อื่นๆ

ในการเลี้ยงปลาทะเล การจัดกระแสน้ำภายในตู้เลี้ยงเป็นสิ่งสำคัญ กระแสน้ำจะช่วยลดการสะสมของเศษตะกอน ซึ่งเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดการสะสมของเสียจำพวกไนไตรท์และไนเตรท และยังก่อให้เกิดภาวะตู้ล่ม (old tank syndrome) ทำให้เกิดการสูญเสียทรัพยากร การสร้างกระแสคลื่นในตู้เลี้ยงปลา จะช่วยลดการสะสมของตะกอนขนาดใหญ่ได้ นอกจากนี้ยังช่วยให้ปะการังสามารถจับกินสิ่งมีชีวิตได้ ช่วยเพิ่มออกซิเจนในตู้เลี้ยงปลา ด้วยเหตุนี้อาจารย์พีระ อารีศรีสม อาจารย์ภาควิชาเทคนิคการสัตวแพทย์ คณะเทคนิคการสัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ นำเหตุผลและความเป็นไปได้ในการสร้างอุปกรณ์สร้างกระแสคลื่นมาวิเคราะห์ เพื่อหาวิธีการทำให้เกิดกระแสคลื่นในตู้เลี้ยงปลาทะเล โดยเฉพาะตู้ปลาทะเลขนาดเล็ก ที่มีขนาดความจุของน้ำไม่เกิน 35 ลิตร โดยกำหนดเป้าหมายให้ชุดกำเนิดคลื่นและบำบัดน้ำชิ้นนี้ ไม่ต้องใช้พลังงานเพิ่มเติม แต่อาศัยปริมาณน้ำจากช่องกรอง หรือ ปั๊มน้ำขนาดเล็กแทน   “ปัญหาของการเลี้ยงปลา คือ การสะสมของตะกอน มูลปลา เศษอาหารที่เหลือ ตกตะกอนนอนก้นด้านล่างของตู้ การสะสมของตะกอนทำให้เกิดพิษต่อตัวปลา ซึ่งโดยทั่วไปการจัดการไม่ให้เกิดการตกตะกอนนอนก้น

ย้อนกลับไปหลายปีก่อน โรงเรียนวิเศษชัยชาญวิทยาคม ตำบลไผ่จำศีล อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง ยังคงสภาพเป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา ที่แม้จะเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ แต่จำนวนนักเรียนและบุคลากรครูผู้สอนก็ไม่ได้มากอย่างที่คิด อย่างไรก็ตาม โรงเรียนก็ยังคงเป็นโรงเรียนที่เพียบพร้อมไปด้วยกิจกรรมและการส่งเสริมสนับสนุนนักเรียนในมุมของภาควิชาการ เพื่อให้ศักยภาพนักเรียนเทียบเท่ากับโรงเรียนในระดับจังหวัดและภูมิภาคอื่นได้ ปัจจุบัน ศักยภาพด้านวิชาการยังคงดำเนินไปอยู่ แต่สิ่งที่เพิ่มมาให้เห็นและเป็นกิจกรรมที่จัดได้ว่าเป็นกิจกรรมที่โดดเด่นมากกิจกรรมหนึ่งของโรงเรียน คือ ศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งเป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้ให้กับชุมชน ตำบล อำเภอ รวมถึงจังหวัดใกล้เคียงที่ต้องการ โดยศูนย์เรียนรู้ฯ แห่งนี้ เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ ปี 2540 โดย อาจารย์ไพศาล มั่นอก ครูชำนาญการพิเศษ ดูแลด้านการเกษตรของโรงเรียนวิเศษชัยชาญวิทยาคม ซึ่งการดำเนินการค่อยเป็นค่อยไป กระทั่งเป็นที่รู้จักและเป็นต้นแบบให้กับชุมชนหลายแห่ง สนใจพาเกษตรกรเข้ามาเรียนรู้ อาจารย์ไพศาล บอกว่า เดิมกิจกรรมการเกษตรของโรงเรียน เริ่มต้นภายในพื้นที่

