เชฟแมน-สราวุธ เนียนวิฑูรย์ หลายคนคงคุ้นหน้าคุ้นตาจากเวทีการแข่งขันทำอาหารระดับประเทศอย่าง Iron Chef Thailand หรือ The Next Iron Chef แต่กว่าจะก้าวมาถึงวันนี้ เรื่องราวชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความพยายาม การเรียนรู้ และการตัดสินใจครั้งสำคัญหลายครั้ง
เชฟแมน เป็นลูกชายคนกลางในครอบครัวพี่น้องชายล้วน ปัจจุบันอายุ 45 ปี ธุรกิจครอบครัวเคยเปิดร้านเล็กๆ ขายอาหารเหนือ อยู่ที่อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ก่อนโยกย้ายพากันไปอาศัยภาคอีสาน ทำธุรกิจโรงปลาทูนึ่ง เขาจึงเติบโตและเรียนหนังสือที่ขอนแก่น ก่อนเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี ในคณะเศรษฐศาสตร์ ที่กรุงเทพฯ
หลังสำเร็จการศึกษา เขาอยากมีสกิลด้านภาษาอังกฤษเพิ่ม จึงขอที่บ้านให้ส่งไปเรียนต่อที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย เบื้องต้นคิดว่าจะใช้เวลาเพียง 8 เดือน แต่สุดท้ายกลับใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกนานกว่า 7 ปี ที่นั่นเขาทำงานพาร์ตไทม์ในร้านอาหารไทย เริ่มจากการล้างจาน เตรียมวัตถุดิบ ไปจนถึงของทอด เมนูว่างต่างๆ ซึ่งกลายเป็นการเปิดโลกใหม่ ว่า “งานครัว คือ ความมีชีวิตชีวา”
จากนั้นเมื่อออสเตรเลีย เปิดรับ Working and Travel Visa รุ่นแรก เขาได้รับโอกาสทำงานและเก็บเงิน พร้อมลงเรียนโรงเรียนสอนทำอาหารอย่างจริงจัง จนจบหลักสูตร Diploma ได้ใบรับรองเป็น Certificate Chef ยืนยันว่าความเป็น “เชฟ” คือ เส้นทางที่ใช่
และแม้จะมีประสบการณ์ทำงานร้านฝรั่งและเป็นเชฟในร้านอาหารกึ่งกาสิโนกว่า 5 ปี แต่เมื่อถึงเวลาที่ครอบครัวอยากให้กลับไทย เชฟแมนจึงขอเรียนต่อปริญญาโทด้านการตลาดอีก 2 ปี เพื่อเสริมความรู้ด้านบริหารธุรกิจ เพราะประเมินแล้วว่า การเริ่มหางานในไทยไม่ง่าย อีกทั้งรายได้สายเชฟนั้น อาจไม่มั่นคงเท่าต่างประเทศ
เมื่อกลับมาเมืองไทย จึงยื่นใบสมัครเป็นพนักงานสถาบันการเงินแห่งหนึ่ง แต่ใช้เวลาแต่ละขั้นตอนนานหลายเดือน จังหวะนั้นเอง วิทยาลัยดุสิตธานี เปิดรับสมัคร “อาจารย์ครัว” เขาจึงตัดสินใจสมัคร กระทั่งได้รับการคัดเลือก และถือเป็นก้าวแรกของการเข้าสู่เส้นทางการเป็น “ครูเชฟ”
เชฟแมนสอนอยู่ที่วิทยาลัยดุสิตธานี 2 ปี ก่อนย้ายมาที่มหาวิทยาลัยรังสิต รับหน้าที่อาจารย์ประจำสาขาศิลปะและเทคโนโลยีการประกอบอาหาร วิทยาลัยการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมการบริการ กระทั่งปัจจุบัน ยาวนานกว่า 10 ปีแล้ว
ถามถึงการเข้าสู่เวทีแข่งขันทำอาหารหน้าจอโทรทัศน์ เชฟแมน ย้อนความทรงจำ ตอนนั้น ฝ่ายประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัย มาชวนให้ลองสมัครแข่ง Iron Chef Thailand ซึ่งถือเป็นรายการในฝันของเชฟทั่วประเทศ แม้แรกเริ่มลังเล แต่ท้ายที่สุดก็ตัดสินใจลอง กระทั่งได้ลงแข่ง โจทย์วัตถุดิบ “แป้งต๊อก” นำมาประยุกต์กับอาหารตะวันตก
