เชิญชวนน้อง ๆ ม.6 หรือ ปวช. ที่สนใจเรียนรู้เทคโนโลยีและนวัตกรรมการเกษตรยุคใหม่
มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต (ทล.บ.) สาขาเทคโนโลยีการเกษตร
เรียนรู้ครบทั้งด้านพืช สัตว์ และการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
พร้อมฝึกปฏิบัติจริงในห้องแล็บและแปลงทดลอง 🌱🐟🍄
📅 สมัครได้ตั้งแต่วันนี้ ถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2568
📍 สมัครออนไลน์ได้ที่ 👉 http://reg.rru.ac.th
สอบถามเพิ่มเติม
📞 081-844-1482 (ผศ.ดร.สถาพร ดียิ่ง)
📧 [email protected]
💬 Facebook: สาขาวิชาเทคโนโลยีการเกษตร มรร.
โดยทั่วไป วานิลลาถูกมองว่าเป็นพืชที่ให้ผลผลิตได้ดีในพื้นที่ที่มีอากาศค่อนข้างเย็นและมีความชื้นเหมาะสม เช่น พื้นที่สูงในภาคเหนือ หรือบางพื้นที่ของภาคอีสาน เนื่องจากการออกดอกของวานิลลามักได้รับอิทธิพลจากสภาพอากาศที่เย็นลงในบางช่วงของปี ทำให้หลายคนมองว่าพื้นที่ภาคใต้ไม่ใช่แหล่งปลูกวานิลลาที่เหมาะสม แต่ปัจจุบันนี้ได้เริ่มมีการปลูกวานิลลาเชิงพาณิชย์ในพื้นที่ภาคใต้แล้ว โดยเฉพาะที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งมีอดีตข้าราชการวัยเกษียณเป็นผู้บุกเบิกทดลองปลูกมานานกว่า 3 ปี หลังศึกษาสายพันธุ์และปรับวิธีการจัดการแปลงให้สอดคล้องกับสภาพภูมิอากาศในพื้นที่ ปีนี้นับเป็นครั้งแรกที่สวนวานิลลาแห่งนี้จะเริ่มเก็บเกี่ยวผลผลิตเชิงการค้า โดยคาดการณ์ผลผลิตไว้ประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ สำหรับผลผลิตในรอบแรก ขณะเดียวกันเจ้าของสวนได้วางแผนด้านการตลาดล่วงหน้า ทั้งการหาช่องทางจำหน่ายและการต่อยอดช่องทางสร้างรายได้ที่หลากหลาย เพื่อรองรับผลผลิตที่กำลังจะออกสู่ตลาด สะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของวานิลลาในฐานะพืชมูลค่าสูงที่สามารถปรับตัวเข้ากับพื้นที่ปลูกใหม่ๆ ได้ หากมีการบริหารจัดการที่เหมาะสม พี่ยา-ตรียา กลิ่นสุคนธ์ อดีตข้าราชการวัยเ
“ผ้าเส้นใยกล้วย” เป็นหนึ่งในสินค้าประจำจังหวัดปทุมธานี ที่สร้างรายได้ให้กับกลุ่มผู้ผลิตหลายชุมชนในจังหวัดปทุมธานี หนึ่งในนั้นคือวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแม่บ้านแสงตะวัน ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี โดยผ้าใยกล้วยบัวหลวงที่วิสาหกิจชุมชนกลุ่มแม่บ้านแสงตะวัน ผลิตขึ้นมาจากเส้นด้ายกาบกล้วยซึ่งมีจุดเด่นที่ความอ่อนนุ่มคล้ายผ้าขนสัตว์ จนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสินค้า OTOP ของจังหวัด ทำให้ได้รับความสนใจจากลูกค้าทั้งในและนอกจังหวัด ส่งผลให้สมาชิกของวิสาหกิจชุมชนฯ ที่มีอยู่จำนวน 20 คน มีรายได้เฉลี่ยเดือนละ 19,200 บาทต่อคนต่อเดือน รองศาสตราจารย์ ดร.วารุณี อริยวิริยะนันท์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (มทร.ธัญบุรี) หัวหน้าโครงการชุดประสานงานและบริหารจัดการสังเคราะห์และขับเคลื่อนแพลตฟอร์มสร้างรายได้ครัวเรือนด้วยเทคโนโลยีที่เหมาะสมกับชุมชนสู่การยกระดับเศรษฐกิจฐานราก หน่วยบริหารจัดการทุนด้านการพัฒนาพื้นที่ (บพท.) หน่วยงานภายใต้กำกับของ รวพ. กล่าวว่า จากการทำงานของ มทร.ธัญบุรี ภายใต้โครงการท้าทายไทย โดยการสนับสนุนของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและน
ผู้เขียน : คัคน ญานะวงศ์ษา ในยุคที่ปริมาณขยะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง “ขยะอาหาร” กลายเป็นหนึ่งในปัญหาสำคัญที่หลายภาคส่วนต้องเผชิญ โดยเฉพาะในประเทศไทยที่มีปริมาณขยะมูลฝอยสูงถึงหลายล้านตันต่อปี และมากกว่าครึ่งหนึ่งคือขยะอินทรีย์จากเศษอาหารในครัวเรือน ร้านอาหาร และภาคการเกษตร ขยะเหล่านี้ หากไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม มักกลายเป็นต้นเหตุของกลิ่นเหม็น การเน่าเสีย และการปล่อยก๊าซมีเทน ซึ่งเป็นหนึ่งในก๊าซเรือนกระจกที่ส่งผลต่อภาวะโลกร้อนโดยตรง แต่ในอีกมุมหนึ่ง “ขยะอาหาร” ไม่ได้ไร้ค่าอย่างที่หลายคนคิด หากได้รับการจัดการอย่างถูกวิธี ก็สามารถเปลี่ยนให้กลายเป็นของที่มีประโยชน์ใช้ภายในบ้านได้ และนี่คือจุดเริ่มต้นของนวัตกรรมฝีมือของคนไทยที่ชื่อว่า “ชูชก” วันนี้ “เทคโนโลยีชาวบ้าน” จะพาผู้อ่านไปรู้จักกับอีกหนึ่งตัวอย่างของเกษตรกรนักคิด ผู้ต่อยอดไอเดียสู่การลงมือทำจริง จนสามารถพลิก “ขยะ” ให้กลายเป็นทรัพยากรที่มีคุณค่าได้อย่างน่าทึ่ง กับ คุณทวีศักดิ์ อ่องเอี่ยม หรือ “พี่ปื๊ด” เจ้าของ “บางกระเจ้าฟาร์ม” ตำบลบางยอ จังหวัดสมุทรปราการ เรื่องราวของเขาไม่ใช่เพียงการทำเกษตร แต่คือการสร้างแนวทางใหม่ในการจัดการท
การเลี้ยงแพะ เป็นหนึ่งในอาชีพสำคัญของเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดนราธิวาส ส่วนใหญ่เลี้ยงแพะแบบปล่อยและกึ่งขังคอก โดยปลูกหญ้าเนเปียร์เป็นอาหารหยาบในการเลี้ยงแพะ เนื่องจาก จังหวัดนราธิวาสมีฝนตกชุกและมีสภาวะอากาศแปรปรวน เกิดภัยแล้งและน้ำท่วมเป็นระยะ จึงมักประสบปัญหาขาดแคลนอาหารสัตว์เพราะหญ้าธรรมชาติมีไม่เพียงพอในช่วงฝนตก น้ำท่วมหรือภัยแล้ง ที่ผ่านมา เกษตรกรผู้เลี้ยงแพะจึงต้องซื้ออาหารสัตว์สำเร็จรูปจากภายนอก ซึ่งค่าอาหารสัตว์ คิดเป็น 60-70% ของต้นทุนการผลิตทั้งหมด ( ค่ายาและเวชภัณฑ์ 5-10% ค่าแรง 10-15% และค่าลงทุนอื่นๆ ) ทุกวันนี้ ค่าวัตถุดิบอาหารสัตว์ผันผวน ควบคุมไม่ได้ ทำให้เกษตรกรต้องแบกรับภาระต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น ผศ.ดร.ซารีนา สือแม คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ศึกษาพบว่า ในจังหวัดนราธิวาส มีการปลูกและบริโภคทุเรียนอย่างแพร่หลาย ทำให้มีของเหลือทางการเกษตรคือ เปลือกทุเรียนจำนวนมากตลอดฤดูการผลิต ซึ่งเปลือกทุเรียนเป็นขยะทางการเกษตรที่กำจัดยากและเกิดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม จึงเกิดแนวคิดนำเปลือกทุเรียนหมัก เป็นแหล่งอาหารทางเลือกใหม่ในการเลี้ยงแพะ ปรากฎว่า สามารถลดต้นทุนค
