เสน่ห์ของ “กุ้งเครย์ฟิช” อยู่ที่ความสวยงาม ซึ่งผู้เลี้ยงจะได้เห็นพัฒนาการของกุ้งชนิดนี้ในแต่ละช่วงชีวิต ตั้งแต่กำเนิดเป็นลูกกุ้ง การลอกคราบแต่ละครั้งขนาดของตัวกุ้งจะใหญ่ขึ้น และมีสีสันที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งผู้เลี้ยงจะได้ลุ้นว่ากุ้งนั้นจะขนาดใหญ่ขึ้นเท่าไร และสีสดมากขึ้นหรือไม่อีกด้วย
คุณพีระพัฒน์ สัมฤทธิ์ดีงาม หรือ คุณพีม เด็กหนุ่มบุคลิกดีวัย 22 ปี นักเรียนโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ปี 4 เป็นอีกหนึ่งคนที่หลงเสน่ห์กุ้งเครย์ฟิช และมีจิตใจที่รักสัตว์เป็นทุนเดิม จากที่เลี้ยงไว้ดูเล่นๆ ปัจจุบันกลับสร้างรายได้ สามารถเก็บเป็นทุนการศึกษาได้ โดยไม่ต้องร้องขอจากผู้ปกครอง
“ผมเป็นคนรักสัตว์ เมื่อก่อนเคยเลี้ยงปลาหางนกยูงขาย แต่เพราะดูแลไม่ทั่วถึง ประกอบกับเลี้ยงค่อนข้างยาก เลยเลิกเลี้ยงปลาหางนกยูง แล้วหันมาเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิช เพราะสีสวย ตอนแรกซื้อมาเลี้ยงเล่นๆ 5 ตัว ราคาตัวละ 200 บาท แต่พอกุ้งออกลูก ทดลองนำลูกกุ้งไปขายในเฟซบุ๊ก ปรากฏขายได้ นับจากนั้นเลยเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชเป็นเรื่องเป็นราว”
คุณพีมเริ่มเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิช เมื่อต้นปี 2559 เขาเริ่มเลี้ยงไว้เพียงดูเล่น โดยไปซื้อจากตลาดนัดจตุจักร เป็นกุ้งเครย์ฟิช สายพันธุ์โกสต์ (ghost) ราคาตัวละ 200 บาท หลังจากเลี้ยงไปได้ 1 เดือน 20 วัน ปรากฏกุ้งออกลูก เลยถ่ายรูปไปลงขายในเฟซบุ๊ก ขายครั้งแรกได้ 3,000 บาท ขายลูกกุ้ง 3 เดือน จากนั้นนำเงินที่ได้ใช้เป็นทุนไปซื้อมาเลี้ยงเพิ่ม
คุณพีม เล่าว่า หลังจากกุ้งล็อตแรกขายได้ มีกำลังใจไปซื้อมาเลี้ยงเพิ่ม ประจวบเหมาะไปเจอคนเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิช ที่จังหวัดอ่างทอง กำลังจะเลิกกิจการ เลยไปขอซื้อพ่อแม่พันธุ์ มาได้ราว 30 ตัว เป็นเงิน 40,000 บาท นำไปเลี้ยงต่อที่บ้านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
สำหรับกุ้งที่จะเป็นพ่อแม่พันธุ์ได้ ต้องมีอายุตั้งแต่ 4 เดือนขึ้นไป ขนาดความยาว 3 นิ้ว แม่กุ้ง 1 ตัว จะออกลูกครั้งละ 200–500 ตัว กุ้งจะปลดระวางหรือไม่สามารถออกลูกได้อายุราว 2 ปี
จำนวนกุ้งเครย์ฟิชที่เด็กหนุ่มนักเรียนนายร้อยเลี้ยงราว 400 ตัว ล้วนเป็นสายพันธุ์โกสต์ (ghost) จุดเด่นคือ สีสวย เป็นกุ้งก้ามหนาม ตัวเล็ก ขนาดโตสุดประมาณ 4.5 นิ้ว เลี้ยงง่าย ซึ่งตัวเมียจะเป็นที่นิยมในท้องตลาด ด้านราคา คุณพีม บอกว่า ลูกกุ้งแรกเกิด ตัวละ 50 บาท ราคาสูงสุดเคยขายได้คู่ละ 48,000 บาท ขายในเฟซ บุ๊กใช้ชื่อเพจว่า “กุ้งตำรวจ”
