นักวิชาการธรรมศาสตร์ แนะ “หน่วยงานรัฐ-ญาติผู้เสียหาย” เคสเด็กชายวัย 3 ขวบ ถูกน้ำร้อนราดลงบนผ้าจนได้รับบาดเจ็บ ใช้กลไก “กองทุนยุติธรรม” สนับสนุนค่าใช้จ่ายในการสู้คดี เสนอ พม. ส่งนักสังคมสงเคราะห์-นักจิตวิทยา ลงพื้นที่ดูแลใกล้ชิด ขณะที่ประชาชนต้องช่วยกันสอดส่อง หากพบเห็นการรักษาที่ผิดปกติ ควรร้องเรียน สบส.-สสจ.-แพทยสภา-สคบ. ทันที ชี้ผู้เสียหายสามารถฟ้องร้องได้ทั้งทางแพ่ง-อาญา ในฐานความผิดต่อร่างกายและกระทำโดยประมาท ระบุข้อจำกัดของการควบคุมมาตรฐานการรักษาของแพทย์ คือไม่มีกลไกควบคุมว่าแพทย์ยังมีความพร้อม-มีสมรรถนะในการรักษาอยู่หรือไม่ เพราะใบประกอบวิชาชีพแพทย์ทำครั้งเดียว ไม่ต้องต่ออายุ
รศ. ดร.นิรมัย พิศแข มั่นจิตร อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (มธ.) เปิดเผยถึงกรณีที่เด็กชายวัย 3 ขวบ บุตรของหนุ่มสัญชาติลาว ถูกน้ำร้อนลวกจนได้รับบาดเจ็บจากการเข้ารับการรักษาในคลินิกที่จังหวัดชลบุรี ตอนหนึ่งว่า หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องควรจะเร่งดำเนินการช่วยเหลือเหยื่อผู้เสียหาย ทั้งด้านร่างกาย สภาพจิตใจ และการอำนวยความสะดวก ตลอดจนความเป็นธรรมในการต่อสู้คดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเรื่องไปถึงชั้นศาล ในระหว่างของการต่อสู้คดีความพ่อแม่ของเด็กซึ่งเป็นชาวลาวก็ควรจะได้รับการสนับสนุนเงินอุดหนุนเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการต่อสู้คดี เช่น ค่ากิน ค่าเดินทางระหว่างไปศาล หรืออื่นๆ โดยทางญาติสามารถติดต่อไปที่สำนักงานกองทุนยุติธรรม สังกัดกระทรวงยุติธรรม เพื่อขอรับการสนับสนุนได้ หรือทางกองทุนฯ ก็สามารถติดต่อทางญาติเพื่อเข้าไปให้การช่วยเหลือได้เช่นกัน
นอกจากนี้ เรื่องการดูแลสภาพร่างกาย โรงพยาบาลควรจะเข้าไปดูแลการรักษาร่างกายของเด็กถึงที่บ้าน หลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้ว และกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) ควรจะส่งนักสังคมสงเคราะห์และนักจิตวิทยาเด็กเข้าไปดูสภาพจิตใจของเด็กผู้เสียหายอย่างรวดเร็วและใกล้ชิด เพราะทราบว่าปัจจุบันเด็กชายสภาพจิตใจค่อนข้างแย่มาก เห็นน้ำร้อนแล้วมีอาการหวาดผวา สิ่งเหล่านี้ คือการสร้างความเป็นธรรมให้กับเหยื่อที่หน่วยงานรัฐสามารถทำได้
นักวิชาการธรรมศาสตร์ กล่าวอีกว่า ช่องว่างที่ทำให้การกำกับดูแลสถานพยาบาล โดยเฉพาะคลินิกเอกชน อาจจะยังไม่ทั่วถึง คืออายุของใบอนุญาตที่นานหลายปี รวมถึงการสุ่มตรวจของกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ (สบส.) ที่จะดำเนินการตามข้อร้องเรียนเท่านั้น ด้วยข้อจำกัดดังกล่าว ประชาชนต้องช่วยกันสอดส่องการให้บริการในคลินิก หรือสถานพยาบาลต่างๆ หากพบความผิดปกติในการรักษาของแพทย์ สามารถร้องเรียนไปยังหน่วยงานที่มีบทบาทในการกำกับ ควบคุม เพื่อเข้าดำเนินการตรวจสอบตามขั้นตอนทางกฎหมาย ได้แก่ สบส. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัด (สสจ.) ในจังหวัดที่ตนเองเข้ารับบริการ แพทยสภา รวมถึงสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) ทันที ผ่านช่องทางสายด่วน เบอร์โทร.ติดต่อ หรืออีเมลของแต่ละหน่วยงาน