โรงเรียนบ้านน้ำมิน ตำบลแม่ลาว อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา ก่อตั้งโดยพระภิกษุอนุ อนุมาโน (ครูบาอนุมาโน) เจ้าคณะหมวด ตำบลน้ำมิน และ คุณชัย ไชยวารินทร์ กำนันตำบลน้ำมิน ได้ยื่นหนังสือต่อคณะกรรมการศึกษาอำเภอเชียงคำ ขอตั้งโรงเรียนประถมศึกษาตอนต้น เมื่อวันที่ 1 เดือนเมษายน  พ.ศ. 2464 โดยมี นายขัติ สัมพันธสิทธ์ ครูใหญ่ประจำอำเภอ รักษาการแทนศึกษาอำเภอเชียงคำ มาแนะนำและจัดตั้งโรงเรียนขึ้นที่วัดบ้านน้ำมิน และแต่งตั้งให้สามเณรพรหมเทพ พากเพียรเป็นครูสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ต่อมาสามเณรพรหมเทพ ได้ลาสิกขาบท พระภิกษุอนุมาโนได้สอนต่อถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 พ.ศ. 2491 นายขัน จิตตะมาลา มาทำหน้าที่ครูใหญ่และได้ย้ายสถานที่ตั้งโรงเรียนไปยังทิศตะวันตกของหมู่บ้านบ้านน้ำมิน ซึ่งก็คือสถานที่ตั้งโรงเรียนในปัจจุบัน กลุ่มยุวเกษตรกรโรงเรียนบ้านน้ำมินเห็นความสำคัญของการทำการเกษตร เนื่องจากสมาชิกทุกคนมีพื้นฐานครอบครัวที่ทำการเกษตร และต้องการเรียนรู้ เพิ่มทักษะของการเกษตรด้านอื่นๆ เพื่อเป็นประโยชน์ในการนำไปใช้และช่วยแบ่งเบาภาระของผู้ปกครอง ทั้งต้องการสร้างรายได้ระหว่างเรียน และสามารถนำผลผลิตที่ได้มาประกอบอาหารให้นักเรีย

แม้จะเป็นโรงเรียนประจำตำบล แต่เพราะโรงเรียนมีที่ตั้งอยู่ห่างตัวอำเภอไม่ถึง 7 กิโลเมตร ส่งผลให้ผู้ปกครองเกินกว่าครึ่งตำบล ส่งบุตรหลานไปเรียนยังตัวอำเภอหรือตัวจังหวัด อาจารย์สุวิทย์ ภิรมกิจ ผู้อำนวยการโรงเรียนโคกมะขามจั่นเสือสามัคคี หมู่ที่ 8 ตำบลตลาดน้อย อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี บอกว่า สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะหลายสิ่งเปลี่ยนไป และสภาพปัจจุบันของพื้นที่ตำบลตลาดน้อย เป็นสภาพกึ่งชนบทกึ่งเมือง ทำให้ผู้ปกครองบางส่วนให้ความสำคัญกับโรงเรียนในเมืองมากกว่าโรงเรียนใกล้บ้าน เมื่อสภาพความเป็นอยู่ในวิถีชนบทเปลี่ยนไป ผู้ปกครองเกินกว่าครึ่งไม่ได้ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเช่นอดีต แต่อยู่ในวิถีของการจ้างงานในลักษณะของการรับจ้างในโรงงาน มีส่วนน้อยที่รับจ้างทำการเกษตร และอีกส่วนที่น้อยที่สุด ทำการเกษตรเป็นอาชีพหลักของครอบครัว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้หมายความว่า เด็กนักเรียนที่อยู่ในครอบครัวที่มีอาชีพเกษตรกรรม จะสามารถหยิบจับงานเกษตรได้ โรงเรียนโคกมะขามจั่นเสือสามัคคี เป็นโรงเรียนขยายโอกาสขนาดเล็ก มีการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปฐมวัย ถึง ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีนักเรียนเพียง 80 คน มีบุคลากรครูและอื่นๆ รวม 10 ค

นายศักดิ์สิทธิ์ ซิ้มเจริญ หัวหน้ากลุ่มงานวิจัยสัตว์ป่า สำนักอนุรักษ์สัตว์ป่า กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช ในฐานะผู้เชี่ยวชาญเรื่องเสือและหมาจิ้งจอก กล่าวว่า ในนิทานปรัมปราของหลายๆ ประเทศ รวมทั้งประเทศไทย มักจะสร้างเรื่องให้หมาจิ้งจอกเป็นสัตว์เจ้าเล่ห์ โหดร้าย ไว้วางใจไม่ได้ และมักจะเป็นตัวร้ายของเรื่องเสมอ เช่น นิทานเรื่องหนูน้อยหมวกแดง ลูกหมูสามตัว หรือในหนังจีน หนังญี่ปุ่น ก็จะมีปิศาจจิ้งจอก ที่มักจะชอบระรานคนอื่น และกระทำตัวชั่วร้ายเสมอ “แต่ในธรรมชาติของหมาจิ้งจอกแล้วเป็นคนละเรื่องกับในนิทาน ในหนัง หรือในการ์ตูนเลย หมาจิ้งจอกเป็นสัตว์ที่รักสงบ ไม่ชอบระรานใคร อาศัยรวมกันเป็นครอบครัว พ่อ แม่ ลูก อาหารหลักคือปลวก ต้องหาปลวกกินครั้งละ 2,000-10,000 ตัว อาศัยอยู่ในป่าโล่งๆ ป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง ไม่ได้มีนิสัยขี้ลักขี้ขโมย เจ้าเล่ห์ หรือระรานใครๆ โดยหมาจิ้งจอกมีขนาดไม่ใหญ่นัก คือ ตัวเต็มวัยน้ำหนักแค่ 10 กิโลกรัมเท่านั้น ไม่สามารถจะสู้กับสัตว์ใหญ่ได้เลย แม้กระทั่งเก้งหรือกวาง มันยังไม่สู้ มันจะโปรดปรานเฉพาะปลวกเท่านั้น หรืออย่างมากที่สุดก็กินซากหรือเศษอาหารที่เหลือจากเสือกิน แต่ไม่