ปัจจุบัน เนืื่องจากกระเเสความนิยมกุ้งสวยงามดังกล่าวลดลง คุณพีม บอกว่า ราคาลงมาเยอะมาก ประมาณ 50-70 เปอร์เซ็นต์ แต่เนื่องจากตนเองเลี้ยงในบริเวณบ้าน เเละด้วยความชอบส่วนตัว ฉะนั้นจึงยังไม่คิดที่จะเลิกเลี้ยง เเละทุกวันนี้ยังมีรายได้จากการขายกุ้งเครย์ฟิช ต่อเดือนราว 5,000 บาท เงินส่วนนี้เก็บไว้ใช้เป็นทุนการศึกษา จ่ายค่าหอพัก ค่าเทอมและใช้จ่ายส่วนตัว นับเป็นการแบ่งเบาพ่อแม่
“ป้าบุญคาเฟ่” ร้านอาหารที่สร้างปรากฏการณ์ลูกค้าแห่เข้าใช้บริการจนล้นทะลัก สร้างกระแสบอกต่อถึงบรรยากาศร่มรื่น สวยงาม เครื่องเล่นจัดเต็มสำหรับน้องๆ หนูๆ มีมุมเก๋ๆ ให้ถ่ายรูปไม่มีเบื่อ อาหารอร่อย สะอาด และบริการประทับใจที่เป็นเสน่ห์ที่ใครก็ตาม เมื่อมาเยือนต่างตกหลุมรัก ซึ่งเบื้องหลังความสำเร็จ เกิดจากแนวคิดที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง นั่นคือ “เอาใจเขา มาใส่ใจเรา” เพื่อให้ทุกคนที่เข้ามายังดินแดนแห่งนี้ มีแต่ความสุข และอยากใช้เวลาอยู่ให้นานที่สุด คุณอำพล ยุติศรี เจ้าของธุรกิจ “ป้าบุญคาเฟ่” เล่าให้ฟังถึงจุดเริ่มต้นธุรกิจร้านอาหารเมื่อกว่า 10 ปีที่แล้ว เวลานั้น รับราชการอยู่เมืองพัทยา ทำหน้าที่ดูแลวางระบบจัดสวนสาธารณะครบวงจรในพื้นที่เมืองพัทยาและอยากจะหารายได้เสริมจากงานประจำ ทำให้ริเริ่มเปิดร้านอาหารเล็กๆ ในพื้นที่ของ “ป้าบุญ” ตั้งอยู่ในเมืองพัทยา ใช้ชื่อร้านว่า “ครัวบ้านป้าบุญ” เพื่อให้เกียรติเจ้าของสถานที่ ทั้งที่ไม่เคยมีประสบการณ์การทำธุรกิจร้านอาหารมาก่อนเลย แต่สิ่งสำคัญที่คุณอำพลใช้เป็นแกนหลักในการสร้างร้านอาหารตามความฝัน คือต้องการแก้ไขปัญหาที่ตัวเองเคยประสบเมื่อไปใช้บริการร้านอาหารต่างๆ ด้
ย้อนรู้จักผู้ก่อตั้ง Happy Munchy แบรนด์เล็กๆ ที่เริ่มต้นจาก 3 แม่คนดัง สู่ดราม่าโลกออนไลน์ ‘ออมุก’ ในเซเว่นฯ จากเรื่องราวของ ‘Happy Munchy (แฮปปี้มันช์ชี่)’ แบรนด์ไทยเจ้าของสินค้าตัวดังอย่าง ‘ออมุก’ สไตล์เกาหลี ที่กำลังเป็นที่พูดถึงบนโลกโซเชียล รู้หรือไม่ แบรนด์นี้เป็นธุรกิจ SMEs จากความร่วมมือของ 3 คุณแม่คนดัง ตุ๊ก-นิรัตน์ชญา การุณวงศ์วัฒน์ แห่งเพจเลี้ยงลูกชื่อดัง Little Monster, นิหน่า-สุฐิตา ปัญญายงค์ นักแสดง พิธีกร ผู้ประกาศข่าว และแตน-ธันยวดี วะสีนนท์ นักธุรกิจหญิงผู้คร่ำหวอดในธุรกิจอาหาร ที่มีจุดเริ่มต้นง่ายๆ อย่างการแก้ปัญหา “ลูกทานยาก” จนเกิดเป็นสินค้าอาหารสำหรับเด็กที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง เป็นที่รู้จักในเวลาไม่นาน เดินหน้าแตกไลน์สินค้าและขยายตลาดสู่ร้านเซเว่น อีเลฟเว่น กับสินค้า “ออมุก” สไตล์เกาหลี อาหารง่ายๆ ที่เพียบด้วยคุณประโยชน์ เหมาะกับคนทุกวัย ก็ได้รับการตอบรับที่ดีไม่แพ้กัน เส้นทางของ Happy Munchy เริ่มต้นจากปัญหาของ ตุ๊ก นิรัตน์ชญา ที่พบปัญหาลูกสาวไม่ยอมทานอะไรเลย นอกจากหมูฝอย เสี่ยงต่อการขาดสารอาหารที่มีประโยชน์ต่อพัฒนาการตามช่วงวัย เมื่อได้คุยกับ แตน ธันยวดี และน
