Featured พืชทำเงิน

เกษตรกรอุบลฯ ใช้ “วิทยาศาสตร์” นำทางปลูกมะเขือเทศยักษ์ 1 ต้น ใหญ่ 8 เมตรดกอลังการ 8,000 ลูกต่อต้น สู่แลนด์มาร์กท่องเที่ยว

ภาพของต้นมะเขือเทศที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมพื้นที่กว้างเกือบ 8 เมตร พร้อมผลสีแดงสดที่ห้อยระย้าเต็มต้นกลายเป็นจุดเช็กอินสุดตื่นตาที่ใครเห็นก็อดที่จะควักมือถือขึ้นมาเก็บภาพความสวยงามนี้ไม่ได้ หลายคนอาจคุ้นเคยกับ “ต้นมะเขือเทศยักษ์” ว่าเป็นนวัตกรรมสายพันธุ์พิเศษจากต่างประเทศที่ต้องเลี้ยงดูในโรงเรือนควบคุมอุณหภูมิอย่างเข้มงวด

แต่ความน่าทึ่งของแปลงเกษตรในจังหวัดอุบลราชธานีแห่งนี้ คือการพิสูจน์ให้เห็นว่า สายพันธุ์ที่ดีเป็นเพียงจุดเริ่มต้น เพราะเบื้องหลังความอลังการนี้ เกิดจากแนวคิดของ คุณวรพันธุ์ บุญอารีย์ ที่หยิบเอาหลักการทางวิทยาศาสตร์มาประยุกต์ใช้ในการคำนวณธาตุอาหารและจัดการทรงพุ่ม จนสามารถปลดล็อกศักยภาพของพืชให้เติบโตได้เต็มที่ในสภาพแวดล้อมของไทย

พี่โบ๋-วรพันธุ์ บุญอารีย์ เจ้าของ “พันธุ์ดีฟาร์ม”

พี่โบ๋-วรพันธุ์ บุญอารีย์ เจ้าของ “พันธุ์ดีฟาร์ม” ตั้งอยู่ที่บ้านขัวไม้แก่น ตำบลหนองกินเพล อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เกษตรกรหัวก้าวหน้าที่ใช้หลักวิทยาศาสตร์นำทางในการทำเกษตร ทุกขั้นตอนต้องตรวจสอบได้และมีที่มาที่ไป จนนำไปสู่ความสำเร็จในการปลูกมะเขือเทศยักษ์ที่มีทรงพุ่มใหญ่อลังการ แตกกิ่งแขนงกว้างเกือบ 8 เมตรในต้นเดียว ที่สำคัญคือให้ผลผลิตดกถึง 4,000-8,000 ลูกต่อต้น และในปีนี้เจ้าตัวตั้งเป้าว่าจะทำผลผลิตให้ได้สูงถึง 10,000 ลูกต่อต้น

พี่โบ๋เล่าถึงจุดเริ่มต้นว่า เดิมทีเรียนจบปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ สาขาวิชาจุลชีววิทยา จากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี หลังเรียนจบได้เดินทางไปทำงานที่จังหวัดชลบุรี แต่ทำได้สักระยะหนึ่งก็รู้สึกว่าชีวิตไม่ลงตัวกับที่นั่น จึงตัดสินใจกลับมาตั้งหลักที่บ้านเกิด และเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการเพาะเห็ด โดยนำความรู้ด้านจุลชีววิทยาที่ร่ำเรียนมาปรับใช้จนทำต่อเนื่องมานานกว่า 15 ปี

"Advertiser"
โรงเรือนเก็บก้อนเห็ด

เมื่อทำฟาร์มเห็ดไปเรื่อยๆ ก็เกิดวัสดุเหลือใช้อย่าง “ก้อนเห็ดเก่า” พี่โบ๋จึงต่อยอดด้วยการเลี้ยงไก่และเลี้ยงหมู เพื่อนำมูลสัตว์มาหมักผสมกับก้อนเห็ดเก่าทำเป็นดินปลูก เพราะเข้าใจดีว่าก้อนเห็ดเก่าเป็นเพียงอินทรียวัตถุที่ยังขาดธาตุอาหาร เมื่อได้ดินปลูกคุณภาพดีจึงเริ่มทดลองปลูกพืชหลายชนิด รวมถึงมะเขือเทศ

