การยกระดับสินค้าท้องถิ่นด้วย “สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (Geographical Indication : GI)” ถือเป็นกลไกสำคัญในการสร้างมูลค่าเพิ่มให้ผลผลิตของไทย โดยรับรองเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นที่หาไม่ได้จากที่อื่น ทั้งสภาพแวดล้อม ดิน น้ำ ภูมิอากาศ รวมถึงภูมิปัญญาชาวบ้านที่สืบสานกันมาอย่างยาวนาน ปี 2025 เป็นอีกปีที่มีสินค้าคุณภาพจากทุกภูมิภาคของไทยได้รับการขึ้นทะเบียน GI รวมทั้งสิ้น 25 รายการ ครอบคลุมตั้งแต่ผลผลิตเกษตร อาหารแปรรูป งานหัตถกรรม และปศุสัตว์ สะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของเกษตรกรไทยในการสร้างผลิตภัณฑ์ที่มีมาตรฐานและเป็นที่ยอมรับทั้งในประเทศและต่างประเทศ
วันนี้เทคโนโลยีชาวบ้าน ได้รวบรวมของดีจากแหล่งผลิตทั่วไทย ที่ได้ขึ้นทะเบียน GI ในปี 2025 จะมีอะไรบ้างตามไปดูกันเลย

ภาคเหนือ ดินดี อากาศเด่น แหล่งผลผลิตคุณภาพสูง
ภูมิอากาศเย็นสบายของภาคเหนือเหมาะอย่างยิ่งต่อพืชผลคุณภาพ ทำให้หลายผลิตภัณฑ์ได้รับการรับรอง GI ในปีนี้
1. ส้มโอขาวน้ำผึ้งเมืองลอง – จังหวัดแพร่
ส้มโอพันธุ์ขาวน้ำผึ้งเมืองลอง เป็นผลไม้อัตลักษณ์จังหวัดแพร่ ที่มีลักษณะเด่นเฉพาะตัว คือ ส้มโอพันธุ์ขาวน้ำผึ้ง ที่มีทรงผลค่อนข้างกลมนูนสูง ก้นผลเรียบ เมื่อแก่จัดจะบุ๋ม ผลแก่ผิวเปลือกสีเขียวอมเหลือง น้ำหนักผลไม่น้อยกว่า 1.5 กิโลกรัม เมล็ดน้อย แกะง่าย เนื้อกุ้งใหญ่สีน้ำผึ้ง เนื้อแน่น แห้ง ไม่ฉ่ำน้ำ รสชาติหวานอมเปรี้ยว ไม่เฝื่อน ไม่ขม และไม่ช่าลิ้น ค่าความหวานไม่น้อยกว่า 9 องศาบริกซ์ ปลูกในอำเภอลองและอำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ มีผลผลิตเข้าตลาดมากในเดือนสิงหาคมถึงตุลาคมของทุกปี
2. เหล้าแป้ – จังหวัดแพร่
เหล้าแป้เป็นสุรากลั่น ประเภทสุราขาว ด้วยลักษณะจุดเด่นที่มีการกลั่นจากน้ำส่า หรือน้ำสุราแช่ ที่ได้มาจากการหมักข้าวด้วยลูกแป้ง ผ่านกระบวนการหมักด้วยสมุนไพรท้องถิ่นหลายชนิด และในขั้นตอนการกลั่นสุรา ด้วยลักษณะทางภูมิศาสตร์แบบร้อนชื้น จึงทำให้มีผลกระตุ้นต่อการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ท้องถิ่น ส่งผลทำให้เหล้าแป้มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณะเฉพาะตัว และมีความโดดเด่น อาทิ มีรสชาติที่เผ็ดร้อน หรือนุ่มละมุน มีความใส ไม่มีสี ไม่มีตะกอน และมีกลิ่นหอม
3. กาแฟดอยสวนยาหลวงน่าน – จังหวัดน่าน