ท่ามกลางบรรยากาศความคึกคักของโครงการ “ไทยช่วยไทยพลัส 60/40” ก่อนที่จะเปิดให้ร้านอาหารลงทะเบียนเลือกเข้าร่วมแพลตฟอร์มดีลิเวอรีในวันที่ 10 มิถุนายนนี้ หลายแพลตฟอร์มได้ทำแคมเปญพิเศษเพื่อขานรับโครงการ อย่างแกร็บฟู้ดที่มีการลดค่าคอมมิชชันให้เหลือ 9% แถมด้วยแพ็กเกจสิทธิประโยชน์ถึง 10 เด้งเพื่อสนับสนุนเหล่าร้านอาหาร ซึ่งหากย้อนดูความสำเร็จจากโครงการ “คนละครึ่งพลัส” เมื่อปีที่ผ่านมา มีร้านอาหารหลายแห่งที่สามารถต่อยอดโอกาสจากโครงการดังกล่าวจนสร้างการเติบโตทางธุรกิจได้อย่างน่าสนใจ หนึ่งในนั้นคือ “ปุ๊ เย็นตาโฟ พระราม 9” ที่สามารถสร้างรายได้ทะลุหลักล้าน และ “PREP & POUR by Kitchen 501” ที่มียอดขายเติบโตต่อเนื่องสูงเกือบ 10 เท่าแม้จะจบโครงการไปแล้ว ซึ่งถือเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจสำหรับผู้ประกอบการร้านอาหารในการเตรียมความพร้อมเพื่อคว้าโอกาสใหญ่ที่กำลังจะมาถึง “ปุ๊ เย็นตาโฟ พระราม 9” ราคาดี ระบบเป๊ะ สูตรลับยอดขายโตทะลุล้าน สำหรับร้าน “ปุ๊ เย็นตาโฟ พระราม 9” ภายใต้การดูแลของ นุ้ย – อรุณี เอื้อวิทยาศุภร เบื้องหลังยอดขายทะลุล้านมาจากแนวคิด “อาหารคุณภาพดีในราคาที่เข้าถึงได้” รวมถึงการใช้กลยุทธ์เพิ่มมู
เรื่องราวของ “ลีออน โลว์” (Leon Low) ชายสิงคโปร์ วัย 48 ปี เขาเปลี่ยนบ้านของตัวเองเป็นบาร์ส่วนตัว “Bar59” ธุรกิจเสริมเล็กๆ ที่เริ่มต้นจากพื้นที่ในบ้านและการชอบสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อน ก่อนกลายเป็นโฮมบาร์เสิร์ฟค็อกเทลที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย ทั้งที่ครั้งหนึ่งเขาเคยไม่ชอบดื่มค็อกเทลเสียด้วยซ้ำ จากไม่ชอบดื่มค็อกเทลสู่บาร์ลับในบ้าน ลีออนชอบชวนเพื่อนและคนรู้จักมานั่งสังสรรค์ที่บ้าน เขาอาศัยอยู่ในแฟลตย่านซรังกูน (Serangoon) ที่มีเคาน์เตอร์ครัวอยู่ตรงกลางและที่นั่งพูดคุย จากเดิมที่เป็นแค่สถานที่พบปะ ดื่มสังสรรค์ แต่หลังจากเพื่อนคนหนึ่งถ่ายรูปเครื่องดื่มของเขาเล่นๆ แล้วติดแท็กว่า “Bar59” จากเลขห้อง 5-9 ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของบาร์แห่งนี้ ตั้งแต่ปี 2020 ลีออนได้เปิด Bar59 ภายในบ้านโดยต้อนรับเพื่อน ครอบครัว และแขกที่จองล่วงหน้าเท่านั้น ทั้งที่เขาไม่ชอบดื่มค็อกเทลเลยด้วยซ้ำ ลีออนเล่าย้อนว่า เมื่อ 8-9 ปีก่อน เขามองค็อกเทลเป็นเครื่องดื่มที่ “เน้นลูกเล่นเกินไป หวานเกินไป และราคาแพง” และเขาเป็นสายดื่มวิสกี้และไวน์ตัวยงมากกว่า แต่มุมมองนี้ได้เปลี่ยนไป เมื่อเขาได้พูดคุยกับบาร์เทนเดอร์คนหนึ่งที่อธิ
