เทคนิคเกษตร

การเดินทางของช่วงเวลาจากอดีตจนถึงยุคนี้ทำให้เครื่องดนตรีสำคัญที่สร้างความสนุกสนานครึกครื้นอย่าง “กลองยาว” กำลังจะหายไป กลองยาว เป็นเครื่องตีชนิดหนึ่งของไทยที่ได้รับความนิยมอย่างมาก วงกลองยาวประกอบด้วยผู้แสดงหญิงและชายที่แต่งกายแบบพื้นบ้านของแต่ละภูมิภาคในขบวนแห่งานรื่นเริงสนุกสนานของเทศกาลและงานมงคล โดยระหว่างการแสดงได้สอดประสานท่วงท่าลีลาการร่ายรำร่วมกับเสียงตีกลองเป็นจังหวะ พร้อมกับ ฉิ่ง ฉาบ กรับ โหม่ง สร้างความบันเทิง ความสนุกสนานครึกครื้นให้แก่ผู้เล่นและผู้ฟังได้เป็นอย่างดี จนเป็นที่รู้จักกันว่า “รำเถิดเทิง” หรือ “เทิงกลองยาว” แต่ดูเหมือนความเจริญทางสังคมในยุคดิจิทัลกำลังจะทำให้เครื่องดนตรีสำคัญชนิดนี้หายไปเนื่องจากขาดการถ่ายทอดองค์ความรู้อย่างเป็นระบบ ขาดผู้ที่จะสืบทอดความรู้จนไปถึงปัญหาในการผลิตกลองยาวที่มีคุณภาพ ดังนั้น คณะกรรมการผู้ทรงวุฒิมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม สาขาศิลปะการแสดง กรมส่งเสริมวัฒนธรรม จึงพิจารณาเห็นสมควรประกาศขึ้นทะเบียนกลองยาวให้เป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม สาขาศิลปะการแสดงประจำปี พ.ศ. 2558 ด้วยเหตุนี้จึงอยากเชิญชวนท่านผู้อ่านมารู้จักกับสถานที่ผลิตกลองยาวที่ยังพ

อาจารย์ราชันย์ วงษ์ทวี สาขาเทคโนโลยีอุตสาหการ และ อาจารย์ฉัตราวีระวุท จอมวรวงศ์ สาขาเทคโนโลยีประมง คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์ สองอาจารย์หนุ่มนักวิจัย โดยมี ผศ.ดร.จักรกฤษณ์ เยรัมย์ เป็นผู้ร่วมโครงการวิจัย ได้งบประมาณจากสำนักงานวิจัยแห่งชาติ (วช.) เมื่อปี 2553 เครื่องอัดเม็ดอาหารปลาแบบ 2 in 1 แรกเริ่มเดิมทีอาจารย์ทั้งสองได้งบประมาณมาเพื่อวิจัยพัฒนาและออกแบบสร้างเครื่องอัดเม็ดอาหารปลาจากมันสำปะหลังแบบ 2 in 1 โดยตัวเครื่องออกแบบให้มีหัวบดละเอียดแบบ Mincer และหัวอัดเม็ดแบบ Pellet Mill ไว้คนละด้านของตัวเครื่อง ซึ่งขับเคลื่อนด้วยเพลาส่งกำลังตัวเดียวกันเมื่อเปิดเครื่องหัวบดและหัวอัดจะทำงานพร้อมกัน และเพิ่มแรงบิดที่เพลาโดยใช้ล้อช่วยแรงเป็นอุปกรณ์เพิ่มกำลังอัด ใช้ต้นกำลังจากมอเตอร์เพียง 1 ตัว ขนาด 5 แรงม้า ความเร็วรอบ 1,450 รอบต่อนาที ทดกำลังด้วยเฟืองโซ่ เพื่อปรับความเร็วรอบที่ 174 รอบต่อนาที ความสามารถในการอัดเม็ดอาหารปลาเฉลี่ยเท่ากับ  180  กิโลกรัมต่อชั่วโมง  ลักษณะเม็ดอาหารเป็นแท่งกระบอกยาว  5 – 8  มิลลิเมตรขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางเท่ากับ