กาแฟสายพันธุ์อาราบิกาที่ผ่านกระบวนการบ่มและคั่วในระยะเวลาที่เหมาะสมเป็นกาแฟสาร กาแฟคั่ว กาแฟคั่วบด ที่มีกลิ่นหอมคล้ายกลิ่นช็อกโกแลต กลิ่นถั่ว และกลิ่นผลไม้ รสชาติเข้มกลมกล่อม มีความเป็นสมุนไพรรสเผ็ดซ่า เป็นเอกลักษณ์ของกาแฟดอยสวนยาหลวงน่าน ซึ่งมีขอบเขตพื้นที่การผลิตครอบคลุมดอยสวนยาหลวง บ้านสันเจริญ ตำบลผาทอง อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน และแปรรูปในเขตพื้นที่จังหวัดน่าน
4. ละมุดสุโขทัย – จังหวัดสุโขทัย
ละมุดสายพันธุ์มะกอก ที่มีลักษณะผลยาวรีทรงไข่ ผิวเปลือกบางมีสีน้ำตาลอมเหลือง เนื้อแห้ง กรอบ ละเอียดไม่เป็นทราย สีน้ำตาลอมแดง มีกลิ่นหอม รสชาติหวาน ปลูกในพื้นที่อำเภอสวรรคโลก 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลท่าทอง ตำบลปากน้ำ ตำบลคลองกระจง ตำบลเมืองบางยม ตำบลย่านยาว และอำเภอศรีสำโรง 2 ตำบล ได้แด้แก่ ตำบลสามเรือน ตำบลวัดเกาะ ของจังหวัดสุโขทัย
5. แป้งแห้วนาหนองกุลาพิษณุโลก – จังหวัดพิษณุโลก
แป้งคุณภาพที่ผลิตจากหัวแห้วนาซึ่งขึ้นเองตามธรรมชาติ สืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นจากรุ่นสู่รุ่นมานานกว่า 130 ปี ด้วยภูมิประเทศราบลุ่มที่เกิดจากการทับถม ของตะกอนลำน้ำ ดินร่วนปนทราย ระบายน้ำได้ดี มีธาตุฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์สูง ประกอบกับสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล จึงเหมาะแก่การเพาะปลูกแห้วนาของเกษตรกร ส่งผลให้ผงแป้งที่ผลิตจากหัวแห้วนา มีสีขาวนวล เนื้อเนียนละเอียด แห้งสนิท ไม่จับตัวเป็นก้อน เมื่อผ่านกระบวนการทำให้สุกจะมีลักษณะใสเป็นเงา มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว จึงได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในการนำมาประกอบอาหารและขนมหวานในงานพิธีสำคัญของชุมชน
อีกทั้งยังสนับสนุนให้ชาวบ้านในพื้นที่ปลูกแห้วนา แทนการปลูกข้าว เพื่อจำหน่ายในรูปแบบของแป้งแห้วนาในชื่อ “แป้งแห้วนาหนองกุลาพิษณุโลก” ด้วยคุณภาพแป้งที่โดดเด่น อัตลักษณ์ชัดเจน จึงสร้างชื่อเสียงให้กับตำบลหนองกุลา อีกทั้งยังได้รับความสนใจจากสื่อโทรทัศน์ต่างๆ มากมาย สร้างรายได้ให้กับเกษตรกรจังหวัดพิษณุโลกอย่างต่อเนื่อง
ภาคกลาง แหล่งอู่ข้าวอู่น้ำ ผลไม้เด่น–ปศุสัตว์ดัง
พื้นที่อุดมสมบูรณ์รอบลุ่มน้ำเจ้าพระยา ทำให้หลายสินค้ากลายเป็นของขึ้นชื่อระดับประเทศ
6. ฝรั่งสามพราน – จังหวัดนครปฐม