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อพี่โบ๋ได้ไปชิมและได้ไปเห็นมะเขือเทศสายพันธุ์ของ รศ.ดร.บุญส่ง เอกพงษ์ นักวิจัยและอดีตอาจารย์ประจำคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เมื่อได้ลิ้มลองแล้วติดใจในรสชาติความอร่อย อีกทั้งยังได้เห็นเทคโนโลยีการปลูกมะเขือเทศแบบไม่ใช้ดิน หรือการปลูกในระบบน้ำของอาจารย์ จึงตัดสินใจสมัครเข้าไปขอเป็นลูกศิษย์เพื่อเรียนรู้เทคนิคการปลูกอย่างจริงจัง

“มะเขือเทศยักษ์” 1 ต้น ผลผลิตดก 8,000 ลูก

ประจวบเหมาะกับที่ รศ.ดร.บุญส่ง มีความตั้งใจที่จะพัฒนาสายพันธุ์มะเขือเทศให้ทนร้อน เนื่องจากมะเขือเทศสายพันธุ์ที่รสชาติอร่อยส่วนใหญ่มักนำเข้ามาจากแถบยุโรปซึ่งเป็นเมืองหนาว เมื่อนำมาปลูกในบ้านเราจึงมักมีปัญหาในช่วงหน้าร้อนและหน้าแล้ง ทำให้ผลผลิตไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด พี่โบ๋จึงได้เข้ามาร่วมมือกับอาจารย์ นำสายพันธุ์เหล่านี้มาทดลองปลูกนอกระบบและปรับให้เข้ากับสภาพอากาศจริง จากเดิมที่เคยปลูกมะเขือเทศหวานระบบอินทรีย์ในดินอยู่แล้ว ก็ขยายมาทำในรูปแบบผสมผสาน เพื่อเป็นต้นแบบให้กับคนรุ่นใหม่ที่มีพื้นที่จำกัด พื้นที่ที่ไม่เอื้อต่อการปลูกในดิน หรือผู้ประกอบการที่อยากนำไปปลูกในระบบน้ำเพื่อสร้างจุดขายและดึงดูดลูกค้าในคาเฟ่

ปัจจุบัน พันธุ์ดีฟาร์มจึงแบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วนหลัก คือ โซนฟาร์มเห็ดออร์แกนิก และโซนฟาร์มทดลองปลูกมะเขือเทศตามมาตรฐาน GAP โดยมีพื้นที่โซนละ 3 ไร่

มะเขือเทศยักษ์ D70-2 สายพันธุ์ทดลอง
ผลผลิตดก 8,000 ลูกต่อต้น
รสชาติหวาน 13 บริกซ์

พี่โบ๋ เล่าต่อว่า ด้วยความที่ได้เห็นต้นมะเขือเทศของอาจารย์บุญส่งซึ่งใหญ่ตระการตามาก เพราะเห็นว่ามะเขือเทศเพียง 1 ต้นของอาจารย์ สามารถเก็บผลผลิตได้มากถึง 4,000 ลูก

จากจุดนั้นทำให้เกิดความคิดต่อยอดว่า ระบบเดิมของอาจารย์ยังมีข้อจำกัดเรื่องงบประมาณ ทำให้ขาดเทคโนโลยีเข้ามาช่วยควบคุมสภาพแวดล้อม เช่น ระบบทำความเย็น หรือระบบพ่นหมอก พี่โบ๋ซึ่งทำเกษตรมานานและพอมีเงินทุนสำรอง จึงตัดสินใจนำเทคโนโลยีเหล่านี้เข้ามาเสริม โดยมีอาจารย์บุญส่งคอยส่งเมล็ดพันธุ์ที่ปรับปรุงสายพันธุ์ใหม่ๆ มาให้ทดลองปลูก

