อื่นๆ

“คนไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก” ประโยคนี้เป็นอีกบทพิสูจน์หนึ่งผ่านผลงานความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาอาชีวะทั่วประเทศ ที่พากันนำไอเดียมาอวดโฉมเข้าแข่งขันในงาน “การประกวดสิ่งประดิษฐ์ของคนรุ่นใหม่ และการแข่งขันหุ่นยนต์ยุวชนอาชีวศึกษา ระดับชาติ ประจำปี 2560” ซึ่งในงานนี้ทำให้เห็นว่า วัยรุ่นไทยตั้งใจนำสิ่งที่เรียนมาสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ ขอเพียงมีอาจารย์เป็นพี่เลี้ยงประคับประคอง และมีสถาบันการศึกษาอัดฉีดน้ำเลี้ยง หรือให้เงินทุนด้านการศึกษาและวิจัย เพียงเท่านี้ก็จะเกิดสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ ที่จะสร้างรายได้ให้กับนักศึกษา สถาบันการศึกษา และประเทศชาติตามมา   แอพพลิเคชั่นคาร์แคร์ ไอเดีย น.ศ.อาชีวะแพร่ แนวคิดจากผลงานสร้างสรรค์ที่สะดุดตาไม่น้อย และเข้ากับกระแสไทยแลนด์ 4.0 คือ แอพพลิเคชั่น “คาร์แคร์ ออนไลน์” (Car Care Online) ซึ่งจัดอยู่ในผลงานการประกวดประเภทที่ 10 คือ ประเภทสิ่งประดิษฐ์ด้านนวัตกรรมซอฟต์แวร์และระบบสมองกลฝังตัว โดยเป็นผลงานของนักศึกษา ชั้นปีที่ 2 คณะคอมพิวเตอร์ธุรกิจ วิทยาลัยอาชีวศึกษาแพร่ นำทีมโดย นางสาวเพ็ญนภา มลิวรรณ์, นางสาวญาสุมินทร์ อุอินทร์ และ นายจิตติ เวียงนาค โดยมีอาจารย์ที่คอยป

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ธรรมศักดิ์ โรจน์วิรุฬห์ นักวิจัยและอาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี ประดิษฐ์อุปกรณ์ผลิตน้ำบริโภคแบบพกพา แก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำเพื่อการบริโภค สามารถนำไปใช้ในสภาพแวดล้อมที่มีน้ำดิบที่ไม่สามารถนำมาบริโภคได้ รวมไปถึงพื้นที่ประสบปัญหาอุทกภัยและภัยพิบัติ มีขนาดเล็ก สะดวกแก่การพกพา ผลิตน้ำบริโภคที่สะอาดตามเกณฑ์มาตรฐานน้ำบริโภคขององค์กรอนามัยโลก ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธรรมศักดิ์ โรจน์วิรุฬห์ เล่าว่า เมื่อปี 2554 เป็นผู้ประสบภัยน้ำท่วม ซึ่งตอนนั้นน้ำดื่มขาดแคลนมาก ตนเองจึงได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ผลิตน้ำขึ้นมาใช้ เพื่อนำน้ำมาบริโภค ซึ่งสามารถใช้งานได้จริง จึงได้พัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ โดยมี รองศาสตราจารย์สัญญา สิริวิทยาปกรณ์ อาจารย์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นที่ปรึกษาและให้คำแนะนำ โดยอุปกรณ์ผลิตน้ำแบบพกพา สามารถแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำเพื่อการบริโภค นำไปใช้ในสภาพแวดล้อมที่มีน้ำดิบ น้ำประปา น้ำผิวดิน ผลิตน้ำสำหรับบริโภคได้ 1.0 ลิตร ต่อครั้ง น้ำดื่มที่ได้ตามมาตรฐานน้ำดื่มขององค์กรอนามัยโลก หลักการทำงานของอุปกรณ์ผลิตน้ำบริโภคแบบพกพา แบ่งออก 2 ขั้นตอน ได้แ

จาง หย่งฮุ่ย อาจารย์ประจำสถาบันเทคโนโลยีจอร์เจีย ร่วมกับทีมนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิยาลัยเอมอรี สหรัฐอเมริกา ค้นพบเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังว่าทำไม “นกฟลามิงโก” ถึงชอบยืนขาเดียว ผลจากการตรวจร่างกายของนกฟลา มิงโกทั้งที่ยังมีชีวิต และตายแล้วนั้น เพราะเป็นท่าที่มั่นคงทำให้สมดุลตัวอยู่ได้นานหลายชั่วโมงโดยไม่เมื่อยล้า การยืนขาเดียวเป็นกลไกไร้ปฏิกิริยา คือเป็นการเคลื่อนไหวที่ไม่มีการใช้แรงจากกล้ามเนื้อ และลดการสูญเสียพลังงาน แถมยังมีความเป็นไปได้ว่าการยืนขาเดียวจะช่วยลดการอักเสบของกล้ามเนื้อขา เนื่องจากนกฟลามิงโกยืนเกือบตลอดทั้งวัน และเพราะร่างกายไม่ได้ออกแรงเท่ากับช่วงเวลาหากิน หรือบิน อุณหภูมิของนกฟลามิงโกยืนขาเดียวก็จะยิ่งลดลง และช่วยรักษาพลังงานให้คงอยู่ได้นานขึ้น นอกจากนี้ เมื่อศึกษาซากนกฟลามิงโกที่ตายแล้ว มาจัดวางช่วงขาให้เหยียดออกก็ใช้ขาเดียวตั้งตัวยืนได้เหมือนตอนยังมีชีวิต ซึ่งกลไกนี้เรียกว่าเป็นการคงตัวตามแรงโน้มถ่วงแบบเฉื่อย ก่อนหน้านี้มีการสันนิษฐานว่านกฟลามิงโกยืนขาเดียว เพื่อชะลอการเสื่อมของผิวหนังที่ต้องแช่น้ำนานๆ เมื่อเราแช่อยู่ในน้ำนานๆ พอผิวหนังของขาข้างหนึ่งเริ่มเปื่อยก็เปลี่ยนเป

อาชีพการเลี้ยงโคทั้งโคนมและเนื้อ เริ่มมีเกษตรกรให้ความสนใจมากขึ้น โดยเฉพาะการเลี้ยงโคนมแต่ก็พบว่ามีปัญหา หนึ่งการเลี้ยงคือการให้นมลูกโค ดังนั้น ทางวิทยาลัยอาชีวศึกษาปทุมธานี ได้ศึกษาเกี่ยวกับการเลี้ยงโคนม ซึ่งออกในรูปแบบของสิ่งประดิษฐ์ที่จะช่วยในการเลี้ยงลูกโคในขณะที่ยังต้องดูดนมอยู่ คือ “จุกนม มอ มอ” ในการเลี้ยงโคนมอาจจะต้องรู้วิธีการดูแลลูกโคที่ยังเล็ก ทั้งนี้ เนื่องจากการเลี้ยงโคนมนิยมแยกลูกโคจากแม่โคมาเลี้ยงเอง ตั้งแต่วันแรกคลอดถึงหย่านม โดยใช้น้ำนมเทียม หรืออาหารแทนนม ให้นมผงละลายน้ำ มื้อละ 2 ลิตร เช้า-เย็น โดยการใช้น้ำสะอาดต้มให้อุ่น 50-55 องศาเซลเซียล ผสมกับนมผงตามอัตราส่วน นมผงต่อน้ำ 1 : 8 หรือ 1 : 9 ส่วน แล้วคนให้ละลายเป็นเนื้อเดียวกัน ทดแทนนมแม่ซึ่งผลิตเพื่อจำหน่าย การให้นมผง วันแรกควรจะผสมนมผงกับนมแม่ แล้วค่อยๆ ลดนมแม่ให้น้อยลงจนเหลือนมผงทั้งหมด ลูกโคอายุ 1 เดือนแรกควรใช้ขวดนม การดูดนมจากขวดให้ยกสูงขึ้นลักษณะเงยหน้าขึ้น น้ำนมจะไหลผ่านไปยังกระเพาะแท้โดยตรง ไม่ควรใช้ถังธรรมดาให้ลูกโคก้มลงกินเอง เพราะเป็นท่าที่ผิดธรรมชาติของลูกโค ทำให้นมตกค้างในกระเพาะหมักที่ไม่มีน้ำย่อยนม แต่ม

เมื่อการประกวดผลงานสิ่งประดิษฐ์ทางวิทยาศาสตร์ งานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ระดับชาติ ครั้งที่ 66 ปีการศึกษา 2559 ที่ผ่านมา 2 หนุ่มน้อยจากโรงเรียนย่านปากช่อง คว้ารางวัลเหรียญทอง ลำดับที่ 7 มาครองได้ จึงนับเป็นเด็กเก่งของโรงเรียน ที่ต้องหยิบยกมากล่าวถึงในที่นี้ เพราะสิ่งประดิษฐ์ทางวิทยาศาสตร์ที่คว้ารางวัลเหรียญทองมาครองในครั้งนี้ เกี่ยวข้องกับงานด้านเกษตรกรรมและคอลัมน์นี้ ให้เกียรตินักเรียนและสถานศึกษาที่ให้ความสำคัญกับงานด้านเกษตรกรรม 2 หนุ่มน้อย คือ นายพชรพล คุ้มภัย นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และ เด็กชายพิพัฒพงศ์ ลักภูกลาง นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ทั้งสองคนมีแนวคิดในการประดิษฐ์สิ่งประดิษฐ์ทางวิทยาศาสตร์ แล้วนำมาใช้กับกิจกรรมเกษตรภายในโรงเรียน อาจารย์บัณฑิต วงศ์อามาตย์ ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหนองซ่อมตะเคียนงาม ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 บ้านตะเคียนงาม ตำบลโป่งตาลอง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เปิดเผยว่า โรงเรียนบ้านหนองซ่อมตะเคียนงาม มีพื้นที่ทั้งหมด 12 ไร่ เป็นที่ดินที่ได้จากการร่วมกันบริจาคโดยชุมชน ก่อตั้งมากว่า 40 ปีแล้ว มีการเรียนการสอนระดับอนุบาลถึงระดับมัธยมศึกษาศึกษาตอนต้น มีนักเรีย