รศ. ดร.นิรมัย กล่าวอีกว่า จากกระแสสังคมที่มีการเรียกร้องให้สั่งปิดคลินิกดังกล่าวเป็นการถาวร หรือถอดถอนใบประกอบวิชาชีพเวชกรรมของแพทย์ที่ทำการรักษาเด็กชายวัย 3 ขวบ ซึ่งตาม พ.ร.บ. สถานพยาบาล พ.ศ. 2541 ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า หากจะดำเนินการถึงขั้นปิดคลินิกเป็นการถาวร จะทำได้ต่อเมื่อทางหน่วยงานที่เข้าไปตรวจสอบแล้วพบว่ามีความผิด ไม่เป็นไปตามมาตรฐาน และได้สั่งให้ดำเนินการหรือเตือนให้แก้ไขแล้ว แต่กลับไม่มีการแก้ไขปรับปรุง ยังคงกระทำเหล่านั้นต่อไป ตรงนี้จึงจะเข้าสู่เงื่อนไขของการถูกสั่งให้ปิดสถานพยาบาลได้เป็นการถาวร
ทั้งนี้ จากเหตุการณ์ปัจจุบันจึงอาจจะไม่สามารถสั่งปิดคลินิกที่ปรากฏตามข่าวได้ทันที แต่คงจะต้องใช้ช่วงเวลาหนึ่งเพื่อให้ดำเนินการแก้ไข แต่หากไม่มีการแก้ไข ก็จะเป็นเหตุให้สามารถเพิกถอนได้ หรืออีกกรณี หาก สบส. ตรวจสอบแล้วเห็นว่าคลินิกมีการให้บริการที่มีลักษณะร้ายแรงจนกระทั่งส่งผลกระทบกระเทือนต่อการรักษาพยาบาลผู้ป่วยรายต่อไป ก็จะเป็นอีกเหตุให้สามารถสั่งปิดได้ตามที่กฎหมายกำหนด
ผศ. ดร.ตามพงศ์ ชอบอิสระ อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มธ. กล่าวว่า ผู้เสียหายจากเหตุการณ์สามารถดำเนินการฟ้องร้องได้ทั้งทางแพ่งและทางอาญา การฟ้องร้องทางแพ่งจะทำให้ผู้ฟ้องร้องได้รับการเยียวยาความเสียหายที่เกิดขึ้น แม้ผู้เสียหายจะฟ้องร้องทางอาญาได้แต่โดยปกติคดีเกี่ยวข้องกับการรักษาของแพทย์มักจะเป็นการฟ้องร้องทางแพ่งเป็นหลัก ไม่ค่อยปรากฏการฟ้องร้องทางอาญาบ่อยนัก แม้ว่ากฎหมายจะไม่ได้ห้ามก็ตาม
“ผมเห็นว่าเข้าข่ายที่จะฟ้องร้องทางอาญาได้ ซึ่งเท่าที่ประเมินจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามสื่อมวลชน การกระทำของแพทย์อาจเข้าข่ายการกระทำความผิดทางอาญาต่อร่างกาย ซึ่งก็คงต้องตามดูผลการรักษาของเด็กชายผู้เสียหายอีกครั้งว่าเข้าข่ายอันตรายสาหัสหรือไม่ ซึ่งรายละเอียดเหล่านี้จะส่งผลต่อระดับของความรับผิดตามกฎหมาย และต้องดูด้วยว่าการกระทำของแพทย์เป็นการกระทำโดยเจตนาหรือประมาท โดยส่วนตัวเชื่อว่าแพทย์คงไม่ได้ต้องการจะทำร้ายร่างกายผู้เสียหาย แต่จะเป็นกรณีของการเล็งเห็นได้ว่าจะเกิดอันตรายต่อร่างกายผู้เสียหายหรือไม่ คงต้องรอติดตามผลการสอบสวนจากทางแพทยสภาอีกครั้ง” ผศ. ดร.ตามพงศ์ กล่าว
ผศ. ดร.ตามพงศ์ กล่าวด้วยว่า ข้อจำกัดประการหนึ่งของการควบคุมมาตรฐานการให้บริการของแพทย์คือ การไม่มีกลไกที่ชัดเจนในการตรวจสอบความพร้อมของแพทย์ในการให้การรักษาเมื่อได้รับใบประกอบวิชาชีพฯ ไปแล้ว เพราะไม่มีการต่ออายุใบประกอบวิชาชีพฯ แตกต่างจากหลายๆ วิชาชีพที่กำหนดให้มีการต่ออายุใบประกอบวิชาชีพเป็นระยะๆ ทำให้แพทย์หนึ่งคนสามารถปฏิบัติหน้าที่เป็นระยะเวลานาน และทำให้แพทย์อาจไม่ได้รับการตรวจสอบถึงความพร้อมในการให้การรักษา รวมถึงอาจไม่ได้ทบทวนความรู้หรือติดตามความเคลื่อนไหวทางวิชาการที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
