สาหร่ายเกลียวทอง ผลงาน “บุญสมฟาร์ม” จากไม่มีใครรู้จัก ปัจจุบันส่งขายทั่วโลก
ผมได้รับข่าวเป็นที่น่าชื่นชมว่า บุญสมฟาร์มสาหร่ายเกลียวทอง โดย คุณสมชาย บุญสม ได้มอบสาหร่ายเกลียวทอง เพื่อสนับสนุนบุคลากรทางการแพทย์ แก่โรงพยาบาลสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่ จำนวนเดือนละ 100 กิโลกรัม เพื่อสู้กับคนป่วยโควิด-19
ที่มอบสาหร่ายเกลียวทองให้ก็เพราะ เป็นสาหร่ายที่เมื่อผู้ใดได้กินแล้วจะมีสุขภาพแข็งแรง สามารถสู้กับงานหนักได้ จึงเหมาะสำหรับบุคลากรทางการแพทย์ที่กำลังต่อสู้กับโรคร้ายโควิดอยู่ในขณะนี้
ผมเชื่อว่าจะต้องมีผู้อ่านจำนวนหนึ่งที่ยังไม่รู้จักสาหร่ายเกลียวทอง ผมจึงขอแนะนำให้รู้จักคร่าวๆ ดังนี้
สาหร่ายเกลียวทอง เป็นสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
คุณเจียมจิตต์ บุญสม เป็นนักวิทยาศาสตร์คนแรกๆ ของโลก ที่สำรวจพบสาหร่ายเกลียวทอง และได้ทุนวิจัยจากองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ องค์การยูเสดของสหรัฐอเมริกา และสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ และเป็นคนตั้งชื่อ “สาหร่ายเกลียวทอง”
เท่าที่ได้รับทราบผลวิจัยคุณสมบัติของสาหร่ายเกลียวทอง จากสถาบันเกี่ยวกับอาหารและยาหลายแห่ง จึงได้รู้ว่า
สาหร่ายเกลียวทอง สร้างเม็ดเลือดขาวที่ไปทำลายไวรัสที่ทำร้ายร่างกายมนุษย์
สาหร่ายเกลียวทอง ไม่ใช่ยา
สาหร่ายเกลียวทอง เป็นอาหารธรรมชาติ เกิดขึ้นมาเมื่อ 3,600 ล้านปีมาแล้ว
สาหร่ายเกลียวทอง หนัก 1 กรัม เท่ากับได้กินผักผลไม้หนัก 1 กิโลกรัม
องค์การอนามัยโลกประกาศให้เป็นอาหารที่ดีที่สุดในโลก
เมื่อผู้ใดได้กินจะสามารถเป็นภูมิคุ้มกันไวรัสโควิด-19 ได้ โดยเฉพาะผู้สูงอายุ
สาหร่ายเกลียวทอง สามารถสร้างเม็ดเลือดแดง เม็ดเลือดขาว ป้องกันโรคโลหิตจางได้อีกด้วย
สาหร่ายเกลียวทอง กระตุ้นให้เกิดการสังเคราะห์ไนตริกออกไซด์ ซึ่งเป็นตัวขยายหลอดเลือด ทำให้ความดันเลือดลดน้อยลง แล้วยังช่วยเรื่องกล้ามเนื้ออ่อนแรงได้ด้วย
สาหร่ายเกลียวทอง ยังมีสรรพคุณอื่นๆ อีกมาก
ในเรื่องส่วนตัว ผมรู้จักกับ คุณสมชาย บุญสม เจ้าของสาหร่ายเกลียวทอง มานานแล้ว
รู้จักตั้งแต่คุณสมชายยังเป็นวิศวกรคุมโรงกรองน้ำบางเขน ของการประปานครหลวง
คุณสมชายไม่รอให้ปลดเกษียณ ลาออกก่อน แล้วไปทำการผลิตสาหร่ายเกลียวทองที่เชียงใหม่ ซึ่งทำได้โดยทันที เพราะภรรยาคุณสมชายคือ คุณเจียมจิตต์ บุญสม ซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดสาหร่ายเกลียวทองขึ้นในประเทศไทยนั่นเอง
การเพาะสาหร่ายเกลียวทอง จำเป็นต้องมีความรู้เรื่องเกษตรและเรื่องน้ำ
คุณสมชายเป็นวิศวกรที่มีความรู้เรื่องน้ำสะอาดมาก่อน ขณะที่คุณเจียมจิตต์เคยรับราชการเป็นเกษตรจังหวัดจึงมีความรู้เรื่องพืชเป็นอย่างดี
