“ข้าวแรมฟืน” เป็นอาหารท้องถิ่นชาวเหนือ ซึ่งมีกระบวนการเตรียมที่ใช้เวลานาน และมีระยะเวลาการเก็บไม่นานมากนัก วิสาหกิจชุมชนณหทัยเนเจอร์เฮิร์บ เล็งเห็นถึงความเป็นเอกลักษณ์ของอาหารข้าวแรมฟืน จึงมีแนวคิดต้องการให้นำเทคโนโลยีมาใช้ในการเพิ่มมูลค่าให้ข้าวแรมฟืนมีการบริโภคแพร่หลายออกไป และสามารถเก็บรักษาได้นานขึ้น
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) โดย ศูนย์เชี่ยวชาญนวัตกรรมอาหารสุขภาพ สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) ภายใต้การสนับสนุนทุนวิจัยโดย สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) จึงได้พัฒนาเป็น “ผงเยลลี่ข้าวแรมฟืนกึ่งสำเร็จรูป” (Burmese Chickpea Tofu Instant Jelly Powder) โดยนำวัตถุดิบผสมผสานระหว่างผงโปรตีนธัญพืช แป้งข้าว สารเกิดเจลเพื่อการคงตัว สู่การพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ภายใต้แบรนด์ “โปรฟิน” เพื่อนำผลิตภัณฑ์ข้าวแรมฟืนสู่สากลในรูปแบบของผงเยลลี่กึ่งสำเร็จรูป ซึ่งสามารถประยุกต์การบริโภคได้หลากหลายทั้งในรูปอาหารคาว หรือของหวาน เป็นต้น
วว. ยกระดับศักยภาพผลิตภัณฑ์อาหารชุมชนและการพัฒนาเทคโนโลยี โดยนำศักยภาพเดิมของ วิสาหกิจชุมชนณหทัยเนเจอร์เฮิร์บ มาร่วมกับอาหารเอกลักษณ์ภาคเหนือ คือ ข้าวแรมฟืน สู่การร่วมกันแก้ปัญหา ภายใต้แนวความคิดการพัฒนาผลิตภัณฑ์และเทคโนโลยีเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ เพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์อาหารชุมชนสู่อาหารกึ่งสำเร็จที่ดีต่อสุขภาพเป็น ผลิตภัณฑ์ผงเยลลี่ข้าวแรมฟืนกึ่งสำเร็จรูป ซึ่งใช้เทคโนโลยีการผสม และเทคโนโลยีการอบแห้ง เพื่อการเก็บรักษาให้ได้นาน
จากการวิจัยทำให้เกิดความรู้ที่เป็นองค์ความรู้ใหม่ ส่งผลให้อาหารท้องถิ่นได้รับความนิยมแพร่หลาย สะดวกและง่ายในการจัดเตรียม ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณค่าสารอาหารทดแทนมื้ออาหารได้
จุดเด่นของผลิตภัณฑ์/ เทคโนโลยี
1.สะดวกในการเตรียม
2.สามารถทานได้ทั้งในรูปแบบของคาวหรือของหวานได้
3.ให้คุณค่าสารอาหาร มีปริมาณโปรตีนสูงถึง 7 กรัมต่อ 20 กรัม
4.ไม่มีคอเลสเตอรอล
การพัฒนา “ผงเยลลี่ข้าวแรมฟืนกึ่งสำเร็จรูป” เป็นการยกระดับอาหารพื้นถิ่นภาคเหนือสู่อาหารสุขภาพกึ่งสำเร็จรูปในระดับสากล ด้วยการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการผสมและการอบแห้ง ช่วยตอบโจทย์ข้อจำกัดด้านเวลาในการเตรียมและอายุการเก็บรักษา พร้อมชูจุดเด่นความสะดวก อร่อย ทานได้ทั้งคาวและหวาน อัดแน่นด้วยโปรตีนสูงถึง 7 กรัมต่อ 20 กรัม และปราศจากคอเลสเตอรอล นับเป็นการเพิ่มมูลค่าภูมิปัญญาไทย สร้างรายได้ให้ชุมชน และตอบโจทย์เทรนด์ผู้บริโภคยุคใหม่ที่ใส่ใจสุขภาพได้อย่างแท้จริง สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม ได้ที่ call center โทร. 0 2577 9000 หรือที่ระบบบริการลูกค้า “วว JUMP”