หลังจบการแข่งขัน เขาได้รับโอกาสให้ไปอบรมอาหารเกาหลีที่ประเทศเกาหลีใต้ 1 เดือน จนสามารถกลับมาเพิ่มพูนความรู้และถ่ายทอดให้กับนักศึกษา
ช่วงเวลาต่อมา ก็มีผลงานตามมาอย่างต่อเนื่อง ทั้ง The Next Iron Chef Thailand (2019), Master Chef The Professionals Thailand (2025), Bitcoin Chef (2022–2023) และล่าสุด The Spoon ช้อนทองคำ ในบทบาทผู้วิจารณ์อาหาร
แม้เวทีแข่งขันจะสร้างชื่อเสียง แต่บทบาทหลักที่เชฟแมนภาคภูมิใจที่สุดคือ “ครูเชฟ” อย่างไรก็ตาม เขายอมรับว่าการออกทีวีทำให้นักศึกษารู้สึกใกล้ชิดมากขึ้น บางครั้งแม้ไม่เคยเรียนกับเขาโดยตรง แต่ก็กล้าเข้ามาปรึกษาและแลกเปลี่ยน
อยากรู้เกี่ยวกับ “เมนูซิกเนเจอร์” ของเขา เชฟแมน บอก คือ “ไก่ทอดสไตล์เกาหลี” ที่ปรับสูตรซอสให้เข้ากับรสนิยมคนไทย เสิร์ฟพร้อมซอส 2 แบบ ก่อนหน้านี้เคยนำมาสอนนักศึกษา และนำไปออกร้านงานแฟร์บ้าง ปรากฏขายดิบขายดี
ส่วนมุมมองต่อวงการเชฟไทย ในปัจจุบัน เชฟแมน บอก อาชีพเชฟยังสดใส แต่อาจเหนื่อยในช่วงที่การท่องเที่ยวซบเซา หากเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวกลับมาคึกคัก อาชีพนี้จะยิ่งรุ่งเรือง เพราะ “อาหารคือสิ่งที่คนต้องกินเสมอ”
อย่างไรก็ตาม การจะเป็นเชฟได้ จะต้องไม่ได้คำนึงแค่รสชาติหรือหน้าตาอาหารเท่านั้น แต่พื้นฐานสำคัญคือ ความรับผิดชอบ ความสะอาด และการเลือกวัตถุดิบที่ดี นั้น นับเป็นสิ่งสำคัญ ถึงขั้นเป็น “จริยธรรม” ของอาชีพการทำอาหารเลยทีเดียว
“ตั้งแต่วินาทีที่ลูกค้าหยิบอาหารของเราเข้าปาก แล้วเขาตื่นเต้นกับรสชาติ นั่นแหละคือความคุ้มค่า” เชฟแมน ทิ้งท้ายกับ “เส้นทางเศรษฐีออนไลน” อย่างนั้น
พร้อมแนะว่า ใครที่มีความคิดสร้างสรรค์และใจรักจริง สามารถก้าวไปสู่การเป็นผู้ประกอบการในวงการอาหารได้ไม่ยาก
เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กันยายน 2568
“อย่ารอให้เกษียณแล้วค่อยทำ แต่ควรเริ่มตั้งแต่ตอนที่เรายังแข็งแรงอยู่ เพื่อที่จะได้มีเวลาเสพสุขกับมันไปนานๆ” จะมีสักกี่คนที่เลือกใช้วันหยุดจากงานประจำ กลับมาปลูกต้นไม้ ทำสวน และสร้างคาเฟ่เล็กๆ ด้วยตัวเอง ในคอนเทนต์ชุดพิเศษ “โอกาสธุรกิจเกษตร” เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ x เทคโนโลยีชาวบ้าน ขอพาไปพูดคุยกับ คุณแป้ง-ธิดารัตน์ อนันตรกิตติ ที่นอกจากอาชีพหลักอย่างการเป็นผู้ประกาศข่าวแล้ว เธอยังสวมหมวกอีกใบ นั่นคือการเป็นเจ้าของคาเฟ่เล็กๆ ในจังหวัดฉะเชิงเทรา ชื่อว่า “บ้านสวนกำไรสุข” โดยเธอใช้เวลานอกเหนือจากงานประจำ ค่อยๆ สร้างพื้นที่แห่งนี้ด้วยตัวเอง ซึ่งเบื้องหลังบ้านสวนแห่งนี้ ไม่ได้มีแค่เรื่องของการเปิดร้านอาหารหรือทำเกษตร แต่ยังเป็นเรื่องของความตั้งใจเล็กๆ ที่อยากให้พิสูจน์ว่า ความสุขไม่จำเป็นต้องรอถึงวันเกษียณเสมอไป เริ่มต้นจากความฝัน คุณแป้งเล่าให้ฟังปนรอยยิ้มว่า ความจริงแล้ว “เกษตรกร” คือความฝันแรกในชีวิต เพราะเติบโตมาในครอบครัวที่ทำเกษตร คุณพ่อเป็นเกษตรกรปลูกสวนมะม่วงมาตลอด แต่เพราะภาพจำในอดีตที่เห็นว่าการปลูกพืชเชิงเดี่ยวมีรายได้น้อย อีกทั้งยังโดนกดราคาจากพ่อค้าคนกลาง คุณแม่จึงไม่สนับสนุนให้เ