เมื่อลองผิดลองถูกจนสามารถปลูกได้ต้นใหญ่เทียบเท่ากับของอาจารย์แล้ว ด้วยความที่อยากพัฒนาให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น จึงลงทุนสร้างโรงเรือนขนาดใหญ่กว่าเดิม จากต้นแบบของอาจารย์ที่กว้าง 6 เมตร ขยายเป็น 8 เมตร ซึ่งถือเป็นการยกระดับการปลูกไปอีกขั้น ผลลัพธ์ที่ออกมาสร้างความฮือฮาจนมีคนสนใจอยากเข้ามาเยี่ยมชมฟาร์มและขอเรียนรู้ ทำให้สามารถต่อยอดเปิดคอร์สอบรม รวมถึงขายสินค้าอื่นๆ ภายในฟาร์มได้อีกด้วย

ภายในโรงเรือน มะเขือเทศยักษ์ ฟอร์มต้นสวยงาม

สำหรับสายพันธุ์มะเขือเทศที่ฟาร์มปลูกอยู่นี้ จัดอยู่ในกลุ่ม อินดีเทอร์มิเนท (Indeterminate) ซึ่งเป็นมะเขือเทศประเภทต้นเลื้อยหรือทอดยอดได้ไม่จำกัด การเติบโตจะสิ้นสุดลงก็ต่อเมื่อระบบรากเสียหาย ซึ่งสาเหตุหลักที่ทำให้รากเสียหายคือความร้อนในช่วงฤดูร้อน ทางฟาร์มจึงแก้ปัญหาด้วยการเติมน้ำเย็นลงในระบบ และสร้างโรงเรือนพรางแสงเพื่อช่วยลดอุณหภูมิ เรียกได้ว่าเจอปัญหาตรงไหนก็แก้ไปทีละจุด เพราะหากไม่ลงมือทำก็จะไม่เห็นปัญหา และเมื่อเห็นปัญหา พี่โบ๋เลือกที่จะพุ่งชนเพื่อหาทางออก เพราะเชื่อว่าการแก้โจทย์แต่ละครั้งจะทำให้ฟาร์มเติบโตขึ้นไปอีกขั้น

“อธิบายง่ายๆ คือ อาจารย์จะมีแค็ตตาล็อกสายพันธุ์ในมือ มีทั้งพันธุ์ที่หวาน และพันธุ์ที่ลูกใหญ่ พอเอามาผสมรวมกันก็จะได้ทั้งความหวานและลูกใหญ่ แต่พอรวมกันแล้วอาจเกิดปัญหาเรื่องโรคและแมลง อาจารย์ก็จะนำพันธุ์ที่ทนโรคมาผสมต่อ เป็นการคัดสายพันธุ์รุ่นต่อรุ่น ทำให้แปลงทดลองของอาจารย์มีมากถึง 20-30 สายพันธุ์ ซึ่งจะถูกนำไปทดสอบในแปลงที่มีปัญหาเฉพาะทาง

ส่วนสายพันธุ์ที่ผมนำมาทดลองปลูกคือ D70 หรือชื่อเต็ม D70-2 เป็นมะเขือเทศเชอร์รีสายพันธุ์ทดลองประเภทต้นเลื้อย อาจารย์แนะนำว่าน่าสนใจ เพราะทดลองปลูกในดินแล้วได้ทั้งความหวานและความดก เหลือแค่ทดสอบว่าเมื่อนำมาปลูกในระบบน้ำแล้วจะทนทานหรือไม่ จึงคัดมาให้ที่ฟาร์มทดลองปลูก สายพันธุ์นี้จึงยังไม่มีชื่ออย่างเป็นทางการ เป็นเพียงรหัสในห้องทดลอง ซึ่งในอนาคตอาจจะมีการจัดประกวดตั้งชื่อกันต่อไป”

มะเขือเทศดกเต็มต้น สวยงาม

นอกจากขนาดลำต้นที่ขยายใหญ่ได้ไม่สิ้นสุดและที่มาของสายพันธุ์แล้ว พี่โบ๋ยังอธิบายถึงจุดเด่นเรื่องรสชาติที่มีความหวานเฉลี่ย 10-15 บริกซ์ และไม่ต่ำกว่า 13 บริกซ์ในเกณฑ์มาตรฐาน ซึ่งตัวเลขนี้ไม่ได้คาดเดาเอาเอง แต่เกิดจากการทำเกษตรแบบวิทยาศาสตร์ที่ทุกอย่างต้องมีหลักฐานยืนยัน โดยมีเครื่องวัดความหวานตรวจสอบตลอด นอกจากนี้หากใครโชคดีไปเจอ “ลูกเกดมะเขือเทศ” ซึ่งเป็นผลที่เหี่ยวคาต้นตามธรรมชาติจนคายน้ำออกไปหมด จะมีความหวานพุ่งสูงถึง 19-21 บริกซ์ ให้รสสัมผัสหวานฉ่ำและมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวของมะเขือเทศ รวมถึงเนื้อที่แน่นกรอบ