#วทน #ข้าวแรมฟืน # #เศรษฐกิจ # #นวัตกรรม #เพิ่มมูลค่า #อาหารสุขภาพกึ่งสำเร็จรูป
#สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย
#อว #วว #TISTR
ผู้เขียน : Huynh Nhat Mai Van หากพูดถึง “ต้นก้ามปู” หลายคนคงคุ้นเคยกับภาพของไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ที่มีทรงพุ่มแผ่กว้าง ให้ร่มเงาตามริมถนน สวนสาธารณะ หรือพื้นที่ต่างๆ แต่รู้หรือไม่ว่า ต้นไม้ที่พบเห็นได้ทั่วไปชนิดนี้มีประโยชน์มากกว่าการให้ร่มเงา เพราะสามารถนำส่วนต่างๆ มาใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย ทั้งด้านการเกษตร การเลี้ยงสัตว์ และการปรับปรุงบำรุงดิน โดยเฉพาะใบและฝักของต้นก้ามปูที่สามารถนำมาใช้เป็นอาหารสัตว์สำหรับโค แพะ และสัตว์กินพืชบางชนิด ขณะที่ใบก้ามปูที่ร่วงหล่นยังสามารถนำไปทำปุ๋ยหมักหรือใช้เป็นวัสดุปรับปรุงดินได้อีกด้วย นับเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่รอบตัว โดยไม่จำเป็นต้องลงทุนสูง วันนี้ เทคโนโลยีชาวบ้าน จะพาไปรู้จัก “ต้นก้ามปู” ให้มากขึ้น พร้อมเปิดประโยชน์ที่หลายคนอาจมองข้าม ว่าต้นไม้เพียงต้นเดียวสามารถนำไปใช้ประโยชน์และต่อยอดในภาคการเกษตรได้อย่างไรบ้าง “Advertiser” รู้จัก “ต้นก้ามปู” ไม้ยืนต้นทรงพุ่มกว้าง ให้ร่มเงาได้ดี ต้นก้ามปู หรือที่รู้จักกันในชื่อ “จามจุรี” มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Samanea saman (Jacq.) Merr. เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของทวีปอเมร
ทันทีที่เข้ารับตำแหน่ง “ปิ่นสักก์ สุรัสวดี” อธิบดีกรมประมงคนใหม่ ประกาศนโยบายมุ่งมั่นจะแก้ปัญหาปลาหมอคางดำ โดยเตรียมวางมาตรการ 4 โซนสี และสร้างแรงจูงใจ ในการนำปลาไปใช้ประโยชน์ สร้างรายได้ ช่วยเกิดประสิทธิผลอย่างยั่งยืน โจทย์สำคัญอาจไม่ใช่ “จะจับปลาได้กี่ตัน” แต่คือ “หลังจากจับขึ้นมาแล้วจะเอาไปไหน” แต่สิ่งสำคัญคือ “การกำจัด” ควบคู่กับ “การสร้างมูลค่าเพิ่ม” จะทำได้อย่างไรมากกว่า ที่ผ่านมาหลายฝ่ายขอให้รัฐเร่งสร้าง “ตลาด” รองรับปลาหมอคางดำที่จับได้ เพื่อให้การกำจัดเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและไม่ต้องพึ่งพางบประมาณภาครัฐเพียงอย่างเดียว ปัจจุบันเริ่มมีตัวอย่างความสำเร็จในหลายพื้นที่ที่นำปลาหมอคางดำไปใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์ โดยดึงจุดเด่นสำคัญของปลาหมอคางดำ ซึ่งเป็นปลาที่มีเนื้อค่อนข้างมาก รสชาติใกล้เคียงปลานิล เนื้อมีโปรตีนสูง สามารถนำไปผลิตและแปรรูป เป็นปลาส้ม ลูกชิ้นปลา ปลาแดดเดียว ปลารมควัน หรือปลาบดเพื่อนำไปเป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรมอาหารสัตว์ได้ “Advertiser” จากการลงพื้นที่ของสื่อและหน่วยงานวิชาการในหลายจังหวัดพบว่า ขณะนี้หลายพื้นที่ตื่นตัวและให้ความสนใจเริ่มมีใช้ประโยชน์จากปลาหมอคางดำในเชิงพ