ฉะนั้น เมื่อได้มาทำงานร่วมกัน จึงมี สาหร่ายเกลียวทอง เกิดขึ้น
ตอนเริ่มต้นทำสาหร่ายเกลียวทองใหม่ๆ ทำเป็นผง ต่อมาจึงได้อัดเป็นเม็ดเพื่อความสะดวกในการกิน และมีกระปุกใส่ที่เป็นแบบเฉพาะ ตั้งแต่เริ่มแรกจนมาถึงวันนี้
การผลิตสินค้าอะไรก็ตามออกมาขาย ในระยะแรกๆ คนไม่รู้จัก จะขายยากมาก อีกทั้งไม่เชื่อว่า สาหร่ายเกลียวทองจะให้ประโยชน์กับร่างกายอย่างไรบ้าง
วันหนึ่งก็เมื่อ 30 กว่าปีมาแล้ว ผมได้พบกับคุณสมชายโดยบังเอิญที่เชียงใหม่
คุณสมชายได้มอบสาหร่ายเกลียวทองมาให้ผมกระปุกหนึ่ง บอกว่าให้ไปลองกินดู
เมื่อรับสาหร่ายเกลียวทองมาแล้ว ผมไม่ได้เอามากินเอง แต่ได้ให้แม่ยายกินแทน ปรากฏว่าเพียงไม่นานแม่ยายผมที่เคยมีความดันขึ้นสูงนั้น กลับลดลงได้ปกติ จนคุณหมอแปลกใจ
ผมเห็นว่าน่าจะบอกข่าวดีนี้ให้คนอื่นๆ ที่เป็นโรคความดันสูงได้รู้บ้าง ถือเป็นวิทยาทานด้วย ผมจึงได้แนะนำสาหร่ายเกลียวทองผ่านคอลัมน์ของผม ทางหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ พร้อมกับใส่เบอร์โทรศัพท์ที่บ้านของผมลงไปด้วย เพื่อว่าถ้าผู้ใดต้องการสาหร่ายจะได้สั่งต่อให้ได้
ปรากฏว่า มีคนโทรมาเพียง 2 วันถึง 300 สาย
หลังจากนั้นช่วงที่เชียงใหม่ได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ผมได้บอกให้คุณสมชายเอาสาหร่ายเกลียวทองไปให้นักมวยทีมชาติกิน
ที่ต้องการให้นักมวยกินก็เพราะรู้ว่านักมวยจะต้องลดน้ำหนักด้วยการอดอาหาร จึงควรกินสาหร่ายไปแทน เพราะจะทำให้ไม่อ่อนเพลีย
กีฬาซีเกมส์ปีนั้น นักมวยไทยได้เหรียญทองเกือบทุกรุ่น ไม่ได้เพียงรุ่นเดียว มีหนังสือพิมพ์ลงข่าวให้ด้วย จึงทำให้มีคนรู้จัก สาหร่ายเกลียวทอง มากขึ้น
จากสรรพคุณว่ากินสาหร่ายเกลียวทองแล้วทำให้ร่างกายแข็งแรง คนไม่กินผักสามารถกินสาหร่ายเกลียวทองแทนได้ คนไม่กินเนื้อสัตว์ก็กินสาหร่ายเกลียวทองแทนได้ เพราะเป็นพืชที่ให้โปรตีน อีกทั้งยังมีสรรพคุณอื่นๆ ดังกล่าวข้างต้น จึงทำให้ขายดีขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปอยู่ในขณะนี้
ปัจจุบัน บุญสมฟาร์ม ได้ขยายฟาร์มออกไป โดยใช้เนื้อที่หลายสิบไร่ ตั้งอยู่ที่ถนนสันป่าตอง-แม่วาง ตำบลทุ่งปี้ อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่
วันนี้ของสาหร่ายเกลียวทองไม่ได้มีจำหน่ายเฉพาะในเมืองไทยเท่านั้น แต่ได้ส่งไปจำหน่ายทั่วโลก จนกลายเป็นบริษัทที่มั่นคงและสามารถทำคุณประโยชน์ให้กับประเทศชาติได้
ทั้งคุณสมชายและคุณเจียมจิตต์ เริ่มธุรกิจเมื่ออายุมากแล้ว ก็ยังสามารถพบกับความสำเร็จได้
แสดงให้เห็นว่า คนเราถ้าจะพบความสำเร็จนั้น อายุมากเท่าไรก็เริ่มต้นได้เสมอ
เผยแพร่เมื่อ 6 ตุลาคม 2563
ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ เมื่อ “นายพิพัฒ พะเนียงเวทย์” ประธานกรรมการ และประธานกรรมการบริหาร บริษัท ไทยเพรซิเดนท์ฟูดส์ จำกัด (มหาชน) หรือ TFMAMA ผู้ผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบรนด์ “มาม่า” ได้ถึงแก่กรรมด้วยสิริอายุ 87 ปี ประวัติการศึกษา นายพิพัฒ พะเนียงเวทย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2482 จบมัธยมศึกษา โรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขา Education Science จากประเทศจีน และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ (MBA) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นอกจากนี้ ยังสำเร็จการศึกษาหลายหลักสูตร เช่น ปริญญาวิทยาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอาหาร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, ปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยนอร์ท – เชียงใหม่ และปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาพัฒนคหเศรษฐศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคําแหง เป็นต้น ผู้ร่วมสร้างและผลักดันแบรนด์ “มาม่า” นายพิพัฒ พะเนียงเวทย์ ถือเป็นหนึ่งในขุนพลและผู้บุกเบิกคนสำคัญของเครือสหพัฒน์ โดยร่วมสร้างและผลักดันแบรนด์ “มาม่า” มายาวนานกว่าครึ่งศตวรร
เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในหลายพื้นที่ สะท้อนให้เห็นว่า “ภัยพิบัติไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป” แม้ประเทศไทยจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่เสี่ยงรุนแรง แต่เมื่อเกิดเหตุ สิ่งที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เพียงอาคาร บ้านเรือน หรือระบบสาธารณูปโภค หากแต่รวมถึงระบบบริการสุขภาพที่อาจเข้าถึงได้ยากในช่วงเวลาวิกฤต ดร.ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพร ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร กล่าวว่า การเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติในวันนี้ ไม่ได้หมายถึงการเตรียมเพียงอาหาร น้ำดื่ม หรือไฟฉาย แต่ต้องรวมถึง “การเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพ” เพื่อให้ประชาชนสามารถดูแลตนเองและคนในครอบครัวได้ในช่วงเวลาที่ความช่วยเหลือยังเข้าไม่ถึง “เมื่อเกิดภัยพิบัติ โรงพยาบาลอาจมีผู้ป่วยจำนวนมาก ถนนอาจถูกตัดขาด ร้านขายยาอาจปิดชั่วคราว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเราเสมอ คือความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่รอบตัว” ดร.สุภาภรณ์ กล่าว ดร.สุภาภรณ์ กล่าวว่า ประเทศไทยโชคดีที่มีสมุนไพรเป็น “เสบียงสุขภาพ” กระจายอยู่ในทุกชุมชน หลายชนิดปลูกอยู่ในรั้วบ้าน อยู่ในสวนครัว หรือหาได้จากตลาดใกล้บ้าน ไม่ว่าจะเป็น ขิง สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้ อาเจียน และช่วย