ฝรั่งพันธุ์กิมจู พันธุ์สุ่ยมี่ พันธุ์แป้นสีทอง พันธุ์สาลี่ทองไร้เมล็ด พันธุ์หงเป้าสือ พันธุ์เฟินหงมี่ และพันธุ์แตงโม ลักษณะผลเป็นทรงกลมแป้นหรือกลมรึไปจนถึงทรงกลมค่อนข้างยาว ผลอ่อนมีผิวเปลือกสีเขียวถึงเขียวเข้ม ผลแก่ผิวเปลือกสีเขียวอ่อนถึงสีขาวอมเหลืองหรือเขียวอ่อนอมชมพู เนื้อมีสีขาวหรือสีแดง ตามแต่ลักษณะสายพันธุ์ เนื้อกรอบล่อนออกจากเมล็ดได้ง่าย รสชาติหวานหรือหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย ไม่ฝาด ปลูกในพื้นที่อำเภอสามพราน และอำเภอนครชัยศรี 3 ตำบลได้แก่ ตำบลโคกพระเจดีย์ ตำบลท่ากระชับ และตำบลบางแก้ว ของจังหวัดนครปฐม
7. เนื้อโคขุนกำแพงแสน – จังหวัดนครปฐม
โดยเป็นเนื้อโคขุนคุณภาพสูงที่ผลิตจากโคขุนเพศผู้พันธุ์กำแพงแสน ซึ่งพัฒนามาจากโค 3 สายพันธุ์ ประกอบด้วย พันธุ์พื้นเมืองไทย 25% พันธุ์บราห์มัน 25% และ พันธุ์ชาโรเลส์ 50% มีจุดเด่น คือ เนื้อมีสีแดงสด นุ่ม มีไขมันแทรกในระดับคะแนนที่ 2-3 ไม่มีกลิ่นสาบ มีอัตราแลกเนื้อสูง ลำตัวมีสีขาว ครีม เหลือง ดูสง่างาม ทนทานต่อสภาพอากาศร้อนชื้นของประเทศไทยได้ดี
ซึ่งเป็นโคที่ผ่านกระบวนการเลี้ยง การแปรสภาพ และการตัดแต่งตามมาตรฐาน ในเขตพื้นที่อำเภอกำแพงแสน อำเภอเมืองนครปฐม อำเภอบางเลน และอำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม ผ่านกระบวนการขุนไม่น้อยกว่า 8 เดือน และมีน้ำหนักตัวไม่น้อยกว่า 500 กิโลกรัม
8. เตยหอมปทุม – จังหวัดปทุมธานี
เป็นเตยหอมที่ปลูกในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี มีลักษณะใบที่กว้างและยาว สีเขียวมันเงา กอใหญ่ กากใยของใบนิ่ม เมื่อตัดหรือขยี้ใบจะมีกลิ่นหอม เมื่อนำมาต้มจะมีสีเขียวเข้มและมีกลิ่นที่หอมมากขึ้น นิยมนำมาใช้เป็นส่วนผสมของขนมไทยมาตั้งแต่สมัยโบราณ เช่น ขนมเปียกปูน ขนมชั้น กาละแม สังขยา และลอดช่อง เป็นต้น ซึ่งเตยหอมปทุมถือเป็นพืชท้องถิ่นที่นิยมปลูกและสามารถพบได้ทั่วไปในจังหวัดปทุมธานี โดยเฉพาะในพื้นที่อำเภอสามโคก ซึ่งติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ที่สามารถพบเห็นเตยเป็นจำนวนมากมาตั้งแต่อดีต จนเป็นที่มาของชื่อบ้านบางเตย และ ตำบลบางเตย ในปัจจุบัน ก่อนจะแพร่หลายไปยังอำเภออื่นๆ
9. มะม่วงขายตึกแปดริ้ว – จังหวัดฉะเชิงเทรา
มะม่วงพันธุ์ขายตึก ทรงผลกลมมนส่วนหัวใหญ่ ปลายผลด้านท้องสอบเข้าคล้ายรูปหัวใจ กรณีไม่ห่อผล ผิวมีเปลือกสีเขียว กรณีห่อผล ผิวเปลือกมีสีเขียวอมเหลือง หรือสีเหลือง เนื้อมีสีเหลืองอมส้ม ละเอียด กรอบ เสี้ยนน้อย เมล็ดเล็ก รสชาติมันหวานอมเปรี้ยว ปลูกบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำบางปะกง ซึ่งมีระบบนิเวศน์ 3 น้ำ ได้แก่ น้ำจืด น้ำกร่อย และน้ำเค็ม ผลิตในเขตพื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา
10. มะม่วงแรดแปดริ้ว – จังหวัดฉะเชิงเทรา
มะม่วงพันธุ์แรดที่มีผลทรงกลมรี หัวกลมอ้วนใหญ่ ปลายผลแหลมเล็กน้อย เมล็ดคอนช้างสั้น ผิวเปลือกหนา ปานกลาง ผิวเป็นคลื่นไม่เรียบ บริเวณด้านหลังผลมักมีนอคล้ายแรค ผลดิบอ่อนจะมีผิวเปลือกสีเขียว เนื้อมีสีขาวและกรอบ รสชาติเปรี้ยวจัด เมื่อผลดิบแก่ ผิวเปลือกจะมีสีเขียวเข้ม เนื้อมีสีเหลืองอ่อนและกรอบรสชาติมัน หวานอมเปรี้ยว เมื่อผลสุก ผิวเปลือกและเนื้อจะมีสีเหลือง เนื้อละเอียด ไม่เละ มีเสี้ยนน้อย รสชาติหวาน มีกลิ่นหอม ผลิตในเขตพื้นที่จังหวัดฉะเชิงเพรา
ภาคตะวันออก อากาศดี น้ำเค็มกลิ่นทะเล เสริมเอกลักษณ์อาหารทะเล–ผลไม้
11. หอยนางรมท่าโสม – จังหวัดตราด
หอยนางรมพันธุ์เล็กหรือหอยนางรมปากจีบ ลักษณะเนื้อหอยมีสีขาวครืม มีความอวบอ้วนและเนื้อแน่นคงรูปเต็มฝาหอย รสสัมผัสนุ่ม รสชาติดี หวานฉ่ำ มีกลิ่นหอมตามธรรมชาติ เลี้ยงในบริเวณปากแม่น้ำเวฬุของพื้นที่ตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด ประกอบด้วย 4 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านท่าโสม บ้านละมีบ บ้านสลัก และบ้านอ่างกระป่อง
การเลี้ยงหอยนางรมท่าโสม มี 3 วิธี ได้แก่
(1) การเลี้ยงโดยใช้ท่อชีเมนต์ปักยึดกับที่ จุดปักห่างกันประมาณ 1 เมตร จำนวน 1,600 ท่อต่อ 1 ไร่หรือตามความเหมาะสมของพื้นที่
(2) การเลี้ยงแบบแขวนด้วยแผงไม้ไผ่ปักยึดกับที่ ขนาด 6 x 80 เมตร หรืออาจปรับเปลี่ยนขนาดให้เหมาะสมกับพื้นที่ โดยแขวนแป้นหอยระยะห่างกันประมาณ 20 เซนติเมตร จำนวน 12,0000 พวงต่อ 1 แผง อาจปรับเพิ่มหรือลดให้เหมาะสมกับขนาดแผง
(3) การเลี้ยงแบบแขวนด้วยแฟไม้ไผ่ยึดด้วยหุ่นลอย ขนาด 10 x 12 เมตร หรืออาจปรับเปลี่ยนขนาดให้เหมาะสมกับพื้นที่ โดยแขวนแป้นหอยระยะห่างกันประมาณ 20 เชนติเมตร จำนวน 5,0000 พวงต่อ 1 แพ อาจปรับเพิ่มหรือลดให้เหมาะสมกับขนาดแพ
ภาคตะวันตกและภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย–อันดามัน สวรรค์ของผลไม้–งานหัตถกรรม
ภาคใต้เป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายของผลไม้รสเข้ม อาหารพื้นบ้าน และงานจักสานแบบดั้งเดิม
12. แตงโมเกาะสุกร – จังหวัดตรัง
แตงโมเกาะสุกรมีสีเปลือกอ่อนกว่าแตงโมพันธุ์เดียวกันที่ปลูกบริเวณอื่น ทำให้เห็นลวดลายชัดเจน เนื้อมีสีแดง สีส้ม และสีเหลืองเนื้อละเอียด กรอบ รสชาติหวานธรรมชาติ