ในส่วนของความดก ปีที่ผ่านมาฟาร์มทำผลผลิตเฉลี่ยได้อยู่ที่ 4,000-8,000 ลูกต่อต้น ซึ่งตัวเลขนี้ขึ้นอยู่กับสภาพภูมิอากาศเป็นสำคัญ หากอากาศดีหรือสามารถควบคุมอุณหภูมิให้อยู่ในจุดที่เหมาะสมได้ เช่น การพ่นหมอกลดความร้อนหรือการพรางแสงที่พอดี การติดผลก็จะยิ่งสมบูรณ์มากขึ้น

รสชาติหวานฉ่ำ

สำหรับเป้าหมายในปีนี้ พี่โบ๋ขยับตัวเลขขึ้นไปที่ 10,000 ลูกต่อต้น เพราะมองว่าหากทำเท่าเดิมจะไม่ท้าทายและเนื้อหาการนำเสนอจะซ้ำซาก ปัจจุบันสถิติต้นมะเขือเทศที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยอยู่ที่ 6 เมตร ซึ่งเป็นของอาจารย์บุญส่ง แต่ตอนนี้ต้นของพันธุ์ดีฟาร์มขยายใหญ่ไปถึง 7.50 เมตรแล้ว เป้าหมายต่อไปจึงมองไปถึงระดับโลก ซึ่งสถิติมะเขือเทศทรงพุ่มที่ใหญ่ที่สุดอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทรงพุ่มราว 86 ตารางเมตร โดยใช้เวลาปลูกประมาณ 1 ปี ขณะที่ต้นของฟาร์มตอนนี้เพิ่งปลูกได้เพียง 4 เดือน 17 วัน แต่ทรงพุ่มขยายไปถึง 6×7 เมตร (หรือ 42 ตารางเมตร) เรียกว่าเดินทางมาถึงครึ่งทางแล้ว หากดูแลประคองไปได้ดีและไม่เจอวิกฤตสภาพอากาศเสียก่อน มะเขือเทศต้นนี้อาจมีลุ้นสร้างสถิติโลกได้สำเร็จ ถือเป็นเป้าหมายที่ท้าทายตัวเองไปเรื่อยๆ

ดูแลมะเขือเทศยักษ์ให้ไปต่อได้ไกล
กุญแจสำคัญอยู่ที่ “ความเอาใจใส่”
และการจัดระบบที่แม่นยำ

พี่โบ๋ อธิบายถึงวิธีการดูแลมะเขือเทศยักษ์ว่า ต้องเริ่มต้นจากสายพันธุ์ เพราะสายพันธุ์คือ “กระดุมเม็ดแรก” แต่ของฟาร์มนี้โชคดีหน่อยที่อาจารย์ส่งกระดุมดีๆ มาให้ตั้งแต่ต้น

ส่วนวิธีการปลูก บางคนอาจสงสัยว่าปลูกในดินได้ไหม คำตอบคือปลูกในดินได้ แต่จะติดข้อจำกัดเรื่องพื้นที่ของระบบราก การปลูกในระบบน้ำจึงตอบโจทย์กว่า เพราะเมื่อระบบรากขยายใหญ่แค่ไหน ก็สามารถขยายโต๊ะปลูกตามได้ ทำให้มีพื้นที่รองรับรากได้เต็มที่ ก็ช่วยทำงานและลำเลียงอาหารได้มากขึ้น

“เปรียบเหมือนถ้าบริษัทเรามีคน 10 คน ก็ทำได้แค่ส่วนหนึ่ง แต่ถ้ามี 100 คน ก็ทำงานได้มากขึ้น แล้วพอทรัพยากรคนเยอะขึ้นก็ต้องการอะไรล่ะ เช่น สายไฟ แอร์ไหม ฉะนั้นระบบที่ใหญ่ขึ้น สิ่งอำนวยความสะดวกก็ต้องใหญ่ตาม ระบบน้ำก็ต้องดีขึ้น ทุกอย่างก็ต้องใหญ่ขึ้น ทีนี้พอมาเทียบกับมะเขือเทศ ระบบรากต้องการอากาศ ต้องการออกซิเจน เราก็อัดให้เขาเต็มที่ ก็จะมีตัวเลขบอกว่าต้นประมาณนี้ อากาศควรจะประมาณไหน เราก็ทำการทดลองมา”

นอกจากระบบรากและออกซิเจนแล้ว การจัดแต่งทรงพุ่มก็สำคัญมาก ไม่ได้ปล่อยให้ต้นเติบโตขึ้นเองตามลำพัง เพราะเมื่อต้นยืดสูงขึ้นก็จะเอนล้มไปซ้ายขวา จึงต้องจัดต้นที่สมบูรณ์ไว้ เพื่อส่งอาหารไปเลี้ยงทรงพุ่มก่อน และที่สำคัญคือต้องมีเทคนิคบังคับไม่ให้ติดลูกเร็วเกินไป เพราะหากติดลูกเร็ว สารอาหารจะถูกดึงไปเลี้ยงผลจนไปไม่ถึงยอด คล้ายกับเทคนิคการตัดแต่งองุ่นหรือการพรุนนิ่ง (Pruning)

ต้นพันธุ์สำรอง

สำหรับช่วงระยะการดูแล พี่โบ๋เล่าว่า ในช่วงแรกยังไม่ค่อยต้องดูแลอะไรมาก ปุ๋ยก็ไม่ต้องเติม น้ำก็ไม่ต้องเติมเพิ่ม เพราะต้นขนาดประมาณ 5 เซนติเมตร กินน้ำเพียงไม่กี่มิลลิลิตร จึงปล่อยให้ระบบทำงานไปก่อน จนกระทั่งเข้าสู่เดือนที่ 1-2 จึงเริ่มมีงานเข้ามา คือการตัดแต่งกิ่งเพื่อบังคับให้ได้ทรงก่อน เมื่อต้นสูงถึงค้างประมาณ 80-90 เซนติเมตร ก็ปล่อยให้เลื้อยขึ้นไป แล้วค่อยตัดแต่งกิ่งที่ไม่สมบูรณ์ทิ้งและจัดทรงพุ่มให้เป็นระเบียบ

ด้านปุ๋ย ทางฟาร์มใช้ปุ๋ย AB สูตรพิเศษสำหรับมะเขือเทศโดยเฉพาะ เนื่องจากหากใช้ปุ๋ยผักสลัดทั่วไป ซึ่งเป็นพืชกินใบ ธาตุอาหารสำคัญในช่วงที่มะเขือเทศติดผลจะไม่เพียงพอ ส่งผลให้ผลผลิตอาจไม่สมบูรณ์ ไม่หวาน หรือเกิดอาการดอกร่วงได้ จึงเลือกผสมปุ๋ยใช้เองโดยมีผู้เชี่ยวชาญด้านมะเขือเทศคอยให้คำปรึกษาและปรับสูตรให้เหมาะสม

เมื่อถามถึงปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการดูแล พี่โบ๋มองว่า การทำเกษตรให้สำเร็จต้องอาศัยหลายปัจจัยประกอบกัน แต่หากต้องเลือกข้อที่ชี้วัดได้มากที่สุดคือ “การดูแลเอาใจใส่” เพราะเรื่องปุ๋ยหรือสูตรต่างๆ ใครก็สามารถหาซื้อหรือปรับตามได้ แต่การให้เวลาและความใส่ใจนั้นแต่ละคนทำได้ไม่เท่ากัน เพียงแค่ปล่อยทิ้งไว้ 1 สัปดาห์ไม่ได้ดูแล กลับมาดูอีกทียอดก็พันกันยุ่งไปหมดแล้ว ครั้นจะจัดทรงกลับคืนมาก็ทำได้ยาก สิ่งสำคัญที่สุดจึงอยู่ที่ความสม่ำเสมอในการดูแล