หลายคนอาจรู้จัก “คุณวิว – วรรณรท สนธิไชย” ในฐานะนักแสดงมากความสามารถ แต่ในอีกบทบาท เธอคือเจ้าของ “VBrand” (วีแบรนด์) แบรนด์เครื่องสำอางที่เติบโตมาตลอด 9 ปี เธอถ่ายทอดประสบการณ์บนเวที SME x Influencer ครั้งที่ 6 ภายใต้หัวข้อ “PROUD TO BE MINE, MY SME เพราะแบรนด์ที่เติบโตในยุคนี้ คือแบรนด์ที่กล้าเป็นตัวเอง” ให้ฟังอย่างน่าสนใจว่า เริ่มต้นจากความชอบ และ Pain Point ธุรกิจเครื่องสำอางเริ่มต้นจากแพสชันความชอบส่วนตัวเรื่องการแต่งหน้า เธอถ่ายคลิปแต่งหน้าลงช่องไปเรื่อยๆ จนเกิดความผูกพันกับกลุ่มคนดู ทำให้เกิดความเชื่อมั่นและมั่นใจว่าสามารถทำธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องสำอางได้ จึงหยิบ Pain Point ในวัยเรียนที่เด็กๆ มักจะแอบทา “ติ๊นท์” (Tint) ด้านในริมฝีปาก มาพัฒนาเป็นสินค้าชิ้นแรกในชื่อ “VTint” เธอศึกษาตลาดอย่างจริงจัง ทั้งจำนวนแบรนด์ที่อยู่ในตลาด เปรียบเทียบความเหมือนและความแตกต่าง จนได้ติ๊นท์ที่ช่วยเรื่องของริมฝีปาก สีสวย และให้ความชุ่มชื่น เพราะคนเอเชียส่วนใหญ่มักมีผิวแห้งง่าย ก่อนวางขายครั้งแรกในเซเว่น อีเลฟเว่น ซึ่งได้รับการตอบรับดีมากด้วยแนวคิดง่ายๆ “สวยได้แบบไม่ต้องจ่ายแพง” กลยุทธ์ปั้นคอนเทน
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายชูเกียรติ รวยเจริญทรัพย์ ผู้ก่อตั้ง บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด และเป็นผู้สร้างตำนานขนมขบเคี้ยว “โก๋แก่” มันทุกเม็ด เสียชีวิตอย่างสงบ สำหรับตำนาน “โก๋แก่” เมื่อ ชูเกียรติ รวยเจริญทรัพย์ ได้สร้างโรงงานขนมขึ้นมาเองด้วยน้ำพักน้ำแรงบนถนนเอกชัย-บางบอน ก่อนที่ท่านจะแต่งงานกับ จิราภรณ์ ด้วยวิสัยทัศน์ที่ว่า“ขนมยี่ห้อไหนอร่อยมักจะขึ้นต้นด้วยคำว่าแม่“ ท่านจึงตั้งชื่อว่า “บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด” โดยมีสินค้าแรกที่สร้างชื่อจนขายดีเป็นเทน้ำเทท่าคือ “ข้าวเกรียบกุ้ง” แต่แล้วบททดสอบครั้งใหญ่ก็มาถึง เมื่อตลาดเริ่มมีคู่แข่งใช้สีย้อมผ้าซึ่งเป็นอันตรายต่อผู้บริโภคมาทำเป็นข้าวเกรียบสีรุ้งและขายดีมากจนกระทบกับยอดขาย ด้วยศักดิ์ศรีและความซื่อสัตย์ที่ชูเกียรติมีต่อลูกค้า ท่านยอมหักไม่ยอมงอ ตัดใจเลิกขายสินค้าที่กำลังทำเงินในตอนนั้นทันที พร้อมทิ้งวลีเด็ดที่สะท้อนเนื้อแท้ในใจของท่านว่า “ขายดีแต่ทำร้ายลูกค้าเหมือนฆ่าเค้าทางอ้อม กูไม่ทำ” ยอมนับหนึ่งใหม่ หันมาทำ “ถั่วแผ่น” ในยุคเริ่มต้นนั้น ชูเกียรติรับหน้าที่ดูแลเรื่องการขายด้วยตัวเอง วิ่งรถไปหาลูกค้าตามร้านค้าต่างๆ สิ่
