันมาทำอาชีพเสริมมากขึ้นเพื่อสร้างรายได้ให้เพียงพอต่อรายจ่ายในชีวิตประจำวัน ซึ่งกิจกรรมที่ทำบางคนเริ่มลงมือทำจากงานที่ชอบ และใช้เวลาว่างจากงานประจำมาลงมือจนประสบผลสำเร็จ และเกิดเป็นรายได้ที่สามารถทำควบคู่ไปกับงานประจำได้ ในเรื่องของไม้ประดับอย่างกระบองเพชรนั้น จึงเป็นอีกหนึ่งชนิดที่หลายๆ คนให้ความสนใจ เพราะเป็นไม้ที่มีขนาดเล็ก ใช้พื้นที่น้อยในการปลูกและไม่ต้องรดน้ำทุกวัน โดยผู้ปลูกอาจจะเริ่มลงมือทำด้วยความชอบ และเรียนรู้ศึกษาการขยายพันธุ์ตลอดไปจนถึงการพัฒนาพันธุ์ จึงทำให้มีปริมาณที่เพิ่มมากขึ้นและสามารถจำหน่ายได้ ส่งผลให้สามารถทำเป็นรายได้มีเงินเข้ามาหมุนเวียนใช้จ่ายได้อย่างสบาย คุณวรินดา สุวรรณทอง อยู่บ้านเลขที่ 351 ถนนเลียบคลองมอญ แขวงทับยาว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ชื่นชอบการปลูกกระบองเพชรมาตั้งแต่ครั้งเรียนมหาวิทยาลัย จึงทำให้ในช่วงนั้นเธอได้ซื้อและเก็บสะสมสายพันธุ์ต่างๆ เข้ามาปลูกเลี้ยงเป็นงานอดิเรก และเมื่อปลูกและขยายพันธุ์เรื่อยๆ กระบองเพชรเริ่มมีจำนวนที่มากขึ้น จึงทำให้เธอนำไม

ชื่อสามัญ มะริด ชื่อวิทยาศาสตร์ Diospyros philippensis A. DC. วงศ์ EBENACEAE  ช่วงนี้ออกจะฮอตฮิตสำหรับไม้วงศ์มะเกลือตัวนี้ ในท้องตลาดเขาขายกันต้นละหลักร้อยกันเลยทีเดียว สำหรับต้นขนาด 1 ฟุต ผู้เขียนรู้จักต้นไม้ใหญ่ต้นแรกก็ มะริด นี่แหละ…จอดรถใต้ต้นไม้นี้ทุกวัน สิบกว่าปีก็ไม่เคยสนใจ จนมาวันหนึ่งลูกมันหล่นใส่หัว (…ฮา) มะริด ค่อนข้างหายาก เพราะมีถิ่นกำเนิดในฟิลิปปินส์ เมืองไทยไม่ค่อยมีปลูกกันมากนัก นอกจากนักสะสมไม้ หรือนักอนุรักษ์พันธุ์ ด้วยทรงพุ่มที่แน่นทึบ สวย ลำต้นตรง เด่นเป็นสง่า ผลก็รับประทานได้ จึงมีแต่คนตามหาไปปลูก แถมบางคนได้ขอให้ผู้เขียนเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อให้อีกด้วย   ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ มะริด หรือ Butter fruit มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Diospyros philippensis A. DC. เป็นไม้ยืนต้น ในวงศ์ EBENACEAE ผลัดใบ สูงได้ถึง 20 เมตร แตกกิ่งก้านสาขาได้มาก เนื้อไม้แข็งและเหนียว มีลายตามธรรมชาติเป็นสีดำปนสีชมพู หรือสีขาว หรือสีนวลคล้ายสีกาแฟนมคนยังไม่เข้ากัน เป็นพืชแยกเพศ ใบอ่อนสีเขียวอ่อน หรือออกสีชมพู มีขนเป็นมันปกคลุม หนักมาก เป็นไม้ที่ทนทาน ถ้านำมาขัดเงาจะมีความเงางามมาก ดอก ออกเป็นช่อที่ซ