นักวิชาการธรรมศาสตร์ ยังกล่าวต่อไปอีกว่า ส่วนตัวติดตามเรื่องนี้มาสักพัก ทำให้ทราบว่าได้มีความพยายามผลักดันเรื่องการต่ออายุใบประกอบวิชาชีพฯ มาอย่างยาวนานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 ซึ่งบุคลากรในวงการแพทย์เข้าใจปัญหานี้เป็นอย่างดี และมีความพยายามในการขับเคลื่อนเรื่องนี้มาโดยตลอด แต่ที่ผ่านมาอาจติดขัดปัญหาหลายประการ รวมทั้งความไม่แน่นอนทางการเมืองด้วย ส่งผลให้การแก้ไขเรื่องดังกล่าวยังไม่สำเร็จลุล่วง
สมาพันธ์ปศุสัตว์และเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำไทย ผนึกพันธมิตร 4 สมาคมด้านปศุสัตว์ แจงเหตุผลต้องนำเข้าข้าวโพดสหรัฐฯ ช่วยลดต้นทุนภาคปศุสัตว์ ลด PM 2.5 ย้ำไม่กระทบเกษตรกรผู้ปลูกข้าวโพดในประเทศ ส่วนประเด็น GMO มีมาตรฐานใช้ทั่วโลกกว่า 30 ปี ไม่กระทบสุขภาพ สมาพันธ์ปศุสัตว์และเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำไทย พร้อมพันธมิตร 4 สมาคมในภาคอุตสาหกรรมปศุสัตว์และประมง ร่วมแถลงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการนำเข้าข้าวโพดเลี้ยงสัตว์จากสหรัฐอเมริกา ภายใต้กรอบองค์การการค้าโลก (WTO) เพื่อสร้างความเข้าใจต่อสาธารณะ นายพรศิลป์ พัชรินทร์ตนะกุล นายกสมาคมผู้ผลิตอาหารสัตว์ไทย และเลขาธิการสมาพันธ์ปศุสัตว์และเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำไทย กล่าวว่า การนำเข้าข้าวโพดเลี้ยงสัตว์จากสหรัฐอเมริกามีความจำเป็นด้วยเหตุผล 2 ประการ 1. เพื่อบรรเทาผลกระทบภาษีของสหรัฐฯ แม้ปัจจุบันศาลฎีกาสหรัฐฯ มีคำวินิจฉัยให้ยกเลิกมาตรการภาษีนำเข้าทั่วโลก แต่ยังเป็นภัยคุกคามอยู่เนื่องจากสหรัฐฯ ใช้อำนาจตามมาตรา 122 แห่งกฎหมายการค้าปี 1974 ประกาศจัดเก็บภาษีนำเข้าทั่วโลกในอัตรา 10% และเก็บสูงสุดได้ถึง 15% ไทยจึงมีความจำเป็นต้องเจรจาเปิดตลาดกับสหรัฐอเมริกาอย่างต่อเนื่อง 2. ภาคปศุสัตว์
ปัญหาปลาหมอคางดำ สร้างความปวดหัวให้แก่ชาวประมงอย่างมากเพราะเป็นสัตว์ต่างถิ่นที่ปรับตัวได้เก่ง สามารถอยู่ได้ในแหล่งน้ำทุกประเภท สามารถแพร่พันธุ์ได้อย่างรวดเร็ว กำจัดเท่าไหร่ก็ไม่หมดไม่สิ้น ในรายการ เปลี่ยนมุมคิด สถานีโทรทัศน์รัฐสภา วันที่ 25 พฤษภาคม 2569 เวลา 20.15 น.คุณธวัช สุระบาล ประธานคณะกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์ วุฒิสภา กล่าวตอนหนึ่งว่า ปัญหาปลาหมอคางดำไม่ควร “หาคนผิด” เพราะมีหลายปัจจัยไม่รู้ว่ามาจากอะไร กรณีปัญหาการลักลอบนำเข้าสัตว์ต่างถิ่นรวมทั้งประเด็นความรับผิดชอบคงต้องรอฟังข้อเท็จจริงจากกระบวนการศาล ทุกวันนี้ หลายพื้นที่ประสบปัญหาเรื่องคุณภาพน้ำอยู่แล้ว จำเป็นต้องจัดการทั้งระบบนิเวศ ไม่ใช่มองแค่ปัญหาปัญหาหมอคางดำเพียงอย่างเดียว ปัญหาเฉพาะหน้าที่ต้องเร่งเดินหน้าจัดการก็คือ ช่วยเหลือเกษตรกรที่ได้รับผลกระทบ รวมทั้งควบคุมการแพร่ระบาด ลดประชากรปลา ผ่านโมเดล “จับ-ลด-ใช้ประโยชน์” พร้อมเปลี่ยนมุมมอง หมอคางดำ จากวายร้ายเป็นทรัพยากร ที่สามารถ นำไปใช้ประโยชน์ได้หลากหลายทั้ง อาหารคน อาหารสัตว์ อาหารพืช ปลาป่น วัตถุดิบเลี้ยงปูขาว และสินค้าโอท็อป เพื่อสร้างห่วงโซ่เศรษฐกิจใหม่ให้ชุมชน
ปลาหมอ หนึ่งในปลาน้ำจืดที่คนไทยนิยมนำมาเลี้ยงบริโภค มีรูปร่างป้อม ลำตัวแบนข้าง ตาโต ปากกว้าง ขอบฝาปิดเหงือกหยักแข็ง เกล็ดใหญ่คลุมทั้งลำตัว เป็นปลาที่มีรสชาติ มัน เนื้อแน่น นุ่ม สามารถแปรรูปหรือประกอบอาหารได้หลายประเภท ทั้งย่าง แกง ต้มยำ ทอด ปัจจุบันยังถือเป็นปลาที่มีความต้องการในตลาดสูง นิยมบริโภคกันมากทั้งในประเทศ คุณศิววงศ์ นวลสุวรรณ นำปลาหมอมาเลี้ยงภายในสวนยางพารา โดยใช้วิธีเลี้ยงให้อยู่ภายในบ่อผ้าใบ ทำให้ไม่ต้องขุดบ่อใช้พื้นที่ในสวนยางพาราได้อย่างเต็มที่ สามารถจัดการในเรื่องของระบบต่างๆ ภายในบ่อได้เป็นอย่างดี ทำให้ปลาหมอโตดี เนื้อแน่นมีคุณภาพ แปรรูปได้หลายรูปแบบเป็นที่ต้องการของตลาด เกษตรกรสวนยาง เลี้ยงปลาเสริมรายได้ คุณศิววงศ์ เล่าให้ฟังว่า ในสมัยก่อนได้ทำสวนยางในที่ดินของตัวเอง เมื่อราคายางพาราตกต่ำจนไม่สามารถสร้างความมั่นคงให้ครอบครัวได้ จึงทำให้ต้องหาอาชีพเสริมเพื่อเพิ่มรายได้ ในตอนนั้นทางการยางแห่งประเทศไทย รัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้มีการสนับสนุนให้ใช้พื้นที่ในสวนยางให้เกิดประโยชน์มากขึ้น จนเกิดเป็นโครงการเลี้ยงปลาหมอในบ่อผ้าใบ ทำให้เกิดความสนใจที่จะเลี้ยงปลา
ในวันที่โลกกำลังเผชิญวิกฤตสภาพภูมิอากาศ ทั้งภัยแล้ง อุณหภูมิสูง ดินเสื่อม และต้นทุนการผลิตที่พุ่งสูงขึ้น การทำเกษตรจึงยากกว่าที่เคย โดยเฉพาะปัญหาราคาปุ๋ยและคุณภาพดินที่ถดถอยต่อเนื่อง จนเกษตรกรจำนวนมากต้องลงทุนเพิ่ม แต่ผลผลิตกลับไม่เพิ่มตาม “ไบโอชาร์” จึงถูกมองว่าเป็นหนึ่งในทางรอดสำคัญของภาคเกษตรยุคใหม่ เพราะไม่ใช่เพียงถ่านธรรมดา แต่คือคาร์บอนจากชีวมวลพืชที่มีโครงสร้างรูพรุนสูง ช่วยฟื้นฟูดินถึงระดับโครงสร้างพื้นฐาน ทำให้ดินร่วนซุย อุ้มน้ำได้ดี ลดการสูญเสียธาตุอาหาร และช่วยให้จุลินทรีย์ที่มีประโยชน์เติบโตได้มากขึ้น และสิ่งที่น่าสนใจคือ เกษตรกรสามารถผลิตไบโอชาร์ใช้เองได้จากเศษวัสดุในไร่นา ไม่ว่าจะเป็นฟางข้าว ใบอ้อย กิ่งไม้ ซังข้าวโพด หรือเศษพืชจากสวนผลไม้ เพราะพืชทุกชนิดล้วนมีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ เมื่อนำมาเผาภายใต้สภาวะออกซิเจนจำกัด ก็จะได้ไบโอชาร์ที่สามารถนำกลับไปฟื้นดินในแปลงของตัวเองได้อีกครั้ง คุณประสาน สุขสุทธิ์ อดีตหัวหน้ากลุ่มอารักขาพืช สำนักงานเกษตรจังหวัดสระแก้ว และเจ้าของสวนไผ่โป๋ยแจ่ม สระแก้ว ได้ให้มุมมองในเรื่องของไบโอชาร์ไว้ว่า แม้ไบโอชาร์จะไม่ใช่ยาวิเศษที่แก้ได้ทุกปัญหาในทั