13. ผ้าทอนาหมื่นศรี – จังหวัดตรัง
ผ้าย้อมสีธรรมชาติ และหมักโคลนตามภูมิปัญญาท้องถิ่นของชาวบึงกาฬ โดยเป็นโคลนที่นำมาจากจังหวัดบึงกาฬ ทำให้เนื้อผ้ามีความนุ่ม มันวาว มีกลิ่นหอมของดินโคลน มีสีตามที่สกัดได้จากพรรณไม้ชนิดต่าง ๆและโคลนที่นำมาหมัก สีไม่ตก แต่จะค่อย ๆ ซีดจางตามธรรมชาติ ซึ่งผลิตในเขตพื้นที่จังหวัดบึงกาฬ
14. แป้งสาคูต้นพัทลุง – จังหวัดพัทลุง
ผลิตจากต้นสาคูแท้ ให้แป้งเนื้อเนียน เหนียวกำลังดี เหมาะสำหรับทำขนมพื้นบ้าน
15. กระจูดพัทลุง – จังหวัดพัทลุง
ารนำพืชกระจูดมาใช้ประโยชน์ เชื่อว่าเป็นภูมิปัญญาที่ส่งต่อกันมาไม่น้อยกว่า 150 ปี โดยเริ่มจากการจักสานเพื่อใช้เป็นภาชนะในครัวเรือน ตลอดจนนำไปใช้ในงานพิธีต่างๆ เมื่อความนิยมเพิ่มขึ้น แต่กระจูดตามธรรมชาติมีขนาดเล็กและสั้น จึงมีการริเริ่มนำกระจูดมาปลูกเป็นครั้งแรก ณ บ้านทะเลน้อย ทำให้ได้ต้นที่โตและยาวขึ้น สามารถผลิตเครื่องจักสานได้หลายรูปแบบมากขึ้น
16. ทุเรียนชุมพร – จังหวัดชุมพร
เป็นทุเรียนสายพันธุ์หมอนทอง ที่ปลูกในพื้นที่จังหวัดชุมพร ลักษณะผลเป็นทรงกลมรี มีร่องพูหนามชัดเจน เปลือกบาง โคนหนามโต ปลายหนามแหลมคม สีผิ
17. ข้าวไร่หอมหัวบอนกระบี่ – จังหวัดกระบี่
ข้าวเปลือก ข้าวกล้อง และข้าวซ้อมมือ ที่แปรรูปมาจากข้าวเปลือกพันธุ์หอมหัวบอน ซึ่งเป็นข้าวไร่พื้นเมืองดั้งเดิมของจังหวัดกระบี่ ข้าวกล้องจะมีสีน้ำตาลแดง ส่วนข้าวซ้อมมือจะมีสีขาวขุ่นปนน้ำตาลแดง รูปร่างเรียว ปลูกและแปรรูปในเขตพื้นที่จังหวัดกระบี่ มีสภาพดินเป็นดินร่วนปนทราย มีความอุดมสมบูรณ์ของดินต่ำ ปฏิกิริยาดินเป็นกรดจัดมากถึงด่างเล็กน้อย และเนื่องจากข้าวหอมหัวบอนเป็นข้าวที่มีพันธุกรรมตอบสนองเฉพาะดิน ทำให้ข้าวมีความหอมและทนทานต่อโรค
ภาคใต้ตอนล่าง เมืองแห่งผลไม้คุณภาพสูง และสัตว์ปีกสายพันธุ์เด่น
18. ไก่เบตงยะลา – จังหวัดยะลา
ไก่เบตงยะลา จะมีจุดเด่นคือ ขนสีเหลืองทอง ปีกและขนปีกสั้น หงอนเป็นหงอนจักรสีแดง ขาสีเหลือง ปากสีเหลือง หางสั้น หรือ ไม่มีหาง ลูกไก่เมื่อแรกเกิดจนอายุ 4 เดือน จะมีขนน้อย หรือแทบไม่มีขนเลย แต่เมื่อโตขึ้นจะมีขนสีเหลืองทองทั้งตัว ไก่เบตงยะลาถือเป็นสายพันธุ์ที่ค่อนข้างเลี้ยงง่าย ใช้เวลาเลี้ยงประมาณ 5-7 เดือน ก็สามารถขายได้ โดยสามารถเลี้ยงแบบปล่อยให้ไก่หากินเองธรรมชาติ และให้อาหารอื่นๆ ร่วมด้วย เช่น ผักที่หาได้ในท้องถิ่นผสมกับข้าวสวยหุงสุก เป็นต้น ซึ่งเป็นการเลี้ยงตามภูมิปัญญาท้องถิ่น
19. มังคุดในสายหมอกเบตง – จังหวัดยะลา
เป็นมังคุดพันธุ์พื้นเมือง ลักษณะผลกลมโต เปลือกค่อนข้างหนา ผิวมัน สีม่วงอมแดง เมื่อผลสุกเต็มที่จะมีสีดำ ขั้วและกลีบเลี้ยงสีเขียว เนื้อมีสีขาวนวลปุยฝ้าย และไม่เป็นเนื้อแก้วยางไหล ไม่ฉ่ำน้ำ รสชาติหวานนำเปรี้ยว ปลูกในเขตพื้นที่อำเภอเบตง และอำเภอธารโต จังหวัดยะลา ซึ่งมีสภาพภูมิประเทศ เป็นที่ราบสูงเชิงเขาสลับช่องน้ำ มีแม่น้ำปัตตานีเป็นแม่น้ำสายสำคัญไหลจากทิศใต้ขึ้นไปทางทิศเหนือ ผ่านอำเภอธารโตและไหลลงทะเลอ่าวไทยที่อำเภอเมือง ทำให้อำเภอเบตงและอำเภอธารโตเป็นพื้นที่ ที่เหมาะสมต่อการทำการเกษตร
20. ส้มโชกุนเบตง – จังหวัดยะลา
เป็นพันธุ์ส้มเขียวหวานที่ปลูกในพื้นที่อำเภอเบตง และ อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา มีลักษณะผลทรงกลมแป้น ก้นเรียบแบน ผลมีขนาดใหญ่ เปลือกค่อนข้างหนา มีสีเขียวอมส้มเล็กน้อย ชานนิ่ม เนื้อนุ่ม มีสีส้มเข้ม รสชาติหวานผสมเปรี้ยวนำเล็กน้อย ปอกเปลือกง่าย และมีกลิ่นหอม วัดค่าความหวานได้ไม่น้อยกว่า 10 องศาบริกซ์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ดินโคราช–อีสาน สร้างสรรค์ผลิตผลและปศุสัตว์คุณภาพ
อีสานเป็นภูมิภาคที่มีสินค้า GI เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง สะท้อนภูมิปัญญาที่หลากหลายตั้งแต่เกษตร พืชสวน ปศุสัตว์ ไปจนถึงงานทอผ้า
21. เนื้อสุรินทร์ – จังหวัดสุรินทร์
เป็นเนื้อโคขุนคุณภาพสูงเนื่องจากพื้นที่ในจังหวัดสุรินทร์มีความเหมาะสมต่อการปลูกหญ้าและปลูกข้าวซึ่งเป็นแหล่งอาหารชั้นดีของโค สภาพอากาศที่เป็นอากาศแห้ง ความชื้นน้อย ทำให้โคเจริญเติบโตได้ดี ประกอบกับเนื้อสุรินทร์เกิดจากโคเนื้อลูกผสมระหว่างวากิวแท้ 100% กับโคสายพันธุ์ลูกผสมในพื้นที่ ทำให้ได้โคเนื้อลูกผสมที่มีสายเลือดวากิวไม่น้อยกว่า 50% ผ่านกระบวนการเลี้ยง แปรสภาพ และตัดแต่งตามมาตรฐานสากลในจังหวัดสุรินทร์
22. กุ้งก้ามกรามกาฬสินธุ์ – จังหวัดกาฬสินธุ์
เป็นกุ้งก้ามกรามที่เพาะเลี้ยงภายในเขตพื้นที่จังหวัดกาฬสินธุ์ มีลักษณะเด่นคือ เป็นกุ้งที่มีเปลือกบางสีเขียวปนฟ้า หรือ สีน้ำตาลทอง เปลือกมันเงา เนื้อเหนียวนุ่ม แน่นเต็มเปลือก เมื่อปรุงสุกเนื้อจะมีรสชาติหวาน ไม่มีกลิ่นคาว โดยลูกพันธุ์กุ้งที่นำมาเลี้ยงต้องมาจากฟาร์มเพาะฟักที่ได้มาตรฐาน และขึ้นทะเบียนรับรองจากกรมประมง เมื่อโตเต็มที่สามารถจับขายได้ในน้ำหนักประมาณ 5-40 ตัว/กก.