จากสภาวะเศรษฐกิจอย่างเช่นทุกวันนี้ส่งผลให้การมีรายได้หลากหลายช่องทางจึงเป็นเรื่องที่สำคัญ เพื่อให้มีรายรับเพียงพอกับค่าใช้จ่ายและไม่เกิดภาวะหนี้สินขึ้น ส่งผลให้หลายๆ ท่าน แม้มีงานประจำก็ยังทำกิจกรรมอื่นๆ เพื่อสร้างรายได้ อย่างในภาคของการเกษตรเอง เกษตรกรหลายรายได้มีการปรับเปลี่ยนจากการต้องรอผลผลิตทางการเกษตรอย่างเดียวเพื่อให้เกิดรายได้ มาทำงานอื่นๆ เข้ามาเสริม จึงช่วยให้เกิดรายได้มากขึ้นโดยไม่รอรายได้ช่องทางเดียวเหมือนเช่นสมัยก่อน โดยเน้นทำในสิ่งที่รักและสามารถเกิดเป็นรายได้เสริมไปในตัว คุณระยอง แก้วนิล อยู่บ้านเลขที่ 38 หมู่ที่ 6 ตำบลบ้านร่อม อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นอีกหนึ่งเกษตรกรที่ได้ใช้เวลาว่างจากการทำงานหลัก มาปลูกกระบองเพชรเพื่อเป็นอาชีพเสริม โดยใช้เวลาว่างจากการทำสวนปลูกผัก มาดูแลและขยายพันธุ์กระบองเพชร จนสามารถสร้างรายได้ทำเงินให้กับเธอได้เป็นอย่างดีทีเดียว   คุณระยอง แก้วนิล ปลูกกระบองเพชร เพราะความชอบ คุณระยอง เล่าให้ฟังว่า อาชีพหลักของครอบครัวคือการทำสวนไม้ผลและปลูกพืชต่างๆ ในช่วงที่รอผลผลิตเติบโตจนกว่าจะจำหน่าย ทำให้มีเวลาว่างอยู่จึงเกิดความคิดที่อยากจะใช้เว

ดาหลา เป็นไม้ดอกท้องถิ่นทางภาคใต้ชนิดหนึ่งที่นิยมปลูกอยู่มากในเขตจังหวัดยะลา นาราธิวาส เป็นระยะเวลานาน ในอดีตดาหลามีการนำหน่ออ่อนและดอกมาใช้เป็นผักประกอบอาหาร เหมือนผักทั่วไป  การนำไปใช้เป็นผักประกอบอาหารบางประเภทเพื่อบริโภคในพื้นที่ ในขณะที่ไม่ได้มีการส่งเสริมให้ปลูก ส่งผลทำให้ปริมาณต้นดาหลาในพื้นที่ภาคใต้เริ่มลดน้อยลงทุกปี บางสายพันธุ์ที่มีปลูกอยู่ในพื้นที่ถึงกับเกือบจะสูญพันธุ์ ดังนั้น ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพการเกษตร จังหวัดตรัง (พันธุ์พืชเพาะเลี้ยง) จึงได้เก็บรวบรวมพันธุ์มาเพาะเลี้ยงไว้ที่ศูนย์ เพื่อเป็นแหล่งอนุรักษ์พันธุกรรมพืชที่กำลังจะสูญสิ้นไป ข้อมูลจากศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพการเกษตร จังหวัดตรัง (พันธุ์พืชเพาะเลี้ยง) ระบุว่า ดาหลา เป็นไม้ดอกที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย ทั้งการนำไปประกอบอาหารและปลูกเป็นไม้ตัดดอก เนื่องจากเป็นไม้ที่ให้ดอกดกในฤดูร้อน ประกอบกับดอกที่มีขนาดใหญ่ สีสดใส รูปทรงแปลกตา ทำให้เป็นที่สนใจของผู้พบเห็นและเป็นที่ต้องการของตลาด สายพันธุ์ดาหลาที่มีอยู่ในพื้นที่ภาคใต้ เริ่มมีแนวโน้มและปริมาณลดลง บางสายพันธุ์มีปลูกอยู่ไม่กี่จังหวัด ทางศูนย์ฯ จึงเข้าร่