ชื่อสามัญ : Balsam apple ; Bitter melon ; ผักไซ (เหนือ) ; ผักเหย (สงขลา) ; มะร้อยรู (กลาง) ชื่อวิทยาศาสตร์ : Momordica charantia วงศ์ : Cucurbitaceae   ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : มะระขี้นก เป็นพืชพื้นเมืองแถบร้อนชื้น เช่น อินเดีย จีน ไทย พม่า ลาว ลำต้นเป็นเถาเล็กๆ มี 5 เหลี่ยม ใบมี 5 แฉก ปกคลุมด้วยขนอ่อนนุ่ม ดอกสีเหลืองสดใสออกบริเวณซอกใบ ใน 1 ต้น จะมีทั้งดอกตัวผู้และดอกตัวเมียเหมือนฟักทอง เพียงแต่ มะระสาวๆ ไม่ใจร้าย ปล่อยให้มะระหนุ่มๆ ชะเง้อหาคอยนานเหมือน ฟักทอง อย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อยพอมีลุ้น ตามข้อลำต้นบางตอนจะเปลี่ยนไปเป็นหนวด หรือ มือจับ (Tendril) เพื่อยึดพยุงลำต้น ความดีในตัวมะระมีหลากหลาย ใบ แก้ไข้ ดับพิษร้อน บำรุงน้ำดี ขับพยาธิเส้นด้าย ฟอกโลหิต ขับระดู บำรุงน้ำนมในสตรีมีครรภ์ ผล แก้ช้ำบวม บำบัดอาการปากเปื่อยเป็นขุย แก้ผดผื่นคัน ลดอาการร้อนในกระหายน้ำ แก้ง่วง อุดมไปด้วยแคลเซียม วิตามิน A มีสารต่อต้านอนุมูลอิสระ เมล็ด ใช้เป็นยากระตุ้นความรู้สึกทางเพศ เพิ่มพลังลมปราณ รู้อย่างนี้แล้วไม่ใช่เลือกกินกันแต่เมล็ดนะครับ กินมากเกินไป แท้งได้นะ   การใช้ประโยชน์ทางยา ทำได้หลายทาง จะยกตัวอย่า

อำเภอสิเกา เป็นชุมชนเล็กๆ ที่มีพื้นที่ทางทิศตะวันตกและทิศใต้ติดกับชายฝั่งทะเล ประชาชนที่อาศัยอยู่ใกล้ชายฝั่งส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมง และค้าขาย เนื่องจากความอุดมสมบูรณ์ของทะเลจึงมีสัตว์น้ำ  เช่น กุ้ง หอย ปู ปลา เต่า ปลาหมึก และ ฯลฯ อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งในแต่ละครั้งจะจับได้ในปริมาณมาก สามารถนำไปจำหน่ายขายในตลาดและแบ่งมาแปรรูปทำเป็นปลาเค็มไว้รับประทาน โดยเฉพาะคนในชุมชนตำบลบ่อหิน อำเภอสิเกา จะยึดถือสืบทอดทำกันมาอย่างต่อเนื่อง ส่วนใหญ่จะทำในรูปของอุตสาหกรรมครอบครัวขนาดเล็ก แต่หลังจากชุมชนมีการพัฒนามากขึ้น การแปรรูปปลาเค็มจึงมีการพัฒนาขึ้นตามความเจริญ “ปลาเค็ม เป็นสินค้าที่ดำเนินการผลิตขึ้นมาเพื่อจำหน่ายมานานแล้ว เนื่องจากมีพื้นที่ตั้งอยู่ริมชายทะเล ทำให้อาชีพหลักของชาวบ้านในตำบลบ่อหิน คือ การทำประมง เวลาออกเรือได้ปลามาจำนวนมาก ก็จะมีการแปรรูปเก็บไว้บริโภคนานๆ แต่วิธีการผลิตปลาเค็มแบบเดิมๆ นั้นไม่สามารถเก็บไว้ได้ ชาวบ้านจึงพยายามคิดค้นวิธีการต่างๆ จนมาได้ข้อสรุปที่วิธีการทำปลาเค็มกางมุ้ง” รูปแบบและขั้นตอนการแปรรูปของการแปรรูปปลาเค็มกางมุ้งได้รับการสนับสนุนจากพัฒนาชุมชน สาธารณสุข พาณิชย์

24บ้านกลอเซโล หมู่ที่ 6 ตั้งอยู่ที่ตำบลแม่สามแลบ อำเภอเสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นชุมชนที่ตั้งอยู่ในพื้นที่เขตป่าสงวนแห่งชาติป่าสาละวิน อุทยานแห่งชาติสาละวิน เป็นอีกชุมชนหนึ่งในพื้นที่สูงที่อยู่ในพื้นที่ดูแลของโครงการพัฒนาพื้นที่สูงแบบโครงการหลวงแม่สามแลบ ด้วยแผนกลยุทธ์หยุดหมอกควันหรือระบบเกษตรที่เลี้ยงดูป่า โดยการทำการเกษตรที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ในแนวทางของการนำองค์ความรู้จากโครงการหลวงมาปรับใช้ในพื้นที่สูง ห่างไกลบริการของภาครัฐในทุกมิติ ทั้งรายได้ สิ่งแวดล้อม ทรัพยากรป่าไม้ มุ่งเน้นการบูรณาการอย่างสมดุล ให้คนในพื้นที่มีปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีพ ซึ่งมีส่วนช่วยลดความเหลื่อมล้ำ สร้างคุณภาพชีวิตที่ดีของคนในชุมชน  คุณเดชธพล กล่อมจอหอ หัวหน้าโครงการพัฒนาพื้นที่สูงแบบโครงการหลวง กลุ่ม 4 สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน) หรือ สวพส. กล่าวว่า แนวทางของการพัฒนาบ้านกลอเซโล ทาง สวพส. มุ่งเน้นให้ชุมชนตระหนักถึงความสำคัญของทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยมีแผนการอนุรักษ์และฟื้นฟูพื้นที่ทำการเกษตร ลดพื้นที่ทำไร่หมุนเวียน โดยกำหนดเขตการพัฒนาเป็นโซน A, B, C และ D เพื่อสร้างต้นแบบและข