ในมุมมองของคนทำเกษตร “วัชพืช” มักถูกมองว่าเป็นศัตรูตัวสำคัญของแปลงปลูก เพราะเข้ามาแย่งทั้งน้ำ แสงแดด และธาตุอาหารจากพืชหลัก หลายพื้นที่จึงเลือกกำจัดวัชพืชทันทีที่เริ่มพบเห็น แต่ในอีกมุมหนึ่ง วัชพืชอาจกำลังทำหน้าที่เป็น “สัญญาณจากธรรมชาติ” ที่ช่วยบอกสภาพของดินและระบบนิเวศในพื้นที่โดยที่หลายคนไม่ทันสังเกต แท้จริงแล้ว วัชพืชแต่ละชนิดไม่ได้ขึ้นแบบสุ่ม แต่จะเลือกเติบโตในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับตัวเอง บางชนิดชอบดินแน่น บางชนิดขึ้นได้ดีในดินกรด หรือบางชนิดมักพบในพื้นที่ที่มีธาตุอาหารไม่สมดุล จึงทำให้เกษตรกรสามารถใช้ “วัชพืช” เป็นตัวช่วยสังเกตคุณภาพดินเบื้องต้นได้ วัชพืช คือ “ตัวบอกสภาพดิน” ตามธรรมชาติ ในระบบนิเวศทางการเกษตร ธรรมชาติจะพยายามสร้างสมดุลให้กับพื้นที่อยู่เสมอ เมื่อดินมีปัญหาในลักษณะใด มักจะมีพืชบางชนิดเข้ามาปกคลุมพื้นที่นั้นโดยอัตโนมัติ เพื่อช่วยฟื้นฟูหรือปรับสภาพดินในระยะหนึ่ง เกษตรกรสมัยก่อนในหลายพื้นที่จึงนิยม “อ่านดินจากวัชพืช” ควบคู่ไปกับการสังเกตสภาพแวดล้อมอื่นๆ เช่น ความชื้น สีดิน หรือแมลงที่พบในแปลง แม้จะไม่สามารถใช้แทนการวิเคราะห์ดินทางวิทยาศาสตร์ได้ทั้งหมด แต่ก็ถือเป็นภู
“ต้นเยลลี่” (Cincau Hijau) หรือ เฉาก๊วยเขียว นับเป็นอีกหนึ่งสมุนไพรที่มีสรรพคุณมากมาย อุดมด้วยสารต้านอนุมูลอิสระตามธรรมชาติ มีคลอโรฟิลล์ที่ร่างกายสามารถดูดซึมได้ และยังพบซาโปนินจากธรรมชาติ ซึ่งมีคุณสมบัติช่วยลดไข้ ต้านการอักเสบ และต้านเชื้อโรคบางชนิด นิยมใช้ในภูมิปัญญาพื้นบ้าน หากใครกำลังมองหาทางเลือกจากพืชสมุนไพรสีเขียว ต้นเยลลี่คือหนึ่งในพืชที่ควรรู้จักไว้ อาจารย์ ดร.ศุภชัย สุทธิเจริญ อาจารย์ประจำสาขาวิชาเกษตรศาสตร์ ภาควิชาเทคโนโลยีการเกษตร คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เล่าว่า ตนเองเติบโตมาในครอบครัวข้าราชการที่มีพื้นฐานการทำไร่ทำสวนอยู่แล้ว ประจวบเหมาะกับเมื่อโตขึ้นได้มีโอกาสไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ทำให้ได้พบปะกับเกษตรกรมากมาย และมองเห็นโอกาสในการสร้างรายได้จากอาชีพเกษตรกรรม จุดนี้เองกลายเป็นแรงบันดาลใจให้อยากกลับมาทำการเกษตร ณ บ้านเกิดจังหวัดมหาสารคาม การเริ่มต้นจากการทำสวนมะนาวในวงบ่อซีเมนต์ เพราะมองว่าเป็นพืชเศรษฐกิจที่ทำราคาได้ดี โดยเฉพาะในช่วงหน้าแล้ง เดิมทีตั้งใจจะสร้างสวนแห่งนี้เพื่อเป็นของขวัญหลังเกษียณให้คุณพ่อคุณแม่ แต่เมื่อได้ลงมือทำจริงกลับค้นพบความชอบในวิถีเ