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
หลังจากสร้างปรากฏการณ์ “น้องหมีเนย” ที่ตกมัมหมี พ่อหมี และพี่สาวทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ล่าสุดแบรนด์ Butterbear ได้เปิดตัว “Bianca Bear” หรือน้องเบียงก้า พี่สาวคนสวยแสนดีของน้องหมีเนยที่ไม่ได้เจอกันมานาน เพราะตัดสินใจเดินตามความฝันของตัวเองในการเป็นแฟชั่นดีไซน์เนอร์ แล้วก็ไปเรียนต่อที่ประเทศจีน แถมโดนแซวว่า “พอกผิว” ด้วยมีขนสีขาว และเรียบร้อยแบบลูกคุณหนู โดยเปิดตัวน้องเบียงก้าเป็นครั้งแรกเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เล่นเอาศูนย์การค้าเอ็มสเฟียร์แทบแตกเพราะเหล่ามัมหมี พ่อหมี และพี่สาวต่างมารอดูความน่ารักของสองพี่น้องกันอย่างคับคั่ง ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ได้สะท้อนความนิยมของคาแร็กเตอร์ทั้งสองเท่านั้น แต่ Butterbear ทำอย่างไรให้น้องหมีเนยและน้องเบียงก้ากลายเป็นมาสคอตที่สร้างทั้งไวรัล ความผูกพันและฐานแฟนคลับที่เหนียวแน่นได้ เขมนิจ มาลาเว อาจารย์ประจำสาขาการสร้างสรรค์อิเวนต์และการประชาสัมพันธ์ดิจิทัล วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ ม.รังสิต อธิบายว่า ความสำเร็จของน้องหมีเนย คือการใช้ Digital Public Relations กับ Marketing Public Relations (MPR) โดยวางกลยุทธ์การสื่อสารเพื่อสร้างตัวตนของน้องหมีเนยให้
“บ้านคำปุน” คือ แหล่งผลิตและจำหน่ายผ้าไหมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตั้งอยู่อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี สถานที่แห่งนี้ นับเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญทางวัฒนธรรมการทอผ้าไหม ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอันดับต้นๆ ของจังหวัดอุบลฯ ความพิเศษของ “บ้านคำปุน” นี้ คือ การเปิดให้เข้าชมแค่ปีละ 1 ครั้ง เป็นเวลาไม่เกิน 3 วัน ในช่วงเทศกาลแห่เทียนเข้าพรรษาของจังหวัดอุบลฯ ทุกปี เนื่องจากสถานที่แห่งนี้เป็นบ้านส่วนตัว โดยมีการเก็บค่าเข้าชม 100 บาท รายได้ไม่หักค่าใช้จ่ายจะนำไปทำบุญตามแต่จะกำหนดไว้ในแต่ละปี สำหรับชื่อเรียกขานบ้านทรงไทย บนที่ดินร่มรื่นแห่งนี้ มีที่มาจากชื่อของ คุณคำปุน ศรีใส เจ้าของผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม สาขาทัศนศิลป์-ถักทอ พ.ศ. 2537 และมี คุณเถ่า-มีชัย แต้สุจริยา ทายาทของเธอ เป็นผู้ดูแล คุณเถ่า กับผลงานผ้าทอผืนงาม ที่เผยได้เพียงว่า ราคาหลาละ 6 หลัก ธุรกิจค้าปลีก-ส่ง ทรุด หันทำผ้าทอสืบทอดบรรพบุรุษ คุณเถ่า-มีชัย แต้สุจริยา แห่ง “บ้านคำปุน” ปัจจุบันอายุ 59 ปี ผู้ชายคนนี้ มีรางวัลการันตีความสามารถด้านผ้าทอมาแล้วมากมาย และมีผลงานโดดเด่นจนได้รับการยกย่องในฐานะ “ครูศิลป์ของแผ่นดิน” เขาเป็นผู้คิดค้