หากท่านใดอยากชมความสวยงามของดอกเบญจมาศกว่า 100 ไร่ ขอแบ่งปันความสวยงามที่สวนดอกเบญจมาศบิ๊กเต้ ตั้งอยู่ในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี แหล่งปลูกดอกเบญจมาศที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย พร้อมเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร จุดเริ่มต้นของการปลูกดอกเบญจมาศ คุณภูธนะ พรหมพิทักษ์ หรือ ต๊ะ เกษตรกรหนุ่มไฟแรง จบการศึกษาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน ผันตัวเองมาเป็นหนุ่มบ้านไร่ สานต่อธุรกิจครอบครัว คุณภูธนะ เล่าให้ฟังว่า ก่อนหน้านี้ครอบครัวของตนเองประกอบธุรกิจส่วนตัวมาก่อน แต่ด้วยความที่สนใจในอาชีพเกษตรของคุณพ่อและคุณแม่ มีแนวคิดอยากปลูกพืชสักชนิด ทำเป็นธุรกิจนอกเหนือจากที่ทำอยู่ จึงออกตระเวนไปตามจังหวัดต่างๆ มองหาอาชีพที่เกี่ยวกับการเกษตร และจากการได้ออกพื้นที่ ทำให้ได้เห็นอาชีพการปลูกดอกเบญจมาศตัดดอกของเกษตรกรบนดอยที่จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งสามารถสร้างรายได้ตลอดทั้งปี จึงเกิดความสนใจนำมาปลูกทำเป็นธุรกิจ ประกอบกับแนวคิดที่ว่า ปลูกดอกเบญจมาศมีคู่แข่งน้อย ราคาไม่แกว่ง อะไรที่คนทำได้น้อย และทำยาก ย่อมไม่ล้นตลาด ด้วยความเหมาะสมของพื้นที่และสภาพอากาศที่ใกล้เคียง เหมาะสมที่จะปลูก อีกทั้งยังห่างจ

ชื่อสามัญ จำปาขาว วงศ์ MAGNOLIACEAE ชื่อวิทยาศาสตร์ Magnolia champaca “พอเข้าป่า พาใจชื่น                   หอมรื่นดอกดวง พวงบุปผา สาวหยุดพุดจีบ ปีบ…จำปา         กรรณิการ์ มหาหงส์ ชงโค”                                         (อิเหนา)  สิงหาคม 2562 ผู้เขียนได้ไปประชุมการป่าไม้แห่งชาติ ประจำปี 2562 ซึ่งจัดที่ลำปาง ตั้งใจจะไปอำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ซึ่งเป็นดินแดนที่เจ้าคุณวินิจพบเจอ ต้นมะพลับเจ้าคุณเป็นครั้งแรก การไปครั้งนั้นทำให้ได้พบเจอกับสิ่งที่มีคุณค่า นั้นก็คือ ต้นยางนายักษ์ใหญ่อายุพันปี และต้นจำปาขาว อายุ 700 ปี รุกขมรดกโลก ของดีที่ควรจะอนุรักษ์ไว้สืบไป จำปา เป็นดอกไม้ในวรรณคดีที่บรรดากวีไทยท่านได้พรรณนาไว้เป็นบทร้อยกรองอย่างไพเราะ เช่น รามเกียรติ์ อิเหนา และเงาะป่า โดยทั่วไปดอกจำปามีสีเหลือง แต่จำปาที่ผู้เขียนจะเล่าให้ฟังนี่…ออกดอกเป็นสีขาว และมีอายุมากถึง 700 ปี แต่ ณ วันนี้ ทรุดโทรมลงไปมาก เห็นแล้วน่าใจหาย ลักษณะทั่วไปของจำปาก็คล้ายกับจำปี มีต่างกันเล็กน้อย เช่น ใบจำปีจะเขียวเข้ม และเป็นมันกว่าใบจำปา ดอกจำปามีกลีบใหญ่และยาว แต่บางกว่ากลีบดอกจำปี สีกลีบดอกจำปามีสีเหลื