23. มะม่วงน้ำดอกไม้สีทองบ้านแฮดขอนแก่น – จังหวัดขอนแก่น
เป็นมะม่วงพันธุ์น้ำดอกไม้สีทองที่ปลูกในเขตพื้นที่ 5 อำเภอ ของ 3 จังหวัด ประกอบด้วย อำเภอบ้านแฮด อำเภอเปือยน้อย และ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น อำเภอบัวลาย จังหวัดนครราชสีมา และ อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม มีจุดเด่นคือ ผลใหญ่ มีน้ำหนักอยู่ในช่วง 250-600 กรัม/ผล เปลือกสีเหลืองทอง ผิวบาง เนื้อสีเหลืองเข้ม เส้นใยน้อย ไม่มีเสี้ยน รสชาติหวานหอม วัดค่าความหวานได้ไม่น้อยกว่า 19 องศาบริกซ์
24. ผ้าฝ้ายเมืองเลย – จังหวัดเลย
ผืนผ้าที่เกิดจากธรรมชาติและภูมิปัญญาอย่างแท้จริง นุ่ม ฟู สบายตัว และทอด้วยมือในทุกขั้นตอน สะท้อนวิถีชีวิตเรียบง่ายของผู้คนเมืองเลยที่สืบทอดศิลปะการทอมาหลายชั่วอายุคน ด้วยสภาพภูมิประเทศและอากาศที่เหมาะสม เมืองเลยจึงเป็นหนึ่งในแหล่งปลูกฝ้ายคุณภาพของไทย โดยเฉพาะฝ้ายพันธุ์พื้นเมืองดั้งเดิมที่ถูกนำมาปั่นเป็นเส้นใยและทอเป็นผืนผ้า ใช้ทำเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม และข้าวของในชีวิตประจำวันอย่างอบอุ่นและเป็นธรรมชาติ
25. กกเหล่าพัฒนา – จังหวัดนครพนม
สินค้าประเภทเสื่อและผลิตภัณฑ์ซึ่งแปรรูปจากต้นกก ที่ปลูกและแปรรูปในพื้นที่ตำบลเหล่าพัฒนา และ ตำบลบ้านเสียว อำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม โดยเส้นใยกกที่ใช้ มีลักษณะเส้นใหญ่ ผิวมีความเงา เหนียวนุ่ม แข็งแรง ทนทาน ไม่เปื่อยง่าย ผ่านกระบวนการทอ หรือ สานด้วยมือ ตามภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สืบทอดต่อกันมายาวนานกว่า 80 ปี
การเดินทางตามรอย GI ไม่ใช่เพียงการชิมของอร่อย แต่เป็นการสัมผัสคุณค่าทางวัฒนธรรม วิถีชีวิต และภูมิศาสตร์ที่หล่อหลอมให้สินค้าแต่ละชนิด “มีตัวตนของถิ่นกำเนิด” ปี 2025 จึงเป็นอีกก้าวสำคัญของเกษตรกรไทย ที่พร้อมผลักดันสินค้าไทยให้มีที่ยืนบนเวทีโลก และเปิดโอกาสให้ผู้บริโภคได้ลิ้มรสของดีแท้จากทุกมุมประเทศ
ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก : GI Thailand , กรมทรัพย์สินทางปัญญา