นักวิจัย มทร.ธัญบุรี นำกากสาโทเหลือทิ้งจากโรงงาน มาผลิตเป็นน้ำส้มสายชูหมักเพื่อเป็นเครื่องดื่มสำหรับผู้รักสุขภาพ ย้ำประโยชน์สำคัญ “ได้ผลิตภัณฑ์ใหม่” จากของเหลือทิ้งในกระบวนการผลิต ผศ.ดร. เจริญ เจริญชัย อาจารย์ประจำสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี ร่วมกับ คุณรมิตา เรือนสังข์ คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ พร้อมด้วย คุณสุรัตน์ ยกยิ่ง ผู้ประกอบการสุรากลั่น จังหวัดปทุมธานี แบรนด์ไทยสาโทและสุรากลั่นอังเคิลทอม ศึกษาวิจัยผลงาน “การใช้ประโยชน์จากกากสาโทเหลือทิ้ง เพื่อผลิตน้ำส้มสายชูหมักจากข้าวด้วยปฏิกรณ์ชีวภาพ” ในโครงการวิจัย “การพัฒนาระบบการจัดการเชิงพื้นที่ด้วยการใช้นวัตกรรม : เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการของเสียและสร้างมูลค่าเพิ่มของผลิตภัณฑ์ในเขตพื้นที่จังหวัดปทุมธานี”   ผศ.ดร. เจริญ เผยว่า จุดเริ่มต้นของผลงานวิจัยเกิดจากปัญหาของบริษัท ไทยโปรดักส์แอนด์เบเวอร์เรจ จำกัด ผู้ผลิตสาโท และสุรากลั่นจากสาโท ในแบรนด์ไทยสาโท และสุรากลั่นอังเคิลหอม ซึ่งเป็นสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ของจังหวัดปทุมธานี ที่มีกำลังผลิตสาโทและสุรากลั่น

บ้านโป่งกวาว หมู่ที่ 3 ตำบลสะเมิงเหนือ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ในเขตต้นน้ำสะเมิง ความเป็นมาของชื่อหมู่บ้านนั้น เมื่อก่อนมีต้นทองกวาวอยู่ต้นหนึ่ง มีขนาดใหญ่มาก สูงตระหง่านสร้างความร่มเย็นตรงทิศตะวันออกของหมู่บ้าน และต้นทองกวาวนี้ขยายกิ่งก้านสาขามากมายเป็นที่พักอาศัยของคนและสัตว์ และบริเวณใกล้เคียงกับต้นทองกวาวได้มีน้ำร้อนออกมาจากบริเวณดินโป่ง เมื่อมีการตั้งหมู่บ้านจึงได้นำสองอย่างนี้มารวมกัน เรียกว่า บ้านโป่งกวาว ปัจจุบัน มี คุณสง่า กะธิโต เป็นผู้ใหญ่บ้าน ในปี 2561 หมู่บ้านโป่งกวาว ที่ได้รับการสนับสนุนจากสถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน) ให้เป็นหมู่บ้านท่องเที่ยว พื้นที่ในหมู่บ้านมีประมาณ 20,000 ไร่ แบ่งเป็นพื้นที่อยู่อาศัย 143 ไร่ พื้นที่ทำกิน 504 ไร่ ที่ดินเพื่อการเกษตร 642 ไร่ พื้นที่ป่าอนุรักษ์ 5,000 ไร่ นอกเหนือจากนั้นจะเป็นเขตป่าชุมชนและป่าสงวนแห่งชาติ ทิศเหนือติดกับตำบลป่าแป๋ อำเภอแม่แตง ทิศใต้ติดบ้านป่าลาน หมู่ที่ 4 ตำบลสะเมิงเหนือ ทิศตะวันออกติดบ้านพระบาทสี่รอย ตำบลสะลวง อำเภอแม่ริม ทิศตะวันตกติดกับบ้านแม่แพะ ตำบลสะเมิงเหนือ การท่องเที่ยวที่นี่มีเสน่ห์ ช