ลองจินตนาการดูว่า ถ้าวันหนึ่งบัญชีธนาคารของคุณพุ่งขึ้นมาเป็นหลักพันล้านบาทในชั่วข้ามคืน คุณจะทำอะไรต่อ
สำหรับคนทั่วไป คำตอบอาจดูง่าย เที่ยวรอบโลก ซื้อบ้านหลังใหญ่ เกษียณตัวเองตั้งแต่อายุยังน้อย แต่สำหรับ Vinay Hiremath อดีต CTO และหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้ง Loom แพลตฟอร์มส่งข้อความวิดีโอชื่อดัง กลับไม่ได้เป็นสูตรแบบที่ใครหลายคนคิด
จาก Startup เล็กๆ สู่ดีลพันล้าน
Hiremath ร่วมก่อตั้ง Loom ในปี 2016 ร่วมกับ Joe Thomas และ Shahed Khan หลังจากที่เขาตัดสินใจดรอปเรียนจากมหาวิทยาลัย University of Illinois ไอเดียตั้งต้นเรียบง่ายมาก นั่นคือทำให้การสื่อสารในที่ทำงานง่ายขึ้นด้วยการอัดวิดีโอสั้นๆ แทนการพิมพ์ข้อความยาวๆ
ไอเดียง่ายๆ นี้เติบโตเร็วเกินคาด Loom ระดมทุนได้เกือบ 200 ล้านดอลลาร์จากนักลงทุนรายใหญ่อย่าง Sequoia Capital และ Andreessen Horowitz จนมูลค่าบริษัทพุ่งไปแตะระดับ 1.5 พันล้านดอลลาร์ในปี 2021 มีผู้ใช้งานลงทะเบียนกว่า 25 ล้านคน และมีลูกค้าที่จ่ายเงินราว 200,000 ราย
จุดสูงสุดมาถึงในเดือนตุลาคม 2023 เมื่อ Atlassian บริษัทซอฟต์แวร์ยักษ์ใหญ่จากออสเตรเลีย เข้าซื้อกิจการ Loom ด้วยมูลค่าเกือบ 1,000 ล้านดอลลาร์ เป็นการปิดฉากบทหนึ่งในชีวิตของ Hiremath ที่ใช้เวลาเกือบสิบปีสร้างมันขึ้นมา
ปฏิเสธเงิน 60 ล้านดอลลาร์ เพราะรู้สึกว่า “พอแล้ว”
หลังการเข้าซื้อกิจการ Atlassian เสนอให้ Hiremath อยู่ต่อเพื่อช่วยเปลี่ยนผ่านองค์กร พร้อมค่าตอบแทนที่มีรายงานว่าสูงถึง 60 ล้านดอลลาร์ แต่เขาเลือกที่จะปฏิเสธ
เหตุผลไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นเรื่องความหมาย เพราะรู้สึกว่าตัวตนของเขาผูกติดกับ Loom มากเกินไป จนเมื่อบริษัทต้องปลดพนักงานรอบแรก เขาบอกว่ามันกระแทกอีโก้อย่างรุนแรง จนเขารู้สึกหลงทาง และเริ่มตระหนักว่าต้องแยกตัวตนของตัวเองออกจากสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมา
รวยแล้ว แต่ไม่รู้จะทำอะไรกับชีวิต
ต้นปี 2025 Hiremath เขียนบล็อกโพสต์ที่กลายเป็นไวรัลในวงการสตาร์ทอัพ ใช้ชื่อว่า “I am rich and have no idea what to do with my life” เขาบรรยายว่าช่วงเวลาหลังขายบริษัทเป็นเหมือนหมอกที่ปกคลุมชีวิต การไม่ต้องทำงานอีกต่อไปกลับไม่ได้ให้ความรู้สึกอิสระอย่างที่คาดหวัง ทุกอย่างรู้สึกเหมือนเป็นแค่ “side quest” ที่ไม่มีแรงบันดาลใจ
เขายอมรับตรงๆ ว่านี่เป็นปัญหาที่ฟังดูหรูหราเกินจะบ่น เพราะคนส่วนใหญ่ในโลกไม่มีทางได้เจอปัญหาแบบนี้ แต่ในความเป็นจริง การไม่มีเป้าหมาย ไม่มีแรงผลักดันจากความจำเป็นทางการเงินหรือสถานะทางสังคม กลับสร้างความว่างเปล่าที่ลึกกว่าที่คิด
ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินบางคนเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า “sudden wealth syndrome” หรือภาวะที่ความมั่งคั่งมาถึงเร็วกว่าความพร้อมทางอารมณ์ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวเงิน แต่อยู่ที่สิ่งที่มันพรากไปจากชีวิตประจำวัน เช่น ความเร่งด่วน เป้าหมาย และความรู้สึกว่าตัวเองมีความหมายกับใครสักคน
ลองผิดลองถูก ตั้งแต่ปีนเขาหิมาลัยจนถึงเรียนฟิสิกส์
หลังออกจาก Loom Hiremath ทำสิ่งที่คนเพิ่งได้อิสรภาพทางการเงินมักทำกัน นั่นคือทดลองทำหลายอย่างพร้อมกัน เขาศึกษาเรื่องนโยบายสาธารณะ ลองคลุกคลีกับวงการสตาร์ทอัพหุ่นยนต์ เดินทางท่องเที่ยว ปีนเขาในเทือกเขาหิมาลัยทั้งที่ไม่มีประสบการณ์และไม่ได้ฝึกซ้อมมาก่อน จนถึงขั้นเกิดภาวะขาดออกซิเจนระหว่างทาง แต่ก็ปีนจนสำเร็จ
เขายังเคยเข้าไปพูดคุยกับทีมงานของ Elon Musk เกี่ยวกับการเข้าร่วม Department of Government Efficiency (DOGE) ก่อนจะเปลี่ยนใจ และสุดท้ายตัดสินใจซื้อตั๋วเที่ยวเดียวไปฮาวาย เพื่อลงเรียนวิชาฟิสิกส์ด้วยตัวเอง
ในมุมมองของเขาเอง ช่วงเวลานี้ไม่ใช่การพักผ่อน แต่เป็นการล่องลอยมากกว่า ทุกกิจกรรมที่ลองทำน่าตื่นเต้นในช่วงแรก แต่ไม่มีอะไรให้ความรู้สึกมั่นคงถาวร เพราะเมื่อไม่มีแรงกดดันจาก deadline หรือความรับผิดชอบใดๆ ทุกอย่างกลายเป็นทางเลือกที่ทำให้รู้สึกเบาหวิวอย่างประหลาด
สิ่งที่เงินซื้อได้จริงๆ
ท่ามกลางความสับสน มีช่วงเวลาหนึ่งที่ Hiremath พูดถึงด้วยความภูมิใจอย่างชัดเจน นั่นคือตอนที่เขาใช้เงินจากการขายหุ้นส่วนหนึ่งมอบให้พ่อแม่ราว 1.7 ล้านดอลลาร์ เพื่อให้ทั้งสองคนได้เกษียณ เขาเล่าในรายการพอดแคสต์ว่าช่วงเวลาที่เห็นสีหน้าพ่อแม่ตอนรับรู้ความหมายของเงินก้อนนี้ คือสิ่งที่เจ๋งที่สุดที่เงินเคยซื้อให้เขาได้
บทเรียนที่มากกว่าตัวเลขในบัญชีธนาคาร
เรื่องราวของ Hiremath สะท้อนสิ่งที่วงการสตาร์ทอัพมักไม่ค่อยพูดถึง นั่นคือการ exit ที่ประสบความสำเร็จไม่ได้รับประกันความสุขหรือความหมายในชีวิตเสมอไป มันอาจให้ความมั่นคงทางการเงิน แต่กลับเผยคำถามที่ลึกและอึดอัดกว่านั้น
“ฉันเป็นใครกันแน่ ถ้าไม่ได้กำลังสร้างบริษัทนี้อยู่”
หลายคนคิดว่าเป้าหมายในชีวิตจะกลับมาเองเมื่อความกดดันหายไป แต่ในความเป็นจริงมันมักไม่เป็นแบบนั้น เป้าหมายต้องถูกสร้างขึ้นใหม่อย่างช้าๆ และตั้งใจ โดยไม่มีโครงสร้างเดิมๆ อย่างตัวเลขยอดขายหรือความเคลื่อนไหวของธุรกิจคอยประคองไว้อีกต่อไป
สำหรับบางคน กระบวนการนี้อาจนำไปสู่งานบริการสาธารณะ การเรียนรู้สิ่งใหม่ทั้งหมด หรือแม้แต่การเริ่มต้นสร้างธุรกิจใหม่อีกครั้ง สำหรับบางคนอาจหมายถึงการปล่อยให้ตัวเองไม่ทำอะไรเลยสักพักหนึ่ง
ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีคำตอบที่ถูกต้องเพียงหนึ่งเดียวสำหรับช่วงเวลาหลัง exit มีเพียงคำตอบที่ซื่อสัตย์กับตัวเองเท่านั้น