เมื่อ 18 พ.ค. บีบีซีรายงานเรื่องราวของแมวตัวดังที่ตอนนี้เตรียมขึ้นแท่นเป็นแมวตัวยากที่สุดในโลก ด้วยสถิติยาว 120 เซนติเมตร เพราะสถิติเดิมเป็นแมวชนิดเดียวกันอยู่ที่ 118 เซนติเมตร แมวตัวนี้เป็นพันธุ์เมนคูน เพศผู้ ชื่อโอมาร์ อาศัยอยู่กับนายหญิงชื่อ สเตฟี เฮิร์สต์ ในนครเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย มาตั้งแต่ปี 2556 ตอนที่ยังเป็นลูกแมวก็ตัวเท่ากับแมวอื่นๆ ทั่วไป เลี้ยงมาเลี้ยงไปตัวค่อยๆ ใหญ่ยักษ์ จนตอนนี้กินเนสส์ เวิลด์ เร็กคอร์ด ติดต่อสาวเฮิร์สต์ มาแล้วให้วัดขนาดส่งไป เพื่อพิจารณา ส่วนใหญ่จะใช้เวลา 12 สัปดาห์ จึงจะตอบกลับ ระหว่างรอทำสถิติใหม่อย่างเป็นทางการ สาวเฮิร์สต์เริ่มโพสต์รูปเจ้าเหมียวโอมาร์ ในโซเชียลมีเดียเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ปรากฏว่ามีคนแชร์รูปที่บัญชีในอินสตาแกรมชื่อ Cats of Instagram account มากกว่า 270,000 ครั้ง ไม่เท่านั้น ยังมีสื่อหนังสือพิมพ์และโทรทัศน์ตามมาทำข่าวมันอย่างคึกคัก จนนายหญิงต้องเผยว่า เจ้าโอมาร์ไม่ค่อยคุ้นกับการตกเป็นจุดสนใจเช่นนี้ ปกติเจ้าโอมาร์ลุกจากที่นอนตอนตี 5 กินอาหารแมว 2 กระป๋อง แล้วก็เดินไปทั่วบ้าน ออกไปเล่นนอกบ้านแล้วก็ค่อยงีบที่เตียงกระโดดเด้งดึ๋ง ส่วนอาคาร

คอลัมน์ สดจากเยาวชน จากโครงการเยาวชนเรียนรู้และอนุรักษ์ภูมิปัญญาการทอผ้าไหมลายลูกแก้วของชาวกูยในปีที่ผ่านมา มรดกทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาที่มีมานานกว่า 100 ปี ของบ้านขี้นาค ตำบลตูม อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ ความร่วมมือระหว่างเด็กและเยาวชนในชุมชนกับปราชญ์ชาวบ้านครั้งนั้น นำมาสู่ผลลัพธ์เชิงรูปธรรม นั่นคือหนังสือรวบรวมองค์ความรู้เรื่องอุปกรณ์และ วิธีทอผ้าไหมลายลูกแก้ว เมื่อมีโอกาสทำโครงการต่อในปีที่ 2 จึงลงตัวที่การจัดทำแหล่งเรียนรู้การทอผ้าชุมชนบ้านขี้นาค โดยนำชุดความรู้รวมถึงทักษะการทอผ้าที่ นุ่น-นิภาดา บุญท่วม อุมา-อุบลวรรณ ศิลาชัย ชมพู่-สิริวิมล ไชยภา แนน-จิฑาภรณ์ นาคนวล และ มด-ปทุมรัตน์ จันทอง เยาวชนบ้านขี้นาค กลุ่ม Spy kids มาขยายผลแก่เด็กและเยาวชนในชุมชน เกิดเป็นโครงการเรียนรู้การทอผ้าไหมกับกลุ่มเยาวชนบ้านขี้นาค โครงการดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาเยาวชนพลเมืองดีศรีสะเกษ สนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และมูลนิธิสยามกัมมาจล ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) พี่แล สิดาวรรณ ไชยภา พี่เลี้ยงกลุ่มเยาวชน มองว่าทักษะชีวิตเกิดขึ้นได้จากการลงมือทำ ยิ่งเป็น