สำนักข่าวเอพี รายงานว่า สำนักงานประมงและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ (FWS) ประกาศขึ้นทะเบียน ผึ้งสายพันธุ์ “บัมเบิลบี” (Bumble bee) เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ครั้งแรก หลังพบว่าการเปลี่ยนเเปลงทางสภาพภูมิอากาศ การใช้ยาฆ่าเเมลงเเละโรคต่างๆ ส่งผลทำให้ประชากรผึ้งมีจำนวนลดลงอย่างรวดเร็วในรอบ 20 ปีที่ผ่านมา โดยสำนักงานประมงและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ ระบุว่า ผึ้งบัมเบิลบีกำลังสุ่มเสี่ยงอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากมีจำนวนลดลงถึงร้อยละ 87 จากเดิมเมื่อช่วงทศวรรษปี 1990 สามารถพบเห็นได้ทั่วไปใน 28 รัฐทั่วประเทศ เเต่ปัจจุบันกลับเหลือเพียง 13 รัฐเเละยังพบเห็นได้ยาก ด้านผู้อำนวยการ FWS ประจำภูมิภาคมิดเวสต์กล่าวว่า มีความจำเป็นที่ต้องป้องกันการสูญพันธุ์ของผึ้งชนิดนี้อย่างเร่งด่วน โดยการขึ้นทะเบียนเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ที่จะช่วยทำให้เกิดความร่วมมือและสามารถหาแนวทางหยุดยั้งได้อย่างตรงจุด โดยผึ้งบัมเบิลบีจะจัดอยู่ในกลุ่มสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ของสหรัฐอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 10 ก.พ.ปีนี้ ทั้งนี้ สาเหตุการลดลงของประชากรผึ้งบัมเบิลบีในสหรัฐ เกิดจากหลายปัจจัย ทั้งการการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การสูญเสียถิ่นที่อยู่อา

หลายปีให้หลังมานี้ ดูเหมือนคนไทยให้ความสำคัญกับการหันมาเลี้ยงแมวสายพันธุ์ไทยมากขึ้น แล้วไม่ได้เป็นกระแส แต่เกิดจากความมีใจรักษ์ที่ต้องการเพิ่มประชากรแมวไทยแท้อันเป็นสมบัติของชาติ หากพิจารณาดูน่าจะมีเหตุผลมาจาก 1. เกิดการรวมตัวกันของผู้มีรสนิยมการเลี้ยงแมวไทย แล้วร่วมกันทำกิจกรรมต่างๆ มากขึ้น ทำให้เกิดการตื่นตัว และ 2. มีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับแมวไทยเกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม จึงทำให้มีข้อมูลไว้บริการแก่ผู้ที่กำลังคิดจะเลี้ยงหรือที่เลี้ยงไปแล้วได้ใช้ประโยชน์โดยตรง ฉะนั้น จากเหตุผลเช่นนี้ปลุกให้คนไทยทั่วประเทศเริ่มกลับมาเลี้ยงแมวไทยอันเป็นสมบัติของชาติอีกครั้ง   ชอบแมวไทย เพราะเลี้ยงง่าย ขี้ประจบและแข็งแรง               จากอุปนิสัยและธรรมชาติแมวไทยที่มีความเชื่อง น่ารัก อ่อนโยน ขี้ประจบ รวมถึงยังเลี้ยงง่าย กินง่าย อดทน จึงเป็นเสน่ห์ดึงดูดทำให้ผู้เลี้ยงเกิดความหลงใหล เช่นเดียวกัน กับแม่-ลูก ในครอบครัวทองญวน คือ คุณดวงเดือน และ คุณปกรณ์ ทองญวน ที่มีความรู้สึกเช่นนั้น จึงมองหาแมวสายพันธุ์ไทยแท้ๆ อย่าง วิเชียรมาศ มาเลี้ยงเพื่อคลายความเหงาแล้วพบว่าแมวพันธุ์นี้มีอุปนิสัยอย่างนั้นจริง คุณดว