มะเขือเทศต้นเดียว สร้างไวรัลและรายได้
เปิดมุมคิด “พันธุ์ดีฟาร์ม” สู่คอมมูนิตี้เกษตรท่องเที่ยว

เมื่อถามว่าทำไมถึงเลือกปลูกมะเขือเทศยักษ์เพียงต้นเดียวแทนที่จะปลูกหลายต้น พี่โบ๋ให้เหตุผลอย่างตรงไปตรงมาว่า ข้อแรกคือ หากปลูกหลายต้นก็คงไม่สร้างความฮือฮาจนมีสื่อมาขอสัมภาษณ์แบบนี้ และข้อสองคือ อยากพิสูจน์ให้เห็นว่าอาจารย์ของตนเองเก่งมาก คนไทยไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร เพราะสามารถพัฒนาสายพันธุ์ให้เติบโตได้ใหญ่ขนาดนี้ในประเทศเขตร้อน เนื่องจากปกติแล้วมะเขือเทศเป็นพืชที่หากอุณหภูมิสูงเกิน 32 องศาเซลเซียส การติดดอกออกผลจะลดน้อยลงมาก แต่ผลผลิตที่ฟาร์มตอนนี้กลับดกเต็มต้น สะท้อนให้เห็นว่าสายพันธุ์ดีและทนทานต่อสภาพอากาศบ้านเราได้จริง

“เกษตรกรบ้านเราปลูกเก่งและตั้งใจทำดีอยู่แล้ว แต่ปัญหาคือสายพันธุ์ยังไม่ตอบโจทย์สภาพอากาศ อาจารย์จึงอยากพัฒนาสายพันธุ์ทนร้อนออกมาให้เกษตรกร เราเลยมองว่าอาจารย์ทำหน้าที่วิจัยไป ส่วนเราก็อยากช่วยดันให้งานของอาจารย์ไปได้ไกลกว่าเดิม พูดกันตรงๆ คืออาจารย์พัฒนาสายพันธุ์ ส่วนเราปลูกทดลองให้เห็นความแตกต่าง พอมีคนรู้จักและมาซื้อของที่ฟาร์ม น้องๆ และญาติพี่น้องที่มาช่วยงานก็มีรายได้ไปด้วย ถือว่าวิน-วินกันทุกฝ่าย ที่สำคัญคืออยากให้คนทั่วไปรู้ว่า มะเขือเทศต้นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอยู่ที่อุบลราชธานี อยู่ที่บ้านผมเอง”

พี่โบ๋ยังเชิญชวนว่า หากใครมีโอกาสเดินทางผ่านมาที่จังหวัดอุบลราชธานี อยากให้แวะมาชมและลองเด็ดมะเขือเทศยักษ์ชิมสดๆ จากต้น เพราะรสชาติจะหวานฉ่ำ ต่างจากมะเขือเทศที่วางขายทั่วไปซึ่งจำเป็นต้องเก็บก่อนสุกจัดเพื่อการขนส่ง แต่ที่นี่ปล่อยให้สุกคาต้น ยิ่งหากนำมาล้างและแช่เย็นทิ้งไว้ให้ “ลืมต้น” สักหน่อย รสชาติจะยิ่งหวานอร่อยมากขึ้นกว่าเดิม

สำหรับเงื่อนไขการเข้าชม ทางฟาร์มเปิดให้เข้าชมฟรี ใครอยากเข้ามาถ่ายรูปหรือทำคอนเทนต์ก็ยินดีต้อนรับ แต่หากต้องการเด็ดชิมจากต้นจะคิดราคาลูกละ 5 บาท เพื่อเป็นค่าดูแลบำรุงรักษา ซึ่งปรากฏว่าคนที่ได้ชิมส่วนใหญ่ติดใจจนอยากซื้อกลับไปเยอะๆ พี่โบ๋จึงลองตั้งราคาขายไว้ที่กิโลกรัมละ 500 บาท เพราะคิดว่าคงไม่ค่อยมีใครกล้าซื้อ ผลผลิตจะได้ไม่หมดต้นเร็วเกินไป แต่สุดท้ายกลับมีลูกค้าที่ชื่นชอบจริงๆ แวะเวียนมาซื้อเรื่อยๆ บางรายติดใจถึงขั้นกลับมาซื้อติดต่อกัน 2 วัน วันละ 2 กิโลกรัม