เรื่องราวของ Vinay Hiremath เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่า ความสำเร็จทางการเงินและความสุขในชีวิตไม่ใช่สิ่งเดียวกันเสมอไป และบางครั้งเส้นทางหลังความสำเร็จก็ท้าทายไม่แพ้เส้นทางก่อนหน้านั้นเลย
Time Out สื่อและนิตยสารระดับโลกด้านไลฟ์สไตล์ วัฒนธรรม และการท่องเที่ยว ที่มักนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับร้านอาหาร คาเฟ่ ศิลปะ ดนตรี ภาพยนตร์ และกิจกรรมต่างๆ ในเมืองใหญ่ทั่วโลก ได้เผยการจัดอันดับ The world’s best cities for street food in 2026 หรือ เมืองสตรีทฟู้ดที่ดีที่สุดในโลกปี 2026 การจัดอันดับมาจากการสำรวจครั้งใหญ่ของชาวเมืองกว่า 24,000 คนทั่วโลก โดยให้คนท้องถิ่นให้คะแนนความคุ้มค่าและคุณภาพของอาหารในเมืองของตน รวมถึงแง่มุมเฉพาะต่าง ๆ เช่น ร้านกาแฟ ร้านอาหารเช้า และร้านอาหารหรูหรา เพราะเอาเข้าใจเมื่อพูดถึงการรับประทานอาหารในต่างประเทศ คนก็คงไม่ได้นึกถึงโต๊ะอาหารปูผ้าขาวหรือห้องอาหารที่อึดอัด แต่คงนึกถึงเสียงฉ่าของกระทะ ควันโขมงโฉงเฉง และคำแรกที่เลอะเทอะของอาหารที่ห่อภาชนะง่าย ๆ มากกว่า ผลการจัดอันดับ “โฮจิมินห์” ประเทศเวียดนาม ครองอันดับหนึ่งในฐานะเมืองที่มีอาหารริมทางดีที่สุดในโลก ด้วยคะแนนความพึงพอใจสูงถึง 63% ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเมืองใหญ่ที่มีร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์ถึง 6 ร้าน รวมถึงร้าน Ănăn Saigon ที่ยกระดับอาหารริมทางให้กลายเป็นศิลปะชั้นเลิศ ในเวียดนามการได้เดินเข้าไปในตรอกซอกซอ
ซานฟรานซิสโก, แคลิฟอร์เนีย (6 สิงหาคม 2026) บางช่วงเวลาที่ทรงคุณค่าที่สุดในประวัติศาสตร์กลับดำรงอยู่เพียงชั่วขณะเดียว วันนี้ Levi’s® Vintage Clothing (LVC) เปิดตัว 1942 501® Jeans กางเกงยีนส์รุ่นลิมิเต็ดเอดิชันที่ถ่ายทอดหนึ่งในช่วงเวลาอันน่าหลงใหลและเกิดขึ้นเพียงช่วงสั้นๆ ในวิวัฒนาการของกางเกงยีนส์ที่เป็นไอคอนที่สุดของโลก ในปี 1942 ขณะที่สหรัฐอเมริกากำลังก้าวเข้าสู่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 กางเกง 501® ก็อยู่ระหว่างการเปลี่ยนผ่านครั้งสำคัญเช่นกัน ผ้าเดนิมน้ำหนักมากเริ่มเข้ามาแทนที่ผ้าเดนิมน้ำหนักเบาที่ใช้มาตลอดหลายทศวรรษก่อนหน้า ขณะที่รายละเอียดการตัดเย็บแบบดั้งเดิมจากยุคก่อนสงครามยังคงได้รับการรักษาไว้ ผลลัพธ์คือกางเกงยีนส์ที่สะท้อนสองยุคสมัยไว้ในตัวเดียวกัน ด้วยเนื้อผ้าที่บ่งบอกถึงอนาคต แต่ยังคงรักษาจิตวิญญาณของอดีตไว้อย่างครบถ้วน เอกลักษณ์ของช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนผ่านนี้ได้รับการถ่ายทอดผ่าน 1942 501® Jeans อย่างพิถีพิถัน โดยยังคงรายละเอียด Cinch Back พร้อมหัวเข็มขัด รวมถึงเทคนิคการเย็บอันโดดเด่นที่ด้านซ้ายและด้านขวาถูกเย็บสวนทิศทางกัน นอกจากนี้ ยังมาพร้อม Yoke Seam แบบกลับด้านที่วางทั
เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในหลายพื้นที่ สะท้อนให้เห็นว่า “ภัยพิบัติไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป” แม้ประเทศไทยจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่เสี่ยงรุนแรง แต่เมื่อเกิดเหตุ สิ่งที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เพียงอาคาร บ้านเรือน หรือระบบสาธารณูปโภค หากแต่รวมถึงระบบบริการสุขภาพที่อาจเข้าถึงได้ยากในช่วงเวลาวิกฤต ดร.ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพร ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร กล่าวว่า การเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติในวันนี้ ไม่ได้หมายถึงการเตรียมเพียงอาหาร น้ำดื่ม หรือไฟฉาย แต่ต้องรวมถึง “การเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพ” เพื่อให้ประชาชนสามารถดูแลตนเองและคนในครอบครัวได้ในช่วงเวลาที่ความช่วยเหลือยังเข้าไม่ถึง “เมื่อเกิดภัยพิบัติ โรงพยาบาลอาจมีผู้ป่วยจำนวนมาก ถนนอาจถูกตัดขาด ร้านขายยาอาจปิดชั่วคราว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเราเสมอ คือความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่รอบตัว” ดร.สุภาภรณ์ กล่าว ดร.สุภาภรณ์ กล่าวว่า ประเทศไทยโชคดีที่มีสมุนไพรเป็น “เสบียงสุขภาพ” กระจายอยู่ในทุกชุมชน หลายชนิดปลูกอยู่ในรั้วบ้าน อยู่ในสวนครัว หรือหาได้จากตลาดใกล้บ้าน ไม่ว่าจะเป็น ขิง สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้ อาเจียน และช่วย
กระแสอาหารไทยโบราณยังแรงต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมนูประจำฤดูร้อนอย่าง “ข้าวแช่นารา” ของ NARA Thai Cuisine ที่สร้างยอดขายกว่า 10,000 เซ็ต ภายในระยะเวลาเพียง 2 เดือน กลายเป็นเมนูอันดับหนึ่งของร้านในช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมา ภายใต้แคมเปญ “สำรับไทย..ไว้ใจนารา” หรือ TASTE NARA – TASTE OF THAILAND ตอกย้ำจุดยืนการยกระดับอาหารไทยสู่มาตรฐานสากล ผ่านการนำเสนอสำรับไทยโบราณในรูปแบบร่วมสมัย เบื้องหลังความสำเร็จของ ข้าวแช่นารา โดยปีนี้นาราไทย คูซีน ยังได้นางเอกซุปตาร์อย่าง ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่ เป็นตัวแทนถ่ายทอดเสน่ห์สำรับไทยประจำฤดูกาล ผ่านเมนู ‘ข้าวแช่นารา’ จนสามารถขยายฐานกลุ่มนักชิมสู่คนรุ่นใหม่ได้มากขึ้น ปลุกกระแสความนิยมอาหารไทยโบราณให้กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง นอกจากกระแสตอบรับจากนักชิมชาวไทยแล้ว ล่าสุดยังได้รับความสนใจจากบุคคลระดับโลก เมื่อ จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและซีอีโอองค์กรมิสเวิลด์ พร้อมด้วย ปิยาภรณ์ แสนโกศิก หรือ แม่ปุ้ย TPN ผู้ถือลิขสิทธิ์เวทีประกวด Miss World Thailand และเวทีนางงามระดับนานาชาติ ร่วมรับประทานอาหารไทย โดยมี คุณยีน-สิริโสภา จุลเสวก ผู้บริหารนารา กรุ๊ป ให้การต้อนรับที่ร้านนาราไท