อย่างไรก็ตาม การเปิดให้เก็บผลผลิตจะดูตามจังหวะอายุของต้นเป็นหลัก ช่วงไหนผลสุกได้ที่ก็เปิดให้เก็บ แต่หากช่วงไหนผลยังไม่สุกจัดหรือคุณภาพยังไม่ได้มาตรฐาน ทางฟาร์มจะหยุดพักการขายไว้ก่อน เพื่อรอให้ผลผลิตสมบูรณ์เต็มที่ เพราะไม่อยากปล่อยของที่ไม่มีคุณภาพออกไป ซึ่งจะส่งผลเสียมากกว่าผลดี อีกทั้งจุดประสงค์หลักของการทำฟาร์มนี้ไม่ได้มุ่งหวังกำไรจากการขายผลผลิตเป็นตัวตั้ง แต่ทำเพื่อตอบสนองความตั้งใจของตัวเอง หวังเพียงความสุขที่ได้เห็นคนมาชื่นชมผลงาน ชื่นชมอาจารย์ และภูมิใจในบ้านเกิดว่าคนอุบลฯ ก็ทำได้ ขณะเดียวกันตัวเองและครอบครัวก็ได้กินของดีมีประโยชน์ ส่วนผลพลอยได้คือการสร้างงานและกระจายรายได้ให้คนในชุมชน ซึ่งคุณโบ๋มองว่าสิ่งเหล่านี้คือกำไรที่แท้จริง

สำหรับแผนในอนาคต พี่โบ๋ตั้งใจพัฒนาฟาร์มแห่งนี้ให้เป็นเหมือนคอมมูนิตี้ มีเพื่อนฝูงแวะเวียนมาพูดคุยแลกเปลี่ยน มีลานกางเต็นท์ มีคาเฟ่ และออกแบบพื้นที่รอบฟาร์มให้เป็นเส้นทางเดินออกกำลังกาย โดยจะปลูกพืชผักสวนครัวและไม้ผลหลากหลายชนิดไว้ตามรายทาง ไม่ว่าจะเป็นดอกแค ถั่วฝักยาว บวบ ตะไคร้ กล้วยหอม มะพร้าว อะโวคาโด เงาะ หรือลำไย เรียกว่าอยากกินอะไรก็ปลูกไว้ เพื่อให้คนมาเดินออกกำลังกายไปพร้อมกับเลือกเก็บผลผลิตมาชั่งกิโลซื้อกลับบ้าน กลายเป็นแหล่งเกษตรเชิงท่องเที่ยวและพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้

แนวคิดทั้งหมดนี้ยังเชื่อมโยงไปถึงเรื่องความยั่งยืนในการทำเกษตร ซึ่งพี่โบ๋ย้ำว่าต้องมองให้ฉีกออกไปจากกรอบเดิม หากพึ่งพาการปลูกพืชเชิงเดี่ยวเพื่อการค้าเพียงอย่างเดียวคงอยู่รอดได้ยาก จำเป็นต้องกระจายความเสี่ยงและมีแผนสำรองอยู่เสมอ อย่างมะเขือเทศยักษ์ต้นนี้ เมื่อรู้วงจรชีวิตว่าปลูกไปประมาณ 6 เดือนต้นจะเริ่มโทรม ทางฟาร์มก็จะเริ่มเพาะปลูกต้นใหม่เตรียมไว้ล่วงหน้า พอต้นเดิมเริ่มโรยราก็มีต้นใหม่ขึ้นมาทดแทนได้ทันที รวมถึงการปลูกพืชชนิดอื่นในรางปลูกและถุงปลูกเสริมเข้ามา เพื่อให้ฟาร์มมีจุดขายและมีผลผลิตหมุนเวียนสร้างรายได้ตลอดทั้งปี

หากท่านใดสนใจสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่เพจเฟซบุ๊ก : พันธุ์ดีฟาร์ม โทร. 085-767-4707

Related